Tibetan
ན་པས། །དེས་ན་ཀུན་གྱི་བཤེས་གཉེན་ཡིན་པར་གྲགས། །དེ་ལྟའི་དོན་མཐོང་གང་དང་གང་ཞིག་གིས། །ཅི་ལའང་མི་ལྟ་དེ་ལ་ཞེན་པར་བྱ། །དེས་ན་བྱས་ཟིན་བཙལ་མེད་དེར་ངེས་ནས། །རང་འབྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་དག་ཅེས་བྱ། །དེས་ནི་ཟིན་ཆགས་བདེ་སྡུག་ཅི་བྱུང་བ། །ཚོགས་གཉིས་མ་བསགས་རྫོགས་པར་དམ་བཅའོ། །མི་རྟོག་ཏིང་འཛིན་མཚན་མ་རྣམ་དག་པ། །ཆོས་ཉིད་མངོན་འགྱུར་ཆེ་ཡོན་རྒྱུན་མི་འཆད། །སྒྲིབ་པ་གཉིས་བྱང་ཚོགས་ཆེན་རྫོགས་པས་ན། །གང་གི་ཕྱོགས་རྣམས་མཐུན་པར་ས་རྣམས་ནོན། །འདི་ནི་ཀུན་འདུས་དགོངས་སྤྱོད་ཟབ་མོ་ཡིན། །གང་དག་ཀུན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་གང་ལྟར་དེ་ཡི་དོན་མཐོང་ལྟར། །གང་དག་འཁྲུལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་མཐོང་བས། །གདོད་ནས་ཞེན་པའི་མུན་པ་སངས་དཀའོ། །ས་དང་ས་ཡི་ཁྱད་པར་ཡོད་ཅེས་པ། །མཐོང་དང་མ་མཐོང་གཉིས་མེད་གསལ་དུས་ན། །དམ་པའི་དགོངས་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ངེས་པའོ། །སྟོང་དང་མ་སྐྱེས་རང་བཞིན་ཁྱད་པར་ཅི། །ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་བྱ་བཙལ་ལ་སོགས་པ། །ཀུན་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་ཡེ་གནས་པའོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཅིར་སྣང་ཅིར་སྲིད་ཀྱང་། །ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྒྱན་དུ་སྣང་། །དེ་ཉིད་མ་བཀག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཚུལ། །གོང་འོག་ལ་སོགས་སྐྱོན་ཡོན་གཉིས་པོ་དག །མཐོང་དང་མ་མཐོང་རེ་རྩོལ་རྐྱེན་ཙམ་གྱིས། །རྒྱུ་འབྲས་སོ་སོར་གསལ་ཞེས་སྨྲ་བ་ཡང་། །ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཅིག་པར་ཟད། །དེ་ལ་ཡེ་ནས་འདུ་འབྲལ་མེད་བཞིན་དུ། །མི་མཉམ་མཉམ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅིར་སྣང་ཡང་། །ཇི་བཞིན་ཉིད་འདི་མ་ཡིན་ གང་ཡང་མེད། །དེ་ཉིད་དེ་ལ་ཚོགས་རྫོགས་ཐབས་ཤེས་འདྲེལ། །དེས་ན་དམ་པ་འདུས་པའི་དགོངས་པ་རྣམས། །དོན་དམ་མ་བཅོས་སེམས་ཉིད་དེ་ལ་འདུས། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་བྱས་རང་བྱུང་བས། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་དམིགས་པ་ཀུན་དང་བྲལ། །འདི་ལྟར་ངེས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་ལ། །བགྲོད་པའི་གནས་དང་ལྟ་བའི་གཟུགས་མེད་པས། །མཚན་མ་ཀུན་མཁྱེན་སྐྱོན་ཡོན་ཡང་ཡེ་མེད། །ཐེག་ཆེན་གཉིས་རྫོགས་ཐེ་ཚོམ་ཀུན་བཅད་ཅིང་། །བླ་མེད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་ལ་བཟླས་པའོ། །དེས་ན་མཐའ་དབུང་འབྱེད་པ་ཆ་ཕྲ་བ། །མཐའ་དབུང་འབྱེད་པ་ཉིད་དུ་ཀུན་གཅིག་སྟེ། །ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་དོན་དུ་ཀུན་འདུས་གསུངས། །རྒྱུར་འདོད་ལས་སོགས་ཕྱི་ནང་ཡུལ་དག་ལ། །དགའ་བའི་མཚན་མ་ཙམ་དུ་གནས་པ་དང་། །གང་དག་སྤྱོད་པས་ཆོས་རྣམས་སེམས་སུ་འདུས། །མཐའ་གཉིས་ངང་གིས་གསལ་ཞེས་སྨྲ་བ་ཡང་། །ལ
Chinese
因此，他被誉为众生的善知识。无论谁领悟了这样的道理，都不应再观望其他，而应专注于此。因此，确信已经完成，无需再寻觅，自生智慧完全清净。因此，无论获得执着、安乐或痛苦，都发誓不积二资也能圆满。无分别禅定，相状完全清净，法性显现，功德持续不断。二障清净，大资粮圆满，无论朝向何方，都能和谐地征服诸地。这是普贤的甚深见行，不是所有人都能理解的。无论谁以何种方式，如实地领悟了它的意义，那些被迷惑所蒙蔽的人都无法看到，因此，最初的执着之黑暗难以消除。有人说地与地之间存在差异，但在见与不见的双重消失，光明显现之时，圣者的意图必然自然成就。空性与无生自性有何区别？有无、常断、行为寻觅等等，一切都自然成就，本来存在。无论显现何为因，存在何为果，都显现为法性如是的庄严。不遮止它，就是完全圆满的方式。上下等好坏二者，见与不见，仅凭希望努力的因缘，就说因果各自显现，一切都终归于如是。本来就没有聚集和分离，即使显现出不平等和平等的行为领域，也没有任何不是如是。它与那聚集圆满方便智慧相连。因此，圣者聚集的意图，都汇集于未经改造的实相心性之中。心之自性，非造作，乃自生，因此，禅定远离一切对境。如此确定的菩提心，没有可前往之处，也没有可观看之形，因此，没有相状，全知，也没有缺点和优点。二种大乘圆满，断除一切疑惑，念诵无上大圆满。因此，区分边与中，细微之处，边与中本身就是一切，为了殊胜的意义，称为普贤。对于被认为是原因的内外境等，仅仅安住于喜悦的相状，以及通过修行，诸法都汇集于心中。即使说两种极端自然显现，也
English
Therefore, he is renowned as the spiritual friend of all beings. Whoever realizes such a meaning should not look elsewhere, but should focus on this. Therefore, having ascertained that it is already done and there is no need to seek, it is said that self-arisen wisdom is completely pure. Therefore, whatever clinging, happiness, or suffering arises, one vows to complete it without accumulating the two accumulations. Non-conceptual samadhi, the characteristics of which are completely pure, the nature of reality manifests, and the great qualities continue without ceasing. Since the two obscurations are purified and the great accumulation is complete, whatever direction one faces, one harmoniously subdues the lands. This is the profound view and conduct of Samantabhadra, which is not the domain of all. Whoever, in whatever way, truly sees its meaning, those who are obscured by delusion cannot see it, therefore, the darkness of initial clinging is difficult to dispel. Some say that there are differences between the grounds, but when the duality of seeing and not seeing disappears and clarity manifests, the intention of the noble ones will surely be naturally accomplished. What is the difference between emptiness and unborn nature? Existence and non-existence, permanence and annihilation, actions and seeking, etc., all are naturally accomplished and primordially present. Whatever appears as cause and whatever exists as effect, it appears as the adornment of the nature of reality, suchness. Not obstructing it is the way of complete perfection. Saying that the two, good and bad, such as above and below, manifest separately as cause and effect only through the conditions of hope and effort, all ultimately converge into suchness. Although there is no gathering or separation from the beginning, even if the domains of unequal and equal conduct appear, there is nothing that is not suchness. It is connected to the accumulation of complete skillful means and wisdom. Therefore, the intentions of the assembled noble ones all converge into the unconditioned nature of mind, the ultimate reality. The nature of mind, unmade and self-arisen, therefore, samadhi is free from all objects. In this way, the determined bodhicitta has no place to go and no form to see, therefore, there are no characteristics, it is all-knowing, and there are no faults or merits. The two great vehicles are complete, cutting off all doubts, and reciting the unsurpassable Great Perfection. Therefore, distinguishing between the extremes and the middle, the subtle parts, the extremes and the middle themselves are all one, and for the sake of the supreme meaning, it is called Samantabhadra. For the external and internal objects, etc., that are considered causes, merely abiding in the characteristics of joy, and through practice, all phenomena converge into the mind. Even saying that the two extremes naturally manifest,
Tibetan
་བཅད་མཐོང་བས་གུད་ན་ཡོད་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཡོད་པར་འདོད་ན་སྐྱོན་ཆེན་ཡིན། །དེས་ན་བསམ་གཏན་སོ་སོ་ཅི་སྣང་ཡང་། །བྱིས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་སྣང་ཡིན། །དམ་པ་དམན་པ་སྒྱུ་མ་སྨིག་རྒྱུའི་ཚུལ། །རང་བཞིན་སྐྱེ་འགག་མེད་པས་ནམ་མཁའ་བཞིན། །དེར་ནི་ཀུན་འདུས་ཀུན་ལ་མཐོང་བ་མེད། །ཅི་ཡང་མི་སྣང་བ་ཉིད་སྐྱོན་མེད་འདོད། །དེ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པས་བཏུབ་མ་ཡིན། །མཐོང་དང་མ་མཐོང་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད། །ཀུན་འདུས་གསང་བའི་དགོངས་སྤྱོད་ཟབ་མོ་ནི། །རང་བྱུང་རང་རིག་མངོན་སུམ་སྣང་དུས་ན། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་མཐོང་ཞེས་བྱ། །དེ་ལྟར་དགོངས་པ་དམ་པ་མཐོང་བའི་ཚེ། །རྟོག་ཆགས་ཀུན་སངས་མཐོང་ཡུལ་འདས་པ་སྟེ། །བྱ་མེད་སྣང་མེད་མི་བཙལ་བཞག་པའོ། །དམིགས་པའི་ཡུལ་མེད་ཆོས་ལམ་ཆགས་པ་སྤངས། །མཐོང་ཚོར་བདེ་ལམ་མུ་མེད་བདལ་བའི་དབྱིངས། །གང་འགྱུར་གང་སྣང་དེ་ལས་གར་མ་གཡོས། །དེ་ཡི་གཏན་ཚིགས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་གསལ། །དེ་ཡི་དོན་ལ་ཀུན་འདུས་དཔྱོད་མི་མཛད། ། ཆོས་ཀུན་རང་འབྱུང་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སྣང་། །དེ་དོན་མ་སྐྱེས་མ་བྱུང་མ་སྐྱེས་ཏེ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་བཏགས་པ་ཡང་ཡེ་མེད། །དེ་ལྟར་གང་རིག་དེ་ཉིད་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས། །དོན་ལ་མཉམ་བཞག་བློ་བཅོས་སྐྱོན་ཉིད་ནི། །དེ་དང་འགལ་ཞིང་དེ་དང་ཕྲད་མི་འགྱུར། །དེ་ལས་དེས་བློ་ཁྱབ་པར་བཏང་བ་ནི། །དེ་དང་མི་འགལ་དེ་ཉིད་ངེས་པ་སྟེ། །རང་རིག་དུས་ན་དེ་ལ་གཉིས་སུ་མེད། །སྙིང་པོ་དེ་ཉིད་རྒྱུ་འབྲས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །དེ་ཡི་དུས་ན་དོན་དམ་ཉམ་དྲོད་རྫོགས། །སྣང་དང་མི་སྣང་རྟག་ཆད་ལ་སོགས་པ། །ཉམ་དྲོད་ངེས་པས་དོན་གྱི་གཏིང་ཕོལ་ཏེ། །ཐ་དད་ཕྱོགས་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་འདི་བཅད་པའོ། །དེ་ཉིད་དེ་ལ་ཞེན་ངེས་བློ་བརྟན་ཞིང་། །གང་དང་འདྲེལ་བས་ལྟ་བའི་ཐག་ཆོད་ན། །དམན་པའི་ལུས་ལ་དམ་པའི་གོ་འཕང་ཅན། །དབང་ཕྱུག་ཡིན་པས་དེ་ལ་གུས་ཕྱག་འཚལ། །གཡོ་སྒྱུ་མེད་པའི་ཡོ་བྱད་ཆེན་པོ་ལྔས། །དབང་པོའི་སྤྱི་གཙུག་ནོར་བུ་བཞིན་དུ་ལྟ། །ཀུན་ནས་འདུས་པའི་དགོངས་པ་ཚིག་གསུམ་པོ། །ཡིད་ཆེས་ངེས་པས་བློ་ཡི་གདེང་དུ་བྱ། །ཚིག་གསུམ་དོན་ལ་ངེས་རྙེད་མངོན་དུ་འགྱུར། །ངེས་པའི་དོན་ནི་རང་རིག་ཁོ་ནར་ཟད། །གསང་བའི་བདག་པོས་དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པས། ལང་ཀའི་བདག་པོ་ལ་སོགས་པ་དམན་པའི་ལུས་ཀྱི་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་གཏན་ལ་ངེས་པར་ཕེབས་པར་གྱུར་ཏོ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་དགོངས་པ་འདུས་པའི་མ
Chinese
断见认为远离存在与不存在，如果认为存在，那是很大的过失。因此，无论各自的禅定显现什么，都是孩童的行境，显现为错乱。殊胜与低劣如幻术和阳焰，自性无生无灭，如虚空一般。在那里，一切聚集，却无人能见。认为什么都不显现才是无过失，那是因为是错乱，所以不应理。见与不见，显现没有自性。一切聚集的秘密意行甚深，自生自明现量显现之时，就说见到那自生智慧。如是见到殊胜的意，一切分别执着消散，超越所见之境，无所作为，无所显现，不寻觅而安住。没有所缘的对境，舍弃对法道的执着，见觉安乐之道无边扩展之界，无论转变什么，显现什么，都不从那里移动。那里的理由由如是性而明了，对于那里的意义，一切聚集不做分别。 一切法自生自明智慧显现，那意义不生不来，不曾生起，因和果的安立也根本没有。如是无论觉知什么，那本身就是二资粮圆满。意义上，安住的作意修饰是过失本身，那与它相违，并且不会相遇。从那上面，以此让心遍布，那与它不违背，那本身就是确定，在自明之时，对于那没有二。心髓那本身因果任运成就，在那时，胜义暖相圆满。显现与不显现，常断等等，以暖相确定，是意义的深浅，断除差别方的怀疑。那本身对于那执着确定，心意坚定，与什么相连而确定见解时，对于低劣之身具有殊胜果位者，因为是自在，所以对此恭敬顶礼。以无有欺骗的五种大供品，如珍宝般看待诸根的顶髻。从一切聚集的意，这三个词语，以确信坚定作为心意的把握。三个词语的意义上，确定证悟现前，确定的意义唯是自明。秘密主如是说，朗卡的拥有者等等低劣之身的菩萨们，一切法的根本都确定了。一切佛的意汇聚的
English
The view of severance considers being apart from existence and non-existence. If one assumes existence, that is a great fault. Therefore, whatever arises in individual meditations, it is the realm of children, appearing as delusion. Superior and inferior are like illusions and mirages; their nature is without arising or ceasing, like the sky. There, all gathers, yet no one sees. To consider that nothing appears is faultless, but that is because it is delusion, so it is not reasonable. Seeing and not seeing, appearances have no inherent nature. The profound secret conduct of all gathering is that when self-arisen, self-aware manifestation appears directly, it is said to see that self-arisen wisdom. Thus, when one sees the supreme intention, all conceptual attachments dissolve, transcending the object of sight, without action, without appearance, abiding without seeking. Without an object of focus, abandon attachment to the path of Dharma. The realm of the path of seeing and feeling bliss expands infinitely. Whatever changes, whatever appears, does not move from there. The reason for that is clarified by suchness itself. For the meaning of that, all gathering does not make distinctions. All dharmas are self-arisen, self-aware, and wisdom manifests. That meaning is unborn, unoriginated, and unarisen. The imputation of cause and effect is also completely absent. Thus, whatever is aware, that itself is the completion of the two accumulations. In meaning, meditative equipoise and mental fabrication are faults themselves. That is contrary to it and will not encounter it. From that, when the mind is allowed to pervade with that, that is not contrary to it; that itself is certainty. At the time of self-awareness, there is no duality for that. The essence itself is spontaneously accomplished with cause and effect. At that time, the ultimate heat is complete. Appearance and non-appearance, permanence and annihilation, and so on, with the certainty of heat, are the depths of meaning, cutting off the doubts of different sides. That itself is certain and steadfast in mind regarding that. When one connects with something and determines the view, for the one with a superior state on an inferior body, because he is independent, therefore, I respectfully prostrate to him. With five great offerings without deception, regard the crown of the senses like a jewel. The three words of the intention of all gathering, with faith and certainty, make them the grasp of the mind. In the meaning of the three words, certain realization manifests, the meaning of certainty is only self-awareness. The lord of secrets spoke thus, and the bodhisattvas of inferior bodies, such as the owner of Lanka, determined the root of all dharmas. The intention of all Buddhas gathers