Tibetan
ར་ཡང་འགག་པ་མེད།། དེ་ཉིད་མ སྤངས་ཕུར་པའི་དབྱིངས།། ཕྱོགས་མེད་སྤྲོས་བྲལ་ཕུར་པའི་དབྱིངས།། དེ་ཉིད་ཕྱོགས་སུ་གང་འཛིན་པ།། དོན་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་ཕུར་པ་མེད།། འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕུར་པ་འདི།། བཙལ་བ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས གྲུབ།། ཕྱོགས་བྲལ་སེམས་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ།། ཡེ་ནས་སྤྲོས་བྲལ་ཕུར་པ་འདི།། ཕྲ་ཞིང་ཟབ་པ་གཏིང་དཔག་དཀའ།། གཏན་ལ་མི་ཕེབས་ཕྱོགས་འཛིན་ཆེ།། དེ་ཡི་དོན་དུ་བསྟན་པར་བྱ།། བརྟན་པ་རིན ཆེན་རིགས་པའི་གཏེར།། ཟད་པ་མེད་པར་སྣ་ཚོགས་འབྱུང།། ཡེ་ནས་ཆོས་ཉིད་ཕུར་པ་ལ།། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཉིས་མེད་དེ།། གང་དུ་འཛིན་པ་སྨིན་པའི་རྒྱུ།། རྒྱུ་གཅིག་འབྲས་བུ་བཟང་ངན གཉིས།། རྟོགས་པའི་རིམ་པ་དེ་ལྟར་སྣང།། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ངང་ཉིད་ལས།། སྟོང་གསུམ་རྒྱལ་བའི་སྐུས་གང་ཡང།། དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་ཉམས་པ་མེད།། འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ཀློང་རྡོལ་ཡང།། འཁྲུལ་པའི་གཞི ལ་ཟད་པ་མེད།། འཁྲུལ་པར་གཟུང་བ་དམ་པ་སྟེ།། དམ་པའི་ཤེས་པ་རང་འཛིན་རྒྱུ།། རྒྱལ་བ་འབྱུང་བ་བསྟན་པའི་གཞི།། བསྟན་པ་དར་བར་རྒྱལ་བས་གསུངས།། རྒྱལ་བ་གྲངས་མེད་བརྗོད་ལས་འདས།། ཟད་པ མེད་ཅིང་འཕེལ་བ་མེད།། དེ་ཕྱིར་ཆོས་དབྱིངས་གཏིང་དཔག་དཀའ།། འཁོར་བ་འབྱུང་བ་འཁྲུལ་པ་སྟེ།། འཁྲུལ་པ་མ་རིག་ཤེས་པའོ།། མ་རིག་པ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཏེ།། སྣང་བ་བཏེགས་པས་མུན་པ་བཞིན།། དག་པ ཉིད་དུ་དེ་བཞིན་འགྱུར།། དེ་བཞིན་མ་རིག་མ་ཤེས་པས།། རྟོགས་ན་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཏེ།། ཉི་མ་ཤར་བའི་བ་མོ་འདྲ།། བསལ་པ་མེད་པར་རང་དངས་འགྱུར།། དག་པ་ཉིད་ལ་བསལ་བ་མེད།། དག་དང་མ་དག གཉིས་མེད་པས།། ཉོན་མོངས་ལྔ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཏེ།། ཉོན་མོངས་རྟོགས་ན་ཡེ་ཤེས་རྒྱས།། ཉོན་མོངས་ཉིད་ཀྱང་ངོས་བཟུང་བྲལ།། བདེ་བ་གཉིས་ཀྱང་འཛིན་པ་རྒྱས།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་ཐམས་ཅད་བྱུང།། མ་རིག མ་རྟོགས་འཁོར་བ་འབྱུང།། དེ་ཉིད་རྟོགས་ན་བདེ་གཤེགས་རྒྱུ།། འཁོར་བ་སྤངས་པའི་ཕ་རོལ་ན།། སངས་རྒྱས་བྱ་བ་བཏགས་པ་ཡིན།། དེ་ཕྱིར་འཁོར་བ་མྱ་ངན་འདས།། འཁོས་འདས་ཐ་དད་སོ་སོར་མེད།། གཞི གཅིག་འབྲས་བུ་སོ་སོར་སྨིན།། སྨིན་པས་འཁོར་འདས་སོ་སོ་སྟེ།། འཁོར་བ་དྲུག་ཏུ་རྣམ་པར་སྨིན།། ལ་ལར་དགའ་བདེ་ལོངས་སྤྱོད་འབྱུང།། ལ་ལར་ཉོན་མོངས་རྩོད་པ་འབྱུང།། ལ་ལར་ངར་འཛིན་ཀུན་གྱི གཞི།། ལ་ལར་གཏི་མུག་བྱོལ་སོང་གནས།། ལ་ལར་སེར་སྣའི་ཡི་དྭགས་ཏེ།། ལ་ལར་ཞེ་སྡང་དམྱལ་བའི་གནས།། མ་རྟོགས་ཉོན་མོངས་གཞི་ལས་བྱུང།། དུག་ལྔ་ར
Chinese
而且没有止息。 那即是不舍金刚橛之界。 无偏离戏金刚橛之界。 那即是对何方执着。 实义离戏金刚橛非有。 无执着的金刚橛此。 不需寻觅自然成就。 离方之心自然成就。 本来离戏金刚橛此。 微细深奥难以测度。 不能确定是执着方。 为此之义而宣说。 稳固珍宝理智之藏。 无尽无余种种生。 本来法性金刚橛中。 佛陀有情二无别。 于何执着成熟之因。 一因善恶二果。 证悟之次第如是显现。 普贤王如来之自性中。 三千世界充满胜者之身。 如是性中无有退减。 轮回之海浪涛汹涌。 然迷乱之基无有穷尽。 执取迷乱是殊胜。 殊胜之觉识自执之因。 胜者生起是教法之基。 教法兴盛胜者所说。 胜者无数超离言说。 无有穷尽亦无增长。 是故法界深不可测。 轮回生起是迷乱。 迷乱是无明之觉识。 无明性即是智慧。 如举起光明般黑暗。 于清净性中如是转变。 如是无明不觉知。 若证悟则自生智慧。 如旭日东升之雾气。 无需去除自然清净。 于清净性中无有去除。 净与不净二无别故。 五烦恼即是智慧。 若证烦恼智慧增长。 烦恼本身亦无所指。 二乐亦增长执着。 菩提心生一切。 无明不觉生轮回。 若证悟彼即善逝之因。 于舍弃轮回之彼岸。 佛陀之事业是假立。 是故轮回即涅槃。 轮回涅槃无有各异。 一基果实各别成熟。 成熟故轮回涅槃各别。 轮回于六道中成熟。 于有者生喜乐受用。 于有者生烦恼争斗。 于有者我执一切之基。 于有者愚痴畜生之所。 于有者悭吝之饿鬼。 于有者嗔恨地狱之所。 不觉烦恼从基而生。 五毒
English
And there is no cessation. That itself is the realm of the unabandoned Vajrakila. The realm of Vajrakila, free from partiality and elaboration. That itself is clinging to any direction. The actual meaning is that Vajrakila is free from elaboration and does not exist. This Vajrakila without clinging. Is spontaneously accomplished without searching. The mind free from directions is spontaneously accomplished. This Vajrakila, which is primordially free from elaboration. Is subtle and profound, difficult to fathom. Not settling down is great clinging to sides. For the sake of that meaning, it will be taught. Steadfast, a treasure of precious intelligence. Inexhaustibly, various things arise. In the Vajrakila of the primordially dharmic nature. Buddhas and sentient beings are non-dual. Wherever there is clinging, it is the cause of ripening. One cause, two results: good and bad. The stages of realization appear in that way. From the very nature of Samantabhadra. The three thousand worlds are filled with the bodies of the victorious ones. There is no deterioration from suchness. Even if the ocean of samsara is turbulent. The basis of delusion is inexhaustible. Taking delusion as sacred is supreme. The knowledge of the sacred is the cause of self-grasping. The arising of the victorious ones is the basis of the teachings. The victorious ones have spoken of the flourishing of the teachings. The victorious ones are countless, beyond expression. There is no exhaustion and no increase. Therefore, the dharmadhatu is difficult to fathom. The arising of samsara is delusion. Delusion is the consciousness of ignorance. Ignorance itself is wisdom. Like darkness when the light is raised. It transforms into purity itself. Likewise, ignorance is unknowing. If realized, it is self-arisen wisdom. Like the mist when the sun rises. Without removal, it becomes naturally clear. In purity itself, there is no removal. Since purity and impurity are non-dual. The five poisons are wisdom. If the poisons are realized, wisdom increases. The poisons themselves are also without identification. The two pleasures also increase clinging. Everything arises from bodhicitta. Ignorance and non-realization cause samsara to arise. If that is realized, it is the cause of the Sugatas. On the other shore of abandoning samsara. The activity of the Buddhas is imputed. Therefore, samsara is nirvana. Samsara and nirvana are not separate. One basis, the fruits ripen separately. Because of ripening, samsara and nirvana are separate. Samsara ripens in the six realms. In some, joy and happiness are enjoyed. In some, afflictions and strife arise. In some, self-grasping is the basis of everything. In some, ignorance is the abode of animals. In some, miserliness is the preta. In some, hatred is the abode of hell. Non-realization, afflictions arise from the basis. The five poisons
Tibetan
ང་ག་འཁོར་བར་སྨིན།། འཁོར་བ་བསམ་མེད བརྗོད་ལས་འདས།། འཁོར་བ་རྟོགས་པ་མྱ་ངན་འདས།། ལ་ལར་མངོན་པར་འགོག་པར་འཇུག། ལ་ལར་སྟོང་ཉིད་ལུགས་འབྱུང་བཀག། ལ་ལར་རྣལ་འབྱོར་རྣམ་གཉིས་སྤྱོད།། ལ་ལར་དག་པ ཕྱོགས་དང་བྲལ།། ལ་ལར་བདེ་གཤེགས་རིགས་ལྔ་རྒྱས།། ལ་ལར་རིམ་པ་ཁད་ཀྱིས་བསྒོམ།། ལ་ལར་རྫོགས་པའི་ངང་དུ་གནས།། ས་ལམ་རིམ་པ་ཉིད་དུ་གནས།། གཅིག་ལ་འབྲས་བུ་སོ་སོར་སྨིན།། བདེ་བ འདོད་པས་ཆགས་པ་སྟེ།། ལྟ་བ་ཕྱོགས་སུ་བལྟ་བ་དང།། བསྒོམ་པ་དམིགས་གཏད་བཅས་པ་དང།། སྤྱོད་པ་སྤྱད་དུ་ཡོད་པ་དང།། ས་ལམ་བགྲོད་དུ་ཡོད་པ་དང།། འབྲས་བུ་རེ་དོགས་ཡོད་པ་ཡིས།། ཕྱོགས་སུ བལྟས་པས་རིམ་པར་འབྱུང།། ཐེག་པའི་རིམ་པ་བསམ་ཡས་ཀྱང།། ངེས་པར་ཐེག་པ་གཅིག་ལས་མེད།། འབྲས་བུ་རེ་དོགས་གྲངས་མེད་ཀྱང།། ངེས་པར་འབྲས་བུ་གཅིག་ལས་མེད།། ལམ་གྱི་རིམ་པ་བསམ ཡས་ཀྱང།། ངེས་པའི་ལམ་མཆོག་གཅིག་ལས་མེད།། ས་ལམ་བགྲོད་པ་བསམ་ཡས་ཀྱང།། ངེས་པའི་ས་ཐོབ་གཅིག་ལས་མེད།། བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་གྲངས་མེད་ཀྱང།། ངེས་པ་བསྒོམ་པ་གཅིག་ལས་མེད།། ཡེ ཤེས་ཁྱད་པར་བསམ་ཡས་ཀྱང།། དོན་དམ་ཡེ་ཤེས་གཅིག་ལས་མེད།། བསྟན་པའི་རིམ་པ་བསམ་ཡས་ཀྱང།། ངེས་པའི་བསྟན་པ་གཅིག་ལས་མེད།། སངས་རྒྱས་གྲངས་མེད་བརྗོད་འདས་ཀྱང།། ངེས་པའི་སངས རྒྱས་གཅིག་ལས་མེད།། དེ་ཕྱིར་རྟོགས་པ་རབ་ཏུ་གཅེས།། རྟོགས་པའི་དོན་ཉིད་མ་ལྡན་ན།། བསྒོམ་པ་རྟོགས་པའི་དྲ་བ་སྟེ།། དྲ་བར་འཛིན་པས་དོན་མི་འགྲུབ།། བྱམས་པ་ལྔ་ནི་དུག་ལྔ་སྟེ།། དུག་ལྔ་རྟོགས་པས སངས་རྒྱས་རྒྱུ།། སངས་རྒྱས་རང་ལ་གནས་པ་ལ།། ཕ་རོལ་གཞན་ནས་ཅི་སྟེ་བཙལ།། བཙལ་ནས་འབྲས་བུ་ཐོབ་མི་སྲིད།། རང་རིག་འབྲས་བུའི་ཡེ་ཤེས་སྟེ།། གཞན་ནས་འབྱུང་བ་ག་ལ་སྲིད།། འབྱུང་བར་འགྱུར བ་རང་བྱུང་མིན།། བསྟན་པ་རིན་ཆེན་སྒྲོལ་མ་འདིའི།། ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དོན་གྱི་མཆོག། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གྱུར་ན།། བསམ་གཏན་ཕ་རོལ་རང་བཞིན་འབྱུང།། བརྩོན་འགྲུས་ཕ་རོལ་མ་ཕྱིན་ན།། ཤེས་རབ་ཕ རོལ་རྟོགས་མི་སྲིད།། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ལས།། ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལྔ་ཞོར་ལ་འབྱུང།། དེ་ཕྱིར་ཤེས་རབ་རྟོགས་པ་གཅེས།། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་མི་བོ་ཆེས།། ཉོན་མོངས་གཏན་ནས་སྐེམས་པར་བྱེད།། འཛིན་གཞི གཏན་ནས་སྟོངས་པར་བྱེད།། ས་ལམ་བགྲོད་པའི་གྲོལ་ས་སྟོངས།། རེ་དོགས་འབྲས་བུས་དོགས་པ་མེད།། རེ་བ་མེད་ཕྱིར་དོགས་མི་འཆའ།། ཡེ་ཤེས་མཚོན་ཆེན་འབར་བ་ཡིས།། ས་ལམ་བསྒོམ་པའི་གོལ་ས
Chinese
我于轮回中成熟。 轮回不可思议，超离言说。 了悟轮回即是寂灭。 于某些，令其现前止息。 于某些，遮止空性之理生起。 于某些，行持双运瑜伽。 于某些，清净，远离方所。 于某些，五部如来种姓增长。 于某些，次第渐进修习。 于某些，安住于圆满之境。 安住于道位次第之中。 于一，果实各自成熟。 乐乃贪欲之执着。 见地乃于方所之观视。 修习乃具有所缘之系念。 行持乃有可行之事。 道位乃有可趋之路。 果实乃具有希冀与疑虑。 以于方所之观视而次第生起。 乘之次第虽不可思议， 然必无有胜于一乘者。 果实之希冀与疑虑虽无数， 然必无有胜于一果者。 道之次第虽不可思议， 然必无有胜于一胜道者。 道位之趋入虽不可思议， 然必无有胜于一证地者。 修习之次第虽无数， 然必无有胜于一决定修者。 智慧差别虽不可思议， 然必无有胜于一胜义智慧者。 教法之次第虽不可思议， 然必无有胜于一决定教者。 诸佛虽无数超离言说， 然必无有胜于一决定佛者。 是故了悟极为重要。 若未具足了悟之义， 则修习乃了悟之网， 执着于网则不成办意义。 五爱乃五毒， 了悟五毒乃成佛之因。 于佛自性安住之中， 为何从他处寻觅？ 寻觅亦不可能获得果实。 自证乃果之智慧， 从他而生岂有可能？ 生起者非为自生。 此珍宝度母之教法， 度彼岸乃意义之殊胜。 若已度智慧彼岸， 则禅定彼岸自性生起。 若未度精进彼岸， 则不可能了悟智慧彼岸。 从度智慧彼岸中， 五度彼岸顺带生起。 是故了悟智慧至为重要。 智慧之大士， 令烦恼彻底枯竭， 令执着之基彻底空尽， 令道位趋入之解脱处空尽， 无有以希冀疑虑之果所生之疑虑， 因无有希冀故不生疑虑。 以智慧大宝剑之炽燃， 令道位修习之歧途
English
I ripen in samsara. Samsara is inconceivable, beyond words. Realizing samsara is nirvana. In some, it causes manifest cessation to occur. In some, it prevents the arising of the logic of emptiness. In some, it practices dualistic yoga. In some, purity is free from bias. In some, the five Sugata families flourish. In some, it meditates gradually in stages. In some, it abides in the state of completion. It abides in the stages of the path. In one, the fruits ripen separately. Happiness is attachment to desire. View is looking in a direction. Meditation is with focused attention. Conduct is something to be practiced. Path is something to be traversed. Fruit is with hope and doubt. By looking in a direction, it arises sequentially. Although the stages of the vehicle are inconceivable, There is definitely only one vehicle. Although the hopes and doubts of the fruit are countless, There is definitely only one fruit. Although the stages of the path are inconceivable, There is definitely only one supreme path. Although traversing the path is inconceivable, There is definitely only one attainment of ground. Although the stages of meditation are countless, There is definitely only one definite meditation. Although the distinctions of wisdom are inconceivable, There is definitely only one ultimate wisdom. Although the stages of the teachings are inconceivable, There is definitely only one definite teaching. Although the Buddhas are countless and beyond words, There is definitely only one definite Buddha. Therefore, realization is extremely precious. If the meaning of realization is not present, Then meditation is a net of realization, By clinging to the net, the meaning is not accomplished. The five attachments are the five poisons, Realizing the five poisons is the cause of Buddhahood. In the state of abiding in one's own Buddha-nature, Why seek it from another? Seeking will not lead to the attainment of the fruit. Self-awareness is the wisdom of the fruit, How could it arise from another? What arises is not self-arisen. This precious teaching of Tara, Transcendent perfection is the supreme of meaning. If the perfection of wisdom has been transcended, Then the perfection of meditation arises naturally. If the perfection of diligence has not been transcended, Then the perfection of wisdom cannot be realized. From the perfection of wisdom, The five perfections arise incidentally. Therefore, realizing wisdom is extremely important. The great being of wisdom, Completely dries up the afflictions, Completely empties the basis of clinging, Empties the place of liberation for traversing the path, There is no doubt from the fruit of hope and doubt, Since there is no hope, doubt does not arise. With the blazing great sword of wisdom, The wrong paths of meditating on the path