Chinese
二取执著于贪嗔，流转于轮回。 外道之辈，误入歧途。 于真实义，积聚厚重之障。 声闻缘觉，执著于能取所取之边。 遮蔽一切智智。 于般若中观，误入二谛之边。 以道之法，遮蔽法身现前。 密咒乘，于生圆次第执著名相。 以世俗之执著，遮蔽胜义之无缘。 阿底，执著于片面显现之体验。 有者以口诀视为空性而误入歧途。 有些以分别念造作，增益为空性而误入歧途。 于无偏之义，以执著于一方而遮蔽。 阿底，一决，从一切错谬遮障中解脱。 如珍宝洲中，无有石头之名。 因无有任何自性。 故无有任何可误入之处。 一切法皆为名言，仅为假立。 于真实义，法性本然为一。 一切生起皆为虚空之性。 三界无余，皆为三身刹土。 无有边、错、障，本净法身之。 唯一明点，阿底极密之最胜。 乘之究竟，续之精髓。 佛陀之意，一决，唉玛吙！ 如是宣说。 大圆满一决普脱大续中，正行口诀品第十竟。 自生智慧金刚复请问。 唉玛吙！ 具德任运无为之光辉。 如是依正行要义而了悟后，如何开示末后随行之口诀？ 为彼义故，祈请为集会之眷属宣说。 如是祈请后，彼时薄伽梵如是宣说。 本来一决唯一明点中，生起四世俗或显空心三。 执著彼三各异则为无明之迷乱。 了悟彼等无别为一之时，生起界智无二见修三。 彼等为果位三身之究竟。 三身任运一决圆满成佛。 于未得果位之前勤修精进后，为清净微细习气能取所取故。 即彼末后随行之口诀。 于自现与他现二者中。 自现，显有轮涅无余。 从本以来，以证悟自心离边。 无有可观之见
English
Twofold grasping clings to attachment and aversion, wandering in samsara. Outsiders stray onto the wrong path. For the true meaning, they accumulate thick veils. Shravakas and Pratyekabuddhas stray to the extreme of grasping at subject and object. They obscure the all-knowing wisdom forever. In the Prajnaparamita Madhyamaka, they stray to the extreme of the two truths. They obscure the manifestation of the Dharmakaya with the dharmas of the path. The secret mantra vehicle strays into the characteristics of generation and completion. They obscure the ultimate aimless with the aim of the conventional. Ati clings to the experience of one-sided appearance. Some stray by viewing emptiness with offerings. Some stray by elaborating and expanding emptiness with conceptual mind. They obscure the meaning of impartiality by clinging to one side. Ati, one cut, is liberated from all straying and obscurations. Like there being no name for stone in a precious island, Since there is nothing without inherent existence, There is nothing to stray into or stray from, All dharmas are merely names, merely designations. In the true meaning, the nature of reality is one. All phenomena are one in the nature of space. The three realms without exception are the pure lands of the three kayas. Without extremes, straying, or obscurations, it is the primordially pure Dharmakaya. The single bindu, Ati, is the supreme secret. The ultimate of the vehicle, the essence of the tantra, The Buddha's intention, one cut, Emaho! Thus it was spoken. From the Great Perfection One Cut All Liberation Great Tantra, the tenth chapter, the Actual Practice Instructions, is complete. The self-arisen wisdom Vajra again requested. Emaho! The glorious spontaneously accomplished, uncompounded. Having understood the essential points of the actual practice in this way, how do you show the final following instructions? For that meaning, please explain to the assembled retinue. Having requested thus, then the Bhagavan spoke thus: In the naturally arising one cut, the single bindu, Four conventionalities or three appearances, emptiness, and mind arise. Clinging to those three separately is the delusion of ignorance. When realizing those as inseparable and one, The non-duality of space and wisdom, the three of view, meditation, and action arise. Those are the ultimate result, the three kayas. The three kayas are spontaneously accomplished, one cut, perfect Buddhahood. Until the result is attained, having diligently practiced, In order to purify the subtle habitual tendencies of grasping and clinging, The final following instructions of that very thing. From the two, self-appearance and other-appearance, Self-appearance, all of existence, samsara and nirvana, From the beginning, by realizing one's own mind as free from extremes, The view without anything to see.
Tibetan
་བ་ཕྱོགས་མེད་ལ། །ཡེངས་པ་མེད་པའི་གནས་ལུགས་བལྟས་པ་ཡིས། །མཐོང་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་རང་སར་མཐོང་། །བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་རང་གསལ་ངང་སྒོམ་གྱིས། །དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་སྐུ་མངོན་དུ་གྱུར། །ཆོས་སྐུ་རྩོལ་མེད་རང་བཞིན་ལྷུག་པར་སྤྱོད། །ལྷུག་པ་མ་བཅོས་རང་དག་སངས་རྒྱས་ཡིན། །ཡེ་ནས་ཡིན་ཏེ་བློ་ཡིས་དཔྱད་མི་དགོས། །གནས་ལུགས་ཤེས་པ་མ་བཅོས་རང་ལུགས་ལ། །རྟག་ཆད་མེད་པའི་རང་ལ་རང་སར་ཞོག །བྱ་བཙལ་མེད་པའི་རང་ལ་ལྷག་པར་སྐྱོངས། །དེ་ཀའི་རང་ལ་བྱ་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད། །དབེན་པའི་གནས་སུ་འདུག་གམ་གཏན་ལ་དབབ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་བྱ་བྲལ་ཀློང་ཆེན་ཡིན། །ལུས་ཀྱི་བྱ་བྲལ་གཅེར་ཉལ་འཕྲིག་མེན་ཡིན། །ལུས་ཀྱི་དངོས་འཛིན་དག་ཚེ་བྱ་བྲལ་ཡིན། །འཛིན་པ་མ་དག་བྱ་རྒྱུ་ཡོད་པས་ན། །གཅིག་པུར་དབེན་པར་སྡོད་ལ་རྣལ་དུ་ཕོབ། །འཛིན་མེད་ལུས་དེ་ལུས་མེད་ལུས་ཀྱི་མཆོག །གང་དུ་མི་གནས་ཟང་ཐལ་ངེས་མེད་སྤྱོད། །རྫོགས་ཆེན་དོན་ལ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཡིན། །ངག་གི་བརྗོད་མེད་རང་གསོང་ལྷུག་པར་སྨྲོས། །ཇི་སྐད་སྨྲས་ཀྱང་འཛིན་བྲལ་བརྗོད་མེད་ཡིན། །ངག་ལ་འཛིན་པ་འདུག་ན་བརྗོད་བྱ་ཡིན། །མི་སྨྲ་དགོས་དོན་གཞན་དང་བློ་མི་བསྲེ། །འཛིན་མེད་ངག་དེ་ཚངས་པའི་སྐད་ཀྱི་མཆོག །ཅིར་ཡང་མ་ངེས་ཟང་ཐལ་གསོང་པོར་སྨྲ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་བསྒོམ་དུ་མེད་པ་ཡིན། །ཡིད་ཀྱིས་སྒོམ་མེད་གཏད་མེད་རང་གསལ་སྐྱོངས། །ཡིད་ཀྱི་གཟུང་འཛིན་དག་ཚེ་སྒོམ་མེད་ཡིན། །ཇི་སྲིད་གཟུང་འཛིན་ཡོད་ཚེ་སྒོམ་དུ་ཡོད། །མ་ ཡེངས་ལྟ་སྒོམ་དག་པ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས། །གཟུང་འཛིན་མེད་པའི་སེམས་དེ་སེམས་དཔའ་མཆོག །ཅི་ཡང་མི་རྟོག་ཟང་ཐལ་ཡེ་ཤེས་གསལ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཀུན་གྲོལ་ཆིག་ཆོད་ཡིན། །ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་རང་གྲོལ་ལྷུག་པར་སྐྱོངས། །གང་དུ་འཛིན་པ་མེད་ན་རང་གྲོལ་ཡིན། །འཛིན་མེད་ལུས་ངག་སངས་རྒྱས་སྐུ་གསུང་ཐུགས། །འཛིན་པ་འདུག་ན་མ་གྲོལ་སེམས་ཅན་ཡིན། །དབེན་པར་གཅིག་པུར་ལྟ་སྒོམ་གཏན་ལ་ཕོབ། །གཟུང་འཛིན་མེད་ན་རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་ཆེ། །ཧེ་རུ་ཀ་དང་གཉིས་མེད་བཅོམ་ལྡན་འདས། །མངོན་པར་སངས་རྒྱས་ལྷུན་གྲུབ་ཟང་ཐལ་ལོ། །ཆིག་ཆོད་དོན་ལ་གཉིས་སུ་མ་གྲུབ་ཀྱང་། །གཉིས་པོ་གཞན་སྣང་ཐབས་ལ་སྤྱོད་པ་ནི། །མི་དགེ་སྤང་ཞིང་དགེ་ལ་ཤུགས་ཀྱིས་སྤྱོད། །དགེ་སྡིག་འབྲས་བུ་འདོད་པའི་བློ་མ་གྲུབ། །དམ་ཚིག་བསྲུང་སྡོམ་སྤྱོད་པ་ཤུགས་ཀྱིས་ལེགས། །ཉེས་ལྟུང་ཉམས་ཆག་སྐྱོན་དང་འཛིན་པ་
Chinese
无有偏颇之境地， 以无有散乱之状态观之， 于无可见之法性自处见。 以无有可修之自明而自修， 无有对境之法身现前。 法身无勤任运自然而行， 任运无整自净即是佛。 本来自是，无需以分别念思择。 了知实相，于无整自然之状态中， 安住于无常断之自性。 于无有作为之自性中，更加守护。 于彼自性中，无有任何可为之事。 于寂静处安住或作决断。 大圆满是无为之大虚空。 身之无为是赤身裸体， 身之实执清净之时即是无为。 执着未净，因有可为之事， 故独居于寂静处，安然放下。 无执之身即是无身之身，是身之殊胜。 不住于任何处，通彻无碍，随性而行。 大圆满之义，是不可言说。 语之无言，自然坦诚，任运而说。 无论说什么，皆是离执无言。 语若有执着，则成所说之境。 无需不语，不与他人混杂。 无执之语，是梵天之语的殊胜。 于任何皆不定，通彻坦诚而说。 大圆满是无有可修。 意之无修，无有系念，守护自明。 意之能取所取清净之时即是无修。 几时有能取所取，即有可修。 莫 散乱，以观修清净之精进， 无有能取所取之心，即是殊胜菩萨。 无有任何分别，通彻智慧明亮。 大圆满是顿超一切，一决。 身语意三，任运自解脱。 于何处无有执着，即是自解脱。 无执之身语，即是佛之身语意。 若有执着，即是未解脱之有情。 于寂静处，独自作观修决断。 无有能取所取，即是大瑜伽自在。 与嘿汝嘎无二之薄伽梵。 现证菩提，任运成就，通彻无碍。 顿超之义，虽无二元成立， 然二者以他显现之方便而行持， 即是舍弃不善，以善为助。 不执着善恶果报之念。 守护誓言戒律，行持自然殊胜。 罪堕、衰损、过失与执着
English
In the realm of impartiality, By observing the state of non-distraction, One sees the nature of reality in its own place, unseen. By meditating on self-illumination without meditation, The Dharmakaya, without object, becomes manifest. The Dharmakaya effortlessly acts spontaneously. Spontaneity, uncorrected, self-purified, is Buddha. It is inherently so, no need for mental analysis. Knowing the state of reality, in the uncorrected natural state, Rest in the self, without permanence or annihilation. In the self without seeking action, protect it even more. In that very self, there is nothing to do. Reside in a solitary place or make a firm decision. The Great Perfection is the vast expanse of non-action. The non-action of the body is nakedness, without pretense. The non-action is when the body's clinging to reality is purified. If clinging is not purified, there is something to do, So stay alone in solitude and relax. That body without clinging is the body without body, the supreme of bodies. Not abiding anywhere, unobstructed, acting without certainty. The meaning of Great Perfection is inexpressible. Speak the unspeakable of speech, naturally and spontaneously. Whatever is said is free from clinging, inexpressible. If there is clinging in speech, it becomes an object of expression. The reason for not speaking is not to mix minds with others. That speech without clinging is the supreme of Brahma's voice. Not fixed on anything, speak openly and frankly. The Great Perfection is without meditation. Without meditation of mind, without fixation, maintain self-illumination. When the mind's grasping and holding are purified, it is without meditation. As long as there is grasping and holding, there is meditation. Do not Be distracted, with diligence of pure seeing and meditation, That mind without grasping and holding is the supreme hero. Without any thought, clear wisdom is unobstructed. The Great Perfection is all-liberating, decisive. Maintain the spontaneous self-liberation of body, speech, and mind. Wherever there is no clinging, there is self-liberation. Body and speech without clinging are the body, speech, and mind of the Buddha. If there is clinging, it is an unenlightened sentient being. In solitude, make a firm decision on seeing and meditation alone. Without grasping and holding, one is a great yogic sovereign. Heruka and the non-dual Bhagavan. Manifestly enlightened, spontaneously accomplished, unobstructed. Although the meaning of decisiveness is not established as dual, The two use other appearances as a means, That is, abandoning non-virtue and vigorously practicing virtue. The mind that desires the fruits of virtue and vice is not established. Keeping vows and commitments, practicing is naturally excellent. Transgressions, degeneration, faults, and clinging