Tibetan
ཆོས་ཆེན་པོ། །ཆུང་ངུ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན། །ཆེ་ལ་དམིགས་པའི་ཆ་སྙམས་ནས། །ཆུང་ཆེ་དེ་རྣམས་དམིགས་དང་བྲལ། །གསུངས་དང་རྒྱས་ལ་དམིགས་དང་སྣང་། །སྒྱུ་མཁན་རི་མོའི་རྣམ་པ་བཞིན། །འབྱུང་འཇུག་ཡེ་ཤེས་བྱིང་རྨུགས་པའི། །དེ་ཡི་དབང་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །འདི་ནི་ཐེག་པ་ཀུན་གྱི་རྒྱལ། །གཏང་ངོ་གཞག་གོརངབཞིནཏེ། །འདོདཔམེད་ཅིང་ལེན་པ་མེད། །བྲོད་པ་རྡུལ་ཙམ་མི་སྐྱེད་དེ། ཁྱུང་ཆེན་ནམ་མཁར་320ལྡིང་བ་བཞིན། །སྤྲོ་བ་མེད་ཅིང་བསྡུ་བ་མེད། །སྟོང་བར་མི་དོགས་བཟའ་བ་མེད། །རྒྱ་མཚོ་བཞིན་དུ་ཡེ་གནས་ལ། །ཆོས་རྣམས་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་པར་བྱེད། །ཡོན་ཏན་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ། །བསྡུ་བའི་གནས་སུ་ངེས་པ་མེད། །བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་དེ་མ་ཐག །ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་འབྱུང་། །སྣང་བ་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་བཞིན། །མི་རྟོག་ནམ་མཁའི་མཐའ་ལྟར་ཡངས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ། །སྐྱེ་ཞིང་འཕོ་བའི་ཆོས་མེད་དེ། ཁུ་རྐྱེན་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་པོ། །སྐུར་པར་བཤད་པས་བཏགས་པ་ཡིན། །འཁྲུལ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྒོ་ཙམ་དུ། །མཁས་པས་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས། །འགྲོ་བ་རྒྱུད་དྲུག་སྣང་བ་ཡང་། །དད་པའི་ལམ་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །འདོད་སྤྱོད་སྙིང་རྗེས་བརླན་པས་ན། །གང་དུ་དགའ་བར་བྱང་ཆུབ་སྤྱོད། ཁྲན་པ་སྨད་འཚོང་མཚམས་མེད་པ། ཁ་ན་མ་ཐོ་འཇིག་རྟེན་སྤོངས། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་རྩི། །བདེ་བ་ཆེ་ལས་གཞན་མེད་དོ། །ཡོང་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་བས་ན། །ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ཡིན་པས། །ཆོས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་བཙལ་བ་དང་། །ནམ་མཁས་ནམ་མཁའ་བཙལ་བ་དང་། །གཞན་ལ་བལྟོས་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི། །མེས་མེས་གསོད་པ་དང་འདྲ་སྟེ། ཁྲེན་ཏུ་དཀའ་བའི་ལས་བྱེད་པའོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་སྙིང་པོ་འདི། །ཡོངས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་སྤས་པ་མེད། །མི་ལེན་བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་རྣམས་ལ། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུརངབཞིནགནས། །ཞེས་321༄༅། །གསུངས་སོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནམ་མཁའ་ཆེ་རྒྱལ་པོ་རྒྱས་པའི་རྒྱུད་ལས། །བྱ་མེད་རྫོགས་པའི་གནས་ཡུལ་མེད་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་དགུ་པའོ།། །།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱ་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་འདི་བརྗོད་དོ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ངང་ལས་བྱུང་བས་ན། །ཇི་ལྷར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀུན། །ཡེ་ནས་རྣམ་པར་དབྱིངས་ཀྱི་ངང་དུ་བསྟན། །ཕྱི་དང་ནང་ཀུན་ཡེ་ནས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །ཡེ་ནས་རྣམ་པར་དག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ། །སངས་རྒྱས་དང་ནི་སེམས་ཅན་གཉིས་སུ
Chinese
大法，是小者的亲友。如果认为执着于大，那么大小这些就脱离了执着。言说和广大有执着和显现，如同幻术师的图画一般。生起和融入的智慧昏昧，从那样的力量中产生。这是所有乘的王。给予啊，安住于自性中，没有希求也没有取舍，不生起一丝一毫的尘垢，如同大鹏在虚空中翱翔。没有散乱也没有收摄，不怀疑空性也没有食用。如大海般本来安住，使各种法生起。功德与虚空边际相等，不决定于收摄之处。菩提心当下，产生大禅定王。如显现的大海，不分别如虚空边际般宽广。在普贤行境中，没有生和迁变的法，十二因缘支，说是虚假的安立。对于迷惑者来说仅仅是门，智者应如是了知。六道众生的显现，也应知是信仰的道路。以欲乐和慈悲滋润，无论何处欢喜都行菩提行。欺骗者、妓女、无间罪，舍弃不合法的世间。完全圆满是法的根本，没有比大乐更好的了。所有到来的法，因此，因为是法的自性，寻找法的法性，如同虚空寻找虚空。依赖于其他的法，如同祖先杀害祖先，做着极其困难的事业。这个不分别的精华，对于所有的相续没有吝啬。对于不取舍的菩提行，在一切形象中自然存在。如是说。从金刚萨埵虚空大王广大续中，无为圆满的处所无有境的章节第十九。之后，薄伽梵入于无为的禅定，说了这句特别的偈颂：一切诸法从自性中生起，所有显现的诸法，本来就在法界的自性中显示。外和内一切本来就是法界，本来清净的行境中，佛和有情是二。
English
The great Dharma is the friend of the small. If one thinks of clinging to the great, then these small and great are free from clinging. Speech and expanse have clinging and appearance, like the drawings of a magician. The wisdom of arising and entering is obscured, and it arises from that power. This is the king of all vehicles. Give, abide in your own nature, without desire or acceptance, not generating even a speck of dust, like a great garuda soaring in the sky. There is no distraction or collection, no doubt about emptiness, and no consumption. Like the ocean, it abides primordially, causing various dharmas to arise. Qualities are equal to the limit of space, not determined in a place of collection. Immediately upon the heart of enlightenment, the great king of samadhi arises. Like the great ocean of appearances, non-conceptual, vast as the limit of space. In the realm of Samantabhadra's conduct, there is no dharma of birth and change, the twelve limbs of interdependent origination are said to be falsely imputed. For those who are confused, it is only a door, the wise should know it as such. The appearance of the six realms of beings should also be known as the path of faith. Moistened by desire and compassion, wherever one delights, one practices enlightenment. Deceivers, prostitutes, those committing the five heinous crimes, abandon the unlawful world. Complete perfection is the root of Dharma, there is nothing better than great bliss. All coming dharmas, therefore, because it is the nature of Dharma, searching for the dharmata of Dharma, is like space searching for space. Dharmas that depend on others are like ancestors killing ancestors, doing extremely difficult deeds. This non-conceptual essence is not stingy towards all continuums. For the practice of enlightenment that does not accept or reject, it naturally exists in all forms. Thus it was said. From the Vajrasattva Great King of Space, the expanded tantra, the nineteenth chapter, the chapter on the place of no action, the place of completion, without an object. Then, the Bhagavan entered into the samadhi of no action and spoke this special verse: Since all dharmas arise from their own nature, all the dharmas that appear, from the beginning, are shown in the nature of the realm of reality. Outer and inner, all is originally the realm of reality, in the realm of originally pure conduct, Buddhas and sentient beings are two.