Tibetan
ར་ཁྲོད་ཀྱི་བདག་པོ་ཆེན་པོའི་གནས་སུ་སྣང་བར་མཛད་ནས་ཧ་ཧ་ཧི་ཧི་ཧྲི་ཧུ་ལུ་ཧུ་ལུ་ཧུ་ལུ་ཞེས་ལྷང་ལྷང་ཚེར་ཚེར་རྟ་སྐད་དྲག་པོའི་དབྱངས་ཕྱུང་བ་ལས། སྲིན་པོའི་ཕྲུ་མ་ཡོངས་སུ་སྤ་ཞུམ་ཞིང་བག་འཁུམས་པ་ཙམ་དུ་གྱུར་ཡང་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་བདག་པོ་ཁོ་ན་ངོ་བོ་དེས་རང་གི་ང་རྒྱལ་གཏུམ་སྐད་དུ་རུ་ཏྲ་མ་ཏྲ་མ་ར་ཏྲ་ཞེས་བསྒྲགས་ནས་རྣམ་པར་བརྗིད་ཕྱུང་སྟེ་འགྱིངས་པ་ལས་ཟིལ་གྱིས་མ་ནོན་ཏེ་སླར་ཁོ་ན་ངོ་བོ་དེས་སླར་བསྒོ་བ། མགྲིན་བུ་སྔོན་ཡང་ཁྱོད་ལྟ་བུས་བདག་མ་ནོན་པས་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ཇེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཉིད་ཀྱི་གནས་གང་ཡིན་པར་བདེ་བར་ནོས་ཤིག་ཅེས་ཐའི་ཁ་བརྡབ་པ་བྱས་ཏེ། ཡང་བདུད་ཀྱི་དངོས་པོ་བཞིས་ཡོངས་སུ་ཞམས་པས་གཙང་མ་རིས་ཀྱི་འཕགས་པ་རྟོག་པ་སྐྱེས་ནས་ཕྱིར་ལོག་སྙམ་པ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལ་གཙང་སྨེ་མི་མངའ་བས་མ་ལོག་པར་སླར་ཧན་པ་ལས་ཁོ་ན་ངོ་བོ་དེས་ཐིམ་པར་ཛམས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ངག་གི་དབང་ཕྱུག་དེས་མཐུན་འཇུག་ཏུ་ཁོ་ན་དགའ་ལྷར་ཐིམ་དུ་ཧན་ ནོ། །དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེས་དབུ་ཁོ་ནའི་གཙུག་ཏུ་ཕྱུང་ཞབས་ཁོ་ནའི་མཐིལ་དུ་བྱུང་ནས་རྡོ་རྗེ་ཧཱུྃ་ཞེས་རྒྱས་པས་ལུས་ཀུན་དུ་རྒྱས་ཏེ་ཁོ་ན་དེས་མ་བཟོད་པའི་ང་རོ་འོད་ཀྱི་སྒྲ་མཐར་བཏོན་པ་ནི་ཨ་ཙ་མའོ། །ཅི་མཛད་མྱུར་བར་མཛོད་ཅེས་བཏོན་ནོ། །དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེས་ཁོ་ན་དེའི་སྒྲིབ་པ་སྦྱང་བ་མཛད་ནས་བདེ་བ་ཁོ་ནར་ཁོ་ནའི་གཙུག་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ་ནམ་མཁའ་ལ་རྟའི་དབྱངས་ཕྱུང་བས་སྲིན་པོའི་ཚོགས་བུར་མེར་ཐོར་ཤུག་ཏུ་གྱུར་ཏེ་ཟིལ་གྱིས་ནོན་ཅིང་བག་འཁུམས་ནས་གསོལ་པ། དཔའ་བོ་ཆེན་པོའི་འབངས་སུ་མཆི། །ཇི་ལྟར་བགྱི་བ་བཀའ་སྩོལ་ཅིག་ཅེས་ཞུས་པས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེས་གསུངས་པ། ངས་ནི་ཁྱོད་མ་བཏུལ་གྱིས་ཁྱོད་ཀྱི་གཉེན་པོ་རྡོ་རྗེ་ཧཱུྃ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དབང་གིས་དབང་བསྐུར་བ་ཤིན་ཏུ་གཏུམ་རྔམ་འཁྲུག་པ་མ་རུངས་ཤིང་མི་བཟད་པ་བདུད་ཀྱི་བདུད་ཆེན་པོ་འཇིགས་བྱེད་འབར་བ་ཞིག་འབྱུང་གིས་དེ་ལ་སྐྱབས་སུ་དོང་ཅིག་ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཕོ་བྲང་དུ་མི་དམིགས་པར་གཤེགས་སོ། །དེ་ནས་གསང་བ་འདུས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འདུས་པ་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་བགྲོས་ནས་ཕྲིན་ལས་བཞི་ཡི་སྒོ་གང་གིས་གདུལ་བའི་སྐབས་ལ་བབ་པ་བརྟགས་ན། གང་ཞི་རྒྱས་ཀྱིས་འདུལ་བ་མི་འདྲ་ནས་དབང་དྲག་གིས་འདུལ་བར་བཀའ་བགྲོས་དམ་པར་ངེས་པར་བཅད་
Chinese
显现为尸林大主之相，发出哈哈嘿嘿赫呼噜呼噜呼噜之声，响亮刺耳，如马鸣般洪亮。众罗刹女惊恐万分，畏缩不前。然尸林之主，彼独一之本体，以其傲慢之暴戾之声，宣称“茹扎玛扎玛惹扎”，威风凛凛，傲然挺立，不可战胜。彼独一之本体再次训斥道：“纵汝青颈之辈，亦不能胜我，汝非吾之敌手，安居汝之所。”如是互相詈骂。复又因四魔之物全然衰败，生起清净种姓之圣者之念，欲返回。然如来犹如虚空，无有垢染，未返回，复又吞噬，彼独一之本体被吞噬。如来语自在，于融合中，将彼独一欢喜天融入。 之后，如来之头顶现于顶端，足底现于足底，以金刚（རྡོ་རྗེ།，वज्र，vajra，金刚）吽（ཧཱུྃ，हूँ，hūṃ，吽）字扩展，遍布全身，彼独一无法忍受，发出无与伦比的光明之声，即“阿匝玛”。并发出“速速行动”之语。之后，如来净化彼独一之障蔽，将安乐置于彼独一之顶端，于虚空中发出马鸣之声，罗刹众如燃草般四散奔逃，被降伏，畏缩不前，祈求道：“我等乃大英雄之臣民，当如何行事，请您吩咐。”如来如是说道：“吾不调伏汝等，然汝等之敌乃金刚（རྡོ་རྗེ།，वज्र，vajra，金刚）吽（ཧཱུྃ，हूँ，hūṃ，吽）字，乃诸佛以威力灌顶，极其凶猛可怖，残暴难耐，乃魔之大魔，恐怖炽燃之物，汝等当皈依于彼。”如是说后，于法界宫殿中无所见而逝。之后，密集金刚（གསང་བ་འདུས་པ།）诸如来，共议大会，观察以何种四事业之门调伏为宜。因寂静与增益无法调伏，故决定以怀柔与降伏调伏，并坚定地作出了决断。
English
Appearing in the form of the great lord of the charnel ground, he emitted sounds of haha hihi hri hulu hulu hulu, loud and piercing, like the powerful sound of a horse's neigh. The demonesses were completely terrified and shrank back in fear. However, the lord of the charnel ground, that sole essence, proclaimed in his arrogant and violent voice, "Rudra Matra Mara Tra," displaying his majesty and standing tall, unconquerable. That sole essence rebuked again, "Even those like you with blue necks cannot defeat me. You are not my enemy. Reside peacefully in your place." Thus, they exchanged insults. Furthermore, because the four demonic elements were completely weakened, the thought of returning arose from the noble ones of the pure lineage. However, the Tathagata, like the sky, without defilement, did not return, but swallowed again, and that sole essence was swallowed. The Tathagata, the lord of speech, in union, absorbed that sole joyful deity. Then, the head of the Tathagata appeared at the crown of the head, and the soles of the feet appeared at the soles of the feet. Expanding with the Vajra (རྡོ་རྗེ།，वज्र，vajra，Diamond Scepter) Hum (ཧཱུྃ，हूँ，hūṃ，Hum), it spread throughout the body, and that sole one, unable to bear it, emitted an unbearable roar of light, which was "Atsama." And he uttered the words, "Act quickly!" Then, the Tathagata purified the obscurations of that sole one, placed bliss on the crown of that sole one, and emitted the sound of a horse's neigh in the sky, causing the assembly of rakshasas to scatter like burning grass, subdued, shrinking back in fear, and pleading, "We are subjects of the great hero. How should we act? Please command us." The Tathagata said, "I do not subdue you, but your enemy is the Vajra (རྡོ་རྗེ།，वज्र，vajra，Diamond Scepter) Hum (ཧཱུྃ，हूँ，hūṃ，Hum), empowered by the power of all the Tathagatas, extremely fierce and terrifying, violent and unbearable, the great demon of demons, a blazing object of terror. Take refuge in him." Having said this, he departed invisibly into the palace of the Dharmadhatu. Then, all the Tathagatas of Guhyasamaja (གསང་བ་འདུས་པ།), having deliberated in a great assembly, considered which of the four activities was appropriate for subduing them. Because pacifying and increasing were not suitable for subduing them, they decided to subdue them with power and force, and made a firm determination.