Tibetan
བྱེད་དོ། །བྱེད་པའི་ལས་ནི་གཡོ་བའི་ཚེ། །ལུས་སེམས་གཉིས་ཀ་གཡོ་བར་བྱེད། །དབུགས་ལ་དམིགས་པའི་ཐབས་སྒོམ་པ། །ཕྱི་ལ་འགྲོ་ན་གཏང་བར་བྱ། །ནང་དུ་འགྲོ་ན་དགང་བར་བྱེད། །ཁོང་དུ་གནས་ན་གཞག་པར་བྱ། །གང་ལྟར་དམིགས་ཀྱང་འགལ་བ་མེད། །ཐམས་ཅད་གདམས་ངག་གནད་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་མདོར་བསྡུས་རྣམ་པ་གཉིས། །དབུགས་ཀྱི་སྒོ་དང་མཐུན་དམིགས་དང་། །ཆོས་ལ་མ་བརྟེན་དམིགས་པའོ། །དེ་ལ་མཐུན་པར་དམིགས་པ་ནི། །གཡས་ནས་རྒྱུ་བར་བྱེད་པ་ནི། །དེ་ནི་མེ་དང་རླུང་གི་ཁམས། །གཡོན་ནས་རྒྱུ་བ་ས་ཆུའི་ཁམས། །དབུས་ནས་རྒྱུ་བ་ནམ་མཁའི་ཁམས། །དེ་ལས་ཕྱེ་ན་གཡས་དང་གཡོན། །རེ་རེ་ལ་ཡང་ཁམས་ལྔའོ། །ལྔ་ལྔ་ཚང་བར་རྒྱུ་བ་དང་། །རགས་རིམ་མདོ་རུ་བསྡུས་པ་དང་། །གཡས་ གཡོན་རེ་རེ་དག་ལ་ཡང་། །འབྱུང་བ་རེ་རེའི་ཆ་ཤས་སུ། །བརྟན་པ་དག་གི་སྒོ་ནས་ནི། །ཁ་དོག་དབྱིབས་དང་བོང་ཚོད་དང་། །རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་སོ་སོར་ཕྱེ། །དེ་ལ་དམིགས་པར་བྱ་བའོ། །ས་སེར་ཆུ་དཀར་མེ་ནི་དམར། །རླུང་ནི་ལྗང་སེར་ནམ་མཁའ་མཐིང་། །དེ་ནི་རྒྱུ་བ་ཐ་མར་རྒྱུ། །གྲུ་བཞི་ཟླུམ་པོ་གྲུ་གསུམ་དང་། །ཟླ་གམ་སྤྲོས་བྲལ་ཆོས་འབྱུང་དང་། །གཙོ་བོ་ཆེ་ལ་འཁོར་རྣམས་ཕྲ། །གོམས་ནས་ཆེན་པོ་ཕྲ་བར་སྣང་། །གྲངས་དང་རྣམ་པར་ངེས་པ་ནི། །དམིགས་པ་བརྟན་པར་འབྱོངས་ནས་གསལ། །རྣམ་པའི་འོད་དང་ཡི་གེ་དང་། །མཚན་མ་དང་ནི་ཕྲ་མོའི་སྐུ། །དེ་ལྟ་བུ་ཡི་རྣམ་པར་དམིགས། །ཆོས་ལ་མ་བརྟན་པར་དམིགས་ལ། །བྱེ་བྲག་སོ་སོར་དབྱེ་བ་མེད། །དབུགས་ནི་ཕྱི་ནང་རྒྱུ་ཙམ་དམིགས། །མཚན་མའི་རྣམ་པ་གང་ཡང་རུང་། །གཅིག་ལ་དམིགས་པར་བྱ་བའམ། །རེག་བྱ་ཙམ་ལ་དམིགས་ཀྱང་རུང་། །སེམས་མ་ཡེངས་པར་གཏད་པ་ནི། །སེམས་ཟིན་འབའ་ཞིག་ཙམ་གྱིས་མཚོན། །སྤྱི་རུ་གྲགས་པའི་ཁ་དོག་དང་། །བོངས་ཚོད་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་དང་། །ཁམས་རྣམས་གདུག་པའི་མཚན་ཉིད་པས། །བརྟན་ནི་ཡུལ་དུ་དམིགས་པ་ཙམ། །མཐུ་བརྟས་དུས་ངན་སྐྱོན་ཡོན་ཡོད། །དེ་ལ་ཁ་དོག་དཀར་པོ་ནི། །གདུག་པ་ཞི་བྱེད་མཚན་ཉིད་ལ། །སེར་པོ་གདུག་པ་འཛིན་པའི་མཚན། །དམར་པོ་གདུག་པ་མཆེད་མཚན་ཉིད། །ནག་པོ་གདུག་པའི་སློང་བའི་མཚན། །མཚན་ཉིད་དེ་ལྟར་བྱེད་པའོ། །རེག་བྱ་དང་ནི་བོངས་ཚོད་དང་། །སྲ་ཞིང་སྦོམ་པ་ལྟར་སྣང་བ། །ལུས་ལ་མི་བདེ་བ་དག་འབྱུང་། །ཕྲ་ཞིང་དྭངས་པ་ཆུ་ཟླ་ལྟར། །རྡོས་པའི་ཤ་ཆུང་དམིགས་པ་ན། །ལུས་ལ་མི་བདེ་མི་འབྱུང་ངོ་། །དབུགས་ལ་དམིགས་པའི་ཡོན་ཏན་ནི། །ལུས་ཀྱི་
Chinese
做。做的作用是，在动摇的时候，身体和心识两者都会动摇。修习专注呼吸的方法，向外呼出时就放开，向内吸入时就充满，停留在体内时就安住。无论如何专注，都没有冲突，一切都是口诀的要点。这些简而言之有两种方式：与呼吸之门相符的专注，以及不依赖于法的专注。其中，与呼吸相符的专注是：从右边运行的是火和风的界，从左边运行的是地和水的界，从中间运行的是虚空的界。如果从那之中区分开来，就是右和左，每一个也都有五界。五五俱全地运行，以及粗略地归纳为要点，以及右 左各自之中，在每一个元素的组成部分中，通过稳固的方式，从颜色、形状和体积，以及样式的角度来分别区分，那就是所要专注的。地是黄色，水是白色，火是红色，风是绿黄色，虚空是蓝色。那是运行的最终运行。四方形、圆形、三角形，以及半月形、离戏法源，以及主尊大而眷属小。习惯之后，大的也显现为小。数量和样式确定，专注稳固熟练之后就清晰。样式的光芒和文字，以及标志和微细的身。像那样的样式来专注。不依赖于法来专注时，没有分别各自区分。呼吸只是专注内外运行，任何标志的样式都可以。专注在一个上，或者只是专注触觉也可以。心不散乱地专注于此，仅仅以抓住心来表示。普遍知名的颜色，以及体积、缺点和优点，以及诸界是粗重的性质，稳固只是专注在对境上。威力增长，恶时有缺点和优点。其中，白色是平息粗重的性质，黄色是执持粗重的标志，红色是增长粗重的性质，黑色是引发粗重的标志。性质就是那样做的。触觉和体积，以及显现为坚硬粗大的，身体上会产生不适。微细清澈如水中月亮的，如果专注在粗重的血肉上，身体上就不会产生不适。专注呼吸的功德是，身体的
English
It does. The function of doing is that when shaking, both body and mind shake. Meditating on the method of focusing on the breath, when exhaling outwards, release it; when inhaling inwards, fill it; when staying inside, abide. No matter how you focus, there is no conflict; everything is the key point of the oral instructions. These, in short, have two ways: focusing in accordance with the door of breath, and focusing without relying on the Dharma. Among them, focusing in accordance with the breath is: what runs from the right is the realm of fire and wind; what runs from the left is the realm of earth and water; what runs from the middle is the realm of space. If you distinguish from that, it is right and left, and each also has five realms. Running with five fives complete, and roughly summarizing into key points, and right In each of the left sides, in each component of the elements, through the way of stability, distinguish separately from the perspective of color, shape, volume, and style, that is what to focus on. Earth is yellow, water is white, fire is red, wind is greenish-yellow, and space is blue. That is the ultimate running of running. Square, round, triangular, and crescent-shaped, free from elaboration, the source of Dharma, and the main deity is large while the retinue is small. After getting used to it, the big also appears small. The number and style are determined, and after the focus is stable and proficient, it becomes clear. The light of the style and letters, as well as the sign and the subtle body. Focus on the style like that. When focusing without relying on the Dharma, there is no separate distinction. The breath is only focused on the internal and external movement, and any style of sign is fine. Focus on one, or just focus on touch is also fine. Focus on this without the mind wandering, and indicate it only by grasping the mind. The commonly known color, as well as volume, shortcomings and advantages, and the realms are of a coarse nature, and stability is only focusing on the object. Power increases, and in bad times there are shortcomings and advantages. Among them, white is the nature of pacifying coarseness, yellow is the sign of holding coarseness, red is the nature of increasing coarseness, and black is the sign of provoking coarseness. The nature is doing like that. Touch and volume, and what appears to be hard and thick, will cause discomfort in the body. Subtle and clear like the moon in water, if you focus on coarse flesh, there will be no discomfort in the body. The merit of focusing on the breath is the body's
Tibetan
རྣམ་པ་ལ་མཁས་པས། །གཅིག་པུར་བལྟ་དང་དངོས་པོར་བལྟ། །བདེན་ཞིང་གཙང་མར་བལྟ་རྣམས་བཟློག །ལྷག་མཐོང་དོན་ཡང་བསྐྱེད་པའོ། །སེམས་ལ་གནས་པ་ཐོབ་པས་ནི། །ཞི་གནས་ལས་སུ་རུང་གྱུར་པ། །རང་བཞིན་གནས་ཡུལ་ལམ་དང་ལས། །དམིགས་པའི་ཐབས་དང་ཡོན་ཏན་ནོ། །སེམས་ལ་དམིགས་པའི་རང་བཞིན་ནི། །སྣང་བའི་ཁམས་ལ་དམིགས་པ་ དང་། །རློམ་སེམས་པ་ཡི་ཁམས་དང་ནི། །དངོས་པོ་སོ་སོར་རྣམ་རིག་མཁས། །སེམས་ཀྱི་གནས་ནི་ས་ཆུ་མེ་རླུང་མཁའི། །ཁམས་ལྔའི་རླུང་ལ་ཞོན་ནས་སུ། །ཁམས་ལྔའི་ལུས་ལ་གནས་པའོ། །སེམས་ཀྱི་ཡུལ་ནི་རྣམ་རིག་པ། །སྣང་བའི་ཡུལ་ནི་ཆོས་རྣམས་ལ། །རློམ་སེམས་ཡུལ་ནི་སེམས་ཉིད་དོ། །རྣམ་པར་རིག་པར་བྱ་བའི་ཡུལ། །དེ་ནི་ཕྱི་ཡི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས། །སེམས་ཉིད་ལམ་ནི་དབང་པོ་རྣམས། །སེམས་ཀྱི་ལས་གཉིས་འཛིན་བྱེད་ནི། །འཛིན་པའི་ལས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་འཛིན། །བྱེད་པའི་ལས་ནི་དཀར་ནག་གི། །འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་མ་ལུས་པ། །མངོན་པར་འདུ་ནི་བྱེད་པའོ། །སེམས་ལ་དམིགས་པའི་ཐབས་དག་ནི། །དབུགས་ལ་དམིགས་པ་ལ་རུང་ནས། །དེ་ནས་དྲན་དང་ཤེས་བཞིན་གཟུང་། །སེམས་ནི་ཇི་ལྟར་བསྐྱེད་ཉིད་དམིགས། །སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཁོང་ཆུད་འགྱུར། །སེམས་ལ་དམིགས་པའི་ཡོན་ཏན་ནི། །བདག་ཏུ་བལྟ་དང་རྟག་པར་བལྟ། །དངོས་པོར་བལྟ་བ་ཐམས་ཅད་བཟློག །ལྷག་མཐོང་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །སེམས་ཉིད་ལས་སུ་རུང་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ཡིས་ཞི་གནས་ཐོབ་པའོ། །ལུས་སེམས་དམིགས་པ་ལས་རུང་ནས། །ལྷ་དང་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ནི། །རང་བཞིན་གནས་ཡུལ་ལམ་དང་བཅས། །དམིགས་ཐབས་ཡོན་ཏན་རིམ་པ་དང་། །དང་པོར་བར་ཐ་སྒོམ་ཚད་མོད། །དེ་ལ་ལྷ་ཡི་རང་བཞིན་ནི། །ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་དང་། །ཅིར་ཡང་ས་ལེ་མཁྱེན་པ་ཡིས། །ཡེ་ཤེས་འགྲོ་འདུལ་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ། །སོ་སོའི་སྐད་དུ་དམ་པའི་ཆོས། །སྟོན་པའི་གསུང་དེ་ཆོས་རྔ་ཡིན། །ལྷ་ཡི་གནས་ནི་སེམས་ཅན་གྱིས། །ལུས་དང་སེམས་ལ་གནས་པ་ཉིད། །ལྷ་ཡི་ཡུལ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །ཐུགས་རྗེའི་ཞིང་རྣམས་གནས་པའོ། །ལྷ་ཡི་ལམ་ནི་གང་ཡིན་པ། །འགྲོ་དང་འོང་བ་མི་མངའ་ཡང་། །ལྷ་ཡོངས་བཟུང་བའི་སེམས་ཅན་ནི། །སེམས་ཅན་སྐྱབས་ནི་ལྷ་ཡིན་ཏེ། །འདྲེལ་གཉིས་སྒོ་ནས་ལམ་གྱུར་པ། །ལམ་གྱི་ཆོས་དང་ལུང་གི་ཆོས། ། ལྷ་ཡི་ལམ་དུ་གྱུར་པའོ། །ལྷ་ཡི་ལས་ནི་འཛིན་པར་བྱེད། །འཛིན་པའི་ལས་ནི་ཡོན་ཏན་ནི། །ཐམས་ཅད་ཀུན་དང་ལྡན་པའོ། །བྱེད་པའི་ལས་ནི་སེམས
Chinese
通达各种相之后，遣除执著为一、为实有、为真常的观点，也能生起胜观。以获得安住于心，而使奢摩他堪能，自性、处所、道路和事业，是所缘的方便和功德。心之所缘的自性，是缘于显现的界，以及缘于妄念的界，并且善于分别认识各种事物。心的处所是地、水、火、风、空，五界依于风，安住于五界的身体中。心的对境是各种识，显现的对境是诸法，妄念的对境是心性本身。所要辨识的对境，是外在的诸根。心性之路是诸根。心的作用有两种，即执持和造作，以执持的作用执持诸法，造作的作用是所有善与非善的，一切行都无余地显现造作。安住于心的方便是，首先使安住于气息堪能，然后执取正念和正知，心如何生起就如何缘。就能通达心的体性。安住于心的功德是，遣除执著为我、为常、为实有的一切观点，并且能够生起胜观。心性变得堪能，由此获得奢摩他。身心从所缘变得堪能之后，观想本尊，具有自性、处所、道路，以及观想的方便和功德次第，最初、中间、最后是修习的量。其中本尊的自性是，法性完全清净，以及无分别的智慧，并且以无碍了知一切，以智慧调伏众生的色身，以各自的语言，宣说殊胜的佛法，所宣说的语言就是法鼓。本尊的处所是众生，安住于身和心中。本尊的对境是法界，是诸佛慈悲的刹土。本尊的道路是什么呢？虽然没有来和去，但凡被本尊摄受的众生，众生的救护者就是本尊，通过二者之间的关联成为道路，道的佛法和教法，成为本尊的道路。本尊的事业是执持，执持的事业是功德，与一切都圆满具足。造作的事业是心。
English
Having mastered the various aspects, one eliminates the views of clinging to oneness, substantiality, and permanence, and can also generate vipassanā. By attaining abiding in the mind, one makes śamatha workable. Nature, place, path, and activity are the means and qualities of the object of focus. The nature of the mind's object of focus is to focus on the realm of appearances, as well as on the realm of deluded thoughts, and to be skilled in distinguishing various phenomena. The place of the mind is earth, water, fire, wind, and space. The five elements rely on wind and abide in the body of the five elements. The object of the mind is various consciousnesses, the object of appearances is all phenomena, and the object of deluded thoughts is the nature of mind itself. The object to be discerned is the external sense bases. The path of mind nature is the senses. The mind has two functions: holding and creating. The function of holding is to hold all phenomena, and the function of creating is all virtuous and non-virtuous actions, all activities manifest and create without remainder. The means of abiding in the mind are, first, to make abiding in the breath workable, then to grasp mindfulness and awareness, and to focus on how the mind arises. One can then understand the nature of the mind. The qualities of abiding in the mind are to eliminate all views of clinging to self, permanence, and substantiality, and to be able to generate vipassanā. The nature of mind becomes workable, and thereby one attains śamatha. After the body and mind become workable from the object of focus, visualizing the deity, possessing nature, place, path, as well as the means and qualities of visualization in sequence, the initial, intermediate, and final are the measure of practice. Among them, the nature of the deity is that the nature of reality is completely pure, as well as non-conceptual wisdom, and with unobstructed knowledge of everything, with wisdom taming beings' form body, in their respective languages, proclaiming the supreme Dharma, the language proclaimed is the Dharma drum. The place of the deity is sentient beings, abiding in body and mind. The object of the deity is the Dharmadhatu, the pure lands of the compassion of the Buddhas. What is the path of the deity? Although there is no coming and going, all sentient beings who are embraced by the deity, the protector of sentient beings is the deity, through the connection between the two becomes the path, the Dharma and teachings of the path, become the path of the deity. The activity of the deity is holding, the activity of holding is qualities, complete and fully endowed with everything. The activity of creating is mind.