Tibetan
རང་བཞིན་རྣམ་དག་མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོ་དེ། །མི་འགྱུར་རང་བཞིན་ཆགས་པ་ཀུན་དང་བྲལ། །གཟུང་བའི་ཡུལ་མེད་སེམས་ཀྱི་གནས་ཀྱང་མེད། །རང་གི་སེམས་ནི་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ཏེ། །མཐའ་ལ་ཐུག་པ་མེད་པས་དབྱིངས་ལ་བྲི་བ་མེད། །རང་སེམས་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་རྙེད་མི་རིགས། །ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཀུན་ཀྱང་དེ་ལྟ་སྟེ། །ཇི་བཞིན་པ་ལས་ཀུན་ཀྱང་གཡོས་བ་མེད། །ཆོས་ཀྱི་རོལ་པ་ཏིང་འཛིན་ཅི་བྱས་ཀྱང་། །ཇི་བཞིན་པ་ལ་ངོ་བོ་འགྱུར་བ་མེད། །འགྱུར་མེད་ལྷག་པའི་སྟོབས་ཅིག་ཆེར་འགྱུར་ན། །ཏིང་འཛིན་གཅིག་གིས་འཁོར་བ་ལྷག་མ་མེད། །སྨྲ་ཡང་ཇི་བཞིན་པ་ལ་འགྱུར་བ་མེད། །རངབཞིནཆེབའིཡུལལ་རང་བཞིན་གནས། །རང་བཞིན་མ་བཅོས་པ་ཡི་མིང་ཡིན་ལ། །ཆེ་བ་མ་བཅོས་པ་ལ་313༄༅། །ཆེ་ཞེས་བརྗོད། དེ་ལ་མངོན་སུམ་མཐོང་བར་སུ་འདོད་པར། །འདོད་པ་དེ་ནི་ཆགས་པའི་གནས་ཡིན་ཏེ། །དེ་ལ་མི་རྟོག་མཉམ་པའི་དགོངས་པ་མེད། །ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་ཡེ་ནས་གནས་པ་ལ། །ང་བཙལ་བསམ་པ་སྡོད་སྒྲུབ་བྱེད་པ་ནི། །རང་སེམས་གཞན་དུ་ཚོལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན། །དེ་ཡིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་ནམ་མཁའི་ཁམས། ཁམས་གསུམ་གནས་དང་སྲིད་པའི་ཆོས་བཤིག་ཀྱང་། །རང་སེམས་རང་བཞིན་གནས་པ་དེ་མི་རྙེད། །མི་རྟོག་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་མཉམ། །མཉམ་པས་ཆོས་དང་ཆོས་མིན་གཅིག་ཀྱང་མེད། །སེམས་ཅན་རྒྱུ་མེད་སངས་རྒྱས་འབྲས་བུ་མེད། །རྒྱུ་འབྲས་སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཉིད་ལུང་ནོར། །དེ་བས་ང་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་མཉམ་པས། །ང་ལས་བྱུང་བ་བཟང་ངན་མེད་མཉམ་གཅིག །ཅེས་གསུངས་སོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནམ་མཁའ་ཆེ་རྒྱལ་པོ་རྒྱས་པའི་རྒྱུད་ལས། མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་དྲུག་པའོ།། །།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མི་འགྱུར་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་འདི་བརྗོད་དོ། །ང་ཡི་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་གཅིག་ལ། །རྟོག་པར་བྱ་བའི་ཐབས་ནི་གཞི་མ་གྲུབ། །ལྷ་བའི་ཆོས་ཉིད་མཐོང་བའི་གཞི་མ་བྱེད། །དེས་ནི་མཐོང་བར་བྱ་བའི་ཐབས་ཡིན་ཏེ། །མ་སྐྱེས་དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་མེད་པས། །བལྟ་བསདེབཞིནཉིདལམཐོང་བ་མེད། །དམཚིགརང314སྐྱོན་སེལ་བའི་གཞི་མ་བྱེད། །དེས་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ཐབས་ཡིན་ཏེ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་བསྲུང་བའི་ཡུལ་མེད་པས། །སྲུངས་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཐུབ་པ་མེད། །ལས་ནི་གྲུབ་པར་བྱེད་པའི་གཞི་མ་བྱེད། །བཙལ་བས་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཡིན་ཏེ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་བཙལ་བའི་ཡུལ་མེད་པས། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ལས་ཀྱི་གྲུབ་པ་མེད། །ལམ་གྱིས་བགྲོད་པར་བྱེད་པའི་གཞི་མ་བྱེད། །དེ་ནི་གནས་སུ་ཕྱིན་པའི་ཐབས་ཡིན་ཏེ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ལམ་གྱིས་བགྲོད་མེད་ཕྱིར། །བགྲོད་པས་ཕྱིན་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་ཡིན། །ས་ནི་གནས་པར་བྱེད་པའི་གཞི་མ་བྱེད། །དེས་ནི་བགྲོད་མི་དགོས་པའི་ཐམས་ཡིན་ཏེ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཐམས་ཅད་ཀུན་གནས་པས། །གནས་པར་བྱ་བའི་ས་ལ་སྦྱང་དུ་མེད། །ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་གཞི་མ་བྱེད། །ཆོས་ཉིད་རིག་པར་བྱ་བའི་ཐམས་ཡིན་ཏེ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་རྟོགས་པའི་ཡུལ་མེད་པས། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡུལ་ལ་རྟོག་པ་མེད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་གཞི་ཡིན་པས། །ཐེག་པ་སོ་སོའི་ལྟ་སྤྱོད་དྲུག་དྲུག་གིས། །ལྟ་སྤྱོད་གཞི་མ་དྲུག་ལ་བཙལ་བྱས་ཀྱང་། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་བཙལ་བའི་ཡུལ་མེད་པས། །བཙལ་བསདེབཞིནཉིདལབཅོས་པའི་ཕྱིར། །རང་སེམས་གཞི་མའི་བཅོས་མེད་དང་མི་འཕྲད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནམ་མཁའ་ཆེ་རྒྱལ་པོ་རྒྱས་པའི་རྒྱུད་ལས། གཞི་མ་ཀུན་ཏུ་315༄༅ བཟང་པོ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་བདུན་པའོ།། །།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱ་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་འདི་བརྗོད་དོ། །ལྟ་བ་བསྒོམ་དུ་མེད་ཅེས་བསྟན་པ་ནི། །ཆོས་ཀྱི་རྩ་བ་སེམས་ལས་མེད་པའི་ཕྱིར། །རང་གིས་རང་ལ་བསྟན་དུ་མེད་པ་ནི། །རང་སེམས་ཡུལ་ནི་ང་ཡིས་བསྟན་པ་མེད། །དེས་ན་ལྟ་བ་བསྒོམ་དུ་མེད་པ་ཡིན། །དམ་ཚིག་བསྲུང་དུ་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི། །ཐམས་ཅད་ལྷུན་གྲུབ་སྲུང་བའི་ཚེག་ལས་འདས། །བསྲུངས་བས་མི་ཐུབ་རང་གི་སེམས་མི་ཁེགས། །རང་བྱང་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་བསྲུང་དུ་མེད། །དེས་ན་དམ་ཚིག་བསྲུང་དུ་མེད་པ་ཡིན། །འཕྲིན་ལས་བཙལ་དུ་མེད་ཅེས་བསྟན་པ་ནི། །རྫོགས་ཆེན་རྒྱུ་འབྲས་ཡེ་ནས་འདས་པའི་ཕྱིར། །འཕྲིན་ལས་རྒྱུ་ལས་སྒྲུབས་ནས་འབྲས་བུ་འདོད། །རྫོགས་ཆེན་འབྲས་བུ་འདོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །འཕྲིན་ལས་བཙལ་དུ་མེད་ཅེས་བསྟན་པ་ཡིན། །ལམ་ལ་བགྲོད་དུ་མེད་ཅེས་བསྟན་པ་ནི། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་ལ། །བགྲོད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ལམ་ལ་བགྲོད། །སེམས་སུ་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཉིས་ལས་མེད། །དེས་ནི་སེམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ལམ་མི་བགྲོད། །ས་ལ་སྦྱང་དུ་མེད་ཅེས་བསྟན་པ་ནི། །ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབསེམས་ཀྱི་ས་འདི་ལ། །སྦྱངས་པས་ཐོབ་པར་འདོད་པ་རྒྱུ་འབྲས་316ཅན། །ཆོས་དབྱིངས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ས་འདི་ལ། །སྦྱང་བཅོས་བྱས་བ་གྲུབ་
Chinese
彼自性清净平等之王，不变化自性远离一切生灭，无有可执之境，亦无心之所住，自心乃虚空之自性，无有边际故于法界无减损，自心虚空之自性不可得，一切法之自性亦如是，一切皆不离如是之本然，无论修持何种法之游舞三摩地，如是之本然其体性亦不变，若能大增不变殊胜之力，仅以一三摩地轮回亦无余，虽言说亦不离如是之本然，自性大之境中自性住，自性乃未造作之名，于未造作之伟大，称之为伟大。若有欲现见彼者，彼欲乃生灭之所依，于彼无有不分别之平等见，法性自性本然安住，若寻我、思维、安住、修持，乃于他处寻觅自心，彼虽能毁坏法界与虚空界，三界之所住与有之法，然亦不得自心本然之安住，不分别法性平等性中平等，以平等故法与非法亦无一，有情无因，佛陀无果，宣说因果之导师亦谬误，是故由我所生之法平等，由我所生无有善恶平等一味。如是说。金刚萨埵虚空大王广大续中，平等性之品第十六竟。之后，薄伽梵入于不改变之三摩地，而说此偈颂：我之法性即是如是性一味，思择之方便基础未立，勿作见天尊法性之基础，彼乃见之方便，无有未生可缘之境，故以观视亦不见如是性，勿作自誓（དམཚིག，梵文：samaya，梵文罗马拟音：samaya，汉语字面意思：誓言）自身过失遣除之基础，彼乃无有障碍之方便，以如是性无有守护之境，故守护亦不能及如是性，勿作事业成就之基础，以寻觅乃成就之方便，以如是性无有寻觅之境，故如是性亦无事业。
English
That king of self-nature, pure and equal, is immutable in nature, free from all arising and ceasing. There is no object to grasp, nor is there a place for the mind to dwell. One's own mind is the nature of the sky, and because it is without end, there is no diminution in the expanse. The self-nature of one's own mind, the sky, cannot be found. The self-nature of all dharmas is also like that; all are unmoved from suchness. No matter what play of dharma, samadhi, is practiced, the essence of suchness does not change. If an unchanging, extraordinary power greatly increases, then with a single samadhi, there will be no remainder of samsara. Even speaking does not change suchness. In the realm of great self-nature, self-nature abides. Self-nature is the name of that which is unmade, and greatness is called great in that which is unmade. For those who wish to see it manifestly, that desire is the basis of attachment, and in that, there is no non-conceptual, equal view. In the self-nature of dharmata, which has always been present, to seek for 'I', to think, to abide, to practice, is to seek one's own mind elsewhere. Even if one destroys the expanse of dharma and the realm of space, the abodes of the three realms, and the dharmas of existence, one will not find the abiding self-nature of one's own mind. Non-conceptual dharmata is equal in equality itself. Because of equality, there is not a single thing that is dharma or non-dharma. Sentient beings have no cause, and buddhas have no result. The teacher who teaches cause and effect is mistaken in his words. Therefore, because the dharmas that arise from me are equal, that which arises from me is without good or bad, equal and one. Thus it was said. The sixteenth chapter, the chapter on equality, from the Extensive Tantra of Vajrasattva, the Great King of Space, is complete. Then, the Bhagavan entered into the unchanging samadhi and spoke this verse: The nature of my dharma is the same as suchness, the basis for the means of conceptualizing is not established. Do not make a basis for seeing the nature of the deity's dharma; that is the means of seeing. Because there is no unarisen object to be fixated upon, there is no seeing suchness by looking. Do not make a basis for eliminating faults with the self-vow (དམཚིག，samaya，samaya，誓言); that is the means of being without obstacles. Because there is no object to be protected in suchness, protection cannot overcome suchness. Do not make a basis for accomplishing actions; seeking is the means of accomplishing. Because there is no object to be sought in suchness, suchness has no actions.
Chinese
也不成立。不要做用道路行进的基础。那是到达处所的方法，因为在如是性中没有道路可行进。用行进到达的不是如是性。不要做地是安住的基础。那是无需行进的方法，因为在如是性中一切都安住。在应安住的地上没有可修习的。不要做智慧是证悟的基础。那是应了知法性的方法，因为在如是性中没有证悟的对境。自生智慧没有对境的分别。菩提心是法的根本，以各乘的见行六六，即使寻觅见行六个基础，因为在如是性中没有寻觅的对境，寻觅会改造如是性，所以不与自心本初的无为相遇。如是说。出自《金刚萨埵虚空大王广大续》中，开示基础一切皆善之品第十七。之后，薄伽梵入于无为之等持，说了这句偈颂。开示没有可修的见，因为法的根本不在心之外。自己无法向自己开示，因为自心之境我没有开示。因此没有可修的见。开示没有可守护的誓言，因为一切任运成就超越守护的界限。守护无法胜过，无法压制自心。因为是自生智慧所以无需守护。因此没有可守护的誓言。开示没有可寻求的事业，因为大圆满本来超越因果。事业从因中成就后希求果。因为大圆满没有希求果，所以开示没有可寻求的事业。开示没有可于道上行进，对于三时诸佛三界有情，以行进于菩提心的道上行进。心中除了佛和有情没有其他，因此心不于心的道上行进。开示没有可于地上修习，对于法性菩提心的此地，想要以修习获得是具有因果的。对于法界菩提心的此地，修习改造后成立
English
It is not established either. Do not make the basis for traveling by road. That is the method of reaching the place, because there is no road to travel in Suchness. What is reached by traveling is not Suchness. Do not make the ground the basis for abiding. That is the method of not needing to travel, because everything abides in Suchness. There is nothing to practice on the ground where one should abide. Do not make wisdom the basis for realization. That is the method of knowing the nature of reality, because there is no object of realization in Suchness. Self-born wisdom has no conceptualization of objects. Since Bodhicitta is the basis of Dharma, even if one seeks the six bases of view and conduct of each vehicle with sixes of view and conduct, because there is no object of seeking in Suchness, seeking will transform Suchness, so one does not encounter the original non-action of one's own mind. Thus it is said. From the Extensive Tantra of Vajrasattva, the Great King of Space, the seventeenth chapter, which teaches that the basis is always good. Then, the Bhagavan entered into the samadhi of non-action and spoke this verse. The teaching that there is no view to be meditated upon is because the root of Dharma is not outside the mind. One cannot show oneself to oneself, because I have not shown the object of my own mind. Therefore, there is no view to be meditated upon. The teaching that there is no samaya to be kept is because everything is spontaneously accomplished, transcending the limits of keeping. Keeping cannot overcome, cannot suppress one's own mind. Because it is self-born wisdom, there is no need to keep it. Therefore, there is no samaya to be kept. The teaching that there is no activity to be sought is because Dzogchen is originally beyond cause and effect. Activity is accomplished from the cause and then the fruit is desired. Because Dzogchen has no desire for fruit, it is taught that there is no activity to be sought. The teaching that there is no traveling on the path is for the Buddhas of the three times and the sentient beings of the three realms. By traveling, one travels on the path of Bodhicitta. In the mind, there is nothing other than the Buddha and sentient beings, therefore the mind does not travel on the path of the mind. The teaching that there is no practice on the ground is for this ground of Dharmata Bodhicitta. Wanting to obtain it through practice is having cause and effect. For this ground of Dharmadhatu Bodhicitta, it is established after practice and transformation.