Tibetan
སྐྱོང་། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སེམས་ལས་བྱུང་། །སེམས་ཀྱི་བསྟན་པའི་ལུང་ལ་ཉོན། །ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ང་ཡི་སེམས། །ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་ང་ཡི་སེམས། །ཕྱོགས་དང་སྣང་བ་ང་ཡི་སེམས། །ཕྱི་དང་ནང་ཡང་ང་ཡི་སེམས། །མཐོ་རིས་ངན་སོང་ང་ཡི་སེམས། །སེམས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀུན་བཟང་ལ། །སྤྲུལ་པ་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཉོན། །ང་ལ་ངས་བསྟན་རྒྱུ་མེད་ན། །འཛིན་རྟོག་ཆོས་ནི་སུ་ཡི་ཆོས། །བདག་ལ་ཕྱོགས་དང་རིས་མེད་ན། །ཕྱི་དང་ནང་ནི་སུ་ཡི་ཆོས། །ང་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ཡོངས་མེད་ན། །བཟང་དང་ངན་པ་སུ་ཡི་ཆོས། །བཅོས་པ་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །ཁ་དོག་ལྔ་པོ་གང་ནས་བྱུང་། །བཟང་ངན་ཆེ་ཆུང་སུ་ལས་བྱུང་། །ཚོར་བ་བདེ་སྡུག་གང་གིས་སྨྲས། །ཕྱོགས་རིས་ས་མཚམས་སུ་ལ་ཡོད། །འཁྲུལ་པའི་སེམས་དེ་ཡོང་རེ་འཁྲུལ། །རྨོངས་པའི་བློ་དེ་ཡོང་རེ་སྡུག །རྟོག་པའི་བློ་དེ་ཡོང་རེ་ཉེན། །ཅི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །བདག་གི་སེམས་ཀྱིས་དབང་བསྒྱུར་ན། །བདག་པས་དྲག་པ་གང་ན་ཡོད། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཡིན་ན། ། སེམས་ལས་ཆེ་བ་གང་ན་ཡོད། །འཛིན་རྟོག་འདས་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི། །སེམས་ཀྱི་ཆེ་བ་དེ་ལ་ཡོད། །སྤང་ལེན་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ནི། །སེམས་ཀྱི་ཆེ་བ་དེ་ལ་ཡོད། །སེམས་ཀྱི་ཆེ་བ་ཡེ་གནས་ལ། །འདི་ལ་རྒྱུ་ཡིས་བཙལ་མེད་ན། །འདི་ལ་འབྲས་བུར་སྦྱང་བ་མེད། །ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་ཡེ་གནས་ལ། །འཛིན་རྟོག་བཅོས་པའི་རྒྱུ་ཅི་ཡོད། །ཆོས་དང་སངས་རྒྱས་ཚོལ་འདོད་ན། །སེམས་ཀྱི་ཆེ་བ་འདི་ལ་བཙལ། །སེམས་ཡེ་ནས་ཆེ་བའི་ལེའུ་སྟེ་དང་པོའོ།། །།དེ་ནས་ཆོས་ཉིད་ཡེ་ནས་ཆེ་བ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ང་ཡི་ཆོས། །རྒྱ་ཆེ་རོལ་པ་བསྟན་པ་ནི། །ཅི་ལྟར་སྣང་བ་ང་ཡི་ཆོས། །རང་བཞིན་མེད་པའི་སྔོན་རོལ་ན། །ཆོས་ཉིད་བྱ་བའི་མིང་ཡང་མེད། །གང་ཟག་རྣལ་འབྱོར་སུ་ཡོད་ན། །ཆོས་ཉིད་འབྲས་བུ་སུས་འདོད་པ། །རང་བཞིན་མེད་ལས་བཙལ་བར་བྱ། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ལ། །དེ་ལ་རྟོག་པ་ཆེར་བསྐྱེད་དེ། །ཆོས་ཉིད་ཆེ་བ་བྱ་བ་ཡིན། །ཡང་དག་ངེས་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །ཆོས་ཉིད་ཆེ་བར་མུ་མཐའ་མེད། །ཆོས་ཉིད་ཆེ་བར་བཟང་ངན་མེད། །ཆོས་ཉིད་ཆེ་བར་མཐའ་དབུས་མེད། །ཆོས་ཉིད་ཆེ་བར་ཕྱི་ནང་མེད། །ཆོས་ཉིད་ཆེ་བར་སྟེང་འོག་མེད། །ཆོས་ཉིད་ཆེ་བར་ཕྱོགས་རིས་མེད། །ཆོས་ཉིད་ཆེ་བར་སྤང་ལེན་མེད། །ཆོས་ཉིད་ཆེ་བར་ཡོད་མེད་མེད། །མེད་པའང་མ་ཡིན་ཁྱབ་པར་གདལ། །ཁྱབ་པར་གདལ་ཡང་རྫས་སུ་མེད། །འདི
Chinese
守护！一切诸法生于心。谛听心的教诲之言。十方诸佛是我的心。外内器情是我的心。方所和显现是我的心。外与内也是我的心。天界恶趣是我的心。心的佛陀普贤王如来啊！倾听化身十方诸佛。我若无物可示于我，执取分别之法是谁的法？我若无方所和差别，外与内是谁的法？我若无因果，善与恶是谁的法？于无造作的心性中，五色从何而来？善恶大小从何而生？感受苦乐由谁述说？方所界限属于谁？迷惑的心是多么迷惑啊！愚昧的意识是多么痛苦啊！分别的意识是多么危险啊！对于如何显现的诸法，若由我的心来支配，还有什么比我更强大？一切诸佛是心，还有什么比心更大？超越执取分别的法性，就在心的伟大之中。无取舍的果，就在心的伟大之中。心的伟大本自存在，若不以因来寻觅它，也不以果来调伏它。如虚空般本自存在，哪里会有执取造作之因？若欲寻觅法与佛，就在心的伟大中寻觅。心本自伟大的第一品。之后，宣说了法性本自伟大的教言。普贤王如来是我的法，广阔嬉戏的教示是，如何显现是我的法。在无自性的先前，连法性之名也不存在。若有士夫瑜伽士，谁想要法性的果？当从无自性中寻觅。因为是心的自性，所以大大增进对它的分别，这就是所谓的法性伟大。于真实确定的法性中，法性伟大没有边际。法性伟大没有善恶。法性伟大没有边际和中心。法性伟大没有内外。法性伟大没有上下。法性伟大没有方所差别。法性伟大没有取舍。法性伟大没有有无。虽非没有，却普遍广大。虽普遍广大，却并非实体。此
English
Protect! All phenomena arise from the mind. Listen to the teachings of the mind. The Buddhas of the ten directions are my mind. Outer and inner environment and beings are my mind. Directions and appearances are my mind. Outer and inner are also my mind. Higher realms and lower realms are my mind. To the Buddha of the mind, Kuntuzangpo! Listen to the emanations, the Buddhas of the ten directions. If I have nothing to show myself, whose dharma is the dharma of grasping and conception? If I have no direction or distinction, whose dharma is outer and inner? If I have no cause and effect, whose dharma is good and bad? In the unconditioned nature of mind, from where do the five colors arise? From where do good and bad, big and small, come? Who speaks of the feeling of pleasure and pain? To whom do directions and boundaries belong? The deluded mind is so deluded! The ignorant mind is so painful! The conceptual mind is so dangerous! For all the phenomena that appear, if my mind controls them, where is there anything stronger than me? If all Buddhas are mind, where is there anything greater than mind? The nature of reality beyond grasping and conception lies in the greatness of mind. The fruit without acceptance or rejection lies in the greatness of mind. The greatness of mind is inherently present. If it is not sought through cause, it is not trained through result. Like the sky, it is inherently present. What cause is there for grasping and conceptual fabrication? If you want to seek dharma and Buddha, seek it in the greatness of mind. The first chapter on the mind being inherently great. Then, the teaching on the nature of reality being inherently great was spoken thus: Kuntuzangpo is my dharma. The teaching of vast play is, whatever appears is my dharma. Before the absence of inherent existence, there was not even the name of reality. If there are individuals and yogis, who desires the fruit of reality? It should be sought from the absence of inherent existence. Because it is the nature of mind, greatly increase conception about it, and that is called the greatness of reality. In the truly certain reality, the greatness of reality has no end. In the greatness of reality, there is no good or bad. In the greatness of reality, there is no beginning or end. In the greatness of reality, there is no outer or inner. In the greatness of reality, there is no above or below. In the greatness of reality, there are no directional biases. In the greatness of reality, there is no acceptance or rejection. In the greatness of reality, there is no existence or non-existence. It is not non-existent, yet it is universally pervasive. Although universally pervasive, it is not a substance. This
Tibetan
་འདྲའི་མཚན་ཉིད་གང་ཤེས་པ། །དེ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཆེ་བ་སྟེ། །ཆོས་ཉིད་མེད་པའི་སྔོན་རོལ་ན། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་མིང་ཡང་མེད། །ཆོས་ཉིད་ཆེ་བའི་བྱིན་རླབས་ལས། །ཅི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ལྟར་སྣང་། །གང་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ལྟར་ཡིན། །ཡང་དག་པར་ཡང་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེ་དག་ལ་སོགས་ཆོས་རྣམས་ལ། །ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་ཆོས་སུ་མེད། །རང་ བཞིན་ཆ་ཕྲ་གང་འཛིན་པ། །འཛིན་པ་དེ་ལ་ཆོས་མེད་དེ། །ཆོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དེ་ལ་མེད། །ཆོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་གང་འཛིན་པ། །རིག་པའི་དོན་ནི་འདི་རྣམས་སོ། །སྔོན་དང་ཕྱི་མར་མ་གྱུར་ཞིང་། །ཕྱོགས་དང་རིས་སུ་མ་ཕྱེ་བས། །ཟིན་ཆགས་འཛིན་རྟོག་སྐྱོན་སྤངས་ན། །དེ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཆེ་བ་ནི། །རྣལ་འབྱོར་གང་ཞིག་རྟོགས་འདོད་ན། །རྒྱ་ཆེ་ཤེས་རབ་ཕྱོགས་བརྡལ་ནས། །ཆོས་ཉིད་ཡེ་ནས་ཆེ་བའི་ལེའུ་འདི་ལས་བཙལ་བར་བྱའོ། །ཆོས་ཉིད་ཡེ་ནས་ཆེ་བའི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པའོ།། །།དེ་ནས་འབྱུང་བ་ཡེ་ནས་ཆེ་བ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ནམ་མཁའ་ཡེ་ནས་ཆེ་བ་དང་། །མེ་ཆུ་ཡེ་ནས་ཆེ་བ་དང་། །རླུང་ས་ཡེ་ནས་ཆེ་བའོ། །འབྱུང་བ་མེད་པའི་སྔོན་རོལ་ན། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་མིང་ཡང་མེད། །འབྱུང་བ་ལྔ་ཡི་སངས་རྒྱས་ནི། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རྗེ་བཙན་ཡིན། །འབྱུང་བ་ལྔ་པོ་མ་ཡི་དབྱིངས། །མ་ལས་སྐྱེས་པས་སངས་རྒྱས་སྲས། །འབྱུང་བ་ལྔ་པོ་རིགས་ཀྱི་ཡུམ། །དེ་ལ་བདག་རོལ་ཐབས་ཀྱི་ཡབ། །འབྱུང་བ་ཡེ་ནས་གནས་ཀྱི་ཆེ། །འབྱུང་བ་ཡེ་ནས་དག་པ་སྟེ། །འབྱུང་བའི་གནས་ནི་ནམ་མཁའ་ལ། །འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ནི་ས་གཞིའོ། །འབྱུང་བའི་ལོངས་སྤྱོད་མེ་ཆུ་སྟེ། །འབྱུང་བའི་སྤྲུལ་པ་རླུང་ཡིན་ནོ། །འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་རྟོག་པ་མེད། །འབྱུང་བའི་རང་བཞིན་འདུས་མ་བྱས། །འབྱུང་བའི་འབྲས་བུ་དམིགས་པ་མེད། །འབྱུང་བའི་ཡོན་ཏན་གོ་ཞིང་རྟོགས། །འབྱུང་བའི་དོན་ལ་བསྒྱུར་བ་མེད། །ཆོས་ཉིད་ངང་ལས་ཀུན་འབྱུང་བས། །ཐམས་ཅད་འབྱུང་བས་འབྱུང་བ་ཆེ། །འབྱུང་བའི་རང་བཞིན་དངོས་མེད་པས། །དེས་ན་འབྱུང་བ་སྟོང་པའོ། །འབྱུང་བ་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །འབྱུང་བ་ལྔ་ཡི་འཕྲོ་འདུ་ཡིས། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཆོ་རོལ་ བསྟན། །སྟོང་པའི་དོན་རྟོགས་འབྱུང་བ་ལ། །ངེས་པའི་རིག་པས་གསལ་བཏབ་ནས། །ཐབས་དང་ལྡན་པའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས། །འདི་དག་འབྱུང་བར་སྟོན་པར་ཟད། །དོན་ལ་དེ་ལྟར་བསྟན་པ་མེད། །རྟགས་པའི་ཆེ་བ་ཆེན་པོ་ལས། །མ་རྟོགས་འབྱུང་བའི་ལས་བྱེད་ན། །ཆེ་བའི་ཡེ་
Chinese
如果知道了这样的体性，那就是法性大。在没有法性之前，没有佛和众生的名字。从法性大的加持力中，显现如何就如何显现，如何显现就如何是。如是真实地宣说了。对于这些等等的法，对于这些法也没有法。如果执着于微小的自性部分，对于执着的那里没有法，对于那里没有法的果。如果执着于法的果，这些都是智慧的意义。不成为先前和后来，不分为方向和类别，如果舍弃了执着、贪恋、执持、分别的过失，那就是所谓的法性。另外，法性大，如果瑜伽士想要证悟，就要从广大的智慧方面扩展，从这章法性本来自性大中寻找。法性本来自性大的第二品结束。 然后宣说了本来自性大的五大是这样的：虚空本来自性大，火水本来自性大，风土本来自性大。在没有五大之前，没有佛和众生的名字。五大的佛是所有佛的至尊。五大是母亲的法界，从母亲所生是佛子。五大是种姓的母亲，对于她是自在嬉戏方便的父亲。五大本来自性是处所的大，五大本来自性是清净的。五大的处所是虚空，五大的因是大地。五大的受用是火水，五大的幻化是风。五大的体性没有分别，五大的自性是无为法，五大的果没有所缘，五大的功德是理解和证悟，五大的意义没有改变。从法性自然中产生一切，一切从五大产生，所以五大是大。五大的自性没有实体，因此五大是空性。五大是般若波罗蜜多。通过五大的聚合，显示了法界的嬉戏。通达空性的意义，对于五大，以决定的智慧来阐明，通过具有方便的加持，这些仅仅是显示为五大，实际上没有那样显示。如果从象征的大中，不理解而行持五大的事业，那么大的
English
If one knows such characteristics, that is the great Dharma-nature. Before there was Dharma-nature, there were not even the names of Buddhas and sentient beings. From the blessings of the great Dharma-nature, however it appears, it appears that way. However it appears, it is that way. Thus, it was truly declared. For these and other such dharmas, even for these dharmas, there is no dharma. If one grasps at a subtle aspect of self-nature, for that grasping there is no dharma, and for that there is no fruit of dharma. If one grasps at the fruit of dharma, these are the meanings of wisdom. Not becoming before or after, not divided into directions or categories, if one abandons the faults of clinging, attachment, grasping, and conceptualization, that is called Dharma-nature. Furthermore, the great Dharma-nature, if a yogi wishes to realize it, then expanding in the direction of vast wisdom, one should seek it from this chapter on the Dharma-nature's inherent greatness. This is the end of the second chapter: "The Dharma-nature's Inherent Greatness." Then, the inherent greatness of the elements was declared as follows: Space is inherently great, fire and water are inherently great, wind and earth are inherently great. Before the elements existed, there were not even the names of Buddhas and sentient beings. The Buddhas of the five elements are the supreme lords of all Buddhas. The five elements are the realm of the mother; born from the mother, they are the sons of the Buddhas. The five elements are the mother of the lineage; for her, the father is the skillful means of self-enjoyment. The elements are inherently great in terms of place, the elements are inherently pure. The place of the elements is in space, the cause of the elements is the earth. The enjoyment of the elements is fire and water, the emanation of the elements is wind. The characteristic of the elements is without conceptualization, the nature of the elements is unconditioned. The fruit of the elements is without object, the qualities of the elements are understanding and realization. The meaning of the elements is without transformation. Since all arise from the nature of Dharma-nature, all arise from the elements, therefore the elements are great. Since the nature of the elements is without substance, therefore the elements are emptiness. The elements are the Perfection of Wisdom. Through the coming together of the five elements, the play of the realm of Dharma is shown. Understanding the meaning of emptiness, clarifying the elements with definitive knowledge, through the blessings of possessing skillful means, these are merely shown as elements, but in reality, they are not shown as such. If, from the greatness of symbols, one performs the actions of the elements without understanding, then the greatness of