Tibetan
་དབྱིངས་དང་མཉམ་པའི་དབྱིངས། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་གསུམ། །དབྱེར་མེད་གཅིག་གི་ངང་ཡིན་ཏེ། །གཅིག་ཀྱང་གཅིག་ཏུ་བརྗོད་པ་མེད། །དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་སེམས་ཅན་ཡིན། །རྟོགས་ན་སངས་རྒྱས་གུད་ན་མེད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི། །མཚན་མས་མཚོན་དུ་མེད་པ་སྙེ། ཁེན་ཏུ་མི་དམིགས་བརྟག་དཀའ་བ། །ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེར་གཏིང་ཟབ་པ། ཁྲེས་རབ་ཟབ་པས་རྟོགས་འགྱུར་ཏེ། །གང་ནས་མ་འོངས་གར་མི་འགྲོ། །འོང་དང་འགྲོ་བར་བྱ་བ་མིན། །བརྟག་དཀའ་ཤིན་ཏུ་མི་དམིགས་ཏེ། །མཐའ་དང་དབུས་ཀྱང་རྟག་ཏུ་མེད། །གཟུང་འཛིན་བྲལ་བའི་རང་རིག་ཉིད། །དམིགས་མེད་ཚུལ་དུ་དེར་སྣང་ངོ་། །དབྱིངས་དང་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་། །རང་རིག་ཁ་ན་ཙམ་དུ་ཟད། །རང་རིག་བསྟན་དུ་མེད་པར་ནི། །སེམས་ཅན་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །དེ་ལྟར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱོས། །ཉོན་མོངས་སྡུག་བསྔལ་མེད་པ་དང་། །བླ་མེད་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །རྩ་བ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡིས། །སེམས་ཅན་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ། །སྙིང་རྗེ་ཐེག་པ་མ་ཆད་པར། །ཉོན་མོངས་ལམ་ལས་བསྒྲལ་བའི་ཕྱིར། །བྱམས་པས་སེམས་ཅན་782ཀུན་ཟིན་གྱིས། །དེ་བཞིན་འཁོར་བའི་བཙོན་ར་ལ། །སྙིང་རྗེའི་ཞགས་པ་ཆེ་བརྐྱང་ནས། །ཉོན་མོངས་འདམ་ནས་འདྲེན་པར་བྱེད། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྐྱོ་མ་བྱེད། །དེ་བཞིན་སྐྱེ་བོ་ཕལ་རྣམས་ལ། །ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པས་མི་གོས་ཤིང་། །ཐམས་ཅད་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པར། །དགའ་བ་དག་ལ་འགྱོད་མ་བྱེད། །སེམས་ཅན་ང་དང་བདག་མེད་ལ། །ཐུགས་རྗེས་གཉིས་རྟོག་མི་བྱེད་དེ། །བུ་གཅིག་འདྲ་བར་བློ་གཞག་བྱ། །ཐམས་ཅད་དྲེ་མ་མེད་པར་བྱ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་བས། །དེ་ལ་དངོས་དང་རྟོག་པ་མེད། །ནམ་མཁའི་ངང་ལ་གནས་པ་ལ། །དེ་ལ་བཅོས་ཤིངབསྒྱུར་དུ་མེད། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་མེད། །སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དངོས་མེད་པས། །ཡོད་དང་མེད་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན། །མཚན་ཉིད་མེད་པས་མི་དམིགས་སོ། །འཇིག་རྟེན་འདས་དང་འཇིག་རྟེན་པའི། །ཆོས་རྣམས་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་ཡང་། །བདག་ལས་གཞན་པ་མ་ཡིན་པས། །ཀུན་ལ་སྨོན་ཅིང་ཆགས་སུ་མེད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི། ཁེན་ཏུ་བདག་དཀའ་གཏིང་ཟབ་པས། །རྟོག་གེའི་སྤྱོད་ཡུལ་དེ་མ་ཡིན། །མ་དམིགས་མི་དམིགས་དམིགས་སུ་མེད། །སེམས་ཉིད་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུར། །བྱང་ཆུབ་དེ་ནི་སེམས་ཡིན་ནོ། །སེམས་དང་བྱང་ཆུབ་དབྱེར་མེད་པས། །སེམས་ཅན་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་དང་། །དུས་གསུམ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཡིན། །ཐམས་ཅད་མ་ལུས་ཆོས་སོ་
Chinese
界与等同于界的界， 一切智之三智慧， 无别一体之自性， 然一亦不可说为一。 如是不悟乃众生， 悟则佛陀非他处。 菩提心之自性者， 似无能以相状示。 不可见处难思议， 宽广浩瀚且深邃， 以极深邃而得悟， 从何而来往何处？ 非是来往之作为。 难思极甚不可见， 边与中央亦恒无。 离能取所取之自明， 于无所缘之方式显现。 界与界之智慧亦， 唯是自明之名尔。 自明不可示现者， 一切无余诸有情， 如是令其领会之。 无有烦恼与痛苦， 且将获得无上果。 根本大悲心， 于一切无余诸有情， 悲心法乘无间断， 为从烦恼道中解脱故， 以慈爱摄持一切众生。 如是于轮回之牢狱中， 伸展大悲之索， 从烦恼泥中牵引出。 大悲之心莫疲厌， 如是对待寻常诸人， 不为业之障所染污， 一切皆现证菩提， 莫对喜悦而生悔。 于众生我与无我， 莫以慈悲作二想， 如待独子般安住。 一切皆无垢染而行。 诸法一切皆空性， 于彼无有实与念。 于虚空之自性中安住， 于彼无有改造与转变。 诸法一切皆无相， 显现一切皆无实， 有与无有一切， 以无自性故不可见。 出世间与世间之， 诸法种种显现亦， 非是他于自性， 故于一切无贪恋。 一切菩提心， 于何处皆难得深邃， 非是分别念之行境， 无所缘不可缘无缘。 心性彼性为何如？ 菩提即是心。 心与菩提无有别， 一切无余诸有情， 与三时诸法一切是， 一切无余皆是法。
English
The sphere equal to the sphere, The three wisdoms of omniscience, Are of the nature of indivisible oneness, Yet one cannot be spoken of as one. Those who do not understand this are sentient beings, If understood, the Buddha is not elsewhere. The nature of the Bodhi mind, Seems impossible to indicate with signs. Unseeable, difficult to contemplate, Vast, expansive, and profound, It is realized through extreme depth, From where does it come, where does it not go? It is not an act of coming and going. Difficult to contemplate, extremely unseeable, Neither end nor center is ever present. The self-awareness free from grasping and being grasped, Appears there in a manner without object. The sphere and the wisdom of the sphere, Are merely a name for self-awareness. Since self-awareness cannot be shown, May all sentient beings without exception, Comprehend it in this way. May they be free from afflictions and suffering, And attain the supreme fruit. With the root of great compassion, Towards all sentient beings without exception, May the vehicle of compassion be unceasing, For the sake of liberating them from the path of afflictions, Embrace all beings with loving-kindness. Likewise, in the prison of samsara, Extend the great lasso of compassion, And draw them out from the mud of afflictions. Do not tire of great compassion, Likewise, towards ordinary people, May they not be stained by the obscurations of karma, And may all manifestly awaken to enlightenment, Do not regret these joys. Towards sentient beings, self and no-self, Do not make a dualistic thought with compassion, But settle the mind as if towards an only child. May all be without defilement. Since all phenomena are emptiness, There is no reality or conception in it. Abiding in the nature of space, There is no alteration or transformation in it. All phenomena are without characteristics, Since all appearances are unreal, All that exists and does not exist, Is unseeable because it is without characteristics. Even the various appearances of phenomena, That are transcendent and mundane, Are not other than oneself, Therefore, there is no longing or attachment to anything. All Bodhi minds, Are difficult to grasp and profound, Therefore, it is not the domain of conceptual thought. Unseen, unseeable, without object, How is the nature of mind itself? That Bodhi is mind. Since mind and Bodhi are inseparable, All sentient beings without exception, And all phenomena of the three times are, All without exception, are Dharma.
Tibetan
783༄༅། །ཅོག །སེམས་དང་བྱང་ཆུབ་ཉིད་དུ་ལུབ། །རྫུན་མེད་དཔའ་བོས་དེ་སྐད་བཤད། །སྐྱེས་བུ་བློ་རྩལ་རབ་ལྡན་པས། །ཅི་ལའང་ཐོགས་པ་མེད་པར་སྤྱད། །སྦྱོད་པ་ཉིད་ན་ཆགས་མེད་ཅིང་། །དུས་མཐའ་མེད་པར་མཉམ་པར་གནས། །འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལ། །མངོན་སུམ་ཚད་མས་བརྟག་མཐོང་ཡང་། །སྣང་བ་ཉིད་ན་དངོས་པོ་མེད། །དེ་བཞིན་ཡང་དག་ཉིད་དུ་རྟོགས། །གང་ཞིག་སྟོང་པའི་ངང་ཡོད་ཅེས། །མེད་པའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པ་སྟེ། །རི་བོང་རྭ་དང་མོ་གཤམ་བུ། །ཚིག་ཙམ་གདགས་སུ་རུང་མོད་ཀྱང་། །ཐམས་ཅད་མིང་ཙམ་སྟོང་པ་ཉིད། །ཐམས་ཅད་མ་ལུས་སྟོང་ཞེས་ཏེ། །དྲན་མེད་གདོས་པ་མ་ཡིན་པས། །རྟོག་མེད་རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཞིང་། །འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀུན། །གདོས་པ་ཅན་གྱི་ཆོས་མིན་ཏེ། །ཤེས་པ་འབའ་ཞིག་ཁོ་ནའོ། །ཐམས་ཅད་གཉིས་མེད་རྟོགས་གྱུར་ན། །དེ་ཉིད་དོན་དམ་དབྱིངས་ཡིན་ཏེ། །གཞན་ནས་བཙལ་ཞིང་གཞག་ཏུ་མེད། །ཡོད་པས་བཙལ་ན་སྒྲོ་བཏགས་འགྱུར། །མེད་པས་བཙལ་ན་སྐུར་བཏབ་ཏེ། །ཡོད་མེད་གཉིས་ལས་བཙལ་བྱས་ན། །དེ་ནི་ལུང་དུ་མ་བསྟན་འགྱུར། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་མངའ་སྟེ། །དེ་ཡིས་མི་མཁྱེན་གང་ཡང་མེད། །རྣལ་འབྱོར་ལྟ་བ་དེ་ལྟ་བུ། །ཚིག་གིས་སྔ་ཕྱི་ཡོད་མེད་ཀྱང་། །དོན་གྱི་ཅིག་ཆར་རྫོགས་པར་བསྒོམ། །དེ་ལྟ་བུ་ཡི་དོན་རྟོགས་ན། །འགྲོ་ཉལ་འདུག་སྡོད་784ལོངས་སྤྱོད་ཀྱང་། །ཐེག་ཆེན་བསྒོམ་ལས་ཉམས་པ་མེད། །གོང་གི་དོན་ལྷར་མ་རྟོགས་པའི། །བློ་ངན་མཉམ་པར་ཁུངས་ཕྱང་ནས། །མ་རྟོགས་ལེ་ལོས་སྙོམས་ལས་བྱས། །དོན་མ་གྲུབ་པར་ངན་སོང་འགྲོ། །སེམས་ཀྱིས་མཉམ་པ་མ་རྟོགས་ན། །ཚིག་གིས་མཉམ་པས་འཚང་མི་རྒྱ། །དེ་བས་དོན་ཚིག་ལྡན་པར་བྱོས། །འོན་ཀྱང་ཐེ་ཙོམ་མེད་པས་འགྲུབ། །རྣལ་འབྱོར་དོན་ཆེན་རྟོགས་པ་ཡིས། །དུས་མཐའ་མེད་པར་དེ་ལྟར་བསྒོམ། །ཡོན་ཏན་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ། །སྤྱོད་ཡུལ་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་གཅིག །རྟག་ཏུ་བསོད་ནམས་ཚོགས་ཆེན་ལྡན། །བྱ་བྱེད་མེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས། །དེས་ནི་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་ལེན། །ཞེས་རྡོ་རྗེ་གསང་བའི་ཚིག་ཏུའོ། །ལེའུ་སྟེ་སོ་གཅིག་པའོ།། །།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེས་པ་ཆེན་པོ་དེས། སྔགས་འཆང་རྣམས་དོན་ཡོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་གསང་བའི་སྙིང་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངེས་པ་ལས་ཐམས་ཅད་ཕྱག་རྒྱར་བསྡུས་ནས་ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་འདི་ལྟར་བརྟག་ཅིང་། །ཕྱག་རྒྱའི་དམ་ཚིག་བསྲུང་བ་དང་། །དམ་ཚིག་གི་གནས་ཡིན་ནོ། །ཕྱག་རྒྱར་བསྡུ་
Chinese
783 ཅོག །心与菩提融为一，无伪勇士如是说。具足智慧之士夫，于一切行皆无碍。行持之中无执着，无有穷尽平等住。如是显现诸所有，虽以现量衡量见，然于显现无实物，如是如实而了知。若谓空性之中有，即是了知无自性。如兔角与石女儿，虽可立名唯是词，然皆唯名本性空。一切无余皆是空，非是无记顽石故，无念自性光明也。如是显现诸所有，皆非有碍之法性，唯是了知之自性。若能了知一切二无别，彼即胜义之法界，无须自他处寻觅。若以有求成增益，若以无求成诽谤，若于有无二者求，彼即不应被开示。虽无分别之念头，然其无所不知晓。瑜伽之见如是者，虽于词句有先后，然于意义一时圆满修。若能了知如是义，行住坐卧784受用时，亦不退失大乘修。未将上述义视为胜，恶慧之人平等散乱后，以未悟懒惰而懈怠，未成正果堕恶趣。若未以心悟平等，仅以言词平等难证悟，是故当令义词具，然以无疑方能成。以悟瑜伽大义故，无有穷尽如是修，功德等同虚空边。行境唯一为佛陀，恒时具足大福德，以无作意之精进，由此取得菩提心。如是金刚秘密语。第三十一章竟。 之后，世尊大喜者，为令持咒者有意义故，从金刚秘密之精髓，决定彼性，一切摄为手印后，内外器情一切如是观察，守护手印之誓言，是誓言之处，摄为手印。
English
783 Tsong! Mind and Bodhi are merged into one, The unfeigned hero speaks thus. A man with excellent intellect, Acts without hindrance in everything. In the very act of practice, there is no attachment, And he abides equally without end. Thus, all appearances, Although seen and examined by direct perception, Yet in appearance, there is no substance. Understand it as it is, in its true nature. If one says there is existence in emptiness, It is understanding the nature of non-existence. Like a rabbit's horn and a barren woman's child, Though words can be applied, All are merely names, empty in themselves. All, without exception, are said to be empty, Not an inert, unconscious mass, But a self-luminous nature free from thought. Thus, all appearances, Are not phenomena with substance, But are solely the nature of knowing. When all is realized as non-dual, That itself is the ultimate realm, Not to be sought or placed elsewhere. If sought with existence, it becomes an imputation; If sought with non-existence, it becomes a denial; If sought from both existence and non-existence, Then it becomes something not to be taught. Though there is no conceptualization, There is nothing that it does not know. Such is the view of yoga. Though in words there is before and after, Meditate on the meaning as complete all at once. If the meaning of such is realized, Walking, sleeping, sitting, dwelling, 784 and enjoying, There is no decline from the Mahayana meditation. Those with evil minds who do not realize the meaning above as supreme, After scattering their minds equally, Become lazy and indolent through non-realization, And go to lower realms without accomplishing the goal. If equality is not realized by the mind, Equality in words will not lead to attainment. Therefore, make meaning and words concordant, But it is accomplished through being without doubt. By realizing the great meaning of yoga, Meditate thus without end. Qualities are equal to the extent of the sky. The field of activity is solely Buddhahood. Always possessing a great accumulation of merit, Through effort without action, By that, take the essence of Bodhi. Thus are the words of Vajra Secret. The thirty-first chapter is complete. Then, the Bhagavan, the Great Delight, in order to make the mantra holders meaningful, from the essence of the Vajra Secret, determining that very nature, gathering all into mudras, examining all outer and inner vessels and contents in this way, protecting the vows of the mudras, is the place of the vows, gathering into mudras.