Tibetan
སྟོང་པའི་ཕྱིར་སྤང་མི་དགོས་ཏེ། སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུ་རགས་མི་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྡོ་རྗེ་ལས། ཉོན་མོངས་རྣམས་ནི་སྒྱུ་འདྲ་ངོ་བོས་སྟོང་། །ཞེས་དང་། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་འཁོར་ལོའི་མདོ་ལས། མ་རིག་ནམ་མཁའ་ཇི་བཞིན་ཏེ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་མེད། །འདོད་ཆགས་མེད་ཅིང་ཞེ་སྡང་མེད། །ང་རྒྱལ་དང་ནི་ཕྲག་དོག་ཀུན། །སྒྱུ་འདྲ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ། །ཡོད་མེད་མི་དམིགས་རྟེན་དང་བྲལ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་ན་ཉོན་མོངས་པ་སྤྱད་ཀྱང་མི་འཆིང་བར་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། མི་སྤང་སྟེ། དུག་གི་སྨན་མར་གྱིས་དུག་ནད་འཇོམས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་རྒྱ་མཚོ་ལས། ཉོན་མོངས་ལམ་ནི་དག་པ་ཆེ། །ཐབས་ཀྱི་འདོད་ཡོན་རྒྱན་གྱི་མཆོག །ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་རོལ་པ་ཡིས། །མྱུར་དུ་ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་འགྱུར། །ཞེས་དང་། ཐེག་བསྡུས་ལས། ཐབས་ཆེན་རྣམས་དང་ལྡན་པ་ལ། །ཉོན་མོངས་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་ལྔ་ཉིད་དོན་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡིན་ལ། རྟགས་རྒྱལ་བ་རིགས་ལྔ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མི་སྤང་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་ལས་རྫས་གཞན་དུ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། བྱས་པ་རང་མི་རྟག་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དམ་ཚིག་ཉེར་བརྒྱད་པ་ལས། ཕྲག་དོག་ལ་སོགས་ཉོན་མོངས་ལྔ་རྣམས་ནི། །ཡེ་ནས་རིགས་ལྔའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། །ཡང་མི་སྤོང་བའི་དགོས་པ་གང་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་པ་དུག་ལྔ་ཆོས་ཅན། སྤང་བར་མི་བྱ་སྟེ། དགོས་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། དེའང་དངོས་ཞེན་བཟློག་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དེ། སྔོན་ཁྱིམ་བདག་མེས་ཉེན་པ་ཞིག་མེ་ནི་བསྲེག་པ་ཁོ་ནའོ་སྙམ་པ་ལ། ཕྱིས་དྲང་སྲོང་མེའི་གཙང་སྦྲ་ཅན་དང་རི་དྭགས་མེ་བྱི་ལའི་སྤྱོད་པ་མཐོང་བས་མེ་ཚ་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་མངོན་ཞེན་ལོག་ པ་ལྟར་ཐེག་པ་འོག་མ་བས་དུག་ལྔ་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ཁོ་ནར་འཛིན་པའི་མངོན་ཞེན་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་བཀའ་ཟབ་མོ་ལ་གུས་པ་སྐྱེ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དེ།ཐེག་པ་འོག་མས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སྐྱོན་དུ་བལྟས་ཏེ་སྤང་འགེག་སྦྱོང་སྒྱུར་བྱེད་ལ། འདིར་སྤྱད་པས་གྲོལ་བ་ནི་ངོ་མཚར་རོ་སྙམ་དུ་བཀའ་ཟབ་མོ་ལ་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་གུས་པ་སྐྱེ་བའོ། །གསུམ་པ་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོ་ལ་རྟོགས་པའི་བློ་མྱུར་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དེ། ཉོན་མོངས་པ་ཆོས་ཉིད་དང་དབྱེར་མེད་དུ་རྟོགས་པས་ལམ་འབྲས་གཞན་ནས་བཙལ་མི་དགོས་པར་ཐག་ཆོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོར་ན་གཉེན་པོས་སྤངས་པ་དང་ར
Chinese
因为是空性，所以不必断除，就像海市蜃楼不需要筑堤一样。正如《金刚经》所说：“烦恼皆如幻，自性本为空。”以及《不退转法轮经》所说：“无明如虚空，诸法皆无相。无有贪嗔痴，我慢及嫉妒，如幻自性无，有无不可得，离于诸所依。” 第二，如果被方便所摄持，即使运用烦恼也不会被束缚，反而会转为解脱之道，因此不必断除，就像用毒药的药膏来消除毒病一样。正如《海洋经》所说：“烦恼道乃大清净，方便欲乐胜妙饰，一切一切皆游戏，迅速转为黑汝嘎。”以及《摄大乘论》所说：“具足广大方便者，烦恼转为菩提分。” 第三，因为五烦恼本身就是五种智慧，是象征五部佛的标志，因此不必断除。因为没有从烦恼之外的其他事物中成就身和智慧。就像有为法本身是无常的一样。正如《二十八根本誓言》所说：“嫉妒等五种烦恼，本来即是五部之自性。” 又，不舍弃的必要是什么呢？五毒烦恼，不应舍弃，因为具有三种必要。也就是有遣除实执的必要，譬如以前有户主名叫弥涅那，认为火只能焚烧，后来见到苦行者以火净身，以及动物火鼬的行径，从而改变了认为火的热性只有一面的执着。同样，下乘之人认为五毒只是轮回之因的执着也应遣除。第二，有对甚深教法生起敬信的必要，因为下乘视烦恼为过患，从而断除、遮止、调伏、转变，而在此处运用烦恼就能解脱，认为这是稀有，从而对甚深教法生起信心的敬仰。第三，有迅速证悟甚深法性的必要，因为证悟烦恼与法性无别，从而无需从其他地方寻求道果，而能得到决断。总之，以对治而断除和
English
Because of emptiness, there is no need to abandon them, just as there is no need to build a dam against a mirage. As the Vajra Sutra says, "Afflictions are like illusions, empty in their essence." And as the Sutra of the Unreturning Wheel says, "Ignorance is like the sky, all phenomena are without characteristics. There is no desire, no hatred, no pride, and no jealousy. Like illusions, their essence is without inherent existence, neither existent nor nonexistent, unattainable, and devoid of support." Secondly, if seized by skillful means, even if afflictions are used, they will not bind but will transform into the path of liberation. Therefore, they are not to be abandoned, just as a medicinal ointment made from poison can eliminate a poisonous disease. As the Ocean Sutra says, "The path of afflictions is great purity, the enjoyment of skillful means is the supreme ornament. Through the play of all things, one quickly transforms into the glorious Heruka." And as the Compendium of Vehicles says, "For those endowed with great skillful means, afflictions transform into limbs of enlightenment." Thirdly, because the five afflictions themselves are the five wisdoms, and are the symbols of the five Buddha families, they are not to be abandoned. Because form and wisdom are not accomplished from substances other than afflictions. Like conditioned things are inherently impermanent. As the Twenty-Eight Root Vows say, "The five afflictions, such as jealousy, are inherently the nature of the five families." Furthermore, what is the necessity of not abandoning them? The nature of the five poisons, the afflictions, should not be abandoned because they possess three necessities. That is, there is the necessity of reversing the clinging to inherent existence. For example, a householder named Minena formerly thought that fire could only burn. Later, seeing the ascetic purifying himself with fire and the behavior of the fire weasel, he reversed his clinging to the idea that fire's heat had only one aspect. Similarly, the clinging of those of the lower vehicles who believe that the five poisons are solely the cause of samsara should also be reversed. Secondly, there is the necessity of generating respect for the profound teachings, because the lower vehicles view afflictions as faults and therefore abandon, prevent, subdue, and transform them. But here, liberation is achieved by using afflictions, which is considered wondrous, thereby generating respectful faith in the profound teachings. Thirdly, there is the necessity of quickly realizing the profound nature of reality, because by realizing that afflictions are inseparable from the nature of reality, one does not need to seek the path and its fruit elsewhere, and certainty is attained. In short, abandoning through antidotes and
Tibetan
ང་ག་མར་སྤྱད་པ་གཉིས་གཉིས་པ་ལས་མི་འདའ་སྟེ། ཞེ་སྡང་སོགས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་གཉེན་པོ་བྱམས་པ་སོགས་ཀྱིས་སྤངས་ན་རྒྱུའི་ཐེག་པར་གོལ་ཞིང་། རྩ་བ་ནས་འབྱིན་མི་ནུས་པའི་སྐྱོན་ཀྱང་ཡོད་ལ། གལ་ཏེ་ཐབས་ཀྱིས་མ་ཟིན་པ་རང་གར་སྤྱད་ན་རྒྱུད་ལྔར་ལྟུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ལམ་རིམ་ལས། དེ་བས་མཉམ་ཉིད་མ་རྟོགས་པར། །དུག་ལྔ་འཇོལ་སྤྱོད་རྒྱུད་ལྔར་འཁོར། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་ལྟ་སྒོམ་གྱི་གདེང་དང་ལྡན་པས་ཉོན་མོངས་པ་སྤྱད་ཀྱང་མི་འཆིང་བ་རྨ་བྱ་དུག་གིས་འཚོ་བ་ལྟ་བུའི་རྣལ་འབྱོར་པས། ཉོན་མོངས་པ་སྐམས་ཀྱིས་སྐྱེས་པའི་དུས་ན་སྐྱེ་བོ་ཐ་མལ་པ་ལྟར་དེའི་དབང་དུ་མི་གཏོང་། ཐེག་པ་འོག་མ་བ་ལྟར་སྤང་འགེག་སྦྱང་བསྒྱུར་མི་བྱེད་པར་ཉ་ལམ་དུ་ཆུ་བདེ་བ་ལྟར་ལམ་དུ་བྱེད་དགོས་པའི་ཕྱིར། མི་སྤང་བའི་རྒྱུ་མཚན་འཐད་པ་དང་བཅས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། དཀར་རྩི་དམར་རྩི་དྲི་ཤ་ཆེན། །དག་པའི་སྣོད་ཆུ་མི་འདོར་རོ། །ཞེས་པས་དམ་རྫས་ལྔ་པོ་ནི། ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་དང་། རང་གི་ངོ་བོ་དང་།མཐུ་དང་། བྱིན་གྱིས་རླབས་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་རྫས་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོར་བར་མི་བྱའོ། །དེ་ལ་མི་དོར་བའི་རྒྱུ་མཚན་བཞི་སྟེ། ཡེ་ནས་བླང་དོར་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རོལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡང་མི་དོར་ཏེ། ལེ་ལག་ལས། བདུད་རྩི་ཡེ་ནས་དག་པའི་ཆོས། །བླང་དོར་མེད་པར་ཀུན་ལས་འདས། །ཡེ་བསྲུངས་ཆེན་པོའི་དམ་ཚིག་ཏུ། །མཁས་པས་དང་དུ་བླང་བར་བྱ། །ཞེས་སོ། ། རིགས་ལྔ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་ཀྱང་མི་དོར་ཏེ། ཐལ་བ་ལས། བདུད་རྩི་བྱང་སེམས་རྡོ་རྗེའི་རིགས་མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས། དེ་བཞིན་དུ་དྲི་ཆེན་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་དབྱིངས། ཤ་རིན་ཆེན་མཉམ་ཉིད། རཀྟ་པདྨ་སོར་རྟོག །དྲི་ཆུ་ལས་རིགས་བྱ་གྲུབ་པོ། །ལྔ་ནི་རིགས་ལྔའི་དངོས། །དྲི་ཆེན་དྲི་ཆུ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ཞེས་སོ། །ནད་ལྔ་སེལ་བའི་ཕྱིར་ཡང་མི་སྤང་སྟེ། བྱང་སེམས་དཀར་དམར་དྲི་ཆེ་ཆུང་ཤ་ཆེན་རྣམས་ཀྱིས་རིམ་བཞིན་ཚ་གྲང་དུག་ནད་གག་པ་མཛེ་ནད་རྣམས་སེལ་བའི་ཕྱིར། རང་བཞིན་གྱི་མཐུ་ལྔ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཡང་མི་སྤང་སྟེ། སྔར་གྱི་རིམ་པས། མི་བརྗེད་པའི་གཟུངས་དང་། བཀྲག་གསལ་བ་དང་། ཚེ་རིང་བ་དང་། སྐད་སྙན་པ་དང་། མཐུ་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། དོན་དང་། རྣམ་གྲངས་སྤྲོས་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱས་པའི་ལེའུ་དོན་གཉིས་པར། སྤོང་བ་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བའི་དམ་ཚིག །ཅེས་པ་ནས། ཏིང་ངེ་འཛི
Chinese
如果以我执来使用，则不能超越二二之分。如果以慈爱等对治来舍弃嗔恨等烦恼，则会陷入因的乘，并且有无法从根本上拔除的过失。如果不用方便法而随意使用，则会堕入五续。如《道次第》所说：“因此未证悟平等性，五毒杂用轮转五续。”因此，具有见修行持把握的瑜伽士，即使使用烦恼也不会被束缚，就像孔雀以毒为食一样。当烦恼因缘成熟时，不会像普通人一样受其支配，也不会像下乘行者一样进行舍弃、遮止、净化、转变，而是像鱼在水中一样自在地将其作为道用。这就是不舍弃的理由及其依据。第二，白菩提、红菩提、大便、肉。不舍弃清净器皿中的水。因为这五种誓言物是具有法性自性、自身体性、力量和加持的特殊物质，所以不应舍弃。其中，不舍弃的原因有四个：也不应舍弃，因为它们本来就是无取舍之法性的游戏。如《支分》所说：“甘露本自清净之法，无取舍而超越一切。于本来守护之大誓言，智者应欢喜纳受。” 也不应舍弃，因为五部是五智的体性。如《灰烬》所说：“甘露菩提心金刚部如镜智。同样，大便即如来之法界。肉宝生平等性。红菩提莲花妙观察。小便事业部成所作。五者为五部之实物。大便小便菩提心。”也不应舍弃，因为它们能消除五种疾病。因为白菩提、红菩提、大小便、大肉依次能消除热病、寒病、毒病、疫病、麻风病。也不应舍弃，因为它们具有五种自性之力。按照之前的顺序，能获得不忘失的陀罗尼、光彩照人、长寿、声音美妙、力量强大的功德。第二，分为意义和名相的阐述。第一，在《广大篇》第二品中，“舍弃金刚”之誓言，乃至“三摩地”。
English
If used with ego, it does not go beyond the division of two and two. If afflictions such as hatred are abandoned by antidotes such as love, one strays into the vehicle of cause, and there is also the fault of not being able to eradicate them from the root. If one uses them at will without seizing the means, one falls into the five tantras. As the Lamrim says: "Therefore, without realizing equality, using the five poisons in a mixed way, one revolves in the five tantras." Therefore, the yogi who has confidence in view and meditation, even if he uses afflictions, is not bound, like a peacock living on poison. When afflictions arise due to conditions, he does not let himself be controlled by them like an ordinary person. He does not abandon, block, purify, or transform them like a follower of the lower vehicle, but rather makes them the path, like a fish being comfortable in water. This is the reason for not abandoning, along with its justification. Secondly: white bodhi, red bodhi, excrement, and great flesh. Do not discard the water in a clean vessel. Because these five samaya substances are special substances endowed with the nature of reality, their own essence, power, and blessings, they should not be discarded. There are four reasons for not discarding them: They should not be discarded because they are originally the play of the nature of reality, without acceptance or rejection. As the Limb says: "The nectar is the dharma of original purity, without acceptance or rejection, it transcends all. In the great samaya of original protection, the wise should gladly accept it." They should also not be discarded because the five families are the essence of the five wisdoms. As the Ashes says: "Nectar bodhicitta vajra family mirror wisdom. Similarly, great excrement is the dharmadhatu of the Tathagata. Flesh ratna equality. Rakta lotus discriminating awareness. Urine karma family accomplishing action. The five are the reality of the five families. Great excrement urine bodhicitta." They should also not be abandoned because they eliminate the five diseases. Because white bodhi, red bodhi, large and small excrement, and great flesh sequentially eliminate hot diseases, cold diseases, poison diseases, epidemic diseases, and leprosy. They should also not be abandoned because they have the five powers of nature. In the previous order, one obtains the qualities of non-forgetting dharani, radiance, longevity, melodious voice, and great power. Secondly, there is the explanation of the meaning and the enumeration of names. First, in the second chapter of the Extensive Section, the samaya called "Abandoning the Vajra," up to "Samadhi."