Tibetan
་པ་བརྗོད་པས་དེ་ཕྱིན་ནས་དགེ་བཤེས་ཤེས་རབ་འོད་ཟེར་ཞེས་གྲགས། རྟོག་གེའི་རིག་པ་ལ་ཚེར་མ་ལྟ་བུའི་བློ་གྲོས་མངའ་ཡང་། འདི་ལྟར་སྐྱེས་བུ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་རྣམས་ནི་དེ་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་གྲགས་པ་དང་། རྙེད་པ་བསྒྲུབ་པའི་སྟ་གོན་རྩོམ་པ་མ་ཡིན་པས། སྐྱོ་ཤས་དང་ངེས་འབྱུང་དྲག་པོས་རྒྱུད་བརླན་ནས་སྒྲུབ་པ་ནན་ཏན་གྱི་འཁོར་ལོ་ཡིད་ལ་སེམས་ཤིང་། དེའི་ངང་ཚུལ་སློབ་དཔོན་ཞི་བ་ལྷ་དང་ཇོ་བོ་རྗེའི་རྣམ་ཐར་ལ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་སྨོན་ཅིང་དད་པའི་སྐབས་ཤིག་ན། འབྲི་གུང་པ་རིན་ཆེན་ཕུན་ཚོགས་ལྷོ་རྒྱུད་ལ་ཐེགས་པའི་ཨེ་ཝཾ་དང་ཧ་ཅང་མི་རིང་པའི་ས་ཐད་སྐྱར་སྒར་ཕབ་པ་གཟིགས་སུ་བྱོན་པས། སླར་གྲྭ་ཚང་སུམ་བརྒྱ་ཙམ་ལ་སྤྱི་ཆོས་སུ་སྤྱོད་འཇུག་གསུང་བ་དང་ཐུག །ཤེར་ལེའི། དོན་དམ་བློ་ཡིས་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །ཞེས་པ་ནས་ཤ་ལོ་ཀ་གསུམ་ལ་ཇོ་འགྲེལ་གཙོ་བོར་བཏོན། འགྲེལ་པ་གྲགས་ཆེ་བ་ཁ་ཡར་ན་ཡམས་སུ་བྱས། རིག་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བས་ཀྱང་བརྒྱན། བཀའ་རྒྱུད་པའི་ཉམས་ལེན་དང་ཡང་བསྟུན་ཀྱིན་བཤད་པ་ཡམ་པ་གཅིག་གསུང་བ་མཐོང་བས། རྗེ་བཙུན་དམ་པ་འདིའི་ཐུགས་རྗེའི་ཆོམ་རྐུན་གྱིས་སྙིང་ལ་བཏབ། ཟང་ཟིང་གི་ཉེ་བར་དཔྱད་པ་སླེ་མོའི་ཁུད་ན་ཤོང་བ་ཙམ་ཞིག་ཡོད་པ་ཁང་ཐོག་ནས་བསྐྱུར། ཆས་པར་བརྩམས་པ་ན། གྲོགས་མཆེད་སྨན་དཔྱད་ཤེས་པ་ཞིག་ཡོད་པས་རེ་ཞིག་བཀག །འདི་དུས་དགུང་ལོ་བཅོ་བརྒྱད་པ་ཡིན། ལར་སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་སྙིང་སྟོབས་དང་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུ་ནི་གཞན་དབང་གིས་རྫི་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་པས་སྲབ་མེད་པའི་སེང་གེ་ནམ་མཁའ་ལ་འཕྱོ་བ་བཞིན་དུ། གྲྭ་ས་བསྐྱུར། གྲོགས་མཆེད་སྤངས། དཀོར་ལ་བརྐམ་ཆགས་བྱེད་པ་བཏང་ནས། ངེས་དོན་སྟོན་པའི་བླ་མ་དང་། དབེན་པ་འབའ་ཞིག་ཡིད་ལ་བསམས་ནས་རི་དྭགས་རྒྱ་ནང་ནས་ཤོར་བ་བཞིན་དུ་བྲོས། འཕན་ཡུལ་དུ་ཕེབས་པ་དང་འབྲི་གུང་ཡང་རི་བའི་རྟོགས་ལྡན་ག་ལ་བ་སོགས་དགེ་འདུན་བཞི་བཅུ་ཙམ་བསོད་སྙོམས་ལ་བྱོན་པ་དང་འགྲོགས། དུས་དེ་ཙམ་ན་འབྲི་གུང་པ་ལུགས་གཉིས་ཀ་ནས་རྣམ་དཔྱོད་ཆེ་ཞིང་། ཐེལ་གྱི་ཁྲི་ཐོག་ཏུ་བཞུགས་ནས་སྤྱན་སྔ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་སྤྱན་ལྟོས་སྒྲིགས་སྲོལ་ལེགས་པ་དང་། བླ་དཔོན་གྱི་འཁོར་རྒྱ་མཚོའི་དབུས་ན་ལྷ་སྲས་འབྲི་གུང་པ་རིན་ཆེན་ཕུན་ཚོགས་མཐོང་ན་མི་མཐུན་པ་མེད་པའི་ཞལ་སྐྱིན་ཅན་དེའི་ཕྱག་འབུལ་ལ་ལྷགས་པས། མཚན་ཉིད་པའི་ཧམ་ཐུལ་ཡུལ་བུད། མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་གཏིང་ནས་གཡོས། སྤྱན་ཆབ་ལྷུག་པར་ཤོར། མཚན་ཉིད་པའི་རི
Chinese
由于说了这句话，此后便被称为格西喜饶沃色。虽然拥有像荆棘般锐利的辨析智慧，但像这样成为殊胜人物，并非仅仅依靠这些而闻名，也不是为了谋求名利而开始准备。而是以强烈的厌世和出离心滋润内心，心中想着精进修行的法轮，并且在内心深处向往和信仰寂天菩萨和阿底峡尊者的传记时，正值竹贡巴仁钦彭措前往南方，在离埃旺不远的地上重新安营扎寨，前去拜见时，恰逢他正在为大约三百名僧众讲授《入菩萨行论》作为共同课程。讲到智慧品时，从“胜义谛非是识之境”开始的三颂，主要引用了觉沃的注释。对著名的注释进行了口头上的辩论，也用理性的方法进行了修饰，并且结合噶举派的修行方式进行讲解，看到他讲得非常精彩，于是这位至尊上师的慈悲盗贼便击中了他的内心。将原本可以装满一小袋的物质财富的考量，从屋顶上扔了下去，开始准备出发。当时，有一位懂医术的朋友劝阻了他。这时他十八岁。 一般来说，圣人的勇气和愿力的力量是无法被他人控制的，就像无缰的狮子在天空中翱翔一样。他离开了寺院，抛弃了朋友，放弃了对财富的贪恋，心中只想着宣说真实意义的上师和寂静之处，像逃脱牢笼的野兽一样逃走了。当他到达帕恩域（今拉萨市林周县）时，与竹贡阳日瓦的证悟者嘎拉瓦等约四十名僧人一起乞食。当时，竹贡巴在政教两方面都很有才华，坐在泰尔的法座上，司仪官却吉扎巴的礼仪制度非常完善，在如同上师和施主组成的海洋中央，当他看到如同天子般的竹贡巴仁钦彭措时，想起了前世的恩情，于是放下了名声和财富的傲慢，内心深处涌起了不退转的信心，眼泪如雨般落下，放弃了名声和财富的傲慢。
English
Having said these words, he became known as Geshe Sherab Ozer from then on. Although he possessed wisdom as sharp as thorns in logical reasoning, those who become supreme beings like this are not famous solely based on these qualities, nor do they begin preparations to pursue fame and fortune. Instead, with intense weariness and renunciation moistening their minds, they contemplate the wheel of diligent practice, and when they sincerely yearn for and have faith in the biographies of Master Shantideva and Lord Atisha, it happened that Drikungpa Rinchen Phuntsok was traveling to the southern region, and when he went to see the re-establishment of a camp not far from Ewam, he encountered him teaching the "Bodhisattvacharyavatara" as a common teaching to about three hundred monks. When teaching the chapter on wisdom, from the verse "Ultimate truth is not an object of the mind," he mainly cited Jowo's commentary for three verses. He debated the famous commentaries orally and also embellished them with logical methods, and explained them in accordance with the practice of the Kagyu tradition. Seeing him teach so wonderfully, the compassionate thief of this venerable master struck his heart. He threw the considerations of material wealth, which could have filled a small bag, from the roof and began to prepare to leave. At that time, a friend who knew medicine dissuaded him for a while. He was eighteen years old at this time. In general, the courage and the power of the aspirations of holy beings cannot be controlled by others, just like a lion without reins soaring in the sky. He left the monastery, abandoned his friends, gave up the greed for wealth, and with only the lama who teaches the true meaning and the solitary place in mind, he fled like a wild animal escaping from a cage. When he arrived in Phan Yul (present-day Linzhou County, Lhasa), he joined about forty monks, including the realized Galawa of Drikung Yangriwa, who were going for alms. At that time, Drikungpa was very talented in both politics and religion, and sitting on the throne of Thel, the etiquette system of the master of ceremonies Chokyi Drakpa was very well-established. In the center of the ocean of disciples and patrons, when he saw Drikungpa Rinchen Phuntsok, who was like a prince, he remembered the kindness of his previous life, so he abandoned the arrogance of fame and wealth, and unwavering faith arose from the depths of his heart, and tears fell like rain, abandoning the arrogance of fame and wealth.