Tibetan
འི་དུས་གཅིག་ཆོས་ཁྲི་རྒྱབ་ཡོལ་མེད་པ་གཅིག་ལ་བཞུགས་ཏེ་མཐའ་སྐོར་ཐམས་ཅད་གྲྭ་པས་ བསྐོར་ནས་ཡོད་པ་ལ། ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་ཞལ་ཐལ་ལེ་བར་བྱུང་བས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བདག་པོའི་ཞལ་སྐྱིན་མངོན་སུམ་པར་ཡིད་ཆེས་ཤིང་སྤྲུལ་པའི་སྐུར་རྩོད་པ་མེད་པར་གྲགས། དབྱར་ཆོས་དགུན་ཆོས་ཀྱི་དུས་ཕྱོགས་རེ་ན་མར་དཔེ་འགྲིམས་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་རེ་དང་། སྟོན་ཆོས་དང་དཔྱིད་ཆོས་ཀྱི་དུས་སུམ་བརྒྱ་ཙམ་ཡོད་ཅིང་། སྤྱིར་ཁྲི་ཕྲག་ཐལ་བ་བྱུང་བས། ཆོས་རའི་གོ་ས་བདེ་དོག་ལའང་གསེར་ཞོ་རེའི་འཇལ་ལེན་བྱེད་པའི་དར་རྒྱས་བྱུང་། མཁྱེན་བརྩེ་ནུས་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཤིང་དཔལ་གསང་བའི་སྙིང་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངེས་པའི་རྒྱུད་དོན་ལ་རང་བྱན་ཚུད་པ་ཙམ་གྱིས་ཆོས་སྤྱན་ཐོབ་པས་གསང་བདག་སྒྲོ་ཕུག་པའི་བཤད་སྲོལ་ཞེས་དུས་ད་ལྟའི་བར་དུ་ལྡབ་ལྡིབ་བྱེད་པ་འདི་བྱུང་ཞིང་ཉི་ཟླ་ལྟར་གྲགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཐུགས་ཟིན་གྱི་སློབ་མ་བཅུ་གཉིས་བྱུང་སྟེ། ནག་པོ་བཞི། སྟོན་པ་བཞི། མེས་བཞི་ལས། ནག་པོ་བཞི་ནི། ལྕེ་སྟོན་རྒྱ་ནག །ཟུར་ནག་འཁོར་ལོ། ཉང་ནག་མདོ་བོ། མདའ་ནག་གཙུག་ཏོར་དབང་ཕྱུག་གོ། སྟོན་པ་བཞི་ནི། ཉི་སྟོན་ཆོས་སེང་། བྱབས་སྟོན་རྡོ་རྗེ་མགོན་པོ། །ཞང་སྟོན། རྒྱ་སྟོན་བཞིའོ། །མེས་བཞི་ནི། རྩངས་པ་བྱི་སྟོན། གཡུ་སྟོན་ཧོར་པོ། སྤངས་སྟོན་ལྕགས་ཀྱུ། དབུས་པ་ཆོས་སེང་ངོ་། །འདྲེན་ཚུལ་འདི་ཟུར་སྟོད་ལུགས་སུ་གྲགས་ལ། སྨད་ལུགས་སུ་དེ་ལས་ཐ་དད་པའང་ཡོད། དེ་ལྟར་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་གསང་བདག་སྒྲོ་ཕུག་པ་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་ཐ་མའི་མཛད་པ་སྟོན་པར་བབས་པའི་ཚེ། སྟོན་པ་བཞི་ལ་ཁྱེད་ཚོས་ཚོགས་འཁོར་གྱི་ཆ་རྐྱེན་འདྲ་ཁྱེར་ལ་ཤོག །ངས་ཀྱང་སྡིགས་ཀྱི་གསུངས། སྟོན་པ་བཞིས་གསུངས་བཞིན་དུ་བསྒྲུབས་པ་དང་། སྒྲོ་ཕུག་གི་ལྟག་ལྷ་རི་གདོང་གི་རྩེར་བྱོན་ནས་ཚོགས་འཁོར་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཛད། གསུང་གི་གསང་བ་མང་པོ་རྗེས་སུ་བསྟན་ནས། ཁྱེད་རྣམས་ང་མེད་པ་ལ་མྱ་ངན་མ་བྱེད་ཅིག །ངས་ད་རེས་ལུས་ མ་སྤངས་པར་ཁྱེར་ནས་རིག་འཛིན་གྱི་ས་ལ་འགྲོ་བ་ཡིན། དེས་ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཤུལ་དུའང་བཀྲ་ཤིས། མི་རྒྱུད་དང་བསྟན་པ་འཕེལ་བ་གཅིག་འོང་ངོ་གསུངས་ནས། དཔལ་གྱི་མགུར་ལས་རྡོ་རྗེའི་གླུ་གཅིག་བཞེངས། ནམ་མཁའ་ལ་ཇེ་མཐོ་ཇེ་མཐོར་འཕགས་ཀྱིན་མགུར་རེ་བཞེངས་ནས་མཐར་མི་མངོན་པའི་སར་གཤེགས་པ་དང་། སྟོན་པ་བཞི་སྙིང་ཕྱུང་བ་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མནར་ནས་ཆོ་ངེས་བཏབ། འགྲེ་ལྡོག་བྱས། མཚན་ནས་བོས་པས་བྱ་བབས་པ་བཞིན་དུ་བྱོན། ཁྱེད་རྣམས་དེ་ལྟར་མི་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ངས་གོང་དུ་ཁ་ཏ་ནི་ལེགས་པར་བཅུག །དེ་ལ་མི་ཉན་པར། ད་ངའི་མི་རྒྱུད་ལ་བཀྲ་ཤིས་པ་བག་མའང་གསུངས། དེ་ནས་ཕྱི་ལོ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཅིག་པ་ཤིང་ཕོ་སྟག་ལ་འོག་མིན་ཚོགས་ཆེན་འདུས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་གཤེགས་སོ། །པུར་སྦྱོང་བའི་ཚེ་སྔགས་པ་གཞོན་མཛེས་གཅིག་གིས་རྟ་ངང་བཟང་གཅིག་ལ་དུང་གི་སྒ་རང་གུག་ངོ་མཚར་ཅན་བསྟད་པ་ཞིག་ཕུལ། དེ་འདི་ནས་བྱུང་དང་འདིར་སོང་སུས་ཀྱང་ངོ་ཤེས་པ་མ་བྱུང་བས་ལྷས་འདེགས་བསྐྱལ་བར་གྲགས། དེ་བཞིན་དུ་བཙན་དང་། མ་མོ་དང་། ཀླུ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་འདེགས་བསྐྱལ་ཏེ། མི་ལ་མེད་པའི་ནོར་སྣ་བཞི་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ས་སྐྱ་པ་ཀུན་དགའ་སྙིང་པོ་ལས་ལོ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱིས་བགྲེས་པས་དྭགས་པོ་ལྷ་རྗེ་དང་། ཕག་མོ་གྲུ་པ། བླ་མ་ཞང་། ཇོ་སྲས་འཛེང་སོགས་དང་ཐོག་རགས་པ་ཙམ་མཉམ་མོ། །ཡང་བི་མ་ལིའི་སློབ་མ་རོང་ཚུ་ཚན་གྱི་དགེ་སློང་མ་སྦྲེ་མོ། དེའི་སློབ་མ་ལྷོ་བྲག་བྱ་ཟེའི་མར་པ་ཤེས་རབ་འོད། དེའི་སློབ་མ་ཤངས་ལྷ་བུའི་ལང་སྟོན་དར་མ་བསོད་ནམས། དེའི་སློབ་མ་ལྷ་རྗེ་ཧོར་པོ་སྒྲོ་ཕུག་པ་ཡིན་པས་བི་མ་ལ་དང་གཉིས་ཀྱི་བར་ལ་བླ་མ་གསུམ་ལས་མེད་དོ།། །། དེ་ལ་སྒྲོ་ཕུག་པའི་སློབ་མ་ལྕེ་སྟོན་རྒྱ་ནག་ནི་འཁྲུངས་ས་ཉང་སྟོད་པ་ཡིན། མཚན་ཉིད་ཀྱི་གྲྭ་ས་ན་ཕུ་བོ་གཉིས་སློབ་གཉེར་ལ་ཡོད་པའི་སར་རྒྱགས་སྐྱེལ་དུ་བྱོན། ཞར་ཉན་བྱས་པས་ཁོང་གཉིས་ཀྱིས་ཆེད་ དུ་སྦྱངས་པ་ལས་ལྷག་པ་བྱུང་། དེར་རྒྱ་ནག་ན་རེ། ཁྱེད་གཉིས་ཀྱིས་ལོ་གསུམ་ཉན་ཀྱང་གོ་བ་ཅི་ཡང་མི་འདུག །ངས་ཉན་ན་གོ་བ་འདུག་བྱས་པས། ཕུ་བོ་གཉིས་ན་རེ། ངེད་གཉིས་ལ་དེ་ལས་མ་བྱུང་། ཆོས་སུས་ཤེས་ཀྱང་འདྲ་ཡི་ཁྱོད་གོ་ན་ཁྱོད་རང་ཉོན། ངེད་ཀྱིས་རྒྱགས་སྐྱེལ་བྱེད་ཟེར་བས། དེར་ལྷ་རྗེ་རྒྱ་ནག་གིས་བཞུགས་ནས་ཁྱུང་པོ་གྲགས་སེ་ལ་ཕར་ཕྱིན། འབན་ལ་མངོན་པ། སྟག་པ་ཁ་ཆེ་ལང་བུ་ཚད། འགར་བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ལའང་གཏུགས་ཏེ་ལོ་དགུར་ཉན་པས་མཁས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན། སུམ་ཅུ་པའི་ཚེ་གསང་བདག་སྒྲོ་ཕུག་པ་ལ་སྔགས་གསན་དུ་བྱོན་ནས་ལོ་བཅུ་གཅིག་བཞུགས་ཏེ། ལོ་གསུམ་གྱི་བར་ཇོ་སྲས་ཉང་སྟོད་པ་གསུངས་པ་ཙམ་ལས་སྤྱན་སྔར་གསུང་གླེང་ཞིབ་པ་ཙམ་མ་བྱུང་སྐབས་ཤིག་ན་རྒྱ་བརྩོན་སེང་དཔོན་གཡོག་དང་ལྷ་རྗེ་ཆོས་འཁོར་སྟབས་གཅིག་ཏུ་འཛོམས་པའི་ཚེ། རྒྱ་བརྩོན་དཔོན་
Chinese
在一次法会上，他坐在一张没有靠背的法座上，周围坐满了僧人。 四面八方都对他深信不疑，认为他是金刚萨埵幻化网坛城的坛城主尊的化身，对此毫无争议。在夏法会和冬法会期间，每次都有大约五百份酥油灯供养，秋法会和春法会期间则有大约三百份。总的来说，参加人数超过了千人，以至于在法会场地租用座位也需要支付每个座位一两黄金的费用，可见其盛况。他精通智慧、慈悲和力量三方面的功德，并且仅仅通过精通《吉祥密集》的真实意义，就获得了法眼，因此有了“桑布扎·卓普巴”的说法，至今仍被人们津津乐道，名声如日月般显赫。他有十二位心传弟子，分为四黑、四导师和四祖师。四黑是：列敦嘉纳、祖纳阔洛、娘纳多沃、达纳祖托旺秋。四导师是：尼敦确僧、嘉布敦多杰衮波、祥敦、嘉敦。四祖师是：藏巴益敦、玉敦霍波、邦敦嘉久、卫巴确僧。这种传承方式被称为祖妥派，下部传承方式则有所不同。就这样，化身桑布扎·卓普巴大师在示现最后的事迹时，对四导师说：“你们带上会供的资具来，我也要举行降伏仪式。”四导师按照他的吩咐准备好后，卓普巴来到了拉日东山顶，举行了盛大的会供。他传授了许多口诀，然后说：“你们不要因为我不在了而悲伤，我这次不会舍弃肉身，而是直接前往持明者的境界。这也会给你们留下吉祥，你们的家族和教法都会兴旺。”说完，他唱了一首吉祥的道歌金刚歌，然后越来越高地升向天空，一边唱着道歌，最后消失不见。四导师悲痛欲绝，仿佛失去了心脏一般。
English
On one occasion, he sat on a Dharma throne without a backrest, surrounded by monks. Everyone was completely convinced that he was the embodiment of the lord of the Vajrasattva Magical Net Mandala, and there was no dispute about it. During the summer and winter Dharma assemblies, there were about five hundred butter lamp offerings each time, and about three hundred during the autumn and spring Dharma assemblies. In general, the number of attendees exceeded a thousand, so much so that renting a seat in the Dharma assembly area required a payment of one gold zho per seat, demonstrating its prosperity. He was perfect in the qualities of wisdom, compassion, and power, and merely by mastering the true meaning of the Shri Guhyagarbha Tantra, he obtained the Dharma eye. Therefore, the saying "Sangdak Drophukpa" arose, which is still talked about to this day, and his fame is as bright as the sun and moon. He had twelve heart-disciples, divided into four black ones, four teachers, and four ancestors. The four black ones are: Lhetun Gya Nak, Zur Nak Khorlo, Nyang Nak Dowo, and Da Nak Tsuktor Wangchuk. The four teachers are: Nyi Tun Choseng, Jyap Tun Dorje Gonpo, Zhang Tun, and Gya Tun. The four ancestors are: Tsangpa Yi Tun, Yu Tun Horpo, Pang Tun Chakyu, and Upa Choseng. This transmission method is known as the Zurto tradition, while the lower tradition is different from it. Thus, when the great incarnate Sangdak Drophukpa was about to show his final deeds, he said to the four teachers, "Bring the necessary items for the Tsokhor, and I will also perform the subjugation ritual." After the four teachers prepared as he instructed, Drophukpa went to the top of Lhari Dong Mountain and performed a grand Tsokhor. He revealed many secret teachings and then said, "Do not grieve because I am gone. This time, I will not abandon my body, but will go directly to the realm of the Vidyadharas. This will also leave auspiciousness for you, and your lineage and teachings will flourish." After saying this, he sang a Vajra song from the Shri Gur, and then rose higher and higher into the sky, singing a song each time, and finally disappeared. The four teachers were heartbroken, as if they had lost their hearts.
Chinese
被痛苦折磨而号啕大哭，辗转反侧，呼唤名字，像鸟儿降落一般到来。你们不要那样做，我先前的好言相劝都白费了。不听劝告，现在还说了给我后代带来吉祥之类的话。之后在第六十一绕迥年（1331年）木虎年，前往奥明（藏文：འོག་མིན་）大集会的城市。火化遗体时，一位年轻英俊的咒师献上了一匹良种白马，马鞍是奇特的弯曲海螺制成的。谁也不知道这马从哪里来，要到哪里去，据说是由天神运送来的。同样，赞神、母神和龙神也运送来了，出现了凡人没有的四种宝物。这位比萨迦派的贡噶宁波年长十八岁，所以与达波拉杰、帕莫竹巴、喇嘛香、觉赛增等人大体上是同时代的人。此外，比玛拉的弟子绒楚灿的比丘尼色莫，她的弟子是洛扎嘉贼的玛尔巴西绕沃，她的弟子是香拉布的朗敦达玛索南，她的弟子是拉杰霍波卓普巴，因此比玛拉和他们之间只有三位上师。 卓普巴的弟子列敦嘉那的出生地是娘堆。在学习经论的寺院里，他的两个哥哥在那里学习，他去送食物。顺便听了一下，结果比他的两个哥哥专门学习的还要好。于是嘉那说：“你们两个听了三年，什么也没听懂。我听了就能听懂。”他的两个哥哥说：“我们两个就是不行，谁懂佛法都一样，你懂就你听吧，我们负责送食物。”于是拉杰嘉那留了下来，前往琼波扎色，向本学习《俱舍论》，向达巴喀且朗布学习《量论》，还向噶索南益西请教，听了九年，精通了各门学问。三十岁时，他前往桑达卓普巴那里听闻密法，住了十一年。有三年时间，只是（听他）说觉赛娘堆巴的名字，没有机会在他面前详细交谈。一次，嘉尊森本和仆人与拉杰曲科尔偶然相遇的时候，嘉尊本
English
Tormented by suffering, he wailed and cried, tossing and turning, calling out names, arriving like a bird descending. You should not do that, my previous advice was all in vain. Ignoring the advice, now you even speak of bringing auspiciousness to my descendants. Then, in the sixty-first Rabjung year (1331), the Wood Tiger year, he passed away in the city where the great gathering of Ogmin (Tibetan: འོག་མིན་) was held. During the cremation, a young and handsome tantric practitioner offered a fine white horse with a saddle made of a unique, curved conch shell. No one knew where this horse came from or where it was going, it was said to have been transported by the gods. Similarly, the Tsen spirits, the Mamo goddesses, and the Nagas also transported offerings, resulting in four kinds of treasures that ordinary people do not possess. This person was eighteen years older than Sakya Kunga Nyingpo, so he was roughly contemporary with Dagpo Lhaje, Phagmo Drupa, Lama Zhang, and Josay Dzeng. Furthermore, the nun Sremo, a disciple of Rongtsu Tsan, who was a disciple of Vimali; her disciple was Marpa Sherab Wo of Lhodrak Jaze; her disciple was Langton Dharma Sonam of Shang Lhabu; her disciple was Lhaje Horpo Drophukpa, so there were only three lamas between Vimala and them. Cheton Gya Nak, a disciple of Drophukpa, was born in Nyangto. In the monastic college where he studied philosophy, his two elder brothers were studying there, and he went to deliver food. He listened in passing, and as a result, he surpassed his two elder brothers who were studying specifically. Then Gya Nak said, "You two have been listening for three years, but you haven't understood anything. When I listen, I can understand." His two elder brothers said, "We two are not capable of that. It doesn't matter who understands the Dharma, if you understand, then you listen. We will take care of delivering the food." So Lhaje Gya Nak stayed there and went to Khyunpo Dragse, studied the Abhidharma with Ben, the Pramana with Takpa Khache Langbu, and also consulted with Gar Sonam Yeshe, listening for nine years, and became supremely learned. At the age of thirty, he went to Sangdak Drophukpa to receive tantric teachings and stayed for eleven years. For three years, he only (heard him) mention the name of Josay Nyangtobpa, and there was no opportunity for detailed conversation in his presence. Once, when Gyatzon Sengpon and his servant and Lhaje Chokhor happened to meet at the same time, Gyatzonpon