Tibetan
་ཡས་ཞིང་དག་ཡིན། །ཐམས་ཅད་པདྨ་བརྫུས་སྐྱེས་ཡིན། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་གྱི་ས་རུ་སྐྱེ། །ཞེ་སྡང་ཆེན་པོའི་མཚན་ཉིད་ནི། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་ཞེ་སྡང་ཞིང་། །ཞེ་སྡང་དངོས་པོ་མེད་ཤེས་ན། །སྡང་དང་མི་སྡང་མཉམ་ཤེས་ཏེ། །ཅིས་ཀྱང་མི་ཚུགས་རྡོ་རྗེ་ཡིན། །མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་ངང་ཉིད་ནི། །ཐམས་ཅད་ཀུན་ལ་དབྱེར་མེད་དེ། །དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་ ཀུན་ལ་སྣང་། །དེ་བཞིན་ཕལ་གྱིས་མཉམ་མི་ཤེས། །དེས་ནི་ཞེ་སྡང་ཉིད་དུ་མཐོང་། །ཡང་དག་རྟོགས་པས་རབ་བརྟགས་ན། །ཞེ་སྡང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡིན། །གཏི་མུག་རྨོངས་པ་ཞེས་བརྗོད་པས། །ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀུན། །དོན་དམ་དུ་ནི་དབྱེར་མེད་ལ། །ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་མིག་ཡོར་ཚུལ། །སྣང་བ་ཉིད་ན་དངོས་མེད་པས། །དེ་ལ་སུ་ཞིག་བདག་ཏུ་འཛིན། །ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་མི་དམིགས་པ། །ཤེས་རབ་ཅན་གྱི་གཏི་མུག་ཡིན། །དེ་རྟོགས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །ང་རྒྱལ་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི། །མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གནས་བཅས་ནས། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་ཐེག་དམན་ལ། །ཤིན་ཏུ་ང་རྒྱལ་ཆེན་པོར་སྣང་། །ང་རྒྱལ་ཞི་བ་སོ་སོ་མིན། །རང་བཞིན་མེད་པས་དབྱིངས་སུ་འདུས། །འདི་ནི་ཡོན་ཏན་འབྱུང་གནས་ཡིན། །དེ་བཞིན་དག་པར་ཤེས་པར་བྱོས། །ཕྲག་དོག་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི། །ང་དང་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་སྟེ། །འཛིན་ཉིད་དངོས་པོ་ཡོད་མ་ཡིན། །མཉམ་མི་ཤེས་ལ་ཕྲག་དོག་ཅིང་། །ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་འདུས། །མི་མཉམ་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་སྡོམ། །དེ་བས་ཕྲག་དོག་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བདག་ཏུ་བཅིངས། །གཟུང་དང་འཛིན་པས་ཤིན་ཏུ་དོག །གཟུང་འཛིན་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །དོག་ཡངས་མེད་དེ་ཐམས་ཅད་མཉམ། །དེ་ཉིད་ཤེས་པས་ལས་རབ་འགྲུབ། །ཕུང་པོ་ལྔ་ཞེས་བྱ་བའི་དམ་ཚིག་ནི། ཕུང་པོ་ལྔ་པོར་སྣང་བ་ཡང་། །ཀུན་རྫོབ་བྱ་བ་སྣ་ཚོགས་བྱེད། །བདེ་བའི་ཡུལ་དང་མི་བདེའི་ཡུལ། །སོ་སོའི་རོ་རྣམས་མྱོང་བྱེད་ཅིང་། །ལྔ་པོའི་མཚན་ཉིད་བཤིག་བྱས་ནས། །སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་དངོས་པོ་མེད། །གང་གིས་དེ་ལ་དངོས་བཟུང་ན། །ངན་སོང་གསུམ་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །དེ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི། །སྣང་བ་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་མེད། །སྣང་མེད་དེ་ཉིད་སྣ་ཚོགས་སྟོན། །སྣང་དང་མི་སྣང་གཉིས་སུ་མེད། །དེ་རྟོགས་རྣམ་པར་ཐར་པའི་གནས། །གཟུགས་ཉིད་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ། །ཚོར་བའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི། །ཀུན་ལ་རྣམ་གསུམ་འབྱུང་མོད་ཀྱི། །བདེ་དང་མི་བདེ་དངོས་པོ་མེད། །གཉི་ག་མ་ཡིན་ལུང་མ་ བསྟན། །སྣ་ཚོགས
Chinese
是莲花化生之净土，一切皆为莲花化生，于金刚持之地而生。嗔恨之自性，于颠倒错乱而生嗔恨，若知嗔恨无实有，则知嗔与不嗔皆平等，无论如何亦不可动摇之金刚。大平等之自性，于一切万法皆无分别，若不如是了悟，则于一切皆显现。如是凡夫无法知晓平等性，故视嗔恨为实有。若以正确之觉悟善加观察，则嗔恨即是大慈悲。所谓愚痴蒙昧，乃指一切诸法，于胜义谛中无有差别，于世俗谛中如幻如梦，如眼花缭乱。于显现之中无有实体，于此又有谁执着为我？一切无别，无所缘念，乃是具慧者之愚痴。证悟此者即是如来。慢之自性，安住于平等性中，于颠倒错乱与小乘法，显现为极大的傲慢。慢与寂静并非各自独立，因无自性而融入法界。此乃功德之来源，如是清净了知。嫉妒之自性，执着于我与我所，然此执着本身并无实体。于不知平等性而生嫉妒，一切皆融入平等性中，对不平等者则严加防范，因此嫉妒心极其强烈，于颠倒错乱中执着于我。因能取与所取而极度狭隘，然若能远离能取所取之分别，则无所谓狭隘与宽广，一切皆平等。了知此理，则能成办一切事业。所谓五蕴之誓言，显现为五蕴，亦能成办各种世俗之事。感受安乐之境与不安乐之境，并体验各自之滋味。若能分析五蕴之自性，则知各自之自性皆无实体。若有人执着其为实有，则将堕入三恶道。其中，色蕴之自性，显现本身即无自性，无显现之本身则能显现万象，显现与不显现二者无别。证悟此理，即是解脱之境地，色蕴本身即是圆满报身。感受之自性，于一切众生虽有三种感受，然乐受与苦受皆无实体，非乐非苦则不可言说，种种不同。
English
These are pure lands born from lotuses. All are born from miraculous lotuses, arising in the realm of Vajradhara. The characteristic of great hatred is hating what is inverted. If you know that hatred has no substance, you know that hatred and non-hatred are equal, an indestructible vajra. The nature of great equality is that all are without differentiation. If you do not realize this, everything appears. Ordinary people do not understand equality in this way, and therefore see hatred as real. If you examine it well with correct understanding, hatred is great compassion. Ignorance and delusion mean that all phenomena, without exception, are undifferentiated in ultimate truth, but in relative truth are like illusions, dreams, and optical illusions. Since there is no substance in appearance, who would grasp at it as self? Everything is undifferentiated and without focus. This is the ignorance of the wise. Realizing this is the Thus-Gone One. The characteristic of pride is that it dwells in equality, but towards inversion and the lesser vehicle, it appears as great pride. Pride and peace are not separate. Because it has no self-nature, it merges into space. This is the source of qualities. Understand it as pure. The characteristic of jealousy is grasping at "I" and "mine." But grasping itself has no substance. Jealousy arises from not knowing equality. Everything merges into equality. It is very strict with inequality. Therefore, jealousy is very great. It binds to self in an inverted way. It is very narrow with grasping and being grasped. The wisdom that is free from grasping and being grasped has no narrowness or vastness; everything is equal. Knowing this will accomplish all actions. The samaya of the five aggregates is that the appearance of the five aggregates also performs various conventional actions. It experiences the tastes of pleasant and unpleasant objects separately. By analyzing the characteristics of the five, their individual characteristics have no substance. If someone grasps at them as real, they will be born in the three lower realms. The characteristic of form is that appearance itself has no self-nature. The absence of appearance itself shows various things. Appearance and non-appearance are not two. Realizing this is the place of liberation. Form itself is the enjoyment body. The characteristic of feeling is that although three kinds of feelings arise in everyone, pleasure and pain have no substance. Neither pleasure nor pain is indescribable, various.
Tibetan
་ཚོར་བ་འབྱུང་འགྱུར་ཡང་། །ཚོར་དང་འབྱུང་བ་གཉི་ག་སྟོང་། །སྟོང་ཉིད་དངོས་པོ་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་རྟོགས་ཆོས་ཀྱི་གོ་བགོས་ཡིན། །འདུ་ཤེས་མཚན་ཉིད་བཤད་པ་ནི། །གསུམ་ཚོགས་མཚན་མར་འཛིན་པ་ཡིན། །སོ་སོ་མཚན་ཉིད་བཤིག་པ་ན། །དངོས་པོ་མེད་དེ་དེ་བཞིན་ཉིད། །དངོས་པོ་དེ་ནི་སྣ་ཚོགས་པ། །བྱ་བྱེད་མེད་པར་ཀུན་དུ་འཇུག ། ཁམས་གསུམ་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ། །མཚན་མ་ཆེ་ཆུང་བསམ་མི་ཁྱབ། །ཁྱབ་མེད་དངོས་པོ་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་སངས་རྒྱས་མཚན། །འདུ་བྱེད་མཚན་ཉིད་འདི་ལྟར་གནས། །རྩ་བ་བརྒྱད་པའི་གྲངས་འགྱུར་ཏེ། །ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་ཀུན་ལ་འཕོ། །དེར་རྟོགས་རྩ་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །མེད་བཞིན་ལོག་གཡོ་རྣམ་པར་འབྱུང་། །དེ་ལ་དངོས་པོར་འཛིན་པ་ནི། །རྟག་ཏུ་ཉོན་མོངས་གཡེངས་གྱུར་ནས། །ཁམས་གསུམ་བཙོན་ར་ཀུན་དུ་འཁོར། །ཡང་དག་དོན་ཕྱིར་རིག་པས་ནི། །འཕྲོ་བའི་གཞི་རྩ་དེ་བཞིན་དེ། །དེ་ལ་རྣམ་རིག་འབྱུང་བ་ནི། །དངོས་པོ་མེད་དེ་སྐད་ཅིག་མ། །ཡེ་ཤེས་དབྱིངས་ལ་རོལ་པ་མཛད། །སྤྲུལ་པའི་ཚོགས་ཆེན་ཡིན་པར་བཤད། །ཀུན་གྱི་འབྱུང་གནས་རྣམ་ཤེས་ཏེ། །དེ་ཡི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ནི། །ཁ་དོག་དབྱིབས་དང་རིག་རྒྱུན་མིན། །གང་ཡང་མ་ཡིན་ཉིད་མི་དམིགས། །འདི་ནི་ཀུན་ལ་དབང་བསྒྱུར་ཏེ། །མཐོ་རིས་འགྲོའམ་ངན་སོང་འགྲོ། །རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་ཁྱད་པར་རོ། །བཞི་པོ་མཉམ་པའི་ངང་ཤེས་ན། །འདི་ནི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཁ་དོག་ལྔ་ཡི་དམ་ཚིག་ནི། །སེམས་ཅན་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡིས་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱང་། །རང་གི་རྣམ་རྟོག་བསྒྲིབས་བྱས་ཏེ། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་དོན་མ་མཐོང་། །མ་མཐོང་རྨོངས་པ་ཐམས་ཅད་ལ། །ཡེ་ཤེས་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །དཀར་དང་དམར་དང་སེར་བ་དང་། །ལྗང་གུ་ལ་སོགས་ནག་པོར་བསྟན། །ཆོས་རྣམས་བདག་མེད་རྟོགས་བྱས་ནས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་དག་པའི་ཕྱིར། །ཤིན་ཏུ་མདོག་ནི་དཀར་བསྟན་པ། །དེ་རྟོགས་བྱ་ཕྱིར་དག་པའི་མདོག །ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀུན། །པདྨ་ རཱ་ག་ཞེས་བརྗོད་དེ། །ཆགས་དང་ཆགས་པར་བྱ་བ་མེད། །ཆགས་མེད་ཕྱིར་ཡང་དམར་པོའོ། །ཡོན་ཏན་གཏེར་ཆེན་ཟད་མི་ཤེས། །ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་གནས་ཡིན་ཏེ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དབྱིངས་མ་ལུས་ལ། །ཟད་མེད་རིན་ཆེན་གཏེར་འགྱུར་པ། །མདོག་ནི་གསེར་གྱི་མདོག་ཏུ་བསྟན། །ཆོས་རྣམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རྣམས་ལ། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་བྱིན་བརླབས་ཀྱིས། །དབྱིངས་སུ་ཡང་དག་བསྡུ་དགོས་པས། །ལས་རྣམས་མ་ལུས་རྫོགས་པ
Chinese
感受生起和消逝， 感受和生起二者皆空。 空性之中无有实物， 了悟此理乃是通达佛法之门。 诠释意识之体性， 乃是执着三者之相。 若能剖析各个体性， 则无实物，即是真如。 此实物乃是多种多样， 无有作为而周遍运行。 三界一切万物之中， 大小诸相皆不可思议。 若无周遍，则无实物存在， 如是了悟，即是成佛之相。 行蕴之体性如是安住， 八根本之数目变化， 遍及五十一种。 于此了悟，则无根本存在， 虽无而生起颠倒动摇。 若执着于此为实物， 则恒常为烦恼所扰， 于三界牢狱中轮回。 为求真实之义，以智慧观之， 则知动摇之根本即是真如。 于此生起清净之识， 无有实物，唯是刹那生灭。 于智慧之界中嬉戏， 是为化身之大集合。 万物之源乃是阿赖耶识， 其事物之自性， 非颜色、形状与识流， 无有任何事物，不可见。 此乃掌控一切， 或升天界，或堕恶道， 了悟与不了悟之差别。 若能于四者平等之状态中觉知， 此乃大智慧。 五色之誓言乃是， 对于一切众生， 虽以五智周遍， 却为自身之分别念所障蔽， 不见五智之义。 为令未见之愚昧众生， 得见智慧之体性， 故示现白、红、黄， 绿等乃至黑色。 了悟诸法无我之后， 为令菩提心清净， 故示现极白之色， 了悟此理，故为清净之色。 一切诸法， 皆被称为莲花。 无有贪执与可贪执之物， 因无贪执，故为红色。 功德之大宝藏，不可穷尽， 乃是万物生起之根源， 如是真如之界中， 化为无尽之珍宝库藏。 颜色示现为金色， 对于一切颠倒之法， 以大悲之加持力， 需将其如实摄集于法界中， 一切事业皆得圆满。
English
Sentience arises and passes away, Sentience and arising are both empty. Within emptiness, there is no substance, Understanding this is the gateway to comprehending the Dharma. Explaining the nature of perception, Is to grasp the characteristics of the three gatherings. If one can dissect each characteristic, Then there is no substance, it is Suchness. This substance is diverse, Operating pervasively without action. Within all things in the three realms, The great and small characteristics are inconceivable. If there is no pervasiveness, then there is no substance, Understanding this is the mark of Buddhahood. The nature of volition abides thus, The number of eight roots changes, Spreading to all fifty-one. Understanding this, there is no root, Though non-existent, distorted movements arise. If one clings to this as substance, Then one is constantly disturbed by afflictions, Revolving in the prison of the three realms. To seek the true meaning, observe with wisdom, Then know that the root of movement is Suchness. From this arises pure consciousness, Without substance, only momentary. Playing in the realm of wisdom, Is said to be the great gathering of emanations. The source of all is the Alaya consciousness, The nature of its substance, Is not color, shape, or stream of consciousness, Nothing at all, indiscernible. This controls everything, Whether ascending to the heavens or descending to evil paths, The difference lies in understanding or not understanding. If one can be aware in the state of equality of the four, This is great wisdom. The vow of the five colors is, For all sentient beings, Though pervaded by the five wisdoms, They are obscured by their own conceptual thoughts, Not seeing the meaning of the five wisdoms. To show the nature of wisdom to all ignorant beings who have not seen, Therefore, white, red, yellow, Green, and even black are shown. After realizing that all dharmas are without self, To purify the Bodhicitta, Therefore, the extremely white color is shown, Understanding this, it is the color of purity. All dharmas, Are called lotus. There is no attachment or object of attachment, Because there is no attachment, it is red. The great treasure of qualities is inexhaustible, It is the source of all things arising, Thus, in the realm of Suchness, It transforms into an inexhaustible treasure trove. The color is shown as golden, For all inverted dharmas, With the blessing of great compassion, They must be truly gathered into the Dharmadhatu, All actions are perfected.