Tibetan
་ཤིན་ཏུ་འདྲིས་གསལ་ན། །ཐམས་ཅད་རྡོ་རྗེ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཀུན་ལ་དབང་སྒྱུར་ཅིས་མི་ཚུགས། །བདག་དང་སེམས་དཔའ་དབྱེར་མེད་དེ། །ལས་མཐུན་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་བཞིན། །བདག་དང་སེམས་དཔའ་ལྟ་སྤྱོད་གཅིག །དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་ཞལ་མཐོང་ཡིན། །གཟུགས་བརྙན་དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་དག་ནི། །ཆེན་པོ་རགས་པ་ཐབས་སུ་རྟོགས། །སོ་སོའི་མཚན་འཛིན་ཤེས་རབ་རྟོགས། །གཉིས་མེད་འགྲེལ་པ་ཐབས་ཆེན་ཡིན། །ཀུན་ཀྱང་ཤེས་རབ་ངང་དུ་གནས། །སྣང་དང་གནས་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན། །དེབཞིནཉིདལམགཡོས་ཕྱིར། །ཡོད་དང་མེད་པ་གཉིས་ཀ་777༄༅། །མིན། །གནས་དང་མི་གནས་དབྱེ་རུ་མེད། །མཉམ་པའི་དབྱིངས་སུ་ཐམས་ཅད་འདུས། །འདུས་ཉིད་གནས་སུ་མ་ཐེབས་པའི། །ཐམས་ཅད་དེ་ལྟ་བུ་ཡི་ངང་། །མཉམ་ཉིད་དབྱེར་མེད་ཅིས་མི་ཚུགས། །དེ་ཉིད་སེམས་དཔའི་བཞུགས་གནས་ཡིན། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་རིགས་མཆོག་སྟེ། །སེམས་དཔའ་ཉིད་དང་རིགས་འཐུན་པས། །དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་ཞལ་མཐོང་ཡིན། །རྒྱུད་བྱས་ཕུང་པོ་ཁམས་རྣམས་ཀྱི། །གཞི་རྩ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཅིག །སྒྱུ་མར་སྣང་བ་གཟུགས་བརྙན་ཚུལ། །སྣང་བ་ཉིད་ན་དངོས་པོ་མེད། །དངོས་མེད་དེ་ཉིད་སྣ་ཚོགས་བསྟན། །ཕུང་པོ་ལྔ་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས། །དབང་པོ་རྣམ་ཤེས་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ཡུལ་དུས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཡིན། །བདག་རྟོག་རྣམ་བཞི་ཁྲོ་བོ་ཡིན། །རྟག་ཚད་མུ་བཞི་ཁྲོ་མོའོ། །དེ་སེམས་རང་རིག་ཉིད་ཅེས་བྱ། །ཐམས་ཅད་དབྱིངས་གྱུར་ཀུན་ཏུ་བཟང་། །དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིན། །གང་གིས་དེ་ལྟར་རྟོགས་གྱུར་ན། །སེམས་དཔའ་ཉིད་དང་དགོངས་འཐུན་པས། །དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་ཞལ་མཐོང་ཡིན། །ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀུན། །མིང་དང་ཚིག་དང་ཡི་གེ་དང་། །སྒྲ་ཡིས་མཚོན་ནས་དོན་བསྟན་པ། །ཀུན་ཀྱང་ཡི་གེ་མིངཚིགབཞིན། །གངཡང་དངོས་ཡོད་མ་ཡིན་ཏེ། །དངོས་མེད་དེཉིདསྣཚོགསསྣང། །སྣང་བ་ཉིད་ན་གང་ཡང་མིན། །བྱ་བྱེད་སྣ་ཚོགས་ཀུན་བྱེད་ཀྱང་། །དངོས་པོ་མེད་དེ་ཡང་779༄༅། །འདུལ། །ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཡང་དག་བསྐོར། །འགྲོ་བ་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ། །མི་རྟག་པ་ཡི་ཚུལ་ཡང་སྟོན། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་དགྲ་བཅོམ་ཚུལ། །བྱང་ཆུབ་རྣམས་ལ་རབ་བྱུང་ཚུལ། །བླ་མེད་ཐེག་པ་སངས་རྒྱས་ཚུལ། །ལྷུན་གྲུབ་རྣམས་ལ་རྡོ་རྗེའི་དབྱིངས། །ཀུན་ལ་མཐུན་པའི་ཚུལ་སྟོན་ཡང་། །རང་བཞིན་དབྱིངས་ལས་གཡོས་པ་མེད། །མ་གཡོས་བཞིན་དུ་ཅིར་ཡང་སྟོན། །སྣང་སྟོང་རྡོ་རྗེ་ནམ་མཁའི་སྤྱན། །སྐུ་གསུང་རྡོ་རྗེ་ནམ་མཁའི་སྐུས། །བླ་མེད་ཐེག་པ་རྡོ་རྗེ་ཆེ། །འོག་མིན་འཛམ་གླིང་དུས་གཅིག་ཏུ། །ཐུགས་ཉིད་ལྷུན་གྲུབ་རྣམས་ལ་སྣང་། །དེར་སྣང་ཇི་བཞིན་གསུང་ཉིད་ཀྱང་། །ཟླ་བ་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་དུ་སྣང་། །ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀུན། །དེ་ལྟ་བུ་ཡི་ངང་དུ་གནས། །ཞེས་རྡོ་རྗེ་གསང་བའི་ཚིག་ཏུའོ། །གསང་བའི་སྙིང་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངེས་པ་ལས། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་བློ་རྩལ་རབ་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞལ་མཐོང་བའི་ལེའུ་སྟེ་སུམ་ཅུ་པའོ།། །།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེས་པ་ཆེན་པོས། དབང་པོ་དང་ཡུལ་གྱི་མཚན་ཉིད་འདི་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ཆེད་དུ་བརྗོད་དོ། །དབང་པོ་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་ཀུན། །ཡུལ་རྣམས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད། །དངོསཔོསྣཚོགསཔརསྣངཏེ། །སྣང་བའི་དངོསཔོརྣམསགཤིགན། །སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་དངོས་མེད་པར། །ནམ་མཁའི་དེ་ཉིད་ལྔས་780གཞིགས་ན། །གཞིགས་ན་ནམ་མཁའི་ངང་དུ་ཞ། །ནམ་མཁའ་དེ་ཉིད་ལྔས་གཞིགས་ན། །མཚན་ཉིད་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་ཐིམ། །ཐིམ་གྱུར་དབྱིངས་ནས་ཀུན་འབྱུང་བས། །ཐམས་ཅད་ཀུན་གྱི་འབྱུང་གནས་སོ། །གཞི་རྩ་མེད་དེ་སྐད་ཅིག་མ། །སྐད་ཅིག་མ་ཡི་དབྱིངས་ཉིད་ལས། །ཅིར་ཡང་སྣང་ཡང་མི་འགག་པ། །དེ་ཉིད་ཐབས་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་ཏེ། །སྣང་བའི་རང་བཞིན་མེད་པར་ནི། །བྱ་བྱེད་བྱེད་པ་ཤེས་རབ་ཉིད། །ཉོན་མོངས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི། །ཀུན་གཞི་ཉིད་སྣང་སྤྱོད་ཡུལ་ལ། །ང་དང་བདག་ཏུ་རྣམ་པར་རྟོག །བདེ་སྡུག་མཚན་མ་སོ་སོར་འཛིན། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་གཟུང་གྱུར་ཀྱང་། །ཀུན་གཞི་དངོས་པོ་མེད་པས་ན། །བག་ཆགས་བསག་པའི་གནས་མེད་དེ། །སྣང་བ་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ། །ཉོན་མོངས་བློ་ཡིས་བླང་དུ་མེད། །བགོ་དང་བགོ་བར་བྱ་བ་མིན། །དེ་ལྟར་བགོ་བྱེད་དངོས་པོ་མེད། །དེ་བཞིན་སེམས་ཀྱི་ལོག་བརྟགས་པས། ཁམས་གསུམ་བཙོན་རར་རྟག་པར་འཁོར། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི། །སྣང་དང་མི་སྣང་གཉིས་ཀ་ལ། །སྐད་ཅིག་ཡུད་ཙམ་རྟོག་པ་ཡིན། །རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་གྲུབ་ན། །ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་ག་ལ་གྲུབ། །ཡིད་ཀྱི་དེ་བཞིན་རྒྱུན་ཉིད་ནི། །སྔ་མ་འདས་ཤིང་མི་དམིགས་པ། །ཕྱི་མ་མ་བྱུང་རྟག་ཏུ་མེད། །ད་ལྟ་རང་བཞིན་དམིགས་སུ་མེད། །ཙྭ་ཤིང་ཁ་ནས་རླུ་་འཕྱོ་འདྲ། །རྒྱུན་ནི་ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པ། །འདི་ནི་ཀུན་781༄༅། །ཏུ་འབྱུང་བ་ཡིན། །དེ་ལྟར་དོན་རྣམས་དངོས་པོ་མེད། །ཆུ་དང་རླུད་བང་རླབས་འདྲ་བར། །དེ་བཞིན་གཅིག་དང་སོ་སོ་མིན། །དེ་བཞིན་ཀུན་གཞི་ཉོན་མོངས་ཡིད། །གཅིག་པ་མིན་ཏེ་སོ་སོ་མིན། །ཆོས་ཀྱི
Chinese
若极度熟识明了，一切皆转为金刚之性。对一切自在，如何不能成就？我与勇识无有分别，如业力相应所显现。我与勇识见行一味，此即得见金刚尊颜。影像坛城之真实，理解为广大粗略之方便。各自执著名相，理解为智慧。无二之解释，乃大方便。一切皆安住于智慧之境。显现与安住之一切，因其本性未动摇之故。有与无二者皆非。安住与不安住无有分别。一切皆汇集于平等之界。汇集之性未落入处所，一切皆是如是之状态。平等无别，如何不能成就？此即勇识之居处。如是了悟乃殊胜之种姓，与勇识之自性相合。此即得见金刚尊颜。以续部而言，蕴、界之根本，于如是性中为一。如幻显现，影像之相状。显现之性中无有实物。无实有之性，却示现种种。五蕴之性即如来。根、识、菩提心。境、时乃大菩提。四种我执即忿怒尊。常、量、四边即忿怒母。此即名为自心自明。一切皆转为界，普贤。此即金刚萨埵。何人若如是了悟，与勇识之意趣相合。此即得见金刚尊颜。一切诸法无余，皆以名、句、字，以声音标示而显示其义。一切皆如字、名、句一般。任何事物皆非实有，无实有之性，却显现种种。显现之性中，一无所有。种种行为皆能作，然无实有亦能调伏。如实转法轮。对一切有情众生，亦示现无常之相。对声闻众，示现阿罗汉之相。对菩萨众，示现出家之相。对无上乘，示现佛陀之相。对任运成就者，示现金刚之界。虽对一切示现共同之相，然自性之界未曾动摇。虽未动摇，却示现种种。显空金刚，虚空之眼。身语金刚，虚空之身。无上乘
English
If one is extremely familiar and clear, all will transform into the nature of Vajra. How can one not establish dominion over all? I and the hero are without separation, just as appearances arise according to karmic affinity. I and the hero have the same view and conduct, this is seeing the face of Vajra. The authentic image mandala is understood as a great and coarse means. Grasping individual names is understood as wisdom. Non-dual explanation is the great means. Everything abides in the state of wisdom. All appearances and abidings, because their suchness is unmoved. Both existence and non-existence are not. There is no distinction between abiding and not abiding. All are gathered in the realm of equality. The gathered nature does not fall into a place, everything is in such a state. How can equality and non-duality not be established? This is the dwelling place of the hero. The supreme lineage that understands in this way, is in accord with the nature of the hero. This is seeing the face of Vajra. In terms of tantra, the root of the aggregates and elements is one in suchness. Appearances as illusion, the form of an image. In the nature of appearance, there is no substance. That which is without substance shows various things. The nature of the five aggregates is the Thus-Gone One. Faculties, consciousness, bodhicitta. Object and time are great bodhi. The four kinds of self-grasping are wrathful ones. Permanence, measure, the four extremes are wrathful mothers. This is called self-awareness of mind. All transformed into the realm, Samantabhadra. This is Vajrasattva. Whoever understands in this way, is in accord with the intention of the hero. This is seeing the face of Vajra. All phenomena without exception, are all indicated by names, sentences, letters, and sounds to show their meaning. Everything is like letters, names, and sentences. Nothing is truly existent, the nature of non-existence, yet various appearances arise. In the nature of appearance, there is nothing. Various actions are done, but without substance, it is also tamed. Truly turns the wheel of Dharma. To all sentient beings, it also shows the aspect of impermanence. To the Hearers, it shows the aspect of Arhat. To the Bodhisattvas, it shows the aspect of renunciation. To the Unsurpassed Vehicle, it shows the aspect of Buddha. To the spontaneously accomplished ones, the realm of Vajra. Although showing a common aspect to all, the realm of self-nature is unmoved. Although unmoved, it shows various things. Appearance-emptiness Vajra, the eye of space. Body-speech Vajra, the body of space. Unsurpassed Vehicle
Chinese
多杰切（金刚大）。 於色究竟天世界同时， 觉性任运成就者显现。 彼处所显现如是，语亦如是， 如同水中月影般显现。 诸法无余一切， 皆安住于如是之状态中。 此乃金刚秘密之语。 从秘密藏之真实性中， 具足殊胜智慧之圣者，亲见金刚萨埵尊颜之品，第三十品。 其后，薄伽梵大喜悦者， 为此特别宣说根与境之体性，特别宣说之。 根于境中显现一切， 境等并非实有， 乃阿赖耶识之自性， 显现种种事物。 显现之事物消逝时， 各自之体性皆无实， 以虚空之五种自性观察时， 观察时融入虚空之状态。 虚空以五种自性观察时， 融入无体性之法界。 融入之法界中生起一切， 故为一切之生处。 无有根本，乃刹那， 从刹那之法界性中， 显现任何事物亦不灭， 彼乃方便之殊胜， 若无显现之自性， 则能作所作乃智慧。 烦恼之分别识， 乃阿赖耶识显现于对境， 分别执着我与我所， 执着乐苦之相各异。 虽以颠倒执取， 然阿赖耶识无实体故， 无有积集习气之处， 于显现无实体者， 烦恼心识无法取舍， 非能分割与所分割， 如是分割之事物不存在。 如是心之邪分别， 恒常流转于三界牢狱。 意之分别识， 于显现与不显现二者， 刹那顷刻生起分别， 若分别本身亦不成立， 则境之事物如何成立？ 意之如是相续性， 前者已逝，不可见， 后者未生，恒常不存在， 现在之自性不可见。 如同茨树口中之烟雾飘动， 相续未曾断绝， 此乃一切781༄༅། 产生之处。 如是诸法无实体， 如同水与尘土之波浪， 如是一体与各异非， 如是阿赖耶识烦恼意， 非一体亦非各异。 法之
English
Great Vajra. In the Akaniṣṭha world, at the same time, the spontaneously accomplished minds appear. As they appear there, so does speech, appearing like a reflection of the moon. All phenomena, without exception, abide in such a state. This is the secret word of the Vajra. From the certainty of the secret essence itself, the chapter in which the noble being of supreme intellect sees the face of Vajrasattva, the thirtieth chapter. Then, the Bhagavan, the Great Delight, especially spoke, especially spoke, of the characteristics of the faculties and objects. All that appears as faculties in objects, the objects are not existent, but the very consciousness of the basis of all, appears as various things. When the appearing things perish, without the individual characteristics being real, when examined by the five suchnesses of space, when examined, they dissolve into the state of space. When space is examined by the five suchnesses, it dissolves into the realm of no characteristics. Since all arises from the dissolved realm, it is the source of all. Without a basis, it is momentary. From the very realm of the momentary, whatever appears does not cease. That itself is the supreme of means. Without the nature of appearance, the act and the agent are wisdom itself. The afflictive consciousness is the very basis of all, appearing as an object of experience, discriminating into I and mine, grasping the characteristics of pleasure and pain separately. Although grasped by perverted views, since the basis of all is without substance, there is no place to accumulate habitual tendencies. In that which appears without substance, afflictions cannot be taken up by the mind. It is not divisible or to be divided. Thus, there is no object to be divided. Likewise, by the mind's wrong thoughts, one constantly wanders in the prison of the three realms. The consciousness of mind, in both appearance and non-appearance, in an instant, a moment, is discrimination. If discrimination itself is not established, how can the object of experience be established? The very continuum of mind is such that the former has passed and is not seen, the latter has not arisen and is not permanent, and the present nature is not seen. Like smoke billowing from the mouth of a juniper tree, the continuum is not completely cut off. This is where all 781༄༅། arises. Thus, things are without substance. Like waves in water and dust, likewise, not one and not separate. Likewise, the basis of all, afflictions, and mind, are not one and not separate. Of the Dharma.