Tibetan
སྤྱོད་ལམ་དངོས་བཞི་གང་སྤྱད་ཀྱང་། །འཆིང་བར་མི་འགྱུར་འགྲོལ་འགྱུར་ཐབས། །ཐམས་ཅད་དེར་སྦྱངས་ལམ་གནས་མཆོག །གང་ཉིད་དོན་གྱི་རྗེས་ཚོལ་ཞིང་། །གོལ་སྒྲིབ་ཡོངས་སུ་གཅོད་འདོད་པའི། །མཐའ་སེལ་རྣལ་འབྱོར་སེམས་དཔའ་པ། །གང་ལ་ཞེན་པའི་ཕྱོགས་བཟུང་སྟེ། །དབུས་མཐར་ལྟ་བ་དེ་བཟུང་བས། །ཆོ་གའི་ངེས་བློ་བརྟན་པ་ཅན། །དེ་ཀུན་རྣལ་འབྱོར་ཡིན་མོད་ཀྱི། །ཡང་དག་དོན་ལ་རྣལ་མི་འབྱོར། །སྤྱོད་ལམ་རྣལ་དུ་འབྱོར་མོད་ཀྱི། །ཡང་དག་དོན་དུ་ཡང་མ་འབྱོར། །ཕྱོགས་སུ་ལྟ་ལ་ཞེན་མོད་ཀྱི། །དམ་པའི་དོན་དུ་ཡང་མ་ཞེན། །གློ་བུར་ལས་རོ་ཚོར་མོད་ཀྱི། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ནི་རོ་མ་ཚོར། །བདག་མེད་ཕྱོགས་བྲལ་ཟེར་མོད་ཀྱི། །ཕྱོགས་སུ་ལྟ་དང་ཡང་མ་བྲལ། །བརྟུལ་ཞུགས་རྟོག་པ་ཆོམས་མོད་ཀྱི། །གཟུང་འཛིན་རྟོག་པ་ཡང་མ་ཆོམས། །དབུས་མཐར་རྟོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །བརྗོད་པ་ཚིག་ལམ་སྒྲོན་མ་ཡིས། །ཡང་དག་དབུ་མའི་གསེར་ཚོལ་བ། །རྟོག་འདོད་སྤྲེའུ་འདི་གཟུང་བྱས་ནས། །རྐུན་མོ་བྱི་ལ་གདགས་པར་བྱ། །གསེར་ཁུང་སྐར་ཁུང་ཀུན་བཀག་སྟེ། །རེའུ་ཆ་ཕང་ཕུང་བཤིག་ནས་ནི། །རྒྱལ་པོའི་དཀོར་མཛོད་ཁ་ཕྱེ་ན། །དེ་དག་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་བདག་པོ། །ཡང་དག་དབུ་མའི་ལམ་ཚོལ་བ། །རྟོག་པའི་སྐྱོན་ལྔ་སྤང་བར་བྱ། །རྟོག་པ་རགས་པའི་རི་བོ་དང་། །མཚན་མ་རྒྱུ་བ་ཚོར་བ་དང་། །བྱུང་ཚོར་འབྱུང་བ་རྣམ་པ་ལྔ། ། དེ་ཡང་འདི་ལྟར་རྟོག་པར་བྱེད། །རྟོག་པ་ལ་ཡང་གཉིས་ཡོད་དེ། །རགས་པ་དང་ནི་ཕྲ་བའོ། །དེ་བཞིན་མཚན་མ་ཆེ་ཆུང་གཉིས། །རྒྱུ་བ་རིང་པོ་ཐུང་ངུ་གཉིས། །ཚོར་བ་གསལ་བ་མི་གསལ་བ། །བྱུང་ཚོར་མྱུར་བ་བུལ་བའོ། །འདི་ནི་དོན་ལ་སྒྲིབ་པ་ཡི། །རྟོག་པ་ཆེན་པོ་བགེགས་ཆེན་ཡིན། །ཅི་ཕྱིར་དབུས་ཉིད་མི་མཐོང་ཕྱིར། །མུན་པ་དང་ནི་འཁྲིགས་པ་དང་། །ཀུན་དུ་འཐིབས་དང་སྤྲིན་ཕུང་དང་། །ན་བུན་ལྟ་བུར་སྒྲིབ་པ་ཡིས། །དཔུང་ཉིད་མི་གསལ་མཐོང་མི་འགྱུར། །འདི་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་གཉིས་ཏེ། །མུན་པ་མུན་ནག་ཆེན་པོ་དང་། །ཀུན་ནས་འཐིབས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། །ཡོངས་སུ་འཁྲིགས་དང་བསྒྲིབས་པ་དང་། །འཐིབས་པ་ཆེན་པོ་ཆུང་ངུ་གཉིས། །སྤྲིན་ཆེན་འཐིབས་དང་འལ་འོལ་དང་། །ན་བུན་གཏམས་དང་བན་བུན་གཉིས། །གནས་ངན་གསུམ་དང་ཕྱེད་སྣང་གནས། །འདོད་པ་བཞི་ཡི་བདེ་གནས་དང་། །བསམ་གཏན་གནས་དང་རྒྱུན་བཞི་གནས། །ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་སེམས་དཔར་ལྟུང་། །སྒྲིབ་པར་གྱུར་པའི་མུན་ནག་ནི། །མཚན་མའི་གཡེང་བ་དྲུག་ཏུ་སྣང་།
Chinese
无论运用何种四种行为，都有不被束缚而能解脱的方法，一切都在那里修习，是道路的殊胜处。哪里在寻求意义的踪迹，想要完全断除迷误和障碍的，消除边见的瑜伽心雄者，对什么产生执着而执持一方，执持着中边的见解，具有仪轨的坚定信念者，那些都可以说是瑜伽，但在真正的意义上并不相应。行为上似乎相应，但在真正的意义上并不相应。对某一方产生执着，但在神圣的意义上并不执着。似乎感受到突如其来的乐受，但没有感受到法性的乐受。虽然说无我，远离边见，但并没有远离对边见的执着。似乎摧毁了虚伪的念头，但并没有摧毁能取所取的念头。执着于中边的瑜伽士，用言语词句的灯，寻找真正的中观之金，抓住这个妄想的猴子，应该安立为盗贼猫。堵住所有的金孔和星孔，拆毁桌子和箱子，打开国王的宝库，那些就是享用圆满的主人。寻找真正中观之路的人，应该舍弃妄想的五种过患：粗大的妄想之山，相、流动、感受，以及生起感受和生起之五种。
English
Whatever of the four conducts is practiced, there is a way to be liberated without being bound. All are trained there, the supreme place of the path. Where one seeks the trace of meaning, wishing to completely cut off delusion and obscuration, the yogi hero who eliminates extremes, holding onto a side with attachment, holding onto the view of the middle and the extremes, possessing a firm conviction in rituals, all of those can be said to be yoga, but in the true sense, they are not in accordance. The conduct seems to be in accordance, but in the true sense, it is not in accordance. One is attached to looking at a side, but one is not attached to the sacred meaning. One seems to feel a sudden sensation, but one does not feel the sensation of the nature of reality. Although one says selflessness, free from sides, one is not free from attachment to sides. One seems to destroy false thoughts, but one does not destroy the thoughts of grasping and being grasped. The yogi who clings to the middle and the extremes, with the lamp of words and phrases, seeks the gold of the true Middle Way, having seized this deluded monkey, should establish it as a thief cat. Block all the gold holes and star holes, tear down the tables and boxes, and open the king's treasury, those are the masters who enjoy perfect possession. Those who seek the path of the true Middle Way should abandon the five faults of thought: the mountain of coarse thought, signs, movement, feeling, and the five aspects of arising feeling and arising.
Tibetan
།རང་བཞིན་ཕྱི་ནང་མཚན་མ་དང་། །ཡིད་ལ་བྱེད་དང་གནས་ངན་ལེན། །འདི་དག་རབ་ཏུ་གསལ་བར་འདོད། །གང་དུ་དབུ་མ་ཉིད་ལྟ་ཆེ། །དབུ་མའི་ལམ་ལ་སྒྲིབ་པའི་སྐྱོན། །རྣམ་པ་ལྔ་བྱུང་གང་སྒྲིབ་པ། །བྱུང་ཚོར་བྱིང་རྨུགས་འཛིན་ཆགས་དང་། །ཐེར་ཟུག་ཕྱལ་བའི་དབང་གིས་ནི། །གཡང་དང་འཐིབས་དང་འགོག་པ་དང་། །རྟག་ཏུ་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན། །འདི་དག་དབུ་མའི་སྐྱོན་ཡིན་ཞེས། །དབུ་མར་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་འདོད། །དབུ་མ་ངེས་པའི་ལམ་ཚོལ་བ། །དགོན་པའི་རྒྱུན་དུ་དབེན་བཟུང་སྟེ། །ཚད་མ་གཉིས་ཀྱིས་གཞལ་བའི་བློས། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྗེས་གཅོད་པ། །ཡོད་མེད་སྔོན་རྟོག་གང་ལས་བྱུང་། །བརྟགས་པས་རྟོག་པ་རྟས་ལས་འབྱུང་། །རྟོག་པའི་རི་བོ་ཞི་བར་འགྱུར། །དེས་ནི་གནས་ངན་གསུམ་དུ་མིན། །རྟོགས་པ་གང་ལས་བྱུང་ཞེ་ན། །མཚན་མ་ཉིད་ལས་བྱུང་བ་ཡིན། །མཚན་མ་སྒྱུ་མར་རབ་ཤེས་ན། །མཚན་མའི་ཆོས་ རྣམས་ཞི་བར་འགྱུར། །དེས་ནི་འདོད་ཁམས་ཐ་མར་མིན། །མཚན་མ་དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ན། །དེ་ཡང་འབྱུང་བ་དག་ལས་བྱུང་། །དྲན་པ་སྐྱོན་དང་ཞིར་ཤེས་ན། །རྒྱུ་བའི་སྐྱོན་རྣམས་སེལ་བར་བྱེད། །འདོད་ཁམས་གཉིས་པར་དེ་དག་མིན། །རྒྱུ་བ་དེ་ཡང་གང་དེ་བཞིན། །དེ་ཡང་དེ་ལྟར་བྱུང་བ་ཡིན། །དེ་ཉིད་དེ་ལྟར་ཤེས་གྱུར་ན། །སྐྱོན་གྱི་ཚོར་བ་སེལ་བར་བྱེད། །འདོད་ཁམས་གསུམ་པར་དེ་ཡང་མིན། །དེ་ཉིད་དེ་ལྟར་དེར་བརྩད་ན། །གང་དེ་ཕྱི་དང་ཉིད་ཁོ་ན། །དེ་ཉིད་སྐྱོན་དུ་རབ་ཤེས་ན། །འགག་དང་སྐྱེ་བ་ག་ལ་ཡོད། །དེ་ནི་འདོད་ཁམས་བཞི་པར་མིན། །དེ་ཡང་གང་ལས་སྐྱེ་མཆེད་ན། །སེམས་ཀྱི་ཆོས་ལས་གྱུར་པ་སྟེ། །སེམས་ཉིད་སྒྱུ་མར་རབ་ཤེས་ན། །སེམས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཞི་བར་འགྱུར། །ཕུང་པོ་གཟུགས་བརྙན་འདྲ་བ་ལ། །སེམས་ནི་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུར་འདོད། །ཡོད་མེད་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་ལས་གྲོལ། །དེ་ཤེས་འདོད་ཁམས་ལྔ་པར་མིན། །སེམས་ཉིད་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་འམ། །མེད་ཅེས་བྱ་བར་མི་ལྟ་བས། །ཡ་མཚན་ཅན་དུ་ལྟུང་མི་འགྱུར། །བྱིང་རྨུགས་ཅན་དུ་མ་གྱུར་པས། །བསམ་གཏན་སྐྱོན་དུ་དེ་མི་འགྱུར། །འདུ་ཤེས་རྗེས་སུ་མ་འབྲངས་པས། །སེམས་ཅན་གནས་སུ་དེ་ཡོང་མིན། །ཀུན་འབྱུང་ཀུན་གཞི་ཉིད་མཐོང་བས། །ཞི་བའི་གནས་སུ་ཡང་མ་ཡིན། །ཞི་བས་ཞི་བར་མི་ལྟ་བས། །རང་རྒྱལ་གནས་སུའང་ག་ལ་ཡིན། །རྣམ་རིག་ཙམ་དུའང་མིན་པས་ན། །སེམས་དཔའ་དེ་ཡང་དེར་མ་ཡིན། །སྟོང་ཉིད་མཉམ་པའི་དབུ་མ་ལ། །སོ་སོ་ཐ་དད་དབྱེར་མེད་པས། །ས་ཡི་རིམ་པ་སྦྱོང་
Chinese
自性内外与相，作意以及恶处所，愿能彻底地阐明这些。何处中观见解最殊胜？中观道上的遮障过患，出现五种遮障是哪些？生受沉没与昏昧，执著贪恋和，坚固虚妄的势力所致，深渊和黑暗及阻碍，以及恒常的空无而已。这些是中观的过患，于中观中欲求菩萨瑜伽。寻求中观决定的道路，于寂静处恒常守护，以二量衡量之智，断除分别念的踪迹。有无先念从何生？观察后念从境生，念之山峰将寂灭，因此不在三种恶处。证悟从何而生呢？从相本身而生。若能善知相如幻，相之诸法将寂灭，因此不在欲界之下。相又是如何呢？它也从诸要素而生。若知忆念为过患而寂灭，则能消除流转的过患，不在欲界第二处。流转又是如何呢？它也如是而生。若能如是了知，则能消除过患之感受，不在欲界第三处。若如是于彼处探究，彼即外与自性，若能善知彼为过患，则生与灭又在哪里呢？因此不在欲界第四处。它又从何而生起呢？从心之法而生，若能善知心如幻，心之诸法将寂灭。蕴如影像相似，心则视为如阳焰，解脱有无二边，若知此则不在欲界第五处。心本身不视为有之事物，或称为无，因此不会堕入奇异之处，不成为沉没昏昧之境，因此不会成为禅定的过患。由于不随逐于念，因此不会来到有情之处，由于见到生起与根本，因此也不在寂灭之处，由于不以寂灭视寂灭，因此又怎会在自生之地？由于也不唯是唯识，因此菩萨也不在那里。于空性平等的正中观，由于无有彼此差别，故能净治地的次第。
English
Self-nature, inner and outer characteristics, attention, and evil abodes, may these be thoroughly clarified. Where is the view of Madhyamaka itself most excellent? The faults that obscure the Madhyamaka path, what are the five kinds of obscurations that arise? Birth, sensation, sinking, and dullness, attachment, clinging, and, due to the power of solidity and falsehood, abyss, darkness, and obstruction, and only constant emptiness. These are the faults of Madhyamaka, in Madhyamaka one desires the yoga of a Bodhisattva. Seeking the path of certainty in Madhyamaka, constantly guarding in a solitary place, with the wisdom that measures by two valid cognitions, cutting off the traces of conceptual thought. From where does the prior thought of existence or non-existence arise? By investigation, thought arises from the object, the mountain of thought will be pacified, therefore not in the three evil abodes. From where does realization arise? It arises from the characteristic itself. If one knows well that characteristics are like illusions, the dharmas of characteristics will be pacified, therefore not below the desire realm. How are characteristics? They also arise from the elements. If one knows that memory is a fault and is pacified, then one can eliminate the faults of wandering, not in the second place of the desire realm. How is wandering? It also arises in that way. If one knows it in that way, then one can eliminate the feeling of fault, not in the third place of the desire realm. If one investigates it in that way there, that is outer and self-nature, if one knows well that it is a fault, then where is arising and ceasing? Therefore not in the fourth place of the desire realm. From where does it arise? It arises from the dharmas of the mind, if one knows well that the mind is like an illusion, the dharmas of the mind will be pacified. Aggregates are like reflections, the mind is regarded as like a mirage, liberated from the extremes of existence and non-existence, if one knows this, then not in the fifth place of the desire realm. The mind itself is not regarded as an existing thing, or called non-existent, therefore it will not fall into a strange place, not becoming a state of sinking dullness, therefore it will not become a fault of meditation. Since it does not follow after thought, therefore it will not come to the place of sentient beings, since one sees the arising and the root, therefore it is also not in the place of peace, since one does not see peace as peace, then how could it be in the place of the self-arisen? Since it is also not only mind-only, therefore the Bodhisattva is also not there. In the equal Madhyamaka of emptiness, since there is no difference between each other, one can purify the stages of the ground.