Tibetan
་ཅན་རྣམས། །ཐམས་ཅད་གྲོལ་བར་མཛད་པའོ། །ལྷ་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས། །ལུས་དང་སེམས་ཉིད་ལྷར་བསྒོམ་པས། །དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་རྣམ་གསུམ་གྱི། །ཚུལ་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཚུལ་ལམ། །དེ་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྟག་པའམ། །རྫོགས་ཚུལ་གང་ཡང་རུང་བར་བསྒོམ། །ལྷ་ཡི་ཡོན་ཏན་རྣམ་གཉིས་ཚོགས། །དུས་གཅིག་རྫོགས་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་ལྟར་དམིགས་པ་རྣམ་གསུམ་ལ། །རིམ་གྱིས་བསླབ་ཅིང་རིམ་གྱིས་བརྟེན། །འདི་ནི་བྱིས་པ་དང་པོ་རུ། །ཞུགས་པ་ཙམ་དུ་དངོས་སུ་ནི། །ལུས་ཉིད་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡིན། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལྷ་ཉིད་ཡིན། །དེ་བས་ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་ཀྱི། །ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀུན། །རང་གི་ངོ་བོ་ལྷ་ཉིད་ཤེས། །དང་པོ་ལྷ་ངོ་ཤེས་པ་ཡིན། །བར་དུ་ལྷ་བསྒོམ་ཐབས་ཤེས་པ། །སྒྲུབ་ཐབས་སྣ་ཚོགས་གསུངས་པ་དང་། །བསམ་གཏན་ལུས་དང་སེམས་དོན་གྱིས། །བཅོས་པའི་ཐབས་རྣམས་བསྟན་པ་ཡིན། །ཐ་མ་ལས་སུ་རུང་བའི་ཚད། །མཚན་མ་མེད་པའི་ལྷ་ཚད་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་ལྷ་རུ་བཞག །མཚན་མ་ལྷ་ཡི་སྐུ་བསྒོམ་ཚད། །ལྷང་ངེ་ལྷན་ནེ་ལྷམ་མེ་གསུམ། །ལྷམ་མེ་བ་ནི་མ་རྡོས་པ། །ལྷན་ནེ་བ་ནི་མ་གཡོས་པ། །ལྷང་ངེ་བ་ནི་མ་བསྒྲིབས་པ། །མ་རྡོས་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད། །གཟུགས་བརྙན་ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུའོ། །མ་གཡོས་པ་ནི་བྱིང་རྒོད་ཀྱི། །ཟུག་རྔུ་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཏེ། །ནོར་བུ་རིན་ཆེན་འོད་ལྟ་བུ། །མ་བསྒྲིབས་དེ་གཉིས་དང་ལྡན་པས། །མ་རྟོགས་པ་ཡི་སྒྲིབ་པ་དང་། །མི་གསལ་བ་ཡི་སྒྲིབ་པ་གཉིས། །མེད་པར་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་སྣང་། །དབང་པོས་བལྟ་བར་མི་བཟོད་ལྟར། །ལྷ་སྐུ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བའོ། །ཚུལ་བཞིན་བྱེད་པར་མ་ནུས་ན། །བཟླས་བརྗོད་ལྷ་ཡི་དེ་ཁོ་ནས། །ལྷར་གྲགས་ལྷུན་གྲུབ་སེམས་ཅན་ཁོངས། །རང་ལ་གནས་པ་དེ་རྟོགས་ཡིན། །ཚུལ་བཞིན་སློབ་པར་འདོད་པ་ཡིས། །དེ་དག་རྣམས་ཀྱིས་ཚུལ་དུ་སྤྱོད། །གང་དག་ཚུལ་བཞིན་བྱེད་མ་ནུས། །མོས་དང་བྱ་བས་གཡེང་འགྱུར་ཞིང་། །ཚུལ་བཞིན་སྦྱོར་བར་མི་ནུས་ རྣམས། །བརྡའ་དོན་ལྷ་ཡི་ཏིང་འཛིན་ནི། །ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱ། །དེས་ཟིན་ཆོ་ག་རིམ་གྱིས་བསྐྱེད། །སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་རྫོགས་ཚུལ་ལམ། །བག་ཆགས་ཤུགས་སམ་མོས་པ་དང་། །ང་རྒྱལ་དག་གི་སྒོ་ནས་ཀྱང་། །མ་ཡེངས་པ་ཡི་སེམས་ཀྱིས་གཟུང་། །བཟླས་བརྗོད་བྱ་ཞིང་བསམ་གཏན་འཇུག །བཟླས་བརྗོད་བྱེད་པའི་ཚེ་ན་ཡང་། །ལྷ་ནི་མི་བསམ་མ་དམིགས་རུང་། །ལས་སམ་འབྲས་བུ་གང་དམིགས་ཀྱང་། །སྤྱིར་ན་དམིགས་པ་རྩེ་གཅིག་ལ། །འབད་པས
Chinese
诸有情众，皆得解脱。观想本尊之方便，身与心皆观为本尊，于此以瑜伽之三种方式，或以加持之方式，或以彼之完全常恒，或以圆满之方式，随宜观想。本尊之二种功德聚，一时圆满成就。如是于三种所缘境，次第修学且次第依止。此乃如孩童初入，仅是进入之初，实则身即是心之显现，心之自性即是本尊。因此，内外器情之一切法，无余一切皆知自性即是本尊。初知本尊之面目，中知本尊观修之方便，宣说多种修法，以及以禅定身与心义，所示之调整方法。末为堪能之量，无相本尊之量，于菩提心上安立为本尊。有相本尊之身观修之量，朗然、坦然、明然三者。明然者，即未浊染，坦然者，即未动摇，朗然者，即未遮蔽。未浊染，显现而无自性，如影像水中月。未动摇者，即沉掉之苦，未生起，如珍宝之光。未遮蔽，具足彼二者，无有未证悟之障碍，以及不明显之障碍二者，无有而极明显显现，如眼根无法直视，本尊身极明亮。若未能如理而行，仅以念诵本尊之真言，于名为本尊，任运成就之有情心中，了知安住于自心。欲如理修学者，彼等以此等方式行持。何者未能如理而行，为散乱与事务扰乱，不能如理修持者， 诸位，手印义本尊之三摩地，应忆念如何存在。以此摄持，次第生起仪轨，或于一刹那间圆满之方式，或以习气之力，或以信心与慢心之门，亦以不散乱之心而执持。应念诵并入于禅定。于念诵之时，亦可不思本尊，不观想亦可。无论观想事业或果报，总而言之，应于专注一境上，努力。
English
All sentient beings are liberated. The means of visualizing the deity: by contemplating the body and mind as the deity itself. In this, through the three ways of yoga, either through the way of blessing, or through the complete permanence of that, or through the way of perfection, contemplate as appropriate. The two qualities of the deity gather, and are perfected at once. Thus, on the three objects of focus, learn gradually and rely on them gradually. This is like a child entering for the first time, just entering initially, but in reality, the body itself is the manifestation of the mind, and the nature of the mind is the deity itself. Therefore, all phenomena of the outer and inner world, without exception, know that their nature is the deity itself. First, know the face of the deity; in the middle, know the means of deity visualization; various methods of practice are taught, as well as the methods of adjustment shown through meditation, body, and mind. Finally, the measure of being able to act, the measure of the formless deity, is established as the deity in the mind of enlightenment. The measure of visualizing the form of the deity with form: clarity, stability, and vividness, these three. Vividness is unclouded, stability is unmoved, clarity is unobscured. Unclouded, appearing but without inherent existence, like a reflection, a moon in water. Unmoved is the pain of sinking and agitation, not arising, like the light of a precious jewel. Unobscured, possessing those two, without the obscuration of non-realization, and the obscuration of unclearness, both absent and appearing very clearly, like the senses cannot bear to look directly, the deity's form is extremely clear. If one cannot act properly, just by reciting the deity's mantra, in the hearts of sentient beings known as deities, spontaneously accomplished, realize that it abides within oneself. Those who wish to learn properly, should act in these ways. Those who cannot act properly, are distracted by attachment and activities, and cannot practice properly. Gentlemen, the Samadhi of the deity, the meaning of the mudra, should be remembered as it exists. By holding onto this, gradually generate the ritual, either in a way that is perfected in a single moment, or through the power of habit, or through the door of faith and pride, also hold onto it with an undistracted mind. Recite and enter into meditation. Even during the time of recitation, one can also not think of the deity, and not visualize. Whether visualizing activities or results, in general, one should strive for single-pointed concentration.
Tibetan
་མཐུ་དང་བྱིན་རླབས་ཆེ། །སྤྱིར་ན་ལྷ་ཡི་དེ་ཁོ་ན། །ཉིད་ལས་འགྲུབ་པའི་ལྷ་ཡང་འགྲུབ། །དོན་དམ་སེམས་ཀྱི་ལྷ་དང་ནི། །ཀུན་རྫོབ་མཚན་མའི་ལྷ་ཉིད་ལ། །སེམས་དཔའ་བྱེ་བྲག་ལྷ་ཞེས་བྱ། །མིང་དུ་ལྷར་ནི་བཏགས་པ་ཡིན། །དམ་ཚིག་ཅན་གྱི་སྐྱེ་བོའི་ལྷ། །ཕྱག་རྒྱའི་མཚན་མ་ལྷར་གྲགས་པ། །བཏགས་པས་རྣམ་པ་དུ་མར་འཇུག །རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ལུས་དབྱིབས་ཀྱིས། །བྱེ་བྲག་དཔེ་ཕྱི་ཞེས་པ་དང་། །དེ་ཉིད་བདག་གི་ཆེན་པོའོ། །མཚན་མའི་གཟུགས་ཞེས་བཏགས་པ་དང་། །དེ་ཉིད་སྐྱེ་བོའི་བྱིན་རླབས་སོགས། །ནུས་མཐུ་ཅན་ཞེས་བཏགས་པ་དང་། །དེ་ཉིད་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་གཟུགས། །བྱེ་བྲག་ཡེ་ཤེས་བྱིན་བརླབས་ཉིད། །དབྱེར་མེད་འདྲེས་ནས་ལྷ་ཞེས་བཏགས། །དེ་ཉིད་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྣམ། །ཐུགས་ནི་གསང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད། །མཚན་མའི་གཟུགས་སུ་སྤྲུལ་པ་སྟེ། །ཆུ་ཉིད་གྲང་བའི་རྐྱེན་གྱིས་ནི། །འཁྱགས་རོམ་གྱུར་པ་ལྟ་བུའོ། །ཆོས་རྣམས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡི། །ཕྱག་རྒྱའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ལ། །ལས་ཀྱི་འཕྲོ་དང་སྐལ་བ་ཡི། །དབང་གིས་སོ་སོར་སྣང་བ་དེ། །ཤིན་ཏུ་དག་པར་འདུལ་གྱུར་རྣམས། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུར་སྣང་ངོ་། །སེམས་ཅན་ཁེངས་པ་དག་ལ་ཡང་། །ལས་ནི་དག་པར་གྱུར་རྣམས་ལ། །སྤྲུལ་སྐུ་རབ་བྱུང་ཆ་ལུགས་སྣང་། །དེ་ཡི་འོག་མ་རྣམས་ལ་ནི། །ཆ་ཤས་དག་གིས་ཕྱག་རྒྱར་སྣང་། །དེ་ཡི་འོག་མ་རྣམས་ལ་ནི། །ཐུན་མོང་གཟུགས་བརྙན་ལ་བརྟེན་པའི། །ཕྱག་རྒྱ་ཐ་དད་སྣང་བས་ཏེ། །ཐམས་ཅད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ལ། །ཕྱག་རྒྱའི་བྱེ་བྲག་མེད་པར་འདོད། །དེ་ལྟར་སྣང་ བ་ཐམས་ཅད་ཀུན། །གཞན་ནས་ཡོད་འོང་མ་ཡིན་ཏེ། །རང་ལུས་ཡིད་ནི་རྩལ་ལས་གྲུབ། །སྔགས་ནི་ཡེ་ཤེས་རང་ལ་གནས། །ལུས་ཁམས་བདུད་རྩི་ཆེན་པོ་རྣམས། །སྙིང་པོ་རླུང་གི་འཕྲོ་འདུ་ཅན། །སྤྲུལ་སྐུ་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་རྫོགས། །སྟོང་གསུམ་མ་ལུས་འདུལ་བའི་མགོན། །ལོངས་སྐུ་འཁོར་འདས་གཉིས་ལ་སྤྱོད། །ས་བཅུའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡི། །ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་སེལ། །ཆོས་སྐུ་དྲི་མ་མེད་པ་ནི། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཆོག་གི་སྐུ། །སྐུ་གསུང་ཐ་དད་མེད་གྱུར་པ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུར་གྱུར་པ། །གཅིག་དང་ཐ་དད་ལས་གྲོལ་བ། །གདུལ་བྱའི་རྣམ་པ་སོ་སོར་སྣང་། །ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ནས་རང་ཤར་བ། །ཉི་ཟླའི་དཀྱིལ་འཁོར་རབ་རྒྱས་པ། །མུན་མེད་མུན་པས་བསྒྲིབས་ལྟར་སྣང་། །མུན་སྣང་དོན་ལ་གྲུབ་པ་མེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དབང་ཆེན་བདེ་གཤེགས་འདུས
Chinese
威力与加持大，总的来说，神就是那样的，从自身成就的神也成就。胜义是心的神，世俗是相的神，菩萨的差别称为神，只是名言上安立为神。具誓者的神，手印的相称为神，以安立而有多种用法。以异熟身的形体，差别是外相，那就是大主宰。安立为相之身，那就是众生的加持等，安立为具能力，那就是异熟之身，差别是智慧加持，无别融合而安立为神，那就是大自在者们，心是秘密的智慧，化现为相之身，就像水因寒冷的缘故，变成冰一样。诸法任运成就的，是手印的自性，以业的余势和福分的，力量而显现各异，那些被调伏得非常清净的，显现为报身。对于傲慢的众生，业清净的那些，显现为化身出家相。那些之下的，以部分而显现为手印。那些之下的，依靠共同形象的，手印显现为不同，一切任运成就，不认为有手印的差别。如此显现的一切，不是从他处而来，而是自身意之游舞所成。咒语是智慧安住于自身。身界大甘露等，心髓是风的聚散，化身成就十二事业，是调伏三千世界的怙主。报身享用轮涅二者。十地菩萨的，消除所知障。法身无垢染，是大手印至上的身。身语无别，成为自性身，从一与异中解脱，显现为所化众生的各种形象，从虚空界中自然显现，日月轮圆满广大，如同无暗被黑暗遮蔽般显现，黑暗的显现实际上并不存在。如是说。大自在者善逝聚集。
English
Great is the power and blessing. In general, the deity is just that. Deities that are accomplished from oneself are also accomplished. The ultimate is the deity of the mind, and the conventional is the deity of signs. The difference of Bodhisattvas is called deities. It is just nominally established as a deity. The deity of those with vows, the sign of the mudra is known as a deity, and it is used in various ways through establishment. With the form of the Vipaka body, the difference is the external appearance, and that is the great lord. Established as the form of signs, that is the blessing of beings, etc. Established as having power, that is the Vipaka body. The difference is the blessing of wisdom. Inseparably mixed, it is established as a deity. Those are the great lords. The mind is the secret wisdom. It manifests as the form of signs, just like water turns into ice due to cold. The nature of the mudra, where all dharmas are spontaneously accomplished, appears differently due to the power of the remaining karma and fortune. Those who have been tamed very purely appear as the Sambhogakaya. For arrogant beings, those whose karma is purified appear as the Nirmanakaya in the form of a renunciant. Those below that appear as mudras in parts. Those below that appear as different mudras based on common images. Everything is spontaneously accomplished, and no difference in mudras is considered. All that appears in this way does not come from elsewhere, but is accomplished from the play of one's own mind. Mantras are wisdom abiding in oneself. The great amrita of the body realms, etc., the essence is the gathering and scattering of wind. The Nirmanakaya accomplishes the twelve deeds and is the protector who tames the three thousand worlds. The Sambhogakaya enjoys both samsara and nirvana. The Bodhisattvas of the ten bhumis eliminate the obscurations of knowledge. The Dharmakaya is without defilement and is the supreme body of the Mahamudra. Body and speech are inseparable, becoming the Svabhavikakaya, liberated from one and different, appearing in various forms to be tamed. It naturally arises from the realm of space. The circles of the sun and moon are fully expanded, appearing as if darkness obscures the light. The appearance of darkness does not actually exist. Thus it is said. The great powerful Sugatas gather.