Tibetan
་འདི་ལྟ་སྟེ། །རྫོགས་བྱས་སྐུ་ཡི་བསྟན་པ་དག །གནས་པའི་དུས་སུ་བབ་པའི་ཚེ། །དགྲ་བཅོམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དག །གནས་དུས་མཉམ་པ་བཞི་པའོ། །གསུང་ཙམ་འཛིན་པའི་དུས་སུ་ནི། །རབ་ཏུ་ལྷག་པར་བལྟ་བྱ་སྟེ། །འདས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །སྐུ་ཡི་གདུལ་བྱ་རབ་ཟད་དེ། །མ་འོངས་པ་དག་མ་བྱུང་ཞིང་། །གསུང་ཙམ་ཉིད་ལ་བརྟེན་པས་ན། །ཐུགས་བརྒྱུད་སྐུལ་བའི་སྤྲུལ་པ་ནི། །དུས་དེ་ཉིད་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །རྙོག་པའི་དུས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་དག །ལས་དང་བསམ་པ་མ་དག་པས། །དངོས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། །གཟུགས་མི་ མཐོང་ཞིང་སྒྲ་མི་ཐོས། །དེ་བས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པར་འགྱུར། །མ་དག་ཡུལ་དང་མཐུན་པའི་ཚུལ། །རབ་ཏུ་སྤངས་ཏེ་ཁྱད་ཞུགས་ན། །ཕན་ཞིང་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །དཔེར་ན་དུད་འགྲོར་སྐྱེས་པ་ལ། །ལྷ་མིས་དོན་སྦྱོར་མི་ནུས་བཞིན། །རྣམ་པ་ངོ་བོ་རང་བཞིན་དག །གཅིག་དང་མི་གཅིག་མཐུན་མི་མཐུན། །ཐ་དད་པ་དང་རྟོགས་པས་སོ། །དུས་གསུམ་བདག་པོ་མ་ལུས་པ། །རིག་པ་འཛིན་པ་བསྟེན་ལས་བྱུང་། །དེ་ཉིད་སྔོན་ནས་ཡོད་མིན་ཞིང་། །རང་གར་སྤྱོད་པས་འགྲུབ་པ་ཡིན། །དེ་བས་རིག་འཛིན་རྡོ་རྗེ་འཆང་། །མ་ཡེངས་རྒྱུན་དུ་བསྟེན་བྱས་ཏེ། །ལུས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་མ་དག་པ། །མཆོངས་རྒྱུགས་ཉལ་དང་འཕྲས་དང་རྙོངས། །སྒོ་དགུའི་ཟག་པ་དུས་མིན་འདོར། །སྒེག་དང་འགྱིང་བག་འབྲུ་ཚུགས་དང་། །ཁྲི་ཆེ་བ་དང་མཐོན་པོར་འདུག །རྒྱན་ཆས་བཟང་པོ་མྱུར་བ་དང་། །བཞོན་པ་དང་ནི་བྱུག་དང་མཉེ། །བཟའ་བཏུང་རོ་ཡིས་བསྟར་བ་དང་། །གཞན་གྱི་བཀུར་སྡི་མཆོད་དང་མཉེས། །དེ་ཡི་དྲུང་དུ་བླང་བྱ་མིན། །ངག་གི་སྨྲ་བ་མ་བརྟགས་པ། །རྫུན་དང་ཕྲ་མ་བརླང་པོ་དང་། །ཚིག་རྩུབ་ངག་འཁྱལ་བབ་ཅོལ་དང་། །བཞད་གད་ཅོ་འདྲི་ག་ཞ་དང་། །བསྡིང་ཚིག་ཆགས་པའི་དྲེ་མོའི་གཏམ། །མ་རངས་པ་དང་མ་གུས་དང་། །མ་བསམ་མ་བརྟགས་མ་དྲིས་པའི། །ཚིག་དང་ངོ་དགའ་ལྐོག་འགྱུར་དང་། །ངན་པའི་ཚུལ་རྣམས་བརྗོད་པ་ནི། །ནམ་ཡང་སྨྲ་བར་མི་བྱ་སྟེ། །གཞན་ཡང་དེ་ཡི་དྲུང་དུ་མིན། །ཡིད་ཀྱི་བསམ་པ་ཚུལ་མིན་པ། །འདྲ་མཉམ་ཟླ་དང་དྲིན་མཉམ་དང་། །གྲོགས་དང་ཐ་མལ་ཡོན་ཏན་དང་། །སྐྱོན་དག་བསམ་པར་མི་བྱ་སྟེ། །རང་རྒྱུད་ཙམ་དུ་བརྟག་པ་མིན། །དེ་བས་དེ་ཡི་མིག་ལམ་དུ། །ཐལ་སྦྱར་པུས་བཙུག་སྤྱི་བོས་བཏུད། །དེ་ཡི་རྐང་པ་གུས་པས་བླང་། །མཐོང་ན་ལངས་ཤིང་ཕྱག་བཙལ་ཏེ། །བྱ་བ་ཐམས་ཅད་དེ་ཡི་རྗེས། །ལེགས་པ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་སྤྱད། །ངག་ཏུ་འཇ
Chinese
如此这般，圆满成就之身的教法，当安住之时到来之际，阿罗汉菩萨们，处于同时代的第四位。（佛法）仅存言教之时，应当更加重视，因为过去的诸佛，其以身调伏的众生已完全度尽，未来的诸佛尚未出现，仅依靠言教之时，为了策励心意传承的化身，将在那个时代出现。浊世的依凭者们，由于业和思想不纯净，不是实际调伏的对象，既看不到形体也听不到声音，因此会成为金刚持。如果完全抛弃与不清净之地相符的行为，而进入特殊状态，则不会有益处和证悟，譬如对于转生为旁生者，天人也无法施予利益。相、体性、自性，一与非一，相同与不同，通过不同和证悟来理解。三世的一切主尊，皆从依止持明者而生。他们并非先前就已存在，而是通过自主修行而成就。因此，应不散乱地恒常依止持明金刚持，身体的不净行为，如跳跃、奔跑、躺卧、伸展和弯腰，九门的不净在非时抛弃，妖娆和傲慢，姿态和步态，高大的床榻和高位，华丽的装饰和快速的，骑乘、涂抹和按摩，以味道来区分饮食，以及他人的恭敬、诋毁、供养和取悦，不应在其面前进行。语言的未加审察之语，谎言、离间、粗暴，恶语、胡言乱语、轻率，嘲笑、戏弄、讽刺，恐吓之语、贪爱的荡妇之语，不满和不恭敬，未经思考、未经审察、未经询问的，谄媚之语、暗中改变，以及恶劣的行为等言说，任何时候都不应说，此外也不应在其面前。心中不如法的想法，平等、同伴、恩情相等，朋友、平凡的功德和，过失等不应思量，不应仅在自己的相续中观察。因此，在其视线中，合掌、跪拜、以头顶礼，恭敬地捧起他的双足，见到时应起身并顶礼，一切行为都应顺应他，完全行持善妙之事，言语上应
English
Thus, when the teaching of the perfectly accomplished body is about to abide, the Arhats and Bodhisattvas are the fourth who exist at the same time. When only the verbal teaching remains, it should be given more importance, because the Buddhas of the past have completely exhausted the beings to be subdued by their bodies, and the Buddhas of the future have not yet appeared. When relying only on the verbal teaching, the incarnations that encourage the mind lineage will appear at that time. Those who rely on the degenerate times are not the actual objects to be subdued because of impure karma and thoughts. They cannot see the form or hear the sound, so they will become Vajradharas. If one completely abandons the behavior that is in accordance with the impure land and enters a special state, it will not be beneficial or realized. For example, for those who are born as animals, gods and humans cannot give benefit. Appearance, essence, and nature, one and not one, same and different, are understood through difference and realization. All the lords of the three times arise from relying on Vidyadharas. They did not exist before, but are accomplished through autonomous practice. Therefore, one should constantly rely on the Vidyadhara Vajradhara without distraction. Impure bodily actions, such as jumping, running, lying down, stretching, and bending over, the impurities of the nine gates should be abandoned at inappropriate times. Coquetry and arrogance, posture and gait, tall beds and high positions, gorgeous decorations and fast, riding, smearing, and massaging, distinguishing food and drink by taste, and others' respect, slander, offerings, and pleasing, should not be done in front of him. Unexamined words of speech, lies, discord, rudeness, harsh words, nonsense, recklessness, ridicule, teasing, sarcasm, threatening words, the words of a lustful prostitute, dissatisfaction and disrespect, unthinking, unexamined, unasked, flattering words, secret changes, and evil behaviors should never be spoken, and should not be in front of him. Improper thoughts in the mind, equality, companions, equal kindness, friends, ordinary merits, and faults should not be thought, and should not be examined only in one's own mind stream. Therefore, in his sight, join palms, kneel, bow with the crown of the head, respectfully hold his feet, when seeing him, stand up and prostrate, all actions should be in accordance with him, completely practice virtuous deeds, and in speech, one should
Tibetan
མ་པའི་ཚིག་དག་ནི། །བརྗོད་ཅིང་ཞུ་བ་ཉིད་དུ་བྱ། །དོན་ལྡན་བསྟོད་པ་ཡོན་ཏན་དང་། །བསྔགས་དང་ཆེ་བ་ལེགས་ པར་བརྗོད། །ཡིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཡོན་ཏན་དང་། །མཚུངས་པ་ཉིད་ཏུ་བལྟ་བ་སྟེ། །དེ་ལས་ལོག་པ་གཞན་མི་བསམ། །ཁྲོ་དང་བསྡུ་བ་ཉིད་རྣམས་སྤངས། །བསམ་པ་ཐམས་ཅད་ལེགས་བསམས་ཏེ། །མ་ལེགས་བསམ་པ་མི་བསྐྱེད་དེ། །དེ་ལ་བརྗོད་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །བཅོམ་ལྡན་རིག་པ་འཛིན་པ་ཡིས། །ཐོབ་བྱ་མ་ལུས་དེ་ལས་བྱུང་། །ཅི་འབྱོར་པ་ཡི་ཡོ་བྱད་བསྟབ། །ཕྱི་མའི་དུས་ན་སྙོག་པ་ཅན། །དུས་དང་ཉོན་མོངས་ལོངས་སྤྱོད་དང་། །ཚེ་དང་བལྟ་བ་མཐར་ཐུག་སྟེ། །མྱུར་དུ་བགྲོད་པ་ཅུང་ཟད་ཙམ། །བརྒྱད་ཁྲི་པ་ནས་བཅུ་ཡི་དུས། །དུས་མིན་འཆི་བ་ཤིན་ཏུ་མང་། །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་དང་། །ང་རྒྱལ་ཕྲག་དོག་ལ་སོགས་དག །སྟོབས་ཆེ་དེ་ཡི་གཉེན་པོ་ཆུང་། །ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་ཀྱི་ཕོངས་ཤིང་དབུལ། །སྤྲོས་པའི་མཐའ་གཉིས་བརྒྱད་སོགས་འཛིན། །དེ་དུས་རིག་པ་འཛིན་མིན་པས། །སྐྱབས་མཆོག་སུས་ཀྱང་མི་ནུས་ཏེ། །དེ་ལ་མཐར་ཐུག་བལྟ་བར་བྱ། །དེ་ལ་སྡིག་དང་བྱ་མིན་པའི། །ཉོན་མོངས་ལས་བྱུང་མ་ལུས་སྤངས། །དགེ་བ་ཕྱོགས་སྡུད་བྱ་བའི་ཆ། །གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་རྣམས་སྤྱད་ཅིང་བསྒྲུབ། །སྤང་བླང་ཕྱི་ནང་མི་བྱ་སྟེ། །གཙུག་གི་ནོར་བུ་བཞིན་དུ་བཀུར། །དངོས་པོ་བསམ་པ་ཡུལ་རྣམས་ཀུན། །རྣམ་དག་སྒོ་ཡི་ཏིང་ངེ་འཛིན། །ཆོས་དང་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དག །རང་གི་དགོས་པ་རབ་སྤངས་ཏེ། །དེ་ཉིད་ཕྱོགས་སུ་རབ་ཏུ་སྤྱད། །ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་འབད་པ་གང་། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྗེས་འབྲངས་ཤིང་། །དཀའ་ཐུབ་སྤྱད་པ་དང་བསྡོས་ཏེ། །རིམ་གྲོ་དང་ནི་བསྙེན་བཀུར་བྱ། །ཐུབ་པ་ཆེན་པོ་འཇིག་རྟེན་མཁྱེན། །གང་དུ་བསྟན་པ་འདས་གྱུར་ཏེ། །ལྔ་བརྒྱ་ཕྲག་དགུའི་དུས་ཉིད་དུ། །ང་ཡི་ཚུལ་ལྟར་འཆོས་པ་ཉིད། །ཚིག་དོན་ཡན་ལག་མཁས་གྱུར་ཀྱང་། །ང་རྒྱལ་དྲེགས་དང་རློམས་པ་ཡིས། །གཞན་དག་རྟེན་དང་ཆོས་ཀུན་ལ། །ཁྱད་དུ་གསོད་ཅིང་གཤེ་སྐུར་བརྗོད། །བསླབ་བྱ་ཀུན་ལ་ལེགས་གནས་ ཀྱང་། །གཞན་དོན་མི་སྤྲོ་རང་བཞིན་འདོད། །སེམས་ཀྱི་ལྷག་བསམ་བཟང་གནས་ཀྱང་། །འཇིག་རྟེན་ཆོས་ཀྱི་རབ་གཡེངས་ཏེ། །ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་ཕྱིར་སྤོང་བྱེད། །མཐར་ཐུག་གཞན་དོན་ལེགས་སྤྱོད་ཀྱང་། །ཡན་ལག་གཞན་རྣམས་སྡིག་པར་སྦྱོར། །ལེགས་སྤྱད་དེ་ཡི་ཡོན་ཏན་དང་། །སྤྲོ་བ་དག་གི་རྒྱ་ཆེ་ཡང་། །གོང་མའི་རིག་འཛིན་གཙོར་མི་འཛིན། །ལུས་ངག་དགེ
Chinese
母亲的这些话语是，应当讲述和祈请。讲述具有意义的赞颂、功德，以及赞扬和伟大。心中观想佛陀的功德，并视为相同。不思其他与之相悖之事。舍弃愤怒和吝啬。所有想法都好好思考，不生起不好的想法。对此有什么可说的呢？持明者凭借（上师）获得所有应得之物。献上所有力所能及的供品。未来的时代是混乱的，时代与烦恼、享受，以及寿命和究竟的见解，迅速消逝，只有少许。从八万年到十年的时代，非时而死非常多。贪欲、嗔恨、愚痴，以及我慢、嫉妒等等，力量强大，对治力弱小。享受方面贫穷困乏。执持戏论的二边八等。那时因为不是持明者，所以任何殊胜的救护都无能为力，因此要究竟地观察它。对于它，舍弃罪恶和不应做之事，以及所有烦恼所生之物。积聚善业，修持和成办对治的方面。不做内外舍弃和取舍，像顶上的宝珠一样恭敬。所有事物、想法、对境，都是清净之门的等持。舍弃自己的法、身体和享受等需求，完全用于那方面。身语意的努力，追随身语意的足迹，与苦行相伴，进行供养和侍奉。伟大的能仁（释迦牟尼佛）知晓世间。无论何处，当教法隐没时，在五百个九的时代，要像我一样调伏自己。即使精通词义和支分，也因我慢、傲慢和自负，贬低、辱骂其他所依和所有法。即使安住于所有应学之处，也不喜利他，只求自利。即使心中怀有善良的意乐，也被世间法所扰乱，舍弃微细的瑜伽。即使究竟行持利他，也用其他支分造罪。即使善行功德和喜悦广大，也不以先前的持明者为主。身语善。
English
These words of the mother are: one should speak and supplicate. Speak of meaningful praises, virtues, and well-spoken praises and greatness. In the mind, contemplate the virtues of the Buddha and regard them as the same. Do not think of anything else contrary to that. Abandon all anger and miserliness. Think well of all thoughts, and do not generate bad thoughts. What is there to say about this? The vidyadhara obtains all that is to be obtained through (the guru). Offer all the resources that are available. The future times are chaotic, times and afflictions, enjoyments, and lifespan and ultimate views, pass quickly, only a little remains. From the age of eighty thousand to ten years, untimely deaths are very numerous. Desire, hatred, ignorance, as well as pride, jealousy, and so on, are powerful, and their antidotes are weak. In terms of enjoyments, they are poor and destitute. Holding onto the two extremes of elaboration, eight, etc. At that time, because one is not a vidyadhara, no supreme refuge can help, therefore one should ultimately observe it. For that, abandon sins and things that should not be done, and all that arises from afflictions. Accumulate virtuous deeds, practice and accomplish the aspects of antidotes. Do not make inner and outer abandonment and acceptance, but revere them like a jewel on the crown of the head. All things, thoughts, and objects are the samadhi of the pure gate. Abandon one's own needs for dharma, body, and enjoyments, and fully apply them to that aspect. Whatever effort of body, speech, and mind, follow the footsteps of body, speech, and mind, accompany asceticism, and perform offerings and service. The great sage (Shakyamuni Buddha) knows the world. Wherever the teachings have disappeared, in the time of five hundred nines, one should tame oneself as I do. Even if one is proficient in words and meanings and branches, due to pride, arrogance, and conceit, one belittles and insults other supports and all dharmas. Even if one abides well in all that should be learned, one does not rejoice in benefiting others, but only seeks one's own benefit. Even if one has good intentions in the heart, one is distracted by worldly dharmas, and abandons subtle yoga. Even if one ultimately practices benefiting others, one uses other branches to commit sins. Even if the merits and joys of good deeds are vast, one does not take the previous vidyadharas as primary. Body and speech are virtuous.