Tibetan
ང་པོ་རང་བྱུང་བདེ་བའི་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་ལས། མ་རིག་མུན་པ་སེལ་བའི་ལེའུ་སྟེ་བདུན་པའོ།། །།ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་འབྱུང་བ་ཀུན། །བློ་བུར་བྱུང་ཕྱིར་གནས་ལུགས་མིན། །དེ་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ཆོས་ལ་དཔེ་མི་ལང་། །འཁོར་འདས་གཞི་མ་དོན་མ་རིག །ད་ཡང་འདུས་པའི་འཁོར་རྣམས་ཉོན། །ཕ་མེད་མ་མེད་ནགས་ཀྱི་བྱེའུ། །ནམ་མཁའི་མཐོངས་སུ་འཐོན་པ་ལྟར། །བློ་བུར་འཁོར་འདས་གཉིས་པར་ན། །ཆོས་སྐུ་རྟོགས་པས་མ་རིག་སངས། །གདོད་མའི་རང་བྱུང་འདི་ཉིད་ནི། །ལྟ་བ་རྟོགས་པས་ཆོག་པའི་ཕྱིར། །འཁོར་འདས་གཉིས་པོ་གདོད་ནས་མེད། །ཡུལ་དང་མ་བྲལ་ངོ་བོ་ཉིད། །དོན་རྟོགས་པ་ཡི་དོན་ལ་གནས། །ཡེ་རྫོགས་ཆོས་སྐུའི་སྙིང་པོ་ཡིན། །རེ་དོགས་མཐའ་ཀུན་རྣམ་པར་ཞི། །ཚིག་ཏུ་མཚོན་མེད་ཡེ་ནས་བདེན། །གཅིག་དང་དུ་མ་མཐའ་ཡི་ཆོས། །དེ་ཕྱིར་འཁོར་འདས་གཉིས་ལས་འདས། །འདི་ཞེས་མ་བསྒྲགས་ལྟ་བའི་ཆོས། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །དངོས་པོ་མེད་ཕྱིར་རྟོག་པ་བྲལ། །ཀུན་ལ་ཁྱབ་པས་ཆད་པ་བྲལ། །དབུས་མཐའ་བྲལ་བས་རང་བྱུང་སྐུ། །ཆོས་སྐུ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལ། །བརྗོད་མེད་ལྟ་བ་དྲན་པའི་གཟུངས། །དེ་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར། །ཡེ་ཤེས་ལམ་ལ་ གནས་པར་བྱ། །རང་རིག་ངེས་པའི་ལྟ་བ་ལ། །ཡངས་པ་མེད་པར་ཡིད་ལ་བལྟ། །དེ་ཡང་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། །རང་ལ་རང་བལྟ་ཤིན་ཏུ་གསལ། །དེ་གོམས་མཐར་ཕྱིན་ཡེ་ཤེས་ཐུགས། །ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་འགྱུར་བ་མེད། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་གཉུག་མར་གནས། །དེ་ཉིད་མི་འབྲལ་ལྟ་བའི་མཆོག །ད་ཡང་འཁོར་གྱི་སྙིང་པོ་ཉོན། །འཁོར་འདས་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལ། །ཇི་སྲིད་བག་ཆགས་ཡོད་པའི་བར། །འདི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་སོ། །ཇི་སྲིད་བག་ཆགས་དག་ན་ནི། །སྣང་བའི་ཡུལ་རྣམས་གདོད་ནས་མེད། །ཐག་སྦྲུལ་མཐོ་ཡོར་ཇི་བཞིན་ནོ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་རྨད་བྱུང་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་རང་བྱུང་བདེ་བའི་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་ལས། མཐའ་མ་རིག་པ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱད་པའོ།། །།དེ་ནས་འདུས་པའི་འཁོར་རྣམས་ལ། །ཀུན་རིག་རྒྱལ་པོས་བཀའ་སྩལ་པ། །རང་སེམས་ཆོས་སྐུའི་ལྟ་བ་ནི། །ཀུན་ལ་ཁྱབ་པའི་རིག་པ་ཡིན། །འདུས་མ་བྱས་པའི་དོན་རྟོགས་པས། །མཐའ་བྲལ་རིག་པ་གཅིག་ཡིན་ནོ། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །ཀུན་གྱི་མཉམ་ཉིད་རྒྱལ་བའི་ཐུགས། །མ་ལུས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ། །ཆོས་སྐུ་ཁྱབ་པ་བརྡལ་བའི་སྐུ། །མཐའ་དབུས་མེད་པའི་ནམ་མཁའ་འདྲ། །རིག་པ་མ་བསླད་གཉུག་མར་
Chinese
出自《自生安乐轮续》。 遣除无明黑暗品第七。 现在再听会聚之精要。 诸佛有情及诸蕴， 皆为忽然而生非实性。 是故世间诸法无可比， 轮涅之基实乃无明。 现在再听会聚之轮。 无父无母林中鸟， 如同现于虚空界。 忽尔显现轮涅二， 证悟法身则无明灭。 此乃原始之自生， 以见解证悟即已足。 轮涅二者本无有， 不离对境之自性。 安住于证悟意义之义， 乃是本初圆满法身之精要。 希冀恐惧诸边皆寂灭， 言语无法诠释本即真。 一与众多边之法， 是故超脱轮涅二。 不可言说“此是”之见解法。 现在再听会聚之精要。 因无实物故离分别， 周遍一切故离断灭。 远离中边故为自生身， 法身犹如虚空般。 不可言说之见解，乃是忆念之所持。 不颠倒其义， 安住于智慧道上。 于自明觉之决定见解中， 无有宽广而观于心。 此亦非为有境， 自观自心甚明了。 如是串习至究竟，即是智慧意。 法性离戏无有变， 自生智慧本然住。 彼即不离见解之殊胜。 现在再听轮之精要。 轮涅二者之法性中， 乃至习气未尽之间， 皆为此般显现之诸法。 乃至习气清净时， 显现之境皆本无。 如绳蛇、高地之幻觉一般。 大圆满稀有意义之精要《自生安乐轮续》， 宣说无明之边品第八。 其后于会聚之轮中， 普明王所宣说： 自心法身之见解， 乃是周遍一切之觉性。 以证悟无为之义， 无边之觉性即是唯一。 现在再听金刚萨埵， 一切平等性诸佛之意。 无余一切有情众生， 法身周遍广大之身。 无有边际之中虚空一般， 觉性无染本然
English
From the Tantra of the Wheel of Self-Arisen Bliss. Chapter Seven: Clearing Away the Darkness of Ignorance. Now listen to the essence of the gathering. All Buddhas, sentient beings, and elements, are impermanent, not the true nature. Therefore, worldly phenomena are incomparable. The basis of samsara and nirvana is ignorance. Now listen to the wheels of the gathering. Like a bird in the forest without father or mother, appearing in the expanse of the sky. When samsara and nirvana suddenly appear as two, ignorance is cleared away by realizing the Dharmakaya. This very primordial self-arisen state is sufficient with the realization of the view. Samsara and nirvana are both originally nonexistent, the very nature inseparable from objects. Abiding in the meaning of realized meaning, is the essence of the primordially perfect Dharmakaya. All hopes and fears, all extremes are pacified. It is inexpressible and primordially true. The phenomena of one and many extremes. Therefore, it transcends the two, samsara and nirvana. The view that cannot be proclaimed as "this." Now listen to the essence of the gathering. Because there is no substance, it is free from concepts. Because it pervades all, it is free from annihilation. Because it is free from center and edge, it is the self-arisen body. The Dharmakaya is like the sky. The inexpressible view is the object of mindfulness. Without distorting its meaning, abide on the path of wisdom. In the definitive view of self-awareness, contemplate the mind without expansiveness. It is not an object; self-seeing self is very clear. When that habituation is perfected, it is the wisdom mind. The nature of reality is free from elaboration and unchanging. Self-arisen wisdom abides naturally. That very thing is the supreme view that is inseparable. Now listen to the essence of the wheel. In the nature of samsara and nirvana, as long as the imprints remain, all phenomena appear as such. As long as the imprints are purified, the objects of appearance are originally nonexistent. Like a rope-snake or a mirage. The Great Perfection, the essence of the wondrous meaning, from the Tantra of the Wheel of Self-Arisen Bliss. Chapter Eight: Explaining the Edge of Ignorance. Then, in the wheel of the gathering, the All-Knowing King said: The view of the Dharmakaya of one's own mind is the awareness that pervades all. By realizing the meaning of the uncompounded, the boundless awareness is one. Now listen, Vajrasattva, the mind of the Buddhas, the equality of all. For all sentient beings without exception, the Dharmakaya is the body that pervades widely. Like the sky without center or edge, the uncorrupted awareness is natural.
Tibetan
གནས། །དམིགས་འཛིན་མེད་པར་རང་གིས་གསལ། །དངོས་པོ་མེད་པ་ཤེས་རབ་ཡོད། །ནམ་མཁའ་ཉི་མའི་འོད་ཤར་འདྲ། །འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས། །རྟེན་འཆང་མེད་པ་ཉོན་མོངས་སེལ། །འབྱུང་བ་ལྔ་ལ་རག་མ་ལུས། །མི་འགྱུར་འཇོམས་པས་རྡོ་རྗེ་འདྲ། །བླ་མས་དོན་བསྟན་རྣལ་འབྱོར་པས། །ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་རང་སེམས་རྟོགས། །ཐམས་ཅད་གཅིག་ལ་རྫོགས་པ་སྟེ། །མ་རིག་ལོང་བའི་མིག་འབྱེད་འདྲ། །ཡེ་ཤེས་རིག་པ་དེ་ཉིད་ནི། །ཡོད་མེད་དབུས་དང་མཐའ་མེད་པས། །སང་ངེ་སལ་ལེ་མཐོང་འགྱུར་མེད། །ཀ་ཤི་རས་ཀྱིས་རིན་ཆེན་འདྲ། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །མ་བཅོས་ལྟ་ བའི་རང་བཞིན་ལ། །ཡུལ་མེད་ཆོས་སྐུ་རང་བྱུང་དེ། །རེ་དོགས་རྡུལ་ཙམ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ལྷུན་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཡིན། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་རྨད་བྱུང་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་རང་བྱུང་བདེ་བའི་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་ལས། ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ལྟ་བ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་དགུ་པའོ།། །།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་ཡང་ཞུས་པ། །མ་བསྒོམས་ཏིང་འཛིན་ཇི་ལྟར་གསལ། །འབྲས་བུ་རྒྱུན་གྱི་སྤྱོད་པ་གང་། །རེ་དོགས་མེད་པའི་འབྲས་བུའམ། །ཀུན་རིག་སྟོན་པས་བཤད་དུ་གསོལ། །དེ་སྐད་ཞུས་པའི་དོན་གསན་ནས། །འདུས་པའི་འཁོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། །མ་བསྒོམས་འབྲས་མེད་ཏིང་འཛིན་ནི། །རྣམ་སྨིན་ལུས་ཀྱི་རྟེན་བཅས་པའི། །ཐ་མལ་ཀུན་གཞི་བཞི་ཆ་ལ། །ལུང་ལྡན་རྐྱེན་གྱི་གདམས་ངག་གིས། །རང་སེམས་ཆོས་སྐུར་ངོ་སྤྲད་པས། །དམིགས་འཛིན་མེད་པར་རང་གིས་གསལ། །གཉུག་མར་གནས་ལ་འཕེལ་འགྲིབ་མེད། །ཡུལ་སེམས་གཉིས་ལ་དཔྱོད་དང་བྲལ། །མཐའ་དབུས་མི་དམིགས་དྲན་ལས་འདས། །ཡེ་ནས་དག་ཕྱིར་བྱ་བ་མེད། །བཙལ་དུ་མེད་པས་སེམས་ལས་འདས། །ཀུན་ལ་ཁྱབ་པས་བཙལ་མི་དགོས། །འགག་པ་མེད་པས་རིག་པ་སྟོང་། །མ་བྱས་ཕྱིར་ན་འཇིག་པ་མེད། །རིག་པ་གསལ་བས་རང་ངོ་ཤེས། །ཇི་བཞིན་པ་ལ་མ་སྐྱེས་པ། །མ་བཅོས་རྐྱེན་གྱིས་མི་འགྱུར་བ། །རྟག་ཆད་མ་ཡིན་བསྡུས་པ་མེད། །སོ་སོ་མ་ཡིན་འདྲེས་པ་མེད། །དངོས་མེད་སེམས་ཀྱི་ཏིང་འཛིན་གསལ། །གཏང་གཞག་མེད་པས་ཆོས་སྐུ་ལ། །བྱིང་རྒོད་མི་འབྱུང་རྒྱུན་དུ་གནས། །ཡེ་ཤེས་དོན་ལ་འཆར་ནུབ་མེད། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །རང་རིག་ཡེ་ཤེས་འདི་ཉིད་ལ། །བསྒོམ་དུ་མེད་ཕྱིར་ཡེངས་པ་མེད། །གཟུང་དུ་མེད་ལ་ཞེ་ལ་གསལ། །རང་ཡིད་ཆེས་ལ་ཁར་མི་ཐོན། །སྣང་སྲིད་གསལ་ལ་ཞེན་པ་མེད། །རང་གི་བྱ་ར་དངོས་མེད་གྲོལ། །དྲན་པ་མི་བརླག་འགྲོ་འོང་མེད།
Chinese
安住。 不作意而自明。 无事物而有智慧。 如虚空旭日之光。 以无为之智慧。 无所依而息烦恼。 不依赖五大。 不变摧毁如金刚。 上师开示义，瑜伽士。 无疑而悟自心。 一切圆满于一，即是。 如盲者开眼。 智慧觉性即是。 无有有无中边。 朗然坦然，不可见。 如喀什米尔之珍宝。 今又谛听金刚萨埵。 无造作之见
English
Abiding. Without grasping, it is self-luminous. Without substance, there is wisdom. Like the rising sun's light in the sky. With unconditioned wisdom. Without support, it eliminates afflictions. Not relying on the five elements. Unchanging, destroying, like a vajra. The guru shows the meaning, the yogi. Without doubt, realizes his own mind. Everything is complete in one, that is. Like opening the eyes of the blind. That very wisdom and awareness is. Without existence, non-existence, center, or edge. Clear and distinct, it cannot be seen. Like a jewel from Kashmir. Now listen again, Vajrasattva. The uncorrected view
Tibetan
།དྲན་པའི་རིག་པ་ཅི་བྱུང་ཡང་། །དེ་ཉིད་དུས་ན་ངོས་གཟུང་མེད། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་མ་བསྒོམས་ཏེ། །ལྟ་བའི་དོན་དང་འབྲལ་མེད་ཕྱིར། །དེ་ ཙམ་ཉིད་ན་འབྱུང་འཇུག་མེད། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་རྨད་བྱུང་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་རང་བྱུང་བདེ་བའི་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་ལས། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒོམ་པ་ངོས་གཟུང་བའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་པའོ།། །།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡང་ཉོན་ཅིག །ངོས་ཟིན་དོན་ལ་གནས་ཐབས་ནི། །མར་མེས་མུན་བསལ་སྣང་བ་བཞིན། །སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །བག་ཆགས་བརླག་པས་མ་རིག་སངས། །དོན་ཉིད་ཡེ་ཤེས་དྲན་པ་ཡིས། །ཉོན་མོངས་ལས་ཀྱིས་གོས་པ་མེད། །དེ་བས་རང་སེམས་དྲན་པ་ནི། །སྒྱུ་མ་སངས་ནས་འཁྲུལ་པ་བཞིན། །མཚན་མའི་རྟོག་བྲལ་དོན་ཤེས་པས། །སྤྲོས་བྲལ་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོར་གནས། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །འཁོར་འདས་གཞི་ཤེས་རང་བྱུང་སྟེ། །བསྒོམ་དང་མི་བསྒོམ་སྒྲོ་སྐུར་བྲལ། །དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་བླང་ཐབས་ནི། །ཐིགས་པས་སྣོད་ཆེན་ཁེངས་པ་བཞིན། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་ཡང་། །སེམས་ཉིད་རིག་པ་གསལ་ཐེབས་ན། །གོལ་ས་མི་འབྱུང་སངས་རྒྱས་འགྲུབ། །དཔེར་ན་བུད་མེད་སྦྲུམ་མ་ནི། །སྐྱེ་བའི་དུས་སུ་ཟས་བསྟེན་བཞིན། །ལུང་ལྡན་མན་ངག་ཡོད་པའི་མིས། །རྐྱེན་གྱི་རྟོག་པ་ཅི་བྱུང་ཡང་། །དོན་དེ་ངེས་དོན་ཟླ་དྲན་པས། །མ་བསྒོམས་དོན་དང་འབྲལ་བ་མེད། །དགོས་པའི་ཉམ་ཆུང་བརྟེན་པ་བཞིན། །བླ་མ་མཁས་དོན་ལྡན་པ་ལ། །རྟག་ཏུ་བསྙེན་ཅིང་གུས་བྱས་ན། །འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་མྱུར་དུ་འགྲུབ། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །ངེས་པའི་དོན་གྱི་གདེང་ཉམས་ཀྱང་། །བསྒོམ་དུ་མེད་ཕྱིར་ཡེངས་པ་མེད། །དུས་བཞི་རྐྱེན་གྱི་བར་དུ་ནི། །འཁོར་འདས་ཡུལ་གྱིས་མ་བསླད་ཕྱིར། །ཡེ་ཡིན་དོན་ལ་བརྗོད་མེད་བྱ། །རྒྱལ་པོ་མི་འགྲོ་འཁོར་སྡུད་བཞིན། །ཆོས་ཉིད་མ་བསྒོམས་སྐུ་གསུམ་འབྱུང་། །ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་མཁས་པ་ཡིས། །སྤྲུལ་པའི་སྲོག་ནི་གཅོད་ཙམ་ན། །སྲོག་མེད་སྒྱུ་མ་ཡིན་ཤེས་ལྟར། །རང་རིག་ལྟ་བའི་དོན་གནས་པས། །དུག་ལྔ་སྤྱོད་ཚེ་རང་རིག་འཆར། །ངོ་བོ་ཉིད་ལ་འགྲིབ་མེད་ཤེས། །དེ་ཚེ་ཉོན་མོངས་ཅི་སྤྱད་ཀྱང་། །སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་རང་བྱུང་གསལ། ། དེ་ཉིད་མི་བརྗོད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། །ཆེད་དུ་བྱས་པར་སྒོམ་མི་དགོས། །ད་ཡང་འདུས་པའི་འཁོར་རྣམས་ཉོན། །རང་སེམས་རྟོགས་པའི་བསྒོམ་པ་ལ། །ཅིག་ཆར་བསྡུས་ཏེ
Chinese
無論生起何種憶念之覺性，彼時亦無從辨識。現在再聽總集之精要，莫於意之境中修習，因與見之義不離故，僅僅如是，無生無滅。大圓滿甚深義精要自生安樂輪續中，辨識智慧之修法品第十竟。 再聽金剛薩埵，安住於已辨識義之方法是，如明燈除暗現光明，以剎那之三摩地，滅除習氣而使無明消散。以義之自性智慧憶念，不染煩惱業力。因此，自心之憶念，如幻術清醒後之錯覺。以了知離相之分別義，安住於離戲智慧之精要。 現在再聽總集之精要，輪涅之基，覺性自生，離修與不修之增益。彼之修持方法是，如水滴盈滿大器皿，本性之法身亦然，若心性覺性明朗，則不入歧途而成佛。譬如懷孕之婦女，如生產之時攝取食物。具足經教口訣之人，無論生起何種緣起之分別，以憶念彼義為決定義之月亮，則與不修之義不離。如依止所需之弱小，於具足精通義之喇嘛，恆常親近且恭敬，則果位法身迅速成就。 現在再聽金剛薩埵，即使決定義之把握衰退，然因無可修故，無有散亂。於四時緣起之間，因未被輪涅之境所染污故，於本來之義中，作不可言說。如國王不外出而聚集眷屬，法性不修而生三身，廣大之功德任運成就。譬如精通幻術者，僅僅斷除所化之命，如知無命是幻術般，以自覺安住於見之義，行持五毒之時，自覺顯現。知本性無有減損，彼時無論行持何種煩惱，亦不為過失所染，自生明朗。 彼即不言說而證悟之故，不需特意造作而修。現在再聽總集之眷屬們，於了悟自心之修法上，一時總集
English
Whatever awareness of mindfulness arises, it is not identified at that very moment. Now listen to the essence of the gathering again. Do not meditate in the realm of the mind, because it is inseparable from the meaning of the view. Just as it is, there is no arising or ceasing. From the Tantra of the Wheel of Spontaneous Bliss, the Essence of the Great Perfection, the Marvellous Meaning: The Tenth Chapter, Identifying the Meditation of Wisdom. Listen also, Vajrasattva. The method of abiding in the identified meaning is like a lamp dispelling darkness and revealing light. With a moment's samadhi, ignorance is cleared away by eradicating habitual patterns. By the mindfulness of the very meaning of wisdom, one is not stained by afflictions and karma. Therefore, the mindfulness of one's own mind is like the illusion clearing and the delusion ceasing. By knowing the meaning that is free from characteristics, one abides in the essence of wisdom that is free from elaboration. Now listen to the essence of the gathering again. The basis of samsara and nirvana is self-arisen awareness, free from the imputation of meditation and non-meditation. The method of experiencing that is like a drop filling a large vessel. Likewise, the Dharmakaya of intrinsic nature, if the awareness of mind itself is clear, one will not go astray and Buddhahood will be attained. For example, a pregnant woman is like taking food at the time of birth. For a person who has scriptural authority and oral instructions, whatever conceptualizations of circumstances arise, by remembering that meaning as the definitive moon, one is not separated from the meaning of non-meditation. Like relying on the small needs, if one constantly attends to and respects a lama who possesses skillful meaning, the fruit, the Dharmakaya, will be quickly attained. Now listen again, Vajrasattva. Even if the confidence of the definitive meaning wanes, there is no distraction because there is nothing to meditate on. In between the four times of circumstances, because one is not defiled by the objects of samsara and nirvana, one should make the original meaning unspeakable. Like a king who does not go out but gathers his retinue, the three kayas arise without meditating on the nature of reality. The great qualities are spontaneously accomplished. For example, just as a skilled magician cuts off the life of an emanation, like knowing that the lifeless is an illusion, by abiding in the meaning of the view of self-awareness, self-awareness dawns when practicing the five poisons. Knowing that there is no decrease in intrinsic nature, at that time, whatever afflictions are practiced, one is not stained by faults, and self-arisen clarity arises. That very thing is not spoken, for the sake of realization. There is no need to deliberately meditate. Now listen, all you gathered assembly. On the meditation of realizing one's own mind, gather all at once.