Tibetan
མེད་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་སྐུ། །ཐ་མལ་རང་སེམས་ང་ཡི་ཐུགས། །སྟོང་རིག་དྲན་པ་ང་ཡི་གསུངས། །རིག་པའི་ཡོན་ཏན་གང་གིས་འགྲུབ། །ཡེ་ནས་ཕྲིན་ལས་རང་བྱུང་བས། །རིག་པ་སྤྲོས་བྲལ་ཆོས་སྐུར་རྫོགས། །ད་ཡང་འདུས་པའི་འཁོར་རྣམས་ཉོན། །འགྱུར་མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གཞི། །ཆོས་ཉིད་བདེ་ཆེན་ཀློང་ཡངས་ལམ། །སྐྱེ་འཆི་མེད་པའི་འབྲས་བུ་སྨིན། །དེ་དག་གཅིག་ཕྱིར་རྒྱལ་བའི་ཐུགས། །གསེར་གླིང་ས་རྡོ་མེད་པ་བཞིན། །སེམས་ཅན་དུས་ན་སངས་རྒྱས་ལ། །ཡོན་ཏན་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་དང་། །ཡེ་ཤེས་སྐུ་ལ་ཀུན་ཀྱང་ཐུགས། །དེ་ལྟར་ཐ་མ་ལུས་སེམས་ཀྱིས། །སེམས་ལས་མ་ལུས་སངས་རྒྱས་རྙེད། །རྒྱུ་ལས་མ་བྱུང་འབྲས་བུ་རྟོགས། །ལུང་ལས་མ་བརྟེན་ཆོས་རྣམས་ཤེས། །ཐེག་དགུའི་ཆོས་རྣམས་གཅིག་ལས་མེད། །དུག་ལྔ་མྱ་ངན་འདས་པ་དག །ཐུགས་ཀྱི་ཀློང་རྡོལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །འཁོར་བའི་ནང་གི་ལུས་ཡོད་ཀྱང་། །པདྨ་དང་ནི་འདམ་བཞིན་དུ། །ཉོན་མོངས་ལས་ཀྱིས་གོས་པ་མེད། །དེ་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་མཉམ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་རྨད་བྱུང་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་རང་བྱུང་བདེ་བའི་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་ལས། ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་དྲུག་པའོ།། །།དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིས། །འཁོར་གྱི་ཐེ་ཚོམ་བསལ་བའི་ཕྱིར། །བདེན་པའི་ཡིད་ཀྱིས་འདི་སྐད་གསོལ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ངོ་བོ་ལ། །གཞལ་བྱ་མི་དམིགས་དོན་ཅི་ལགས། །སྣང་བ་མཚན་མ་འདི་ཉིད་ཀྱི། །གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་གསུངས་པ་ཅི། །དོན་དེ་གང་གིས་རྟོགས་པའི་ཐབས། །བལྟ་མེད་གསུངས་པ་ཅི་ཡི་ཕྱིར། །གོལ་ས་ལྟུང་མེད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །མཐུན་དཔེ་གང་གིས་གང་ལ་མཚོན། །མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོས་བཤད་ དུ་གསོལ། །དེ་སྐད་ཞུས་པའི་དོན་གསན་ནས། །འདུས་པའི་འཁོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། །དྭངས་གཉིས་ལ་སོགས་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །བྱ་བ་མེད་པར་རང་ཤར་ཅིང་། །ཡུལ་མེད་ངོ་བོ་རང་གནས་ཕྱིར། །ཡེ་ནས་མ་བསྒྲིབས་རང་གསལ་བ། །གང་ཡང་གཞན་དུ་མི་དམིགས་ན། །གཞི་ལ་མི་འགྱུར་ངོ་བོར་སོན། །སེམས་ཅན་མེད་པས་གཞལ་བྱ་བྲལ། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །སྣང་མེད་ཆོས་སྐུར་གསལ་བ་ལ། །ཇི་སྙེད་པ་ཡི་རྣམ་གྲངས་ཀུན། །དགག་སྒྲུབ་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། །རང་གི་ས་མ་ཡེ་གནས་པས། །གཞན་མ་དག་ཏུ་མི་བསྒྲུབ་པས། །ཕྱོགས་གཉིས་བྲལ་བས་བྱང་ཆུབ་སེམས། །མཐའ་བཞི་ཐ་སྙད་བྲལ་བ་ལ། །འཇལ་བྱེད་གཏན་ཚིགས་ཅི་ཞིག་དགོས། །འདུས་པའི་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ཉོན། །མཚོན་པའི་ཐ་སྙད་མི་བརྗོད་དེ། །ཆོ
Chinese
无有之觉性智慧身，平凡自心乃我意，空性觉知乃我语，觉性功德何能成？本初事业自成故，觉性离戏圆满法身。今复谛听聚集之眷属，不变任运成就之基，法性大乐广阔道，无生无死之果成熟。彼等唯一诸佛之意，如金洲无土石一般，有情之时于佛陀，功德名号与相好，智慧身中皆悉具。如是平凡身心者，由心无余证得佛，不由因生证悟果，不依教理知诸法，九乘之法唯一无二。五毒涅槃之境地，意之虚空法身显。轮回之中虽有身，如莲花与泥一般，不为烦恼业所染。是故与诸佛皆平等。大圆满甚希有义之精要自生安乐轮续中，开显广大功德之品第十六。
English
The wisdom body of non-existence and awareness, the ordinary self-mind is my intention, emptiness and awareness are my speech, how can the qualities of awareness be accomplished? Because the original activities are self-generated, awareness is perfected into the Dharmakaya, free from elaboration. Now listen, all you assembled retinue. The basis of immutable, spontaneously accomplished, the vast path of the bliss of Dharmata, the fruit of no birth and no death ripens. For the sake of these alone is the mind of the Buddhas, like the golden continent without earth or stone. In the time of sentient beings, in the Buddha, qualities, names, and marks, all are contained in the wisdom body. Thus, ordinary body and mind, through the mind, all attain Buddhahood, realizing the fruit without arising from causes, knowing all dharmas without relying on scriptures. The dharmas of the nine vehicles are one and not two. The realm of the five poisons is Nirvana, the Dharmakaya manifests in the emptiness of the mind. Although there is a body in Samsara, like a lotus and mud, it is not stained by afflictions and karma. Therefore, it is equal to all Buddhas. From the Tantra of the Spontaneous Wheel of Bliss, the Essence of the Great Perfection, the most rare and profound meaning, the Sixteenth Chapter: Showing the Qualities of Greatness. Then Vajrasattva, in order to dispel the doubts of the assembly, spoke these words with a truthful mind: "In the essence of self-arisen wisdom, what is the meaning of not aiming at what can be measured? What is the reason for saying that the proof of this very appearance and sign is not established? By what means can that meaning be realized? Why is it said that there is no need to look? In order to show the absence of straying and falling, by what analogy is what represented? Please explain, O King of Equality." Having heard the meaning of that request, he spoke to the assembled retinue: "All the dharmas, including purity and duality, arise spontaneously without action, and because the essence without object abides in itself, it is self-luminous from the beginning, without obscuration. If nothing is aimed at elsewhere, it matures in the essence without changing in the ground. Because there are no sentient beings, it is free from what can be measured. Now listen again, Vajrasattva. In the clarity of the Dharmakaya without appearance, all the categories of what exists, because there is no action of negation or affirmation, abide in their own original state, and because they are not established as impure in others, the Bodhicitta is free from the two extremes. In what is free from the four extremes and concepts, what need is there for a measuring proof? Listen, you assembled Vajra essence. The concepts of representation are not expressed, but the cho
Tibetan
ས་རྣམས་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀུན། །ལོག་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཕྱིར། །ཡུལ་མེད་ཐིག་ལེ་རང་ཤར་བས། །ཇི་བཞིན་མ་ནོར་སྙིང་པོ་ཡིས། །ངེས་པར་གཞན་དུ་ལྟ་ལས་གྲོལ། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །ཀུན་བཟང་བརྡལ་ཁྱབ་རང་བཞིན་ལ། །ཐོག་མཐའ་ཆོད་ཕྱིར་གོལ་མེད་པས། །དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་རང་ཤར་བས། །གོལ་ས་ཉིད་དང་ཆོས་ཉིད་དག །ཡེ་ཤེས་ངང་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། །དམིགས་ཞེན་མེད་པས་གོལ་མེད་གསུངས། །ད་ཡང་འཁོར་གྱི་སྙིང་པོ་ཉོན། །དཔེ་ནི་གང་གི་མི་ནུབ་ཅིང་། །ནམ་མཁའ་ཉི་མ་རང་གསལ་བཞིན། །རང་བྱུང་ངོ་བོ་ཡེ་ཤེས་བདེ་གསལ་བས། །སྣང་བ་ཕན་མེད་གནོད་མེད་ཕྱིར། །ཕྱོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་བཤད་ཀྱི་དགོས། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་ཡང་གསོལ་པ། །མ་བསྒོམས་དོན་དང་འབྲལ་མེད་པའི། །དེ་དོན་རྟོགས་ཐབས་གང་གིས་བགྱི། །མ་བསྒོམས་ཀླུངས་སུ་འགྱུར་བ་ཡི། །རང་གི་ཐ་སྙད་གང་ལ་གདགས། །དེ་དོན་བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། །མཚན་མ་བྱུང་ན་བཅོས་མི་དགོས། །ལྟ་བ་རང་ཤར་ཆེན་པོ་ལ། །མ་བསྒོམས་གོམས་པར་ཅིས་མི་འགྱུར། །དེ་སྐད་ཞུས་པས་བཀའ་སྩལ་པ། །སྙིང་པོ་རང་གི་ སྟོབས་དང་ནི། །མན་ངག་དགོངས་པ་ཐུགས་བརྟོལ་ནས། །ཤེས་རྒྱུད་རྟོགས་པའི་བླ་མ་ཡི། །ཇི་བཞིན་ཉིད་དུ་ཤར་བ་ལ། །སྣང་མེད་ཆོས་སྐུ་ཉིད་མཚོན་པས། །མཚན་མའི་དངོས་པོར་མི་འབྱུང་ཕྱིར། །སྨན་དང་སྨན་པའི་ཐབས་བཞིན་དུ། །སེམས་མིན་མི་འདོད་ཅི་ཞིག་ལྟར། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །ཐིག་ལེ་ཆོས་སྐུ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། །ཇི་བཞིན་ཉིད་དུ་རང་ཤར་བས། །གང་ཡང་དམ་པར་མི་ལྟ་བས། །ཐམས་ཅད་ཇི་བཞིན་རང་སར་གྲོལ། །དེ་ཕྱིར་མཐའ་ལ་མི་གནས་པས། །གཏང་གཞག་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། །མ་བསྒོམས་ཀླུངས་སུ་འགྱུར་བར་དགོས། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །རྣམ་རྟོག་མཚན་མ་ཅི་བྱུང་ཡང་། །དམིགས་ནས་གསལ་བ་བསྒྲུབ་མི་བྱ། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་འདི་ཉིད་ལ། །སྤྲིན་དང་ཁུ་རླངས་ལ་སོགས་པའི། །འཇིག་རྟེན་ཞིག་ནས་མེད་པ་ལྟར། །ཇི་བཞིན་ཉིད་དུ་རང་དྲན་པས། །དུས་མཉམ་གསལ་བས་ཡང་དག་སྟེ། །དེ་ལ་གཉེན་པོས་བཅོས་སུ་མེད། །ཐ་སྙད་རང་གསལ་བཅོས་པར་བཤད། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །ཡུལ་མེད་ཐིག་ལེ་རང་ཤར་བས། །ཡང་དག་དོན་ལ་མི་འཇུག་པའི། །ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་ན། །དོན་དུ་གཉེར་བ་གང་ཡང་མེད། །སྔ་ཕྱི་གཞན་དུ་གཡོས་མེད་ཕྱིར། །ཆེད་དུ་བསྒོམ་དུ་མེད་པ་སྟེ། །དམིགས་པ་གཏད་པའི་དོན་དང་བྲལ། །དོན་མི་གཉེ
Chinese
所有土地，所有一切，皆因追随歧途。 无处之明点，自性显现，如实无谬之精要。 必能从向外看解脱。现在，谛听金刚萨埵。 普贤遍满之自性，为断除始末，故无错谬。 彼即智慧自性显现，错谬之处与法性。 为转变为智慧之故，无有执着，故说无错谬。现在，谛听轮之精要。 譬如任何不灭之物，如虚空太阳般自明。 自生之本体，智慧乐明，显现无益无害故。 需要讲述方位的名相。金刚萨埵又禀白： 未修与义无别离，彼义以何方法证悟？ 未修而转为空性，自己之名相安立于何处？ 彼义为不可修之故，若生起相则无需改造。 于自性显现之大见，未修如何能习惯？ 如是请问后，佛开示：精要自之
English
All lands, all of everything, because of following the wrong path. The point without a place, self-arisen, the essence of being unmistaken as it is. Certainly, it is liberated from looking outwards. Now, listen, Vajrasattva. In the nature of Samantabhadra, which is all-pervasive, there is no mistake because the beginning and the end are cut off. That very wisdom is self-arisen, the very place of error and the nature of reality. Because it transforms into the state of wisdom, it is said to be without error because there is no attachment. Now, listen to the essence of the wheel. Like anything that does not perish, like the sun in the sky, self-illuminating. The self-born essence, wisdom, bliss, and clarity, because appearances are neither beneficial nor harmful. It is necessary to explain the terminology of directions. Vajrasattva again requested: How can one realize the meaning that is inseparable from non-meditation? That which transforms into emptiness without meditation, where does one place one's own name? Because that meaning is not to be meditated upon, if a sign arises, there is no need to correct it. In the great view of self-arising, how can one not become accustomed to non-meditation? Having asked thus, the Buddha replied: The essence of one's own