Tibetan
ཞེས་པས་བསྐོར་བར་བསམ་ལ་བཟླས། །དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་འོད་ཟེར་ནི། །ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་གསལ་བ་བཞིན། །ཕྱོགས་བཅུ་ནམ་མཁའི་མཐའ་ཁྱབ་སྤྲོས། །ཡུལ་གསུམ་སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་བྱང་། །ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ། །རིག་པ་འཛིན་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན། །ཉན་ཐོས་ཞི་འགོག་ས་ལས་བཀྲོལ། །མྱུར་འགྲོ་ཐབས་ཀྱི་དོན་ལ་བཙུད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས། །ཤེས་བྱ་བག་ལ་ཉལ་བ་ཡི། །སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་རྡོ་རྗེ་ཡི། །ས་བཅུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སྦྱངས། །འཕགས་པའི་ཐུགས་དམ་དབྱིངས་ནས་བསྐུལ། །བདེ་གཤེགས་མཁའ་འགྲོ་ཚོགས་བཅས་ཀྱིས། །རིགས་ཀྱི་གཙོ་བདག་ཉིད་དུ་དགོངས། །འོད་ཟེར་བཅས་པ་སླར་འདུས་པས། །གནས་དབུས་ས་བོན་མཆོག་ལ་ཐིམ། །བརྟེན་པ་དེ་ཉིད་ལ་ཁྱབ་པས། །གནས་གསུམ་དེ་ཉིད་དག་པར་བསྒོམ། །ཕྱི་རོལ་བཟླས་པའི་སྦྱོར་བའོ། །ཡབ་ཡུམ་གསལ་བའི་སྐུར་ བསྒོམས་ཏེ། །མཁའ་གསང་བྱིན་བརླབས་སྦྱོར་བའི་ཚུལ། །བཟླས་པས་ཤེས་རབ་སེམས་དབུས་ནས། །དེ་ཉིད་ཐབས་ཀྱི་གནས་དེ་རུ། །མཐིང་ནག་ཡི་གེ་འབྲུ་ཚད་སྤྲོས། །དངོས་པོ་སྦྱངས་ཏེ་བཛྲའི་གཟུགས། །རྩེ་ལྔའི་དབུས་སུ་གསལ་བའི་དཀྱིལ། །ཨཱོཾ་ཞེས་བྱ་བ་དཀར་པོ་བསྒོམ། །ཐབས་ཀྱི་དབུས་ནས་ཤེས་རབ་གསང་། །མཁའ་ལ་ཏིལ་འབྲུ་ཙམ་དུ་སྤྲོས། །སྔར་བཞིན་མཛད་པའི་འོད་གསལ་ལས། །ཆུ་སྐྱེས་ངོས་བཞིའི་དབུས་དག་ཏུ། །སྐྱེ་མེད་བྱི་རུའི་མདོག་འདྲ་བསྒོམ། །དགུག་གཞུག་བཅིང་དང་དགེས་པས་བསྐོར། །རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱི་ཕོ་བྲང་ནས། །དེ་ཡི་ལམ་ནས་ཤུ་ཀྲ་བྱུང་། །ཤེས་རབ་ཀློང་དུ་རབ་འཕྲོས་པས། །སེམས་མའི་སྦུབས་ནས་ཐབས་དཀྱིལ་ཐིམ། །འོད་ཞུ་ངག་གི་ལམ་དུ་ཞུགས། །རྩ་ཆེན་གཉིས་ནས་དེ་ལ་ཐིམ། །དགེས་པའི་དུས་གཅིག་བརྟེན་པར་བསྒོམ། །པདྨའི་ཁུ་བ་དམར་ལ་དྭངས། །རྒྱུ་བ་སྟོབས་བཅས་བསྒྲུབ་གནས་ཞུགས། །ཉི་ཤུ་བརྒྱད་ཀྱི་ལམ་ལ་བརྒྱུད། །སྐུ་ཡི་གསང་བའི་ལུང་ནས་ཕྱུང་། །མཁའ་ནས་འོད་དམར་བབས་པ་ལས། །རྡོ་རྗེའི་སྦུབས་ནས་རླུང་དང་བཅས། །སྟེང་དུ་དྲངས་པས་བདག་པོ་གྱུར། །ནཱ་སཱ་གཡས་ནས་གཡོན་དུ་ཐིམ། །ཤེས་རབ་དབྱིངས་མ་རབ་ཏུ་གྱུར། །སྒྲ་དང་བཅས་པའི་ཧཱུཾ་གིས་དྲངས། །ཆོས་མ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལྡན་པས། །རླུང་གནས་བརྒྱུད་པ་དེ་ལགས་ལ། །དཀར་དམར་འོད་འདྲེས་བདེ་བ་ཆེ། །རྣམ་པར་རྟོག་མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །འདི་ནི་ནང་ལ་དམིགས་པའོ། །སྐད་ཅིག་ཏིང་འཛིན་གསལ་བསྒོམ་པའི། །ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་འཇུག་པ་དག །སྐུ་གསུང་ཐུགས་སུ་ཤེས་པ་ཡིས། །གཉིས་མེད་
Chinese
如是思维而念诵围绕。彼即智慧之光芒，如日轮之显明，普照十方虚空之边际，三界之障垢无余清净，一切皆为智慧之行境。为持明者之义利，从声闻寂灭地解脱，置于速疾方便之义中。诸大菩萨，知所知习气之，障垢无余以金刚之，十地三摩地清净。从圣者之意誓界中策励，善逝空行众眷属，观想为种姓之主。光芒尽收复聚集，处中种子融入胜妙，依凭彼者而遍布，三处彼者观为清净。此外为念诵之外加行。观想父母明观之身，虚空秘密加持之方式，念诵以智慧心之中央，彼即方便之所处，深蓝黑色字如豆量散布。事物清净为金刚之形，五股杵之中央明观之轮，观想名为ཨཱོཾ་（藏文：ཨཱོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）之白色。从方便之中央智慧秘密，如虚空芝麻许散布，如前一般作之光明中，于莲花四面之中央，观想如无生珊瑚之颜色。以勾、摄、缚、喜而围绕，从金刚持之宫殿中，从彼之道路生出明点，于智慧界中极散布，从母心之管中融入方便轮。光芒融于语之道路，从二大脉融入彼中，观想喜乐之时一依凭。莲花之精液红而清澈，流动具力入于修处，经历二十八之道路，从身之秘密处取出。从虚空降下红光，从金刚之管中与风俱，向上提携成自主，从右鼻融入左鼻，智慧界母极增长，以具声之ཧཱུཾ་（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）牵引。法母具菩提心，是为风脉之传承，白红光混合大乐，无分别任运成就。此为内之所缘，刹那三摩地明观之，身语意之行持，以知为身语意，无二
English
Thus, contemplate and recite, circling around. That very wisdom radiance, like the clarity of the sun's mandala, spreads throughout the ten directions, pervading the expanse of the sky. The obscurations of the three realms are entirely purified, and everything becomes the realm of wisdom's activity. For the benefit of the Vidyadharas, it liberates from the state of peace and cessation of the Shravakas, placing them in the meaning of swift-going means. The great Bodhisattvas, the habitual tendencies of what is to be known, their obscurations are entirely purified by the Vajra's ten grounds of Samadhi. From the sphere of the vows of the Noble Ones, it is urged forth. The Sugatas, along with the assembly of Dakinis, are regarded as the lords of the lineage. The rays of light, along with them, re-gather, dissolving into the supreme seed in the central place. By pervading that which is relied upon, contemplate the three places as being pure. This is the outer practice of recitation. Contemplate the clear form of the Father and Mother, the manner of the blessing of the secret space. Through recitation, from the center of the wisdom mind, in that very place of skillful means, dark blue-black letters, like sesame seeds, are scattered. Purifying the objects into the form of a Vajra, in the center of the five-pronged one, in the center of the clear wheel, contemplate the white syllable called ཨཱོཾ་(Tibetan: ཨཱོཾ，Devanagari: ओम्，Romanization: oṃ，Literal meaning: Om). From the center of skillful means, the secret of wisdom, is scattered like sesame seeds in the sky. From the clear light of the previous activity, in the center of the four faces of the lotus, contemplate a color like unborn coral. Surrounded by hooks, snares, bonds, and joy, from the palace of Vajradhara, from that path, Shukra arises. Spreading greatly into the realm of wisdom, from the womb of the Mind-Mother, it dissolves into the center of skillful means. The light dissolves into the path of speech, dissolving into it from the two great channels. Contemplate relying on the time of joy. The essence of the lotus, red and clear, flowing with strength, enters the place of accomplishment, passing through the path of twenty-eight, extracted from the secret valley of the body. From the sky, red light descends, from the tube of the Vajra, along with the wind, drawn upwards, it becomes the master. From the right nostril, it dissolves into the left, the Wisdom-Dhatu-Mother greatly increases, drawn by the sound of ཧཱུཾ་(Tibetan: ཧཱུཾ，Devanagari: हुं，Romanization: hūṃ，Literal meaning: Hum). The Dharma-Mother, endowed with Bodhicitta, is the lineage of the wind-channel. White and red light mix, great bliss, non-conceptual, spontaneously accomplished. This is the object of focus within. The instantaneous Samadhi, contemplating clearly, the activities of body, speech, and mind, knowing them as the Body, Speech, and Mind, non-dual.
Tibetan
གསང་བ་ཤེས་པར་སྤྱོད། །རང་གི་ངང་གིས་གྲུབ་པ་ནི། །གསང་བ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བའོ། །འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །གསུང་གི་སྒྲ་དབྱངས་རྫོགས་པ་སྟེ། །གསང་སྔགས་དགོངས་པའི་གཏིང་བྱུང་ནས། །རྣལ་འབྱོར་ངག་གི་ཆེ་བའོ། །ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཞི་བ་འདུས་པ་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས། གསང་བ་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གཅིག་པའོ།། །།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས། འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཀྱེ་མ་འདུས་པའི་ཚོགས་རྣམས་ཀུན། །གསང་སྔགས་རོལ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་འདིར། །ཕྲིན་ལས་མཛད་པ་སྣ་ཚོགས་པའི། །ལས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གསུངས་པ་ཡང་། །འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་དངོས་གྲུབ་སྟེ། །མྱ་ངན་འདས་པ་རྟོགས་མི་འགྱུར། །དེ་བས་དེ་ཉིད་རྟོགས་བྱའི་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གསང་ཆེན་ལམ། །རྫོགས་དང་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་བཤད། །འཁོར་འདས་དུས་གསུམ་ཕྱོགས་བཅུ་ཡི། །རྫས་དང་དངོས་པོ་རྣམ་པ་དག །རྣམ་ཤེས་འབྱུང་བ་ཕུང་པོ་དང་། །ཡུལ་དང་སྐྱེ་མཆེད་བསམ་པ་སྟེ། །འདི་དག་རྫོགས་པའི་རང་བཞིན་པས། །ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་ཡབ་ལྔར་རྫོགས། །འབྱུང་བ་ལྔ་ཉིད་ཡུམ་ལྔར་རྫོགས། །རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་སེམས་དཔའ་བརྒྱད། །ཡུལ་བརྒྱད་སེམས་མ་བརྒྱད་དུ་རྫོགས། །མུ་བཞི་སྒོ་བཞིར་གནས་པ་སྟེ། །རྩ་བའི་ཉོན་མོངས་ཐུབ་པ་དྲུག །ཡིད་ཀྱི་བྱེད་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་། །ཆོས་སུ་བྱ་བ་ཀུན་བཟང་མོ། །ཡེ་ནས་མཉམ་དུ་གནས་པ་ལ། །ཕྱི་ནས་བཙལ་ཞིང་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད། །སྔར་བཞིན་དབྱིངས་སུ་གཤེགས་པས་ན། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་བདེ་བས་ན། །བདེ་བར་གཤེགས་ཏེ་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །མ་སྤངས་པ་ཉིད་སྤངས་པ་སྟེ། །མ་ཐོབ་པས་ན་ཐོབ་པའི་མཆོག །གཏོང་བ་དང་ནི་མཐུ་དང་བློས། །ཐེག་པ་གཅིག་གི་མཐར་ཐུག་པར། །གོ་ཆ་སྦྱོར་བ་མཆོག་ལྡན་པས། །སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་སྣང་བ་ངེས་མེད་པས། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ལུས་ཞེས་བྱ། །རང་བཞིན་ལམ་དང་འབྲས་བུ་དང་། །སེམས་ཉིད་ཆོས་ཉིད་དེ་ཉིད་ཀྱི། །ངོ་བོ་རྟོག་པའི་དྲི་མ་དང་། །ལས་ཀྱི་རྙོག་མ་བྲལ་བ་དག །འོད་གསལ་སྣང་བར་གྱུར་པའོ། །དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་ཐབས་ཤེས་རབ། །སྣང་སྟོང་སྲིད་དང་ཞི་བ་དང་། །དེ་ལ་གནས་དང་ལྷག་པར་མཐོང་། །མཉམ་པར་བཞག་ཅིང་རྗེས་ཀྱིས་ཐོབ། །རྟོག་པ་དང་ནི་བསྣོལ་བའི་ཆོས། །མ་ལུས་གཉིས་མེ
Chinese
行持于了知秘密。自之任运成就者，乃秘密之极结合。此乃一切佛之，语之音声圆满，由秘密真言之意生起深处，瑜伽士语之伟大。如是宣说。寂静忿怒根本续第十一章，秘密真言之如是性之极结合开示竟。 其后，薄伽梵吉祥普贤王如来，入于心性极清净之自性光明之三摩地，如是宣说：奇哉！汇聚之诸众，于秘密真言嬉戏之坛城中，事业行持种种之，事业差别所说亦，乃超离世间之成就，不证悟寂灭。是故为了证悟彼，诸佛之大秘密道，说为圆满与大圆满。轮回涅槃三时十方之，物与事物诸形相，识与生起蕴与，境与生处思维等，此等乃圆满之自性故，五蕴圆满为五父。五大自性圆满为五母。八识聚圆满为八菩萨。八境圆满为八明妃。四隅安住于四门，根本烦恼能胜六。意之作者普贤，法之所作普贤女。本初俱生安住于，外境寻觅修持皆无有。如前于法界逝没故，名曰如来。本体性之安乐故，安乐逝没而成正觉。未舍弃即是舍弃，未获得故乃获得之胜。布施与神通及智慧，于一乘之究竟处，具足甲胄结合之殊胜，乃大菩萨之自性。彼亦显现不定故，名为如幻之身。自性道与果，心性法性彼性之，本体分别之垢染与，业之垢染远离者，化为光明显现。法界与智慧方便胜慧，显现空性有寂与，于彼安住与殊胜见，等持且随之获得。分别与交错之法，无余二取。
English
Practice knowing the secret. That which is spontaneously accomplished is the ultimate union of secrets. This is the complete sound of speech of all Buddhas. From the depths of the meaning of secret mantras arises the greatness of the yogi's speech. Thus it was declared. Chapter Eleven of the Root Tantra of Peaceful and Wrathful Deities: The Teaching on the Ultimate Union of Suchness of Secret Mantras. Then, the Bhagavan, the glorious Samantabhadra, entered into the samadhi of the self-luminous nature of the perfectly pure mind, and spoke thus: Listen, all you assembled hosts, in this mandala of the play of secret mantras, the various activities and deeds that are spoken of are also the attainments that transcend the world, and one will not realize nirvana. Therefore, in order to realize that, the great secret path of all Buddhas is taught as completion and great completion. The substances and entities of the three times and ten directions of samsara and nirvana, consciousness, elements, aggregates, objects, sense bases, and thoughts, these are the nature of completion. Therefore, the five aggregates are completed as the five fathers. The five elements themselves are completed as the five mothers. The eight consciousness aggregates are completed as the eight bodhisattvas. The eight objects are completed as the eight consorts. The four corners abide in the four doors. The six root afflictions are overcome. The agent of mind is Samantabhadra. The object of Dharma is Samantabhadri. Since they have always co-existed, there is no searching or practicing from the outside. Since they depart into the dharmadhatu as before, they are called Tathagatas. Because of the bliss of intrinsic nature, they depart in bliss and become fully enlightened Buddhas. Non-abandonment is abandonment. Because it is not attained, it is the supreme attainment. Through generosity, power, and wisdom, at the ultimate end of the one vehicle, possessing the supreme armor of union, is the nature of a great bodhisattva. Moreover, because appearance is uncertain, it is called an illusory body. The nature of the path and the fruit, the nature of mind, the nature of Dharma, the very nature of that, those who are free from the defilement of conceptualization and the turbidity of karma, are transformed into the appearance of clear light. Dharmadhatu and wisdom, skillful means and prajna, appearance and emptiness, existence and peace, abiding in that and superior seeing, remaining in equipoise and subsequently attaining. All the dharmas of conceptualization and intermingling, without exception, are non-dual.