Tibetan
ང་དབང་དཔལ་གྱིས་ཆོག་ཤེས་ལ་མཉེས་པས། སྤྲུལ་སྐུ་གསུང་སྤྲུལ་རང་ལ་འཇགས་པ་དགོས་ཞེས་ནན་ཞུ་མཛད་པས་དེ་དག་ཀྱང་དྲིན་དུ་གཟོ་ཞིང་དད་པས་ཡར་བྱོན་ལྷ་ཁང་དུ་འབུལ་བ་དང་བཅས་མཇལ་དུ་བྱོན། བཀའ་དྲིན་ཟླ་མེད་པར་བརྩི། སྣེའུ་གདོང་གོང་མ། མཁར་ཐོག །གྲུབ་རྒྱལ་གླིང་། ཁྲོ་བོ་མཁར། བཀྲ་ཤིས་རྩེ། དཔལ་གྲོང་སོགས་སུའང་གདན་དྲངས་ཤིང་བསྙེན་བཀུར། ཆོས་རྗེ་སྣང་གསལ་སྒང་པ་དང་། མདོ་ཁམས། གོ་འཇོ། ཀཿཐོག །ཉག་རེ། ཅོང་ཞི། རྒྱལ་མོ་རོང་སོགས་ནས་བྱོན་པའི་བླ་མ་རྣམས་སོ་སོར་སྨིན་གྲོལ་གྱི་གདམས་པས་ཚིམ་པར་མཛད། ལར་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་འདི་དབེན་པ་འབའ་ཞིག་ལ་མཉེས་པས་གང་དུ་ཡུན་རིང་བ་ཙམ་གཏན་ཆགས་པ་དེ་དང་དེར་ཡང་སྐུ་མཚམས་གཙོ་བོར་འདོན། རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སྔ་དགོངས་ཀྱི་ཐུགས་དམ་ལ་ཆེ་གཉན་དང་ཐུགས་དྲེལ་ཅི་ལྟ་བུས་ཀྱང་གཡེང་མི་ནུས། ཉིན་གུང་གི་ཆ་ལའང་བསྟན་འགྲོར་སྨན་པའི་བྱ་བ་ལས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དེ་དང་དེ་སྟབས་གཅིག་ཏུ་མཛད་དེ་ཐུགས་དམ་ཁོ་ནའི་ངང་དུ་བཞུགས་པ་ལས་གདུལ་བྱའི་སྣང་བ་ དག་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་མཛད་པའི་བག་ཡངས་སུ་ལར་མི་བཞུགས། སློབ་མའི་བྱ་བ་ལ་ཐུགས་བསྐྱེད་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བས་འོ་བརྒྱལ་ཇི་ལྟ་བུ་བྱུང་ཡང་དེ་དང་དེའི་རེ་བ་ཕྲལ་ཕྲལ་དུ་སྐོང་བ་ལས། ཞུ་སྣམ་འཕྲོད་པ་དང་ཆོས་སྒུགས་ཀྱི་ངང་ལ་གྲ་ཚོགས་གསོག་པ་རྒྱལ་པོའི་རྣམ་ཐར་མི་སྐྱོང་། ཆེ་གཉན་སུ་འདྲའི་ཐད་དུའང་རྟེན་འདྲེལ་སྒྲིག་ཕྱོགས་དང་ལུང་བསྟན་སོགས་ལ་བསྙད་པའི་ངོ་དགའ་དང་ཕྱེ་འཐོར་མཛད་པ་མི་སྲིད། མཁས་པ་དང་གྲུབ་པའི་ངོ་ནས་དཔྱོད་ལྡན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་མངོན་པར་བསྟོད་ཅིང་། བླ་དཔོན་ཆེ་གཉན་མང་པོའི་ཏི་ཤྲིར་གྱུར་ཀྱང་ཁེངས་པ་དང་དྲེགས་པའི་གཟི་བྱིན་ངོམ་པར་མི་མཛད། ཕྲལ་སྐུ་ལ་བཅར་ཏེ་ཡུན་རིང་དུ་བསྡད་ཀྱང་ཐུགས་ཀྱི་གཏིང་མི་ལོན་ཞིང་གནང་སྤྱོད་ལོག་པའི་ཐེ་ཚོམ་ཙམ་ཡང་མི་མངའ། རྣམ་ཐར་གསོལ་འདེབས་ལས། གྲོལ་བྱེད་རླུང་སེམས་རྩ་དང་ཐིག་ལེའི་གནད། །ཞུགས་གནས་ཐིམ་གསུམ་དབུ་མའི་ལམ་དག་པས། །རོ་རྐྱང་མདུད་གྲོལ་ས་བཅུ་རིམ་གྱིས་བགྲོད། །ཐ་མས་གཙུག་ཏོར་མཆོག་གྲུབ་གསོལ་བ་འདེབས། །ཞེས་རྡོ་རྗེའི་གནས་ཆེན་པོའི་ཉེ་རྒྱུའི་ལམ་གནད་དུ་སོང་བས་སྐུ་ན་མཐོན་པོར་སོང་ནས་ཀྱང་། སྐུ་ལ་གཉེར་བག་དང་སྐྲ་དཀར་མེད་ཅིང་གཞོན་ཤ་ཆགས། ནང་གི་རྩ་མདུད་གྲོལ་བས་ཆོས་ཀྱི་ཚིག་དོན་ཟབ་ཅིང་གཏིང་དཔག་དཀའ་བའི་གནས་འགྲེལ་པ་ལ་བསྙེངས་པ་མེད། གཞན་རྒྱུད་ཀྱི་བསམ་པ་མཁྱེན་པས་མ་འོངས་པ་མངོན་སུམ་དུ་ལུང་སྟོན་པ་དང་། འགའ་དང་འགས་ཉམས་སད་པའི་སླད་དུ་བརྟག་པ་ཞུས་པའང་མངོན་སུམ་དུ་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་དང་། ཚོགས་པ་འཛོམ་ཆེ་སར། ཁྱེད་རང་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་ཚེའི་སྨད་ལ་གློ་བུར་གྱི་རྒྱལ་པོ་སྟོབས་ཅན་ཞིག་གིས་དབུས་གཙང་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་བསྒྱུར་བ་འོང་། དེ་ནས་རིམ་པས་སེམས་ཅན་གྱི་བདེ་སྐྱིད་དམན་པ་ཡིན། ཞེས་སྡེ་སྲིད་གཙང་བའི་ལས་དོན་རྒྱུག་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་སྡེ་པ་འཕྱོང་རྒྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྲིད་ལ་ཐལ་བ་འབྱུག་པ་དང་། སོག་པོ་གུ་ཤྲཱིའི་དམག་གིས་ དབུས་གཙང་ཁམས་གསུམ་བཅུ་པ་ལ་སོགས་མི་རབས་མང་པོའི་རྗེས་ཀྱི་གཏེར་ལུང་ཐིག་ཁེགས་པ་ལྔ་པ་ཆེན་པོས་ཀྱང་རྣམ་ཐར་ལ་འདྲེན་པར་མཛད། དེ་བཞིན་དུ་དྲག་པོ་མངོན་སྤྱོད་ཀྱི་ལས་གདེང་དུ་གྱུར་པས་འཕྱོང་རྒྱས་པའི་གདུང་ལ་དམ་སྲི་རྒྱལ་བུར་རྫུས་པ་གདོང་ཕྱེད་ལ་ཤ་ལྤགས་བྲལ་བ་ཞིག་བྱུང་བ་རང་གཏེར་གཤིན་རྗེའི་སྒྲུབ་པ་མཛད་པས་བདུན་ཕྲག་གཉིས་ནས་རྣམ་ཤེས་དེངས་སུ་བཅུག་པ་སོགས་བརྗོད་ཀྱིས་ག་ན་ལྡང་། ལར་འཕྱོང་རྒྱས་ཞབས་དྲུང་ཧོར་བསོད་པ་དེ་ལྷ་སྲས་དཔལ་གྱི་འབྱུང་གནས་ཀྱི་སྐྱེ་བར་ལུང་གིས་ཟིན་ཅིང་དད་སྟོབས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་གསང་སྔགས་རྙིང་མའི་དགེ་འདུན་གྱི་སྡེ་ཞིག་འཛུགས་པར་ནན་གྱིས་བསྐུལ་ཡང་། ལྔ་བརྒྱའི་ཐ་མར་གྱུར་པས་གྲྭ་ས་གྲྭ་ཚང་གི་གནས་དག་ཀྱང་སྦྱོར་བ་ལྷོད་པོར་གྱུར་པའི་ཉེས་དམིགས་གཟིགས་ནས་ཞལ་གྱིས་མ་བཞེས་པའི་ཐོག་ཏུ་གཤེགས། དེའི་སྲས་ཧོར་བསོད་ནམས་སྟོབས་རྒྱས་ཀྱིས་ཡབ་ཀྱི་དགོངས་པ་རྫོགས་སླད་དང་། རང་གི་བཞེད་པ་སྟབས་གཅིག་པས་ནན་ཏན་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འཕྱོང་རྒྱས་དཔལ་རི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གླིང་འདི་གསར་དུ་བཏབ། སྤྱི་རྫས་དང་མཆོད་གཞིས་གཙུག་ལག་ཁང་གི་འདུ་འགོད་ཐམས་ཅད་ཞབས་དྲུང་འཕྱོང་རྒྱས་པ་རང་གི་བླ་ནས་སྦྱར། སྡིག་སྟེངས་རིན་པོ་ཆེ་ངག་དབང་འོད་ཟེར་མཁན་པོར་བསྐོས་ནས་དམ་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་ལེགས་པར་གནས་པའི་བཅའ་ཁྲིམས་དང་། གཞི་གསུམ་གྱི་ཆོ་གའི་ཕྱག་ལེན་ལ་གནས་པས་ཕྱི་རུ་འདུལ་བའི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ཉམས་སུ་བསྟར་ཞིང་། ནང་དུ་གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་སྨིན་གྲོལ་རབ་འབྱམས་ལས་གྲུབ་མཐའི་གཞུང་རྒྱལ་བ་ཀློང་ཆེན་པའི་ཤིང་རྟ་ཆེན་མོ་རྩ་འགྲེལ་གྱིས་སློང་ཞིང་། ཉམས་ལེན་གཏེར་ཁ་གོང་འོག་དང་། ཡབ་སྲས་གཉིས་ཀྱི་གཏེར་ཆོས། སྙིང་ཏིག་ཡ་བཞི། བླ་མ་དགོངས་འདུས་ལ་སོགས་པས་གཞུང་སྲོང་བར་བསྟན་ནས་རི
Chinese
我旺巴对恰西感到满意，因此恳请说：“转世灵童必须真正地转世。”他们也铭记恩情，以虔诚之心前往亚琼拉康供奉，并拜见了他。他无比重视他们的恩情。他还被邀请到乃东贡玛、卡托、竹嘉林、赤沃卡、扎西孜、巴荣等地，并受到款待。从曲杰囊色岗巴、多康、果洛、噶陀、娘热、琼结、嘉莫绒等地来的喇嘛们，也各自以成熟解脱的教诲使他们感到满足。总的来说，这位大士非常喜欢隐居，因此无论在哪里长期居住，都主要进行闭关修行。无论在任何情况下，无论是大人物还是普通人，都无法动摇他早晚的修持。即使在中午，他也同时进行着利益佛教和众生的事业之轮，除了修持之外，从不为了调伏对象而放纵自己。 他对弟子的事业非常关心，无论遇到什么样的困难，都会分别满足他们的愿望，而不是为了获得布料和等待法会而积累僧众，不奉行国王的行径。无论面对什么样的大人物，都不会为了迎合或奉承而编造联系或预言。从智者和成就者的角度来看，所有有辨别力的人都公开赞扬并随喜他。即使他成为了许多大人物的顾问，也不会炫耀自己的傲慢和自大。即使靠近他的身体并长期居住，也无法了解他内心的深处，甚至不会怀疑他的行为是否不端。在祈祷文传记中写道：“解脱之风心脉和明点的要点，进入、安住、融入三者清净中脉之道，依次经历单味、解结、十地，最终成就顶髻，祈祷。”由于精通了金刚大处的近传之道，即使年纪大了，他的身体也没有皱纹和白发，保持着年轻。由于解开了内在的脉结，他对佛法的词句意义深刻且难以衡量之处的解释毫不畏惧。此外，他还...
English
Being pleased with Nga Wang Pal's approval, he was earnestly requested, "The reincarnation must truly be a reincarnation." They also remembered his kindness, and with devotion, went to Yarjung Lhakhang to make offerings and meet him. He valued their kindness immeasurably. He was also invited to Neudong Gongma, Khartok, Drukgyal Ling, Chiwo Khar, Tashi Tse, Palrong, and other places, and was treated with hospitality. Lamas from Chöje Nangsal Gangpa, Dokham, Golog, Kathok, Nyagre, Chongye, Gyalmorong, and other places were also satisfied with the teachings of ripening and liberation. In general, this great being was very fond of seclusion, so wherever he stayed for a long time, he mainly engaged in retreat. In all circumstances, whether it was a great person or an ordinary person, nothing could distract him from his morning and evening practice. Even at noon, he simultaneously engaged in the wheel of activities that benefit Buddhism and sentient beings, and apart from practice, he never indulged himself for the sake of taming beings. He was very concerned about the affairs of his disciples, and no matter what difficulties he encountered, he would fulfill their wishes separately, rather than accumulating monks in order to obtain cloth and wait for Dharma assemblies, not following the conduct of a king. No matter what kind of great person he faced, he would not fabricate connections or prophecies in order to cater to or flatter them. From the perspective of scholars and accomplished ones, all discerning people openly praised and rejoiced in him. Even though he became an advisor to many great figures, he did not flaunt his arrogance and pride. Even if one stayed close to his body and lived for a long time, one could not understand the depths of his heart, and would not even have the slightest doubt about whether his behavior was improper. In the prayer biography, it is written: "The key points of the liberating wind-mind channels and bindus, entering, abiding, and dissolving, the pure central channel path, gradually traversing the single taste, untying knots, and the ten bhumis, ultimately accomplishing the supreme crown, I pray." Because he was proficient in the close transmission path of the great Vajra place, even though he was old, his body had no wrinkles or white hair, and he maintained his youthfulness. Because the inner channel knots were untied, he was not afraid to explain the profound and immeasurable meanings of the Dharma. Furthermore, he...
Chinese
以其知晓心意的能力，能清楚地预言未来之事；为了唤醒一些人的懈怠和过失，所做的占卜也能清楚地得到证实；在众人聚集之处，他曾预言：“你们晚年的时候，将会出现一位强大的突发国王，统治整个卫藏地区。之后，众生的幸福将会逐渐减少。” 此外，他还预言了第司藏巴政权的衰落，以及蒙古固始汗军队的入侵。 第五世达赖喇嘛也曾在传记中引用了许多代人之后才显现的伏藏预言。同样，由于他精通猛烈的行为，雍增家族中出现了一个被邪魔伪装成王子的孩子，半张脸的皮肉脱落。他通过修持自伏藏的阎魔法，在两周内使那个孩子的意识得以解脱，这样的事迹数不胜数。总的来说，雍增夏仲霍·索巴被预言为拉萨贝吉旺修（lha sras dpal gyi 'byung gnas）的转世，他拥有不可思议的信心和力量，因此被强烈敦促建立一个宁玛派的僧团。然而，由于他看到五百末法时期，寺院和僧院的修行也会变得松懈，因此他没有接受这个建议就去世了。他的儿子霍·索南多杰为了完成父亲的遗愿，也因为自己的意愿相同，所以恳切地祈请，因此新建了雍增巴瑞大法林。寺院的公共财产、供养田地以及建筑的所有安排都由雍增夏仲亲自负责。他任命色登仁波切·阿旺沃色为堪布，制定了严格的戒律，使其完美地符合清净的戒律，并坚持三事（gzhigsum）的仪轨。因此，外在行为上，他们实践了调伏的各种行为；内在方面，他们通过宁玛派的根本经典——隆钦巴的《根本论》和《注释》来阐释密宗金刚乘的成熟和解脱。通过修行上下伏藏、父子二人的伏藏法、四部心髓以及《上师意集》等法，使教法得以弘扬。
English
With his ability to know the minds of others, he could clearly prophesy future events; and the divinations he performed to awaken some from their negligence and faults were also clearly confirmed. In gatherings of many people, he prophesied, "In your later years, a powerful and sudden king will arise and rule over all of Ü-Tsang. After that, the happiness of sentient beings will gradually decrease." He also prophesied the decline of the Desi Tsangpa regime and the invasion of the Mongol Gushri Khan's army. The Fifth Great Dalai Lama also cited in his biography the treasure prophecies that would appear many generations later. Similarly, because he was skilled in fierce actions, a child disguised as a prince by a demon appeared in the lineage of Yongey, with half of his face's skin and flesh falling off. By practicing the Yamari Dharma from his own treasure, he liberated the consciousness of that child within two weeks. Such deeds are too numerous to recount. In general, Yongey Zhabdrung Hor Söpa was prophesied to be the reincarnation of Lhasé Pälgyi Jungné, and he was strongly urged to establish a Nyingma monastic community because of his inconceivable faith and power. However, because he saw that in the degenerate age of the five hundred, the practice of monasteries and monastic colleges would also become lax, he passed away without accepting this advice. His son, Hor Sönam Tobgyé, in order to fulfill his father's wishes and because his own intentions were the same, earnestly prayed, and thus the Yongey Pälri Great Vehicle Ling was newly established. All the arrangements for the monastery's public property, offering lands, and buildings were personally overseen by Yongey Zhabdrung himself. He appointed Sédeng Rinpoche Ngawang Özer as Khenpo, and he established strict rules that perfectly conformed to the pure Vinaya, and he adhered to the rituals of the Three Bases (gzhigsum). Therefore, in their external behavior, they practiced the various actions of taming; internally, they expounded the maturation and liberation of the Secret Mantra Vajrayana through the fundamental texts of the Nyingma tradition, Longchenpa's Root Text and Commentary. Through the practice of the Upper and Lower Treasures, the treasure teachings of the Father and Son, the Four Heart Essences, and the Lama Gongdü, the teachings were propagated and flourished.