Tibetan
་པ་དག །མུན་པའི་འདུ་ཤེས་ཉིད་དུ་འབྱུང་། །མུན་པའི་ཁམས་པས་གང་ཤེས་པ། །ཕྲ་མོའི་ཆ་ཤས་ཙམ་ཡན་ཅད། །གང་འདི་བློ་ཆུང་བྱིས་པ་རྣམས། །ཆེད་དུ་གླེང་ཞིང་གང་བརྗོད་པ། །བློ་ལྡན་ཀུན་ལ་འདི་བརྗོད་ཀྱིས། །བླུན་པོའི་ ཆེད་དུ་ཤེས་པར་གྱིས། །འདི་ཡང་འདི་ལྟར་ཡོངས་སུ་སྣང་། །ཡན་ལག་མདོ་དང་རྩ་བ་སྟེ། །འབྱེད་དང་འགྲོལ་དང་འབྱིན་པ་ཡིན། །ཡན་ལག་དྲུག་ཏུ་གང་གྲགས་པ། །མཐོང་ཐོས་ཚོར་མྱོང་རེག་ཤེས་དྲུག །འབྱུང་འཇུག་གཅོད་པའི་ཡན་ལག་ཡིན། །ལང་ཀའི་བདག་པོ་མདོ་བཞི་ནི་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། གཞིའི་མདོ་དང་། དམིགས་པའི་མདོ་དང་། སྣང་བའི་མདོ་དང་། འཇུག་པའི་མདོའོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར། མདོ་བཞི་གཞི་དང་དམིགས་པ་དང་། །སྣང་དང་འཇུག་པ་ལུང་བཞིན་བཤད། །ལང་ཀའི་བདག་པོ་དེ་ལ་གཞིའི་མདོ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། གཞི་ནི་བྱིས་པ་འདི་ལྟར་འདོད། །གཟུགས་མེད་མིང་ལ་མངོན་ཞེན་པ། །མེད་པའི་ཁམས་ཉིད་དེ་ཁོ་ན། །ཤེས་པ་ཀུན་གྱི་ངོ་བོར་འབྱུང་། །ཤེས་བྱ་ཉིད་དེ་ཡུལ་དུ་སྣང་། །ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ། །ཡེ་ནས་ངང་གིས་མ་སྐྱེས་ལ། །མ་བཅོས་ཡང་གིས་འོད་གསལ་བ། །རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པས་འདུས་མ་བྱས། །ཡོངས་སུ་མ་ཆད་ཡུལ་ཀུན་ལ། །ཤེས་ལ་མི་གསལ་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་། །ཁྱབ་འཇུག་བཏང་སྙོམས་དངོས་མེད་ཉིད། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་དཔྱོད་དང་བྲལ། །མི་རྟོག་དེ་ཡི་དེ་ཉིད་ལ། །སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་ཇི་སྙེད་པ། །རྒྱུན་དང་བཅས་པའི་ཆུ་བོ་བཞིན། །རྒྱུན་འབྱུང་སྐྱེ་འགག་བཅས་པའོ། །གཅིག་ཏུ་ཆད་པ་མེད་པ་ཡི། །སོ་སོ་རིས་ལྟར་མི་སྣང་བ། །བྱེ་བྲག་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི། །འདི་དང་འདི་ཞེས་ག་ལ་ཡོད། །ཐ་སྙད་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས། །ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་པ་ཉིད་དེ། །ཀུན་འགྲོ་ཀུན་འཇུག་ཀུན་ལ་སྦྱོར། །དངོས་རིག་སྣ་ཚོགས་དབྱེར་མི་རིག །གཡོ་བ་ཉིད་དང་རྣམ་པར་བཀོད། །ཡོངས་མྱོང་གཅོད་དང་དེ་འཛིན་བྱེད། །ལྔ་ལྡན་མདུན་དུ་ལྡན་པ་ལ། །དེ་ནི་ཀུན་ལ་སྙོམས་པ་ཡིན། །གང་ཞེན་དེ་འཛིན་ཀུན་མི་གཏོང་། །གོ་སྐབས་ཡོད་པའི་ནམ་མཁའ་ལྟར། །ཆོས་ཀུན་གནས་འབྱུང་གོ་ཡོད་པ། །སྐྱེད་མིན་སོགས་དང་ལེན་པ་ཡིན། །རྐྱེན་ནི་གཉིས་དང་མི་ལྡན་ཏེ། །མ་ངེས་དེ་ཉིད་ཁོ་ན་ལ། །ཐམས་ཅད་དུ་ནི་གནས་པ་ཡིན། །རྐྱེན་ ནི་གང་ཕྲད་དེ་ཉིད་དུའོ། །ཆོས་རྣམས་རྩ་བར་གཅིག་པ་ལ། །དེ་རྒྱུན་དབང་གི་རྣམ་པ་གཉིས། །གཞི་དང་རྟེན་ཞེས་གྲགས་པ་ལ། །རྨོངས་དང་ཤེས་པའི་ཁྱད་པར་སྣང་། །གཞི་ལ་ཀུན་འགྲོ་ཀུན
Chinese
是故。于黑暗之想而生。由黑暗之界所知者。乃至微细之分。凡此愚童诸稚子。特为言说凡所语。智者悉为此宣说。为愚者故知此事。此亦如是普现。支分、经与根本。分别、解脱与施予是。凡所称之六支分。见、闻、觉、受、触、识六者。乃是生入断之支分。楞伽之主四经为何耶？此乃：地之经与。境之经与。现之经与。入之经也。彼亦如是。经四地与境。现与入如教说。楞伽之主彼之地之经乃如此。地乃稚子如是欲。于无色之名而显执。无有之界即彼。乃是诸识之体性而生。所识即彼显为境。乃是成办一切生之因。从初自然不生且。未经造作亦自光明。无因无缘故无为。于一切处周遍不绝。知然不明显同时生。遍入舍弃无实体。不分别且离思择。于不分别之彼性中。刹那先后有多少。如具常之河流。乃是具常生灭者。一向不断绝者。不显如各别之类别。分别差别者乃是。此与此云何有耶。以二名所摄之法。一切即是一切。普行普入施于一切。不分别事物之多种。动摇性与安置。普尝断与执持彼。具五者于前具足者。彼即是于一切平等者。何所执即执持彼一切不舍。如具机会之虚空。诸法皆有住生之机会。乃是生与非生等而取者。缘乃不具二者。于不决定之彼性中。于一切处乃是安住者。缘 乃是何所遇即是彼。诸法于根本一者。彼常有之二相。称为地与所依者。愚昧与智之差别显现。于地一切普行一切
English
Therefore, it arises in the thought of darkness. Whatever is known by the realm of darkness, even up to the subtle parts. All this is spoken and uttered by foolish children. This is declared to all the wise. Know this for the sake of the foolish. This also appears completely in this way. Limbs, sutras, and roots, are distinguishing, liberating, and giving. Whatever is known as the six limbs, the six: seeing, hearing, feeling, experiencing, touching, and knowing, are the limbs of arising, entering, and cutting off. What are the four sutras of the Lord of Lanka? They are: the sutra of the ground, the sutra of the object, the sutra of appearance, and the sutra of entry. That is also like this. The four sutras, ground, object, appearance, and entry, are taught according to the scriptures. The sutra of the ground for the Lord of Lanka is like this: The ground is what children desire like this. Manifest attachment to formless names. The realm of non-existence is just that. It arises as the nature of all consciousness. What is to be known appears as the object. It is the cause of making all things arise. From the beginning, it is naturally unborn, and uncreated, it is also self-luminous. Without cause or condition, it is unconditioned. It is completely unbroken in all places. Knowing but not clearly, it arises simultaneously. Pervading, abandoning, and without substance. Non-conceptual and free from discernment. In that very nature of non-conceptuality, how many moments are there before and after? Like a river with continuity. It is with continuity, arising and ceasing. It is uninterrupted. It does not appear like separate categories. Distinguishing differences is. How can there be this and that? The Dharma encompassed by two terms. Everything is everything itself. Universally going, universally entering, applying to everything. Not distinguishing the variety of material objects. The nature of movement and arrangement. Completely experiencing, cutting off, and holding onto it. With five qualities, possessing in front. That is equal to all. Whatever is attached, it holds onto, not abandoning everything. Like the sky with opportunity. All Dharmas have the opportunity to abide and arise. It is taking with birth and non-birth, etc. Condition is not with two. In that very undetermined nature. It abides in all places. Condition Is whatever is encountered, that is it. The Dharmas are one at the root. That is the two aspects of continuity and power. Called ground and support. The difference between ignorance and knowledge appears. On the ground, everything universally goes, everything
Tibetan
་ལ་རྨོངས། །རྣམ་པ་ཞེན་པའི་བསྡི་གནས་མེད། །རྟེན་ནི་གཞི་སྦྱོར་སྣང་བ་དང་། །འགྱུར་མེད་རྣམ་དག་བཙལ་མེད་གནས། །དེ་དག་རེ་ཞིང་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས། །སྔ་མ་སྔ་མ་གང་དག་གང་། །ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་སྨིན་པའི་རྒྱུ། །དེ་བཞིན་ཀུན་དུ་འཁོར་བར་འབྱུང་། །རྟེན་ལྔ་དེ་རྒྱུན་དེ་དབང་གིས། །རྣལ་འབྱོར་ལྔར་སྣང་གཉེན་པོ་ལྔ། །སྨིན་པའི་དཔེ་ལྔ་སྦྱོར་དཔེ་བཞིན། །སྐབས་ལྔ་ལམ་ལྔ་དེ་བཞིན་ས། །ལྔ་ལྔ་བསྡི་གནས་དུས་ལྔ་དང་། །གནས་ལྔ་མཐར་ཕྱིན་རྣམ་པ་ལྔ། །འདིར་དབྱེ་བ་ལས་ལྔ་བཅུ་དྲུག །རྫོགས་པར་སྣང་བས་ལྔར་བཤད་དོ། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་གཞིར་གྱུར་པས། །ནོར་བའི་རྐྱེན་གྱིས་འཁོར་བར་སྣང་། །རང་བཞིན་ཇི་ལྟར་ཡིན་པའི་དོན། །ངེས་པར་མཐོང་ན་མྱ་ངན་འདས། །ཀུན་གྱི་གཞི་དང་གང་དེ་ཤེས། །ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྲིད་གསུམ་འབྱུང་། །དེ་བྱུང་རྩ་བ་སྣ་ཚོགས་ལེན། །དབྱིངས་དང་འབྱུང་གནས་རྒྱུ་ཞེས་གྲགས། །སྟོང་པ་ཉིད་དང་མཚན་ཉིད་མེད། །དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་མ་ནོར་བ། །མ་བཅོས་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཉིད། །ཏིང་འཛིན་རྟོག་པ་སྟོང་ཉིད་གྲགས། །ལྷག་མཐོང་ཞི་གནས་རྣམ་པར་ཐར། །དབུ་མ་མཐའ་བྲལ་གཟུང་བ་མེད། །འཛིན་མེད་ཆད་མེད་རྟག་པ་མེད། །སྐྱེ་མེད་འགག་མེད་རྟོག་པ་མེད། །རྣམ་པར་རྟོག་མེད་མཚན་མ་མེད། །དེ་བཞིན་བདག་མེད་གཞན་མེད་པ། །འགྲོ་བ་མེད་ཅིང་འོང་བ་མེད། །དྲི་མེད་འདུ་བ་འབྲལ་བ་མེད། །ཕུང་མེད་ཁམས་མེད་སྐྱེ་མཆེད་མེད། །ཡུལ་མེད་ལས་མེད་རྒྱུ་འབྲས་མེད། །མ་སྐྱེས་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་མེད། །སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས། །དེ་ནི་མི་སྐྱེ་མི་འགག་ལ། །དེ་ནི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཞེས་གྲགས། །མ་བྱུང་ཡེ་ནས་རང་བཞིན་སྣང་། །ཇི་སྲིད་ལེན་པའི་སྲིད་པ་ དག །གང་སངས་གང་དག་བྱུང་འགགས་པས། །སྡུག་བསྔལ་དེ་རྒྱུན་ཟད་བསྲེགས་པས། །འགྱུར་བའི་སྐབས་ལྔས་ངེས་པར་འབྱུང་། །གཟུགས་མེད་མཐོང་མེད་ཡོད་མ་ཡིན། །ཡོད་པས་མཐོང་བའི་ཡུལ་དུ་གྱུར། །མཐོང་མེད་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པ། །ཡོད་ཅེས་བྱ་བར་ག་ལ་རིགས། །མུ་མཐའ་མེད་པར་འབྱུང་བའི་རྒྱུ། །དངོས་མེད་གཞི་རྟེན་ངོ་བོ་ཉིད། །དེ་བས་ཐ་དད་སྣ་ཚོགས་སྣང་། །དབྱིངས་འདི་མེད་ན་ཀུན་དང་འགལ། །གལ་ཏེ་མེད་པ་གཅིག་ཡོད་ན། །འཛིན་པ་ཕྱོགས་ཀྱང་དེ་ལྟ་བས། །ནམས་ཀྱང་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །འཆིང་བའི་མདུད་པ་དེ་ན་ཡོད། །གང་ཞིག་མུར་འཛིན་མཐར་ལྟ་བ། །དེས་ནི་མུ་མེད་དོན་མ
Chinese
于无明。于相执著无处所。所依乃是基、合、显现，不变、清净、无寻之境。彼等期望因与果，前者前者任何者，后者后者成熟之因。如是周遍轮转生。五所依彼常彼力故，显现为五瑜伽、五对治，成熟之例五如合例。五时、五道如是地，五五处所五时与，五处究竟五相。于此差别有五十六，圆满显现故说为五。诸法皆为基，由错谬之缘故显现为轮回。自性如何之义，若能定见则寂灭。知晓一切之基与彼，法蕴三有生。彼生之根本取种种，界与生处名曰因。空性与无相，如是性乃无谬误，无作非异性。三摩地、分别、空性称，胜观、止观、解脱。中观离边无所取，无执无断无常，无生无灭无分别。无分别无相，如是无我无他，无去亦无来。无垢无合无离，无蕴无界无生处，无境无业无因果。无生心要菩提无，佛法菩提心。彼乃不生不灭者，彼乃如虚空。法界性即法身，名曰不思议智慧。未生本来自性显现，乃至取受之有。何者醒悟何者生灭故，痛苦彼常尽焚烧故，由转变之五时定生。无色无见非有，由有而成见之境，不见未成境，云何能说为有耶？无边际生之因，无实基所依体性。故而显现种种差别，此界若无与一切相违。若有一无，执着方亦如是，亦不解脱，系缚之结于彼处。何者执着边际而观，彼则无边无义。
English
To ignorance. There is no place to dwell in attachment to appearances. The support is the basis, union, and appearance, the unchanging, pure, and unfindable state. These hope for cause and effect, the former, whichever of the former, the latter is the cause of the latter's maturation. Thus, it arises in cyclic existence everywhere. The five supports, by the power of that continuity, appear as five yogas, five antidotes, five examples of maturation like the example of union. Five occasions, five paths, likewise the ground. Five fives, places of dwelling, five times, and five places, ultimate five aspects. Here, there are fifty-six divisions from the divisions. Because it appears complete, it is said to be five. Because it is the basis of all phenomena, due to the cause of error, it appears as cyclic existence. The meaning of how the nature is, if one definitely sees it, there is nirvana. Knowing the basis of all and that, the aggregates of phenomena, the three realms arise. The root of that arising takes various things. The sphere and the place of arising are called cause. Emptiness and without characteristics, suchness is without error, unmade, non-otherness. Samadhi, conceptualization, emptiness are called, insight, calm abiding, liberation. Madhyamaka, free from extremes, without grasping, without grasping, without cessation, without permanence, without arising, without ceasing, without conceptualization. Without conceptualization, without characteristics, thus without self, without other, without going and without coming. Without stain, without aggregation, without separation, without aggregates, without elements, without sense bases, without objects, without actions, without cause and effect. Unborn essence, without enlightenment, Buddha, Dharma, and Bodhicitta. That is without birth and without cessation, that is like the sky. The nature of the Dharmadhatu is the Dharmakaya, it is called inconceivable wisdom. Unborn, from the beginning, nature appears, as long as there is existence of taking. Whoever awakens, whatever arises and ceases, suffering, that constant exhaustion, burning, definitely arises from the five times of transformation. Without form, without seeing, not existent, by existence it becomes the object of seeing, not seeing, not becoming the object, how can it be reasonable to say it exists? The cause of arising without limit, the nature of the unreal basis support. Therefore, various differences appear, if this sphere does not exist, it contradicts everything. If there is one non-existence, the direction of grasping is also like that, there is no liberation either, the knot of bondage is there. Whoever grasps at the edge and looks at the end, that is limitless and meaningless.