Chinese
关于显宗和密宗所说的佛，这样分析它们的差别：法身有自性之体性、加持之差别，共三点。第一点是，显宗的法身是远离戏论的空性，如同虚空一般。《入行论》中说：“知之薪木皆焚尽，灭彼即是诸佛法，尔时无生亦无灭，心灭彼即佛现身。”就像这样。密宗的法身是法界和智慧的自性，显空双运。如《幻化网续》中说：“世界动静等等，显现之中无实物。”就像这样说的。第二点是，显宗的法身落入空性之边，而密宗的法身是显空不二，因此不落入常断之边。第三点是，显宗的法身不显现加持和色身二者之外。密宗的法身是从法界和智慧显空双运的加持中，显现五身等各种身。报身和化身的差别也是这样。因显宗认为色身二者是由因缘所生，而密宗的色身不是由因和缘所生。如前者所说：“因为不依赖因缘。”第三点也有两种，即报身的差别和化身的差别。报身的差别也有两种，即所受用之差别：显宗的报身受用白分，而不受用黑分。密宗的报身则二者都受用。能受用之方便的差别是，显宗没有受用黑分之方便，而密宗有受用白黑二者之方便。化身也有两种差别，即所化有情之境的差别：显宗的化身调伏白分之所化有情，而不调伏黑分之所化有情。密宗的化身对所化有情没有偏袒。调伏之方便的差别是，因显宗的化身没有调伏黑分之方便，密宗的化身
English
Regarding the Buddhas spoken of in the Sutra and Tantra traditions, the differences are analyzed as follows: The Dharmakaya has three aspects: the nature of its essence, the distinction of its blessings. The first is that the Dharmakaya of the characteristic vehicle is emptiness free from elaboration, like the sky. As it says in the Bodhisattvacharyavatara: "When the fuel of all that is to be known is completely burned, the cessation of that is the Dharmakaya of the Buddhas. At that time, there is no birth and no cessation. The cessation of mind is the body manifested by the Buddhas." Like that. The Dharmakaya of Tantra is the nature of the expanse and wisdom, the union of appearance and emptiness. As it says in the Mahamaya Tantra: "The world, moving and unmoving, etc., in appearance itself, there is no thing." As it is said. The second is that the Dharmakaya of the characteristic vehicle falls to the extreme of emptiness, while the Dharmakaya of Tantra is non-dual appearance and emptiness, so it does not fall to the extreme of permanence or annihilation. The third is that from the Dharmakaya of characteristics, blessings and the two form bodies do not arise. The Dharmakaya of Tantra arises from the blessings of the union of expanse and wisdom, appearance and emptiness, in various ways, such as the five bodies. The difference between the Sambhogakaya and the Nirmanakaya is also like this. The reason is that the characteristic vehicle believes that the two form bodies are created by cause and condition, while the form body of Tantra is not created by cause and condition. As the former says: "Because it does not depend on cause and condition." There are also two aspects to the third, namely the difference of the Sambhogakaya and the difference of the Nirmanakaya. There are also two aspects to the difference of the Sambhogakaya, namely the difference of what is to be enjoyed: the Sambhogakaya of the characteristic vehicle enjoys the white side, but does not enjoy the black side. The Sambhogakaya of Tantra enjoys both. The difference in the means of enjoyment is also that in the characteristic vehicle there is no means of enjoying the black side, while in Tantra there is a means of enjoying both white and black. There are also two differences in the Nirmanakaya, namely the difference of the beings to be tamed: the Nirmanakaya of the characteristic vehicle tames the beings to be tamed on the white side, but does not tame the beings to be tamed on the black side. The Nirmanakaya of Tantra has no partiality towards the beings to be tamed. The difference in the means of taming is also that the Nirmanakaya of the characteristic vehicle has no means of taming the black side, the Nirmanakaya of Tantra
Tibetan
་ནི་གདུལ་བྱ་དཀར་ནག་གི་ཕྱོགས་གཉི་ག་འདུལ་བའི་ཐབས་དང་ལྡན་པའོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་སྐུ་ལ་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་དང་། ལོངས་སྐུ་ངེས་པ་ལྔ་ལྡན་ཀྱང་ཞིང་དང་སྟོན་འཁོར་ཐམས་ཅད་རང་སྣང་གཞིའི་འོད་གསལ་ཆེན་པོར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སྣང་ཆ་ལས་གཞན་སྣང་གིས་བསྡུས་པ་མིན་པ་དང་། སྤྲུལ་སྐུ་ཡང་འདུལ་བ་རྣམ་པ་བཞིའི་སྒོ་ནས་ཕྲིན་ལས་རྣམ་པ་བཞི་རབ་འབྱམས་ཅི་ཡང་རུང་བ་ལ་མངའ་དབང་བསྒྱུར་ནས་གདུལ་བྱའི་དོན་མཛད་པ་ལ་དབང་འབྱོར་པ་སོགས་ཁྱད་པར་གཞན་ཡང་ཡོད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པ་དེ་ཡང་། གང་གི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གོ་འཕང་མངོན་དུ་མཛད་པ་ན་རང་གི་ངོ་བོའི་ཆ་ལས་གདུལ་བྱ་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་རབ་འབྱམས་རྒྱ་མཚོ་དང་འདུལ་བྱེད་ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དེ་སྙེད་ཀྱང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་རོལ་པ་ལས་གཞན་དུ་མ་གྱུར་པ་སྟེ་ཐམས་ཅད་རོ་གཅིག་པར་འབད་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་གནས་པས་གདུལ་བྱའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་། རྒྱལ་བའི་ཐུགས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་སོགས་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་མ་ལྟོས་པར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཆོས་ཉིད་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱི་རང་བཞིན་འགྲོ་འོང་འཕོ་འགྱུར་མེད་པར་ཏིལ་གྱི་ཁམས་ལ་སྣུམ་གྱིས་ཁྱབ་པ་བཞིན་རྣམ་པར་དབྱེར་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་བཞུགས་པ་ནི་གཤིས་ལུགས་སུ་ཁྱབ་པའི་ཕྲིན་ལས་འདུས་མ་བྱས་པའི་ངོ་བོས་རྟག་པ་དང་། ཁྱབ་པ་དང་། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཏེ། དད་པའི་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་ལ་འཇུག་པའི་མདོ་ལས། འཇམ་དཔལ་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རབ་འབྱམས་ཐམས་ཅད་ན་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་གནས་ཐམས་ཅད་དང་། འཇིག་ རྟེན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་གང་ཅི་འབྱུང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མ་འདྲེས་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དང་། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། གཞན་གྱི་དབང་གིས་ངེས་འབྱུང་དང་། །བདག་དང་སེམས་ཅན་མཚུངས་གཟིགས་དང་། །མཛད་པ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་ཕྱིར། །འཁོར་བ་སྲིད་དུ་མཛད་མི་འཆད། །ཅེས་རྟག་པའི་དོན་དང་། དེ་ལྟར་ནམ་མཁའི་མཐའ་ཀླས་ཀྱི། །འགྲོ་བ་རྟག་ཏུ་ལྷུན་གྲུབ་པར། །ཐོགས་མེད་བློ་ལྡན་དེ་ཡིས་ནི། །སེམས་ཅན་དོན་ནི་ཡང་དག་འཇུག །ཅེས་ཁྱབ་པ་ད
Chinese
是调伏黑白两类所化之方便也。 此外，法身以无上不变之大乐而著称；报身虽具足五种决定，然刹土与本师眷属一切皆为自显基之大光明任运成就之显现，而非为他显所摄；化身亦以四种调伏之门，于四种事业无量无尽任何皆能自在而作利他之事等，须知亦有其他差别。 彼之利益有情之事，于何时如来现证一切智之果位时，自本体分，所化有情之界无量如海，能调伏之方便差别亦如是，然皆未离大悲之游舞，即一切皆为一味，不费力气任运而住，不观待所化之福德资粮与，胜者之发心差别等因与缘，一切有情之心性为何，彼与佛之智慧，安乐逝者之精华，法性周遍之自性，无有来去迁变，如油遍布于芝麻中，安住于无有分别之体性，乃是性中周遍之事业，以非造作之体性而恒常，以及周遍，与任运成就之相，于入于生起信心之经中云： 文殊，十方世界之无量无尽一切外道之住处，以及世间人与，超世间之事业一切所发生者，彼等一切皆为如来之任运成就之智慧所生。 何以故？以具足不杂之法故。 又，于《宝性论》中云： 由他力而生厌离，与自他有情平等视，以事业未圆满故，轮回世间事业不息。 此乃恒常之义。 如是虚空边际尽，有情恒常任运成，无碍具慧彼即是，有情义利真实现。 此乃周遍之义。
English
It is the means to subdue both black and white disciples. Furthermore, the Dharmakaya is distinguished by the supreme and immutable great bliss; although the Sambhogakaya possesses the five certainties, all the fields and the retinue of the teacher are spontaneously accomplished appearances of the great luminosity of the basis of self-appearance, and are not included in other appearances; the Nirmanakaya also, through the four means of taming, has mastery over the four activities, limitless and endless, and is able to benefit others, etc. It should be known that there are other differences as well. That same activity of benefiting beings, when the Tathagata manifests the state of omniscience, from the aspect of his own essence, the realms of sentient beings to be tamed are limitless like the ocean, and the differences in the means of taming are also the same, but all are not separate from the play of great compassion, that is, all are of one taste, effortlessly and spontaneously abiding, not depending on the accumulation of merit of those to be tamed, and the differences in the aspirations of the Victorious Ones, etc., as causes and conditions, whatever the nature of the minds of all sentient beings is, that and the wisdom of the Buddha, the essence of the Sugata, the nature of the all-pervading Dharmata, without going, coming, or changing, like oil pervading sesame seeds, abiding in the nature of indivisibility, is the activity pervading in nature, constant in the nature of non-fabrication, and the characteristic of being pervasive and spontaneously accomplished. In the sutra on entering into generating the power of faith, it is said: Manjushri, in all the limitless realms of the ten directions, all the abodes of the Tirthikas, and the activities of worldly people and those beyond the world, all that arises, all of them arise from the spontaneously accomplished wisdom of the Tathagata. Why is that? Because it possesses the unmixed Dharma. Also, in the Uttaratantra it is said: Because of arising renunciation due to the power of others, and seeing oneself and sentient beings equally, because the activity is not completely fulfilled, the activity of samsara does not cease. This is the meaning of constancy. Thus, as far as the limit of space, beings are always spontaneously accomplished, that unobstructed, wise one truly engages in the benefit of sentient beings. This is the meaning of pervasiveness.