Tibetan
ང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དོན་དང་། མདོ་སྡེ་ལས་བརྒྱ་པ་ལས། རྒྱ་མཚོ་ཆུ་སྲིན་གནས་ཀྱི་རླབ། །དུས་ལས་ཡོལ་བར་འགྱུར་སྲིད་ཀྱི། །གདུལ་བར་བྱ་བའི་སྲས་རྣམས་ལ། །སངས་རྒྱས་དུས་ལས་ཡོལ་མི་མངའ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྲིན་ལས་དེ་ཉིད་གདུལ་བྱ་སོ་སོའི་རྒྱུད་ལ་སྐལ་བ་དང་འཚམས་པར་སད་ཚུལ་ལ་ལྟོས་ནས་མྱང་འདས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་འབད་རྩོལ་དང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་བཞིན་དུ་གཤེགས་སྙིང་གི་རྩལ་འཁོར་བ་ལྟར་ཤར་བ་གློ་བུར་གྱི་ཆོས་དང་འཛོམ་པ་ལས་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ལམ་སྟོན་པ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་། ལམ་གྱི་སྟེགས་དང་། ལམ་གྱི་རྣམ་པར་ཤར་བ་དྲི་མ་སྦྱོང་བའི་གཉེན་པོར་འགྲོ་བས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མྱུ་གུ་སྨིན་ཟིན་པ་དང་། སྨིན་པ་དང་། སྨིན་པར་འགྱུར་བའི་ཐབས་ཚུལ་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ཕྲིན་ལས་དང་ཐུགས་རྗེའི་རོལ་པ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་སྟེ། སྒྱུ་འཕྲུལ་རྒྱས་པ་ལས། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་བྱིན་རླབ་ཀྱིས། །ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་རྡུལ་སྙེད་དུ། །འགྲོ་བའི་ཕྲིན་ལས་བསམ་མི་ཁྱབ། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་དང་ཡོན་ཏན་དང་། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱིས། །གདུལ་བྱ་རྣམས་ནི་ཆུད་མི་གསོན། །ངན་སོང་སྦྱོངས་ཤིང་བྱང་ཆུབ་ཞིང་། །ཡེ་ཤེས་ཚོགས་རྫོགས་ཀུན་ཏུ་སྟོན། །ཞེས་གསུངས་ པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་མཉམ་གཞག་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་གཡོ་བ་མེད་བཞིན་དུ་རྗེས་ཐོབ་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པར་འདོད་པ། ཇི་སྐད་དུ། མི་རྟོག་པ་དང་དེ་ཡི་ནི། །རྗེས་ཐོབ་དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་འདོད། །ཅེས་བཤད་པ་དང་། གདུལ་བྱའི་དཀར་པོ་རྣམ་པར་འཕེལ་བའི་རྒྱུ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་རྐྱེན་ལས་འགྲོ་བའི་དོན་འབྱུང་བར་འདོད་པ་ནི། འཇུག་པ་ལས། ཞིང་སྐུ་དཔག་བསམ་ཤིང་ལྟར་གསལ་གྱུར་པ། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ཇི་བཞིན་རྣམ་མི་རྟོག །འགྲོ་སྒྲོལ་བར་དུ་འཇིག་རྟེན་འབྱོར་སླད་རྟག །འདི་ནི་སྤྲོས་དང་བྲལ་ལ་སྣང་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཐུན་མོང་གི་གདུལ་བྱ་ལ་ལྟོས་པའི་འཆད་ཚུལ་ཕྱོགས་རེ་ཙམ་ལས་ངེས་དོན་མཐར་ཐུག་ཡིན་དཀའོ།། གཉིས་པ་སྟོན་པ་དེ་དག་གིས་བསྟན་པ་དམ་པའི་ཆོས་ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་ཚུལ་ལ་སྤྱིར་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ངོས་བཟུང་བ། བྱེ་བྲག་ཏུ་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལའང་གསུམ་སྟེ་ངོ་བོ་དང་ངེས་ཚིག་དབྱེ་བའོ།། དང་པོ་ནི། གང་ལ་དམིགས་པས་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ལས་ཀྱིས་ཁམས་གསུམ་དུ་འཁོར་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་འ
Chinese
我（指作者）是关于任运成就之义，出自《百经》中说：“如海中鳄鱼所居之浪涛，或许有时会超越时节，但对于应调伏之诸子，佛陀绝不会错过时机。”正如经中所说，任运成就之事业，端视如何使各类应调伏者之相续，与其根器相应而觉醒。此觉醒乃由涅槃之相续所摄持，无需勤作与分别念，而如逝者之心髓般自然流露，与突发之法相遇，从而指引解脱之道之善知识，以及作为道路之基石，道路之显现，净化垢染之对治，使菩提之幼苗得以成熟，正在成熟，以及成熟之方法，乃是善逝之事业与大悲之妙用，实为稀有。如《幻化经》云：“以大悲之加持力，于十方世界如微尘数般，度化众生之事业不可思议。以身语意与功德，以及任运成就之事业，绝不辜负应调伏之众生。净化恶趣，成就菩提，圆满智慧资粮，普皆示现。”是故如是说。此外，有人认为，于等持之智慧中，虽无动摇，然于后得位中，亦能成办有情之利益。如是说：“无分别及其后得，彼即是智慧。”又有人认为，由应调伏者之善根增长之因，以及佛陀往昔之愿力之缘，而生起利益众生之事。如《入行论》云：“如田地、身像、如意树般显现，如如意宝般无分别。为度化众生，恒常利益世间，此乃离戏而显现。”以上所说，皆是针对共同应调伏者之权宜之说，难以成为究竟之定论。第二，彼等导师如何宣说圣法之方式，总的来说，即是确定轮涅之法，具体而言，即是转法轮之方式。第一部分又分为三：本体、定义和分类。第一，以何为对境，而以有漏之业于三界中流转，并感受痛苦。
English
I (the author) am about the meaning of spontaneous accomplishment. From the Sutra of One Hundred Sayings: "Like the waves where crocodiles dwell in the ocean, perhaps they may pass their season, but for the sons to be tamed, the Buddhas never miss their time." As it is said, the very activity of spontaneous accomplishment depends on how the individual disciples awaken in accordance with their respective capacities. This awakening is encompassed by the continuum of Nirvana, and without effort or conceptualization, the essence of the Sugata manifests like a wheel, meeting with adventitious dharmas, thereby guiding the virtuous friend who shows the path of liberation, and the foundation of the path, and the appearance of the path, which serves as an antidote to purify defilements, causing the sprout of Bodhi to ripen, is ripening, and the means by which it will ripen, are the wondrous activities and compassionate play of the Sugatas. As it is said in the Extensive Play of Illusions: "By the blessings of great compassion, in the ten directions, in worlds as numerous as dust motes, the activities of beings are inconceivable. By body, speech, mind, and qualities, and by the activities of spontaneous accomplishment, the disciples are never disappointed. Purifying the lower realms and the field of enlightenment, completely showing the perfection of the accumulation of wisdom." Therefore, it is said. Furthermore, some believe that although there is no wavering in the wisdom of equipoise, in the subsequent attainment, the benefit of sentient beings is accomplished. As it is said, "Non-conceptualization and its subsequent attainment, that is considered wisdom." And some believe that the cause of the increase of the white qualities of those to be tamed, and the condition of the previous aspirations of the Buddhas, cause the benefit of beings to arise. As it is said in the Entering Path: "Like a field, a body, appearing like a wish-fulfilling tree, like a wish-fulfilling jewel, non-conceptual. To liberate beings, constantly benefiting the world, this is appearance free from elaboration." All of the above are merely expedient explanations for common disciples, and it is difficult to be the ultimate definitive meaning. Secondly, how those teachers taught the sacred Dharma, in general, is to identify the Dharma of Samsara and Nirvana, and in particular, the way the wheel of the sacred Dharma is turned. The first part is also divided into three: essence, definition, and division. First, what is the object of focus, by which beings revolve in the three realms due to contaminated actions, and experience suffering.
Tibetan
བའ་ཞིག་ལ་སྤྱོད་པའི་སྐྱོན་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། གང་གིས་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པས་སྒྲིབ་གཉིས་འཇིག་ཅིང་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱོབ་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་དཀར་གྱི་ཡོན་ཏན་མངའ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། སྡུག་བསྔལ་དག་ནི་ཐམས་ཅད་དང་། །སྒྲིབ་ཀུན་སེལ་བྱེད་དམ་པའི་ཆོས། །ཞེས་སོ། །ངེས་ཚིག་ནི། ཌུ་བྷྲྀ་ཉྲ་འཛིན་པ་ལའོ། །ཞེས་པའི་བྱིངས་ལས་བསྒྲུབས་པས་དྷརྨའི་སྒྲ་ནི་ཆོས་ལ་འཇུག་སྟེ་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་འཛིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་ས་སྲ་བ་དང་ཆུ་གཤེར་བ་ལྟ་བུའི་རང་མཚན་དང་། འདུ་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ། ཟག་བཅས་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་བ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞི་བའོ། ། ཞེས་པ་ལྟ་བུ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཆོས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་དོན་དགུ་ལ་འཇུག་སྟེ། ཤེས་བྱ་དང་། ལམ་དང་། མྱང་འདས་དང་། ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་དང་། བསོད་ནམས་དང་། ཚེ་དང་། གསུང་རབ་དང་། འབྱུང་འགྱུར་དང་། ངེས་པ་དང་། ལུང་ལ་འཇུག་པ་རྣམས་སོ། །དབྱེ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། འཁོར་བའི་ཆོས་རྒྱུ་མ་རིག་པ་གསུམ་མཚུངས་ལྡན་དུ་ཤར་བ་སྟེ། བདག་ཉིད་གཅིག་པའི་མ་རིག་པ་ཤེས་པ་སྐྱེས་པ་དེ་ལ་དེ་ཉིད་དུ་མ་ཤེས་པ་དང་། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་རིག་པས་རང་ངོ་མ་ཤེས་པ་དེ་དང་ཤེས་པ་དེ་གཉིས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྐྱེས་པ་ལ། ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་མ་རིག་པས་རང་སྣང་ལ་གཞན་དུ་དཔྱད་པའི་ཆ་དེ་གསུམ་ངོ་བོ་གཅིག་ལས་ལྡོག་པ་ཐ་དད་དུ་ཤར་བས་གཞི་ལས་གཞི་སྣང་དུ་ཤར་བ་དེ་རང་ཉིད་ལས་བྱུང་བར་མ་ཤེས་པས་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དུ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་མ་རིག་པ་གསུམ་པོ་རྒྱུའི་རྐྱེན། རང་ལས་གཞན་དུ་བཟུང་བས་སྣང་ཡུལ་མེ་ལོང་ལ་རང་གི་བྱད་ཤར་བ་ལྟ་བུ་དམིགས་པའི་རྐྱེན། ང་དང་ང་ཡི་བར་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་བདག་པོའི་རྐྱེན། གསུམ་པོ་དུས་མཚུངས་པས་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཏེ་བཞི་པོ་དེ་འཛོམ་པའི་དམིགས་པ་མ་དག་པའི་ཆ་ལས་སྣང་བ་དང་ཤེས་པ་གཉིས་ནང་དང་ཕྱི་རོལ་དུ་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་ཆར་བཟུང་བས་འཁྲུལ་པ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་ནི་མ་རིག་པ། །མ་རིག་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ། །ཞེས་དང་། རྒྱུ་གཅིག་བྱེད་མེད་རྩ་བ་ལས། །རང་ངོ་ཡིན་པར་མ་ཤེས་པས། །འདི་ནི་འཁོར་བའི་ཐོག་མའོ། །ཞེས་དང་། བཀོད་པ་ཆེན་པོ་ལས། ལྷུན་གྲུབ་སྟོང་པའི་ཡུལ་ལ་ཤར། །དེ་ཚེ་རྐྱེན་བཞིའི་འཁྲུལ་འཁོར་ལས། །འཛིན་པའི་རྒྱ་དང་བཅས་པར་འགྱུར། །
Chinese
对于某种事物起作用的过失的自性，是世间法的体性。凭借它在相续中依止，能摧毁二障并从轮回的痛苦中救护，具有清净功德的是出世间法的体性。如是说：痛苦一切和，遮障全部遣除是殊胜法。词源是：ḍubhr̥ñra 执持。从这个词根演变而来，dharma的声音是指法，因为执持自相和共相的一切。也就是像地坚硬和水湿润一样的自相，以及诸行皆无常，有漏皆是苦，诸法皆无我，涅槃寂静。像这样执持共同体性的一切都称为法。它有九种含义：所知、道、灭、意的对境、福德、寿命、经藏、未来、决定和圣教。分类有两种：轮回之法，其因是三种无明同时显现。即，一体性的无明，生起了知，却不认识它本身；俱生无明不认识自己的本性，它和知二者同时生起；遍计所执的无明，将自己的显现视为他者进行分别。这三者从一个本体中显现出不同的侧面，因此，从基显现为基之显现，却不认识它来源于自身，因此成为境和有境的分别者。这三种无明是因的缘。将自身执为他者，就像显现的境中，镜子里显现自己的面容一样，是所缘的缘。执着我与我所的知是自主的缘。三者同时存在，是等无间缘。这四种缘聚合，从不净的所缘之处，显现和知二者在内外执着能取所取的行相，因此是错乱。如《中观根本慧论释》中说：错乱之因是无明，无明具有三种相。以及《因一无作根本》中说：不认识是自性，这是轮回的开始。以及《大庄严经》中说：自成空性的境中显现，那时从四缘的错乱轮中，变成具有执着的束缚。
English
The nature of fault that acts on something is the characteristic of worldly dharma. That which, by relying on the continuum, destroys the two obscurations and saves from the suffering of samsara, possessing the qualities of purity, is the characteristic of transcendental dharma. As it is said: All sufferings and, all obscurations are removed by the noble Dharma. The etymology is: ḍubhr̥ñra to hold. From this root, the sound of dharma refers to dharma, because it holds all the self-characteristics and common characteristics. That is, the self-characteristics like the earth being hard and the water being wet, and the common characteristics like all conditioned things are impermanent, all contaminated things are suffering, all phenomena are without self, and nirvana is peace. Like this, everything that holds the common characteristics is called dharma. It has nine meanings: knowable, path, cessation, object of mind, merit, life, scriptures, future, certainty, and teachings. There are two divisions: the dharma of samsara, whose cause is the simultaneous appearance of the three ignorances. That is, the ignorance of oneness, the arising of knowledge, but not knowing it itself; the co-emergent ignorance does not recognize its own nature, and it and the knowledge arise simultaneously; the ignorance of imputation, which considers its own appearance as other. These three appear as different aspects from one entity, therefore, from the basis it appears as the appearance of the basis, but it does not recognize that it comes from itself, therefore it becomes the discriminator of object and subject. These three ignorances are the causal condition. Holding oneself as other, like one's own face appearing in the mirror of the appearing object, is the objective condition. The knowledge that grasps between I and mine is the autonomous condition. The three exist simultaneously, which is the immediately preceding condition. When these four conditions are gathered, from the impure object, the appearance and knowledge both grasp the aspects of grasper and grasped internally and externally, therefore it is delusion. As it is said in the Prasangika: The cause of delusion is ignorance, ignorance has three aspects. And in the Root of One Cause Without Action: Not recognizing it as one's own nature, this is the beginning of samsara. And in the Great Array Sutra: Spontaneously accomplished emptiness appears in the realm, at that time from the deluded wheel of the four conditions, it becomes bound with the grasp.