Tibetan
བརླབས་པའི་བླ་མ་ཡིན་གསུངས་ནས་མོས་གུས་དང་ཞབས་ཏོག་ཆེ་བར་མཛད། བླ་མ་ཞང་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་དགོན་པ་འདི་ཆུ་ཤིང་འཛོམ་པ་མི་འདུག་སྟེ། འདུ་བ་ཆེ་ཞིང་འགྲོ་བ་ལ་ཕན་པ་ཞིག་འོང་བས་ཆོས་སྡིངས་སུ་ཐོགས་གསུངས། དེར་མི་རྣམས་ན་རེ། ཆོས་ལྷ་ཁང་པ་ལ་ཉན། ཞབས་ཏོག་ཚལ་པ་ལ་བྱེད་ཟེར་བ་ལ། བླ་མ་ལྷ་ཁང་པ་དེ་ཕྲག་དོག་རྩ་བ་ནས་ཞི་བས་ནས་ཁལ་ཉི་ཤུ་ཙམ་དང་ཤ་མར་ཁ་ཡར་བསྐུར་ཏེ། ཁྱོད་བླ་མ་བཟང་པོ་གདན་དྲངས་ནས་ཆོས་འཁོར་འཛུགས་པ་ལས་ངས་ཀྱང་མཐུད་བྱེད་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་མ་འབྱོར་གསུངས་པས། རྨོངས་པ་དག་གི་ཁ་སྨྲས་འཕྲོ་ཆད། ང་རང་ཡང་བླ་མ་རྙིང་པ་ལ་ མོས་གུས་གསར་པ་སྐྱེས་གསུངས། ཕྲིན་ལས་དུས་ལ་བབས་པས་གདུལ་བྱ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འདུས། འགྲོ་བའི་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཛད། བླ་མ་ལ་ཤིན་ཏུ་གུས་པས་མཉེས་པ་གསུམ་གྱི་གཞུང་བསྲང་ཞིང་སྐུ་མདུན་ནས་འབྱོན་ཚད་ལ་ཞབས་སྤྱི་བོར་མ་བླངས་པར་འགྲོ་མ་མྱོངས་གསུངས། གསེར་གྱི་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་གསུམ་ལ་སོགས་ཏེ་མདོ་རྒྱས་ཚར་བཅུ་བདུན་གྱིས་སྣ་དྲངས་པའི་ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་གི་ཞབས་ཏོག་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་མཛད། བྱིན་རླབས་ཞུགས་པས་དགོངས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ལོངས། རྟོགས་གྲོལ་དུས་མཉམ་དུ་སོང་ནས་ས་རྡོ་རི་བྲག་ཐམས་ཅད་ལ་ཐོགས་མེད་དུ་འགྲོ་ནུས་པ་དང་། མི་མ་ཡིན་གྱིས་སྐོར་བ་བྱེད་པ་བྱུང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་མངའ་བའི་ལོ་རྒྱུས་མང་དུ་ཡོད། གཟད་ཕུའི་ད་ལུང་དགོན་པར་བཞུགས་པའི་ཚེ་སྐུ་ཕ་ཝང་ལ་ཐིམ་པ་དང་། སྲིན་པོ་རིར་གྱང་ལ་ཐོགས་མེད་དུ་གཤེགས་པ་ཐོགས་རྫུ་འཕྲུལ་དུ་མ་མངའ། གངས་རིའི་ཁྲོད་འདིའི་ཡུལ་དང་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་བྱོན་ནས་འགྲོ་བ་མང་པོ་ཐར་པའི་ལམ་ལ་བཀོད། བསྟན་པའི་བྱ་བ་ལ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྟེན་བཞེངས་པ་དང་། ཞིག་པ་གསོ་བ་དང་། གཞན་གྱིས་བཞེངས་པ་ལ་ཡོ་བྱད་གཏོང་བ་ལ་སོགས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཀའི་དོན་ཉམས་སུ་ལེན་ཤེས། རྒྱ་གར་ནས་བྱོན་པའི་ལོ་པཎ་མཁས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞབས་ཏོག་མཛད། སྡེ་སྣོད་འཛིན་པའི་བཤེས་གཉེན་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཞབས་ནས་འདེགས། རྟག་པར་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་ལ་བློ་མི་འཇུག་པར་སྒོམ་སྒྲུབ་ཁོ་ན་མཛད། སེམས་ཅན་དབུལ་ཞིང་ཕོངས་པ་ཀུན་གྱི་སྦྱིན་བདག་མཛད་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་ལྷག་པར་སད་པ་ཡིན། རྒྱུ་དེས་རྒྱ་གར་ནག་དང་བལ་པོ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་བོ་སྐད་རིགས་མི་གཅིག་པ་ཀུན་ཀྱང་འདུ། མ་ག་དྷ་རྡོ་རྗེ་གདན་ལ་ཞབས་ཏོག་ལན་གསུམ། འཛམ་བུའི་གླིང་གི་རྒྱན་གཅིག་པུ
Chinese
说他是加持的喇嘛，于是极大地敬信和侍奉。喇嘛香说：“你的这座寺庙，水木不茂盛，但会聚集众多人，利益众生，所以取名为‘法座’。”那里的人们说：“听从寺庙的喇嘛，侍奉菜园的人。”喇嘛寺庙的那位从根本上平息了嫉妒，送去大约二十驮粮食和酥油，说：“您迎请好的喇嘛来建立法轮，我也必须支持，但除此之外没有能力。”那些愚昧之人的话语中断了。他说：“我自己也对旧喇嘛生起了新的敬信。”事业时机成熟，聚集了无数的所化之众，广行利益众生之事。由于对喇嘛极其恭敬，奉行三喜之规，每次从喇嘛面前出来，不以头顶戴喇嘛之足绝不离开。以金制的广、中、略三种仪轨等为首，以十七部广经为首的供养了无法想象的法和财物。加持融入，如其所愿地证悟。证悟和解脱同时发生，能够毫无阻碍地行走于所有土地、石头、山岩之中，并且出现了非人绕寺的情景。拥有神通的事迹有很多。在扎普的达隆寺居住时，身体融入墙壁之中，在罗刹山毫无阻碍地穿墙而过，拥有诸多神变。在这雪山之中，前往所有地方，将众多众生安置于解脱道上。在弘扬佛法的事业上，建造身语意的所依，修复破损的，以及为他人建造的提供资具等，精通实践六度之义。侍奉从印度来的所有译师和班智达。从持藏大德的足下抬起。恒常不专注于世间俗事，唯修禅定。成为所有贫困众生的施主，因此特别唤醒了大乘种姓。因此，聚集了印度、汉地和尼泊尔等所有语言不同的人们。三次侍奉摩揭陀金刚座。是赡部洲唯一的庄严。
English
Saying he was a blessed lama, they showed great faith and served him greatly. Lama Zhang said, "Your monastery does not have abundant water and trees, but it will gather many people and benefit beings, so it should be called 'Dharma Seat'." There, the people said, "Listen to the lama of the temple, serve the gardener." That lama of the temple completely pacified jealousy from the root, sending about twenty loads of grain and butter, saying, "You invite a good lama to establish the Dharma wheel, and I must also support it, but I have no other means." The words of those ignorant ones were cut short. He said, "I myself have developed new faith in the old lama." As the time for activity arrived, countless disciples gathered. He performed great deeds for the benefit of beings. Being extremely respectful to the lama, he upheld the principles of the three satisfactions, and never left his presence without placing his feet on his head. He offered unimaginable Dharma and wealth, led by the three kinds of gold rituals, extensive, medium, and concise, and seventeen sets of extensive sutras. As blessings entered, he realized his intentions as they were. Realization and liberation occurred simultaneously, and he was able to walk unhindered through all lands, stones, and mountains, and non-humans circumambulated the temple. There are many stories of his possessing clairvoyance. When he resided in Dalong Monastery in Zaphu, his body merged into the wall, and he passed through the wall unhindered in Rakshasa Mountain, possessing many miracles. In this snowy mountain range, he went to all places and led many beings to the path of liberation. In the activities of propagating the Dharma, he built supports for body, speech, and mind, repaired what was broken, and provided materials for others to build, understanding how to practice the meaning of the six perfections. He served all the translators and pandits who came from India. He lifted up the feet of the great spiritual friends who held the Tripitaka. He never focused on worldly affairs, but only practiced meditation. He became the benefactor of all poor and destitute beings, thus particularly awakening the Mahayana lineage. Therefore, he gathered all people of different languages, including India, China, and Nepal. He served the Magadha Vajrasana three times. He was the sole ornament of Jambudvipa.
Tibetan
་ཇོ་ཤཱཀ་རྣམ་གཉིས་ལ་སྲི་ཞུ་ལན་བཞི། རྡོ་རགས་ལན་བཞི་མཛད། རྗེས་སུ་ཕྲིན་ལས་སྐྱོང་བའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཀྱང་ བགྲངས་ཀྱིས་མི་ལང་བ་བྱུང་སྟེ་གངས་ཁྲོད་འདིར་རྩོད་མེད་དུ་གྲགས་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་ཞིག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་མཛད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་དངོས་དང་བརྒྱུད་ནས་གཞན་ལ་སྨན་པ་ཤ་སྟག་མཛད་དེ། ལྷ་སའི་རྡོ་རགས་ཕྱི་མ་མཛད་པའི་གཤེགས་སྐྱེམས་ཀྱི་དུས་ལས་འཕྲོ་ངན་པའི་འཁོར་ཁ་ཅིག་གིས་ཆང་འཐབ་བྱས་པས་ཐུགས་སྐྱོ་བའི་གསུང་བྱོན་ཏེ་ལྔ་བཅུ་རྩ་དྲུག་བཞེས་པ་ས་མོ་ལུག་གི་ལོར་གསང་ཕུའི་རྒྱ་ར་གད་ལོགས་ཀྱི་དགོན་པར་སྐུ་གཤེགས། པུར་ཆབ་ལ་བཀལ་ནས་གཟད་འུག་སྐད་དགོན་པར་ཟླ་བ་བཞི་བཞུགས། དེ་ནས་བཙན་པོ་དང་། དཔོན་སྐྱ་སློབ་མའི་ཚོགས་ཀྱིས་གདན་སར་བསམས་ནས་བཞེངས་པའི་གཟད་ཐང་སྐྱའི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་གདན་དྲངས་པའི་ཚེ། ས་རབ་ཏུ་གཡོས་ཤིང་། ཡོན་ཆབ་ལས་པདྨའི་སྡོང་བུ་སྐྱེ་བ་སོགས་ལྟས་ངོ་མཚར་བ་བྱུང་། ནང་པར་པུར་སྦྱངས་པས་སྒྲ་དང་། འོད་དང་། འཇའ་ཚོན་དང་། མཆོད་རྟེན་ཡིག་འབྲུ་ལ་སོགས་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བྱོན་ཏོ། གཙུག་ལག་ཁང་དེ་ནི་ད་ལྟ་རྗེས་ཙམ་དུ་སྣང་ངོ་། །ཞིག་པོ་ལ་སློབ་མ་ཡང་ཐུགས་སྲས་སུ་གྱུར་པ་ནི། རྟ་སྟོན་ཇོ་ཡེ། མ་ཧཱ་ལྷུན་པོ། མཁས་པ་ཇོ་ནམ། དབུས་པ་ཇོ་བསོད། བཟང་སྟོན་ཧོར་གྲགས། གཉེར་སྟོན་བླ་མ་དང་དྲུག་ལས། གཙོ་བོར་གྱུར་པ་རྟ་སྔོན་ཇོ་ཡེ་ནི། ཡབ་རྟ་སྟོན་ཇོ་འབུམ། ཞེས་བྱ་བ་གཡོ་རུ་སྟོད་ཀྱི་བདག་པོ་འཁོར་འབངས་དང་ཡུལ་གཞིའི་འཛོམ་པ་ཞིག་ཡོད། དེ་འཁོར་བ་ལ་སྐྱོ་བ་སྐྱེས་ནས་གཡོག་བཞི་ཁྲིད་དེ་བྲོས། ལྷ་རྗེ་གླན་ཉ་ཚལ་པའི་ཐུགས་སྲས་གཉོས་ཆུ་བོ་རི་བའི་སྤྱན་སྔར་བྱོན། དཔོན་གཡོག་ལྔ་ཀས་སྟབས་གཅིག་ཏུ་ཆོས་འཁོར་དུ་ཞུགས། སྔགས་རྙིང་མ་སྤྱི་དང་། ཁྱད་པར་རྫོགས་ཆེན་སྐོར་ལུགས་གཞུང་གདམས་ངག་བཅས་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་བྱང་ཆུབ། ཕག་མོ་གྲུ་པའི་སྤྱན་སྔར་ལམ་འབྲས་དང་ཕྱག་ཆེན། དབུར་སྟོན་བླ་མ་མཚར་སྟོན་ལས་ཕྱག་ཆེན་སྒང་ལུགས་ཀྱི་དོ་ཧ། ཟངས་གྲི་འགྲོ་རས་ལས་རས་ཆུང་པའི་ཆོས་སྐོར། ནང་སྟོན་མགོན་པོ་ལས་རྣམ་འཇོམས་དང་ཕུར་པ་སོགས་མདོར་ན་ བླ་མ་མང་པོ་ལས་ཆོས་རིས་མེད་གསན་པ་ཡིན་ཏེ། གཉོས་ཆུ་བོ་རི་བ་དང་། ཕག་མོ་གྲུ་པ་རྩ་བའི་བླ་མར་འཛིན། ཆུ་བོ་རི་ལ་སྒྲུབ་པ་མཛད་པས་གདུལ་བྱ་མང་དུ་འདུས། དེ་ལ་སྲས་རྟ་སྟོན་ཇོ་ཡེ་འདི་ཆུ་མོ་ལུག་ལ་བལྟམས། དེ་ནས་ལོ་བཞི་པ་ལ་གཅུང་པོ་ཇོ་བསོད་བཙས། འདི་ཆུ
Chinese
对觉阿底峡师徒二人侍奉四次，修建石桥四次。后来弘扬事业的善知识也数不胜数，是这雪域中无可争议的伟大人物。 如此功德圆满，直接和间接地利益他人。在修建拉萨后石桥的庆功宴上，一些恶业深重的眷属互相斗酒，大师为此感到伤心，说出了不悦之语。五十六岁时，在土羊年（1259年）圆寂于桑浦寺的嘉惹嘎洛寺。遗体火化后，在嘎乌寺安放了四个月。之后，在赞普和官员、施主、弟子的请求下，将遗体迎请至他们认为适合作为寺庙的嘉塘嘎寺。迎请之时，大地剧烈震动，泉水中生出莲花树等奇异景象。第二天火化遗体时，出现了声音、光芒、彩虹、佛塔文字等无数瑞相。那座寺庙现在只剩下遗址了。 希波的弟子中，成为心子的有：塔敦觉耶、玛哈伦波、智者觉南、卫巴觉索、赞敦霍扎、聂敦喇嘛等六人。其中最主要的是塔敦觉耶。他的父亲名叫塔敦觉崩，是约茹上部（今拉萨市堆龙德庆区一带）的主人，拥有众多眷属和土地。他厌倦了轮回，带着四个仆人逃走了。前往拉杰兰尼雅擦巴的心子嘉瓦曲沃日瓦处。主仆五人一同进入佛门。精通宁玛派的教法，特别是大圆满的诀窍和窍诀。在帕莫竹巴处学习道果和大手印。从卫敦喇嘛擦敦处学习大手印冈流派的朵哈。从桑智卓热处学习热琼巴的教法。从囊敦贡波处学习降伏金刚和普巴等。总之，他从许多上师处听闻了无宗派之分的教法。嘉瓦曲沃日瓦和帕莫竹巴被他视为根本上师。他在曲沃日进行修行，聚集了许多弟子。他的儿子塔敦觉耶出生于水羊年。之后，四岁时，弟弟觉索出生。这个觉
English
He served Jo Shakya (Atisha) and his disciples four times and built four stone bridges. Later, there were countless virtuous friends who promoted the Dharma, making him an undisputed great being in this snowy land. With such perfect deeds, he directly and indirectly benefited others. During the celebration after the construction of the later stone bridge in Lhasa, some attendants with bad karma fought over alcohol, causing the master to express sadness. At the age of fifty-six, in the Earth Sheep year (1259), he passed away at Gyara Galok Monastery in Sangpu Temple. After cremation, his remains were kept in Gaduk Monastery for four months. Later, at the request of the Tsenpo (ruler), officials, patrons, and disciples, his remains were moved to Gadong Ga Temple, which they considered suitable as a monastery. During the move, the earth shook violently, and lotus trees grew from the spring water, among other miraculous signs. The next day, when the remains were cremated, countless auspicious signs appeared, such as sounds, lights, rainbows, stupas, and written characters. Only the ruins of that temple remain today. Among Shiwo's disciples, those who became heart-sons were: Taton Jowo Ye, Maha Lhunpo, Khenpo Jowo Nam, Upa Jowo Sod, Zangton Hor Drak, and Nyerton Lama, six in total. The most important of these was Taton Jowo Ye. His father, named Taton Jowo Bum, was the lord of Yoru Tö (the upper part of Yoru, around present-day Tolung Dechen District in Lhasa), possessing many attendants and lands. He became disillusioned with samsara and fled with four servants. He went to Gyalwa Chowo Riwai, the heart-son of Lhaje Lanni Nyatsalpa. The five, master and servants, entered the Dharma together. He became proficient in the teachings of the Nyingma school, especially the instructions and key points of Dzogchen. He studied Lamdre (Path and Fruit) and Mahamudra (Great Seal) under Phagmo Drupa. From Uton Lama Tsarton, he learned the Doha of the Mahamudra Gang lineage. From Sangdri Drore, he learned the teachings of Rechungpa. From Nangton Gonpo, he learned Yamantaka and Vajrakilaya, among others. In short, he heard teachings without sectarian bias from many lamas. He regarded Gyalwa Chowo Riwa and Phagmo Drupa as his root gurus. He practiced at Chowo Ri, gathering many disciples. His son, Taton Jowo Ye, was born in the Water Sheep year. Later, when he was four years old, his younger brother Jowo Sod was born. This Jowo