Tibetan
། །གཟུང་བྱ་དྲི་མ་དང་བྲལ་བས། །དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔར་གསལ། །མི་འགྱུར་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྒོམས་པས། །མཚན་མ་ལྔ་བསྟན་སྲོག་གི་ལམ། །ནམ་མཁའི་ཁམས་ལ་སོ་སོར་བསྟན། །འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་སྣང་བ་ཡིན། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དབྱེར་མེད་པའི། །དངོས་བསྡུ་གཟུགས་ཀྱི་ནང་དུ་བསམ། །སྐད་ཅིག་མ་ཡི་ཡེ་ཤེས་གསལ། །སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་སེལ་བར་བྱེད། །དེ་ནས་འཁོར་གྱིས་ཡང་ཞུས་པ། །རང་རིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་གང་། །དེ་ཡི་རྒྱུ་ནི་ཇི་ལྟ་བུ། །གང་ཞིག་གིས་ནི་རྐྱེན་དུ་འགྱུར། །འབྲས་བུ་འདོད་པ་ཇི་ལྟར་འགྲུབ། །འབྱུང་བའི་དུས་ནི་ཇི་ཙམ་ན། །ཚུལ་ནི་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ངེས་པར་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་གང་། །ཉེ་བར་མཚོན་པའི་དཔེ་གང་ཡིན། །དགོས་པ་ཡང་ནི་ཅི་ཞིག་ལགས། །མཚན་ཉིད་མཚོན་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། །གཞི་དང་ངོ་བོ་མཚན་ཉིད་རྣམས། །མ་ལུས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་བདག་ཉིད། །མཐའ་བྲལ་མ་སྤངས་མ་ཐོབ་པ། །སྒྲོ་སྐུར་དང་བྲལ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དང་བདག་ཏུ་བལྟ། །ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱིས། །ཉོན་མོངས་ཉེར་ལེན་མཚུངས་པར་ལྡན། །བག་ཉལ་ཀུན་ལྡང་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་བསོད་ནམས་དང་། །དེ་མ་ཡིན་དང་མི་གཡོའི་ལས། །ལེགས་ཉེས་ཕྲ་རགས་མང་ཉུང་གིས། །མྱ་ངན་འདས་དང་འཁོར་བར་སྦྱར། །འབྲས་བུ་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་། །ཆོས་དང་འཕེན་པའི་སྐལ་བ་ཡིས། །ཇི་ལྟར་བསམས་དང་སྨོན་ལམ་དང་། །འཇུག་པའི་ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བྱེད། །དུས་ནི་དུས་གསུམ་ཐམས་ཅད་དུ། །འཁྲུལ་དང་མ་འཁྲུལ་གནས་དེ་ཉིད། །འདོད་དང་མི་ འདོད་ལ་སོགས་པའི། །གནས་སྐབས་སོ་སོར་འབྱུང་བའོ། །ཚུལ་ནི་ཡང་དག་ལོག་པ་དང་། །ངེས་དང་མ་ངེས་སྣང་མི་སྣང་། །སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ནི་བྲལ་བ་དང་། །ཐོབ་པའི་བདེ་སྡུག་ཐ་དད་མྱོང་། །མ་བཅོས་རྒྱུན་གྱི་སྐད་ཅིག་མ། །གཅིག་གིས་དུས་གསུམ་དུས་མེད་པར། །རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་ཕྱོགས་གཅིག་གིས། །ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་ངེས་པར་འགྲུབ། །རྩ་མེ་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་བཞིན། །རིན་ཆེན་རྒྱུར་བྱེད་སྟོང་སྒྲ་དང་། །གསལ་དྲི་མ་གཡོས་སྣ་ཚོགས་ལུས། །མཚོན་པ་དཔེ་ཡི་ཉེ་ཕྱོགས་ཡིན། །རང་གི་ངོ་བོ་ཐོག་མ་ཡིན། །རྣམ་པར་རྟོག་བྲལ་རྣལ་འབྱོར་ཏེ། །རྟེན་སོགས་རྒྱུ་འབྲས་འགོག་པ་ལ། །ལོག་པ་དགག་པའི་གོལ་བའོ། །གཅིག་དང་དུ་མར་འཛིན་པ་དང་། །མཐའ་བརྒྱད་བྲལ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན། །བརྡ་ཐབས་བྱིན་རླབས་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས། །ཉམས་སུ་མྱོང་བས་མཚན
Chinese
應持之境遠離垢染故，彼即明現為智慧心。修持不變菩提心故，五種徵相指示命脈道。於虛空界中各別指示，乃是光明之壇城顯現。方便與智慧無有分別，實物攝集於形體之中觀想。剎那間之智慧明現，能將所有障礙消除淨盡。其後眷屬又復請問言：自明菩提心者為何耶？彼之因是為何等耶？何者復能轉為其助緣？欲求之果如何能成就？生起之時是於何時耶？其理又將如何生起耶？何者能使必定成就耶？以何譬喻能近似表示？所需為何事物耶？徵相表示之方式為何耶？薄伽梵開示聖言：基、自性與徵相等等，悉皆本自俱足之自性。遠離邊執、未捨未得之，遠離增益與損減菩提心。俱生而視之為我者，以普徧分別之幻術力，與煩惱近取蘊相同具足。習氣普徧生起乃是因。俱生助緣乃是福德與，非福德及不動之業。善惡粗細多寡之別，能將涅槃與輪迴相結合。果報以身與受用及，法與投生之分位力，隨其如何思惟與發願，及趣入之業而有差別。時乃於三時一切時，迷亂與不迷亂彼即是。欲求與不 欲求等等之，各別狀態中生起也。理乃是真實與顛倒及，決定與未決定顯與不顯。以種種而遠離之與，獲得之苦樂各異感受。未作做常恆之剎那間，一以貫之三時無時中。了悟與未悟一方者，普徧周遍一切必定成。如根脈火輪等等四者，珍貴為因空性之聲與，明淨垢染動搖種種身。表示譬喻乃是近似之方。自之體性乃是最初者，遠離分別之瑜伽士也。於所依等因果遮止上，乃是遮破邪謬之歧途。執著一與多者及，具有遠離八邊之自性。以符號方便加持與理路，以實修體驗而表示。
English
Since the object of grasping is free from defilement, it is clear as the wisdom mind itself. By meditating on the unchanging Bodhicitta, the five signs indicate the path of life. They are separately shown in the realm of space, which is the appearance of the mandala of light. The inseparability of skillful means and wisdom is contemplated by gathering the essence within the form. The wisdom of a moment is clear, and it eliminates all obscurations. Then the retinue asked again: What is self-awareness, the Bodhicitta? What is its cause? What serves as its condition? How is the desired result achieved? When does it arise? How does it arise? What makes it definitely accomplished? What example closely represents it? What is its purpose? What is the way to represent its characteristics? The Bhagavan said: The basis, essence, and characteristics, etc., are all inherently self-perfected. Bodhicitta is free from extremes, neither abandoned nor attained, free from exaggeration and denigration. It is co-emergent and regarded as self, with the magical power of pervasive discrimination, equally endowed with afflictions and close clinging. The universal arising of habitual tendencies is the cause. The co-emergent condition is merit, non-merit, and unwavering action. The distinction between good and bad, subtle and gross, much and little, combines nirvana and samsara. The result is differentiated by the power of body, enjoyment, dharma, and the destiny of rebirth, according to how one thinks, aspires, and engages in action. Time is all three times, the state of confusion and non-confusion itself. Desire and non- desire, etc., arise in separate states. The principle is truth and falsehood, certainty and uncertainty, appearance and non-appearance. It is separated from various things, and one experiences different kinds of happiness and suffering that are obtained. In the uncreated, continuous moment, one pervades all three times and timelessness. One who realizes and does not realize, in one direction, definitely accomplishes everything. Like the root, fire wheel, etc., the precious cause is the sound of emptiness, the clear, defiled, moving, and various bodies. The representation is the near side of the example. One's own essence is the first, the yogi free from discrimination. On the basis of the cause and effect of the support, etc., it is the wrong path of refuting falsehood. Holding onto one and many, and possessing the nature of being free from the eight extremes, it is indicated by symbols, skillful means, blessings, and reasoning, and experienced through practice.
Tibetan
་ཉིད་ཤེས། །དེ་ནས་འཁོར་གྱིས་ཡང་ཞུས་པ། །རྒྱུད་རྣམས་ཀྱི་ནི་སྟོན་པ་གང་། །དེ་དག་གནས་ཀྱང་ཅི་འདྲ་ཞིག །དེ་བཞིན་ཐུགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གང་། །འཁོར་གྱི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ། །དུས་ནི་ཇི་ཙམ་ཞིག་ན་འབྱུང་། །རིག་པའི་རྗེས་འཛིན་ཇི་ལྟ་བུ། །གླེང་སློང་ཞེས་བྱ་གང་ཞིག་ལགས། །དོན་དུ་གཉེར་བ་གང་ལ་བྱ། །དེ་དག་བྱེ་བྲག་དབྱེ་བ་གང་། །ལམ་གྱི་ཡན་ལག་གང་གིས་བསྡུ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དོན་གྱི་མཆོག །སྐྱོན་མེད་ཐམས་ཅད་འདུས་པ་ཡིན། །ལྔ་དྲུག་གཅིག་གཉིས་གསུམ་བཞིས་བསྡུས། །གདུལ་བྱའི་རིགས་ལ་སྣ་ཚོགས་སྣང་། །གསང་བའི་བྷ་ག་ནམ་མཁའི་ཁམས། །མཐའ་བྲལ་བསམ་མི་ཁྱབ་ལ་བཞུགས། །སྐལ་ཡོད་སྐྱེས་བུའི་རིགས་ཀུན་ལ། །ངེས་དང་མ་ངེས་ལྔ་དང་ལྡན། །ཐུགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བྱེ་བྲག་མེད། །མ་བསྟན་མ་གསུངས་པར་གནས་ཀྱང་། །ཐ་དད་སྐུ་དང་གསུང་གི་ཚོགས། །བདག་ལ་ཉེ་བར་སྟོན་པར་མཐོང་། །ཉན་པ་པོ་ནི་དུས་གསུམ་གྱི། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། ། ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་ལྷ་ལ་སོགས། །རིམ་བཞིན་རང་ལ་བསྟན་པ་འཁོར། །དུས་དང་བྲལ་བའི་དུས་གསུམ་ཉིད། །དུས་བཞི་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་སྦྱོར། །རྫོགས་གཉིས་གསུམ་དང་རྩོད་པ་ལ། །གང་རིགས་ཐ་དད་སོ་སོར་འབྱུང་། །ཇི་ལྟར་མོས་པ་དེ་ཡིས་འདུལ། །དེ་ནས་རིག་པ་འཛིན་པ་དག །ཕྱི་ནང་གསང་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཏེ། །ཉན་ཐོས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། །བརྟུལ་ཞུགས་འཛིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཏེ། །ཅིག་ཆར་རིམ་དང་ཐོད་རྒལ་དང་། །དམན་དང་མཆོག་དང་བར་མ་དང་། །རྒྱུ་དང་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཚུལ། །ལས་དང་མོས་པ་སྤྱོད་པ་དང་། །ལམ་གྱི་ས་ཡིས་ཡོན་ཏན་བསྡུས། །དང་པོ་པ་དང་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད། །བརྟུལ་ཞུགས་དང་ནི་མཉམ་གཞག་གིས། །རིག་པ་འཛིན་པའི་སྤྱོད་པ་བསྡུས། །མཐར་ཐུག་པ་ནི་ཐུན་མོང་ཡིན། །རྒྱུད་ཀུན་གྱི་ནི་གླེང་བསླང་བ། །ཨེ་བཾ་མ་ཡཱ་ཤྲུ་ཏ་བྷ་ག་བཱ་ན་ཀཱ་ཡ་བཱ་ཀ་ཙིཏྟ་སཾ་མུ་དི་ཏ། བཛྲ་མ་ན་ཏ་ཡང་བ་ན་ཏ། འདི་ཉིད་ཀྱི་ནི་སྒྲས་བརྗོད་པའི། །ཡོན་ཏན་མ་ལུས་གླེང་གཞིའོ། །དེ་ཡིས་གླེང་བསླང་ཉིད་དུ་འགྱུར། །གཞི་དང་ལམ་དང་འབྲས་བུ་དག །འདི་ཡི་དོན་དུ་གཉེར་བྱ་ཡིན། །ཤེས་བྱ་གཤིས་དང་ལམ་གང་ཟག །ཐོབ་བྱ་འབྲས་བུ་དག་གིས་དབྱེ། །བསོད་ནམས་དང་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །ཚོགས་དང་སྨིན་དང་གྲོལ་བ་དང་། །བསྐྱེད་དང་རྫོགས་དང་ཤིན་ཏུ་རྫོགས། །རྣལ་འབྱོར་གསུམ་གྱིས་རབ་ཕྱེ་བའི། །ལམ་གྱི་ཡན་ལག་རབ་ཏུ་བསྡུས། །མ་འོངས་པ་ཡི་དུས
Chinese
知晓自性。 之后眷属又请问： “诸续部的导师是谁？ 彼等所居之处是何等？ 如是心意的差别是什么？ 眷属的相状是怎样？ 何时才能出现？ 明智的继承是怎样？ 所谓‘开端’是什么？ 于何处寻求意义？ 彼等差别是什么？ 以何者归纳道的支分？” 薄伽梵开示说： “普贤是意义之最胜， 无垢一切皆聚集。 以五六一二三四归纳。 于所化之族类显现种种。 秘密莲花是虚空界， 安住于离边不可思议处。 于具缘士夫的一切族类， 具有决定与不决定之五种。 心意的差别无有分别， 虽未指示亦未宣说， 然于各异之身与语之众， 见其向我亲近示现。 听闻者乃三时之， 佛陀菩提萨埵与， 声闻缘觉天等众， 依次向自示现之眷属。 远离时间之时三者， 结合为四时平等性。 于圆满二三及诤论中， 随其所宜各别而生。 随其所欲而调伏之。 之后明智执持者， 以内外秘密之方式， 声闻菩提萨埵与， 执持苦行之方式， 同时次第与顿超， 下劣殊胜与中等， 因与道与果之方式， 业与意乐行持与， 以道之地归纳功德。 初学者与恒常行者， 以苦行与等持， 归纳明智执持之行持。 究竟者乃共同。 诸续部之开端： ཨེ་བཾ་མ་ཡཱ་ཤྲུ་ཏ་བྷ་ག་བཱ་ན་ཀཱ་ཡ་བཱ་ཀ་ཙིཏྟ་སཾ་མུ་དི་ཏ། （藏文）ཨེ་ཝཾ་མ་ཡཱ་ཤྲུ་ཏ་བྷ་ག་ཝཱན་ཀཱ་ཡ་ཝཱ་ཀ་ཙིཏྟ་སཾ་མུ་དི་ཏ། （梵文天城体）evam maya shruta bhagavan kaya vak chitta sammudita（梵文罗马拟音）如是我闻薄伽梵身语意欢喜 བཛྲ་མ་ན་ཏ་ཡང་བ་ན་ཏ། （藏文） བཛྲ་མ་ན་ཏ་ཡཾ་བ་ན་ཏ། （梵文天城体）vajra manata yam banata（梵文罗马拟音）金刚慢等禁缚。 此之以音声所诠说， 所有功德皆是开端之基础。 由此即成开端本身。 基础与道与果等， 是为此之意义所应寻求。 所知自性与道之人， 所获之果等所区分。 福德与智慧之， 资粮与成熟与解脱与， 生起与圆满与极圆满， 以三种瑜伽善分别， 道的支分善加归纳。 未来之时。
English
Knowing the self-nature. Then the retinue asked again: "Who is the teacher of all the tantras? What is the nature of their dwelling place? Likewise, what is the difference in their minds? What is the characteristic of the retinue? When will it occur? What is the nature of the succession of wisdom? What is meant by 'beginning'? Where should meaning be sought? What are the differences between them? With what are the limbs of the path summarized?" The Bhagavan replied: "Samantabhadra is the supreme meaning, All that is faultless is gathered together. Summarized by five, six, one, two, three, and four. Various appearances arise for the sake of those to be tamed. The secret lotus is the realm of space, Abiding in the boundless, inconceivable place. For all the families of fortunate individuals, There are five certain and uncertain. There is no difference in the mind, Although not indicated or spoken, Yet the various assemblies of body and speech, Are seen to show closeness to me. The listeners are of the three times, The Buddhas, Bodhisattvas, and Shravakas, Pratyekabuddhas, gods, and so on, Are the retinue that shows themselves in order. The three times, free from time, Are joined into the equality of the four times. In the perfect two, three, and disputes, Whatever is appropriate arises separately. Taming them according to their inclinations. Then the holders of wisdom, In the manner of outer, inner, and secret, The Shravakas, Bodhisattvas, and In the manner of holding asceticism, Simultaneously, gradually, and transcendently, The inferior, superior, and intermediate, In the manner of cause, path, and fruit, Action, intention, conduct, and Virtues are summarized by the grounds of the path. The beginner and the constant practitioner, With asceticism and equipoise, The conduct of the holders of wisdom is summarized. The ultimate is common. The beginning of all the tantras: ཨེ་བཾ་མ་ཡཱ་ཤྲུ་ཏ་བྷ་ག་བཱ་ན་ཀཱ་ཡ་བཱ་ཀ་ཙིཏྟ་སཾ་མུ་དི་ཏ། （Tibetan）ཨེ་ཝཾ་མ་ཡཱ་ཤྲུ་ཏ་བྷ་ག་ཝཱན་ཀཱ་ཡ་ཝཱ་ཀ་ཙིཏྟ་སཾ་མུ་དི་ཏ། （Sanskrit Devanagari）evam maya shruta bhagavan kaya vak chitta sammudita（Sanskrit Romanization）Thus have I heard, the Blessed One rejoiced in body, speech, and mind. བཛྲ་མ་ན་ཏ་ཡང་བ་ན་ཏ། （Tibetan） བཛྲ་མ་ན་ཏ་ཡཾ་བ་ན་ཏ། （Sanskrit Devanagari）vajra manata yam banata（Sanskrit Romanization）Vajra pride, etc., binding. All the qualities expressed by this sound, Are the basis of the beginning. By this, it becomes the beginning itself. The basis, path, and fruit, etc., Are what should be sought for this meaning. The knowable nature and the person of the path, Are distinguished by the fruit to be obtained, etc. The accumulations of merit and wisdom, And maturation and liberation, and Generation, perfection, and utmost perfection, With the three yogas well distinguished, The limbs of the path are well summarized. The time of the future.