Tibetan
་རྣམས་འཆར།། མཐོང་དང་འགྱེད་དང་འབྱེད་འཆད་སྟོན།། རྫུ་འཕྲུལ་ས་ལ་རིམ་པར་འགྱུར།། ཞེས་གསུངས་པས།། ལམ་ལྔ་ས་བཅུ་རྫོགས་པ་རྣམས།། འཇིག་རྟེན་དྲུག་ཏུ གསལ་བར་གྱུར་ཏོ།། པདྨ་དབང་ཆེན་གསང་བ་ཁྲོ་བོ་འདུས་པ།། པདྨ་གསང་བ་རྔོག་མ་ལེ་བརྒན་གྱི་རྒྱུད་ལས། ས་ལམ་རིམ་པར་ཕྱེ་བའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་བཞི་པའོ།།།། དེ་ནས་དེ་བཞིན གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྣལ་འབྱོར་པའི་ལམ་གྲུབ་པ་ལ་གནས་པ་འདི་གསུངས་སོ།། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཁྱུང་སེང་འདྲ།། ཚེ་ལ་དབང་བ་ཉི་ཟླ་འདྲ།། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལྷ་སྐུ་འདྲ།། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་གཉིད་སད འདྲ།། དང་པོ་སར་ནི་ཆུད་པ་དང།། ས་ལ་གནས་པ་ཐོབ་པའོ།། ཉི་ཟླའི་ཚེ་དང་མཉམ་གྱུར་པས།། རང་གི་སྲོག་ལ་དབང་ཐོབ་འགྱུར།། རང་གི་ཡི་དམ་གསལ་གྱུར་པ།། རྩ་དང་ཡི་གེ་བདུད་རྩི་རླུང།། རྣམ་པར གནས་པ་ཆོས་ཀྱི་ཉི།། ལེགས་པར་སད་པས་ལུས་འཛིན་འགྱུར།། ཐོས་བསམ་བསྒོམ་ལ་རབ་གནས་པ།། ལྟ་བ་ཏིང་འཛིན་དབང་ན་གསལ།། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ལས་ཆོས་ཀྱང་ཉན།། ལྷ་མིའི་ལུས་སུ་གནས་པར སྟོན།། ལོངས་སྤྱོད་སྐུ་ཡི་འཁོར་འདུས་པས།། གསང་བ་རྒྱུད་ཀྱི་འགྲོ་བ་མཛད།། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་རབ་གནས་པས།། མྱོང་ལ་མ་རེག་རྒྱལ་བ་དྲུག། ཅེས་གསུངས་སོ།། དབང་ཆེན་བདེ་གཤེགས་སྤྱི་དྲིལ་པདྨ་དབང་ཆེན གསང་བ་རྔོག་མ་ལེ་བརྒན་གྱི་རྒྱུད་ལས།རིག་འཛིན་གྱི་ལེའུ་སྟེ་བཅོ་ལྔ་པའོ།།།། དེ་ནས་ཁྲོ་རྒྱལ་རྟ་མགྲིན་ནི།། ཏིང་འཛིན་སྙོམས་ཞུགས་འདི་གསུངས་སོ།། སེམས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ཐོབ་པ་ཡིས།། ཡན་ ལག་ཅེས་སུ་བསྟན་པ་ཡང།། སོ་སོར་སྤང་དང་བསམ་གཏན་དང།། དབུགས་དགག་སྟོང་དང་གཟུང་བ་དང།། རྗེས་སུ་དྲན་དང་ཏིང་འཛིན་ནི།། སྦྱོར་བའི་ཡན་ལག་དྲུག་ཅེས་བྱ།། སོ་སོར་སྤོང་བ་སྡོམ་ལ གནས།། དངོས་པོ་གཞན་དགག་སྤང་བར་བྱ།། དེ་ཡི་མིང་གྲངས་བཅས་པ་ནི།། སོ་སོར་སྤང་བ་ཞེས་སུ་འདོད།། དམ་ཚིག་སྡོམ་ལ་གནས་པ་ནི།། ཇི་ལྟར་ཚུལ་ཙམ་རྣམ་དག་པ།། འདོད་པའི་གཡེང་བ་མེད་བྱེད ཅིང།། འགྱོད་པའི་དྲི་མ་མེད་པ་ཡིས།། རྟག་ཏུ་དབང་པོ་སྡོམ་པའི་ཕྱིར།། ཏིང་འཛིན་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ལྟར།། སོ་སོར་སྤང་བ་ཞེས་བྱ་འདི།། ཡིད་དང་དབང་པོ་བསྒོམས་ནས་ནི།། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ ཀུན།། ཐམས་ཅད་སྐྱོན་དུ་བྱས་ནས་ནི།། སྤང་བར་བྱ་བའང་མ་ཡིན་ལ།། དངོས་པོར་བལྟས་ཏེ་མཚན་མ་ཡི།། རྗེས་སུ་འབྲང་བའང་མ་ཡིན་ལ།། སྤྱོད་ཡུལ་ཅིར་སྣང་ཐམས་ཅད་ཀུན།། རྟག་ཏུ་རང་གི་ལྷ་ཉིད དུ།། བདག་ཉིད་བལྟས་ཏེ་
Chinese
显现。看见、布施、辨别、讲述、展示。神变在地上次第变化。如是说。五道十地圆满者，在六道中显现。莲花大自在秘密忿怒尊集，莲花秘密绒玛雷坚续中，分判地道次第之品第十四。之后，如来一切宣说了安住于瑜伽士的道之成就。成熟犹如鹏狮，寿命自在犹如日月，大印犹如天神身，任运成就犹如睡醒。最初入于地，获得安住于地。与日月寿命相同，获得自在自己的寿命。自己的本尊显现，脉和字、甘露、风，如实安住是法的本体，好好醒来而能执持身体。听闻、思维、修习而善安住，见解、禅定自在而明了。从化身也听闻法，示现在天人的身体中安住。圆满报身之眷属，作秘密续部的行持。善安住于法身，不触及体验的六位胜者。如是说。大自在善逝总集莲花大自在，秘密绒玛雷坚续中，持明之品第十五。之后，忿怒王马头明王，宣说了此禅定等入。获得心的瑜伽士，所说之支分，各自舍弃和三摩地，以及呼吸遮断、空性和执取，随念和禅定，称为六支分。各自舍弃安住于律仪，遮止其他事物而舍弃。具有彼之名称和数量，称为各自舍弃。安住于誓言律仪，如何如是清净，不作欲念之散乱，没有后悔的垢染，为了恒常守护诸根，如同获得禅定的原因。此称为各自舍弃，以意和诸根修习之后，所有生起的各种识，全部视为过失之后，也不是应当舍弃的，也不是观待事物而随逐相，所有显现的行境，恒常是自己的本尊，观待自性
English
appear. Seeing, giving, distinguishing, telling, showing. Miraculous transformations change on the ground in sequence. Thus it was said. Those who have perfected the five paths and ten bhumis, appear clearly in the six realms. Lotus Great Empowerment Secret Wrathful Assembly, from the Tantra of Lotus Secret Rongma Legyen, the fourteenth chapter, which distinguishes the stages of the paths and bhumis. Thereafter, all the Tathagatas spoke of this abiding in the accomplishment of the path of the yogi. Maturation is like a garuda lion, control over life is like the sun and moon, the great mudra is like the body of a deity, spontaneous accomplishment is like waking from sleep. First, one enters the bhumi, and attains abiding in the bhumi. By becoming equal to the life of the sun and moon, one gains control over one's own life. One's own yidam becomes clear, the channels and letters, nectar, and wind. Abiding in reality is the essence of Dharma. By awakening well, one is able to hold the body. By being well-versed in hearing, contemplation, and meditation, view and samadhi become clear in empowerment. One also hears the Dharma from the nirmāṇakāya, and shows that one abides in the body of gods and humans. By gathering the retinue of the saṃbhogakāya, one performs the actions of the secret tantra. By being well-versed in the dharmakāya, the six victors do not touch experience. Thus it was said. Lotus Great Empowerment, the general collection of the Sugatas, from the Tantra of Secret Rongma Legyen, the fifteenth chapter, the chapter on vidyādharas. Then, the wrathful king Hayagrīva spoke of this samādhi and entering into equipoise. By obtaining the yoga of the mind, the limbs that are taught are, individually abandoning and samādhi, as well as breath control, emptiness and grasping, mindfulness and samādhi, are called the six limbs of joining. Individually abandoning abides in vows, abandoning by rejecting other things. Having its name and number, it is called individually abandoning. Abiding in the vows of commitment, how it is purely in accordance with the manner, not making distractions of desire, without the stain of regret, for the sake of constantly guarding the senses, as if it were the cause of attaining samādhi. This is called individually abandoning, after cultivating the mind and senses, all the arising consciousnesses, after regarding all as faults, it is also not to be abandoned, and it is also not to follow after characteristics by looking at things, all appearances of the field of experience, are always one's own deity, looking at the self-nature.
Tibetan
སྦྱང་བར་བྱ།། དང་པོར་གཞན་པ་ཀ་དག་གཉིས།། སྤང་བར་བྱ་བ་འདི་དག་ནི།། དབང་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་བསྡམས་ཤིང།། འདོད་པ་བཀག་པའི་གདུང་བས་ཀྱང།། ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་མ ཟིན་པ།། རྒྱལ་བའི་བྱིན་རླབས་ཉེ་འགྱུར་བས།། བསམ་གཏན་སྣོད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན།། འདི་ནི་སོ་སོར་སྤྱོད་ཅེས་བྱ།། དེ་ཕྱིར་བདེ་བ་ལོངས་སྤྱོད་དེ།། སོ་སོར་སྤང་བ་ཞེས་ཀྱང་བྱ།། འདོད་པའི་གཡེང་བར་གྱུར་པ སྤང།། སོ་སོར་སྤང་བ་སྡོམ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ།། བསམ་གཏན་འབྲེལ་དང་ཡུལ་དུ་བཅས།། དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཡན་ལག་ཅན།། བསམ་གཏན་གྱིས་ནི་འདོད་པ་དང།། སྡིག ཏོ་མི་དགེ་བ་ཡི་ཆོས།། དབེན་པ་དག་ལས་དེ་སྐྱེད་ཡིན།། འདི་ཡི་ཕྱིར་ན་དེའི་འོག་ཏུ།། བསམ་གཏན་བསྟན་པ་རིགས་པས་བཤད།། བསམ་གཏན་ཡུལ་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས།། གསང་བ་གསུམ་ལ་ཡུལ་དུ་བྱ།། དེ་ལ སྐུ་ཡི་གསང་བ་ནི།། ལྷ་ཡི་ཕྱག་རྒྱ་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ།། ཁ་དོག་དབྱིབས་དང་གཡོ་བ་ཡི།། སྨིན་མ་མིག་དང་སོ་དང་མཆུ།། བཞིན་དང་ལུས་དང་ཡན་ལག་གིས།། པདྨ་དབང་ཆེན་དཔལ་གྱི་རྒྱ།། རང་དོན་ལས་རྣམས གྲུབ་བྱེད་པའོ།། དེ་ནི་སྐུ་ཡི་ཚུལ་རྣམས་ཀྱི།། སྒོ་ནས་བསམ་གཏན་ཡུལ་དུ་དམིགས།། དེ་ལ་གསུང་གི་གསང་བ་ནི།། སྒྲ་དང་སྒྲ་མིན་རྣམ་བཅད་པ།། ང་རོ་སྦས་པ་རྡོ་རྗེའི་གསུང།། ལྷ་ཡི་ཐུགས་ལ་ལྗགས་སྟེང དུ།། ཆོས་ཀྱི་ཡི་གེ་ཁ་དོག་དང།། དབྱིབས་ཀྱི་མཚན་མར་བསམ་པ་དང།། དེ་ཡང་སྒྲ་དང་སྒྲ་དོན་གྱིས།། ཆོས་ཉིད་བརྟག་པ་བརྟག་ཅིང་དཔྱད།། བསམ་གཏན་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ།། སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ གཏན་ནི།། རྣལ་འབྱོར་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཡིན།། སྒྲ་ཡི་མཐའ་ལ་གནས་པ་ནི།། བསམ་གཏན་ཐར་པ་སྟེར་བར་བྱེད།། ངག་གི་སྒྲ་གྲག་བྱེད་པ་ནི།། བསམ་གཏན་གཙོ་བོར་བཤད་པ་ཡིས།། སྐབས་འདིར་གཡེང་བའི རྒྱུར་འགྱུར་རོ།། དེ་ལ་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་ནི།། ཐུགས་ཀར་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་བསྒོམ།། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་བསྒོམ་པ་ནི།། དེ་ནི་ཐུགས་ཀྱི་མཚན་མ་ལ།། དེ་ཡི་དོན་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས།། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རུ་གནས་པ ཡིས།། མཚན་མ་རྣམ་པར་བཅད་པ་ནི།། ཐུགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དེ་ཡིན་ཏེ།། དེ་ལྟར་གསལ་བ་གསུམ་དམིགས་པ། བསམ་གཏན་བྱ་བའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ།། གསང་བ་གསུམ་གྱིས་ཐམས་ཅད་བསྡུས།། ཕྱག་རྒྱ་ཡོངས་སུ དག་པ་ཡི།། ལྷ་རྣམས་དོན་དང་རྟགས་ཚུལ་བསྡུས།། བསམ་གཏན་ཡན་ལག་རྣམ་པ་ལྔ།། རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་དང་དགའ་བདེ་གཉིས།། སེམས་ནི་རྩེ་གཅིག་པ་དང་ལྔ།། ཡན་ལག་ཚུལ་གྱིས་དམིགས་པར
Chinese
应当修习。首先，另外两种清净。这些应当断除的是：根门被自性所束缚，以及因欲望被阻止的痛苦，都不能获得等持。由于胜者的加持力临近，就成为禅定的法器。这被称为各自修行。因此，享受安乐，也称为各自断除。断除成为欲望的散乱。各自断除，是安住于律仪的等持。禅定与所缘相关联，具有作为所缘的支分。以禅定来远离欲望和罪恶、不善之法，从寂静处生起。因此，在此之后，以理智阐述禅定。禅定的所缘是身语意，将三密作为所缘。其中，身的秘密是：本尊的手印，色身的形相，颜色、形状和动态，眉毛、眼睛、牙齿和嘴唇，面容、身体和肢体，莲花、大自在、吉祥的印。成就自利事业。那是通过身的各种方式，将禅定作为所缘来观想。其中，语的秘密是：区分声音和非声音，隐藏的阿字（藏文：ཨ་，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿），金刚语。在本尊的心间，舌尖上，观想经文的文字、颜色和形状的相状。并且，通过声音和声音的意义，考察法性，进行观察和分析。这是获得禅定的原因。安住于声音的禅定，是应当获得的瑜伽。安住于声音的边际，是禅定，给予解脱。发出语言的声音，是以主要禅定的方式来阐述的，在此处会成为散乱的原因。其中，意的秘密是：在心间观想金刚萨埵。观想智慧萨埵，那是心的相状。它的意义是菩提心，安住于法身中。区分相状，是心的自性。像这样观想三种光明，是禅定的所缘。三密总摄一切，手印完全清净，诸本尊总摄意义和象征的方式。禅定的五种支分：觉、观两种，喜、乐两种，心一境性是第五种。以支分的方式来观想。
English
Should be practiced. First, the other two purities. These that should be abandoned are: the sense faculties are bound by their own nature, and even by the suffering of desire being blocked, one cannot attain samadhi. Because the blessings of the Victorious One draw near, one becomes a vessel for meditation. This is called practicing individually. Therefore, enjoying bliss is also called abandoning individually. Abandoning what has become the distraction of desire. Abandoning individually is the samadhi that abides in discipline. Meditation is associated with the object and includes the object, having limbs that are to be focused on. Through meditation, desire and sins, non-virtuous dharmas, are generated from solitary places. Therefore, after this, meditation is explained with reason. The object of meditation is body, speech, and mind, making the three secrets the object. Among these, the secret of the body is: the mudra of the deity, the form of the body, color, shape, and movement, eyebrows, eyes, teeth, and lips, face, body, and limbs, lotus, great power, auspicious seal. Accomplishing self-benefit activities. That is, through the various aspects of the body, meditation is focused on as the object. Among these, the secret of speech is: distinguishing between sound and non-sound, the hidden "A" (Tibetan: ཨ་, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, Chinese literal meaning: A), the vajra speech. On the tip of the tongue, in the heart of the deity, contemplate the letters, colors, and shapes of the scriptures. And, through sound and the meaning of sound, examine the nature of reality, observing and analyzing. This is the cause for attaining meditation. Meditation that abides in sound is the yoga that should be attained. Abiding at the edge of sound is meditation, giving liberation. Uttering the sound of speech is explained as the main meditation, which in this context becomes a cause for distraction. Among these, the secret of mind is: in the heart, contemplate Vajrasattva. Contemplating the Wisdom Being, that is the sign of the mind. Its meaning is bodhicitta, abiding in the Dharmakaya. Distinguishing the signs is the nature of the mind. Thus, focusing on the three clarities is the object of meditation. The three secrets encompass everything, the mudras are completely pure, the deities encompass the meaning and symbolic ways. The five limbs of meditation: two of conception and discernment, two of joy and bliss, and single-pointedness of mind is the fifth. Focusing on the limbs in their respective ways.