Tibetan
རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཐབས་དང་རྟོགས་པའི་ཚུལ་བསྟན་ པའི་ལེའུ་སྟེ་བཞི་པའོ།། །།དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་རང་བྱུང་རིག་པའི་རྒྱལ་པོ་དེས། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་གསུངས་སོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་ངང་གིས་གསལ་བའི་ཐུགས། །གཉིས་མེད་ངང་ལ་མ་ལུས་ཀུན་རྫོགས་པས། །སྙིང་པོའི་སྙིང་པོ་རང་བཞིན་སྟོང་པའི་ལམ། །བདེ་ཆེན་ནམ་མཁའི་མཐའ་མཉམ་པ་ཡི་རོ། །སྙིང་པོ་མཆོག་སྟེ་དོན་ལ་རྫོགས་པར་གནས། །མ་སྐྱེས་འོད་གསལ་བདེ་བ་ཉིད་རྟོགས་ན། །བདེ་མཆོག་ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་མི་ཤོང་ངོ་། །ཡངས་སོ་ཆེའོ་ཐིག་ལེ་གཅིག་གི་ངང་། །སྙིང་པོ་གཅིག་ལ་རྟོགས་ཚུལ་མཐའ་ཡས་པས། །འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་གྲངས་ལས་འདས་པར་གསུངས། །མ་སྐྱེས་སྙིང་པོ་སྒྲོ་སྐུར་མེད་པའི་དབྱིངས། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་མ་སྐྱེས་སྙིང་པོར་མཐོང་། །སྙིང་པོ་མ་མཐོང་རྫོགས་པའི་སེམས་ཉིད་མཐོང་། །མཐར་ཐུག་མེད་ཅིང་དབྱིངས་ལ་བྲི་བ་མེད། །རང་བྱུང་བདེ་ཆེན་དོན་འདི་ཁྱད་པར་འཕགས། །སྒྲ་བརྗོད་ཚིག་ལ་དགའ་བས་དོན་མི་རྟོག །སྙིང་པོའི་སྙིང་པོ་བསམ་བརྗོད་ཅིར་མི་དམིགས། །མ་བསམས་བསམ་པ་གཉིས་མེད་གཅིག་གི་མཐའ། །མཐའ་དང་དབུས་ལ་མི་གནས་མངོན་རྟོགས་བྲལ། །མི་རྟོག་མི་བསམ་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གནས། །བདེ་ཆེན་རང་རིག་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པ། །རྩོལ་བྲལ་རིག་པའི་དབྱིངས་ལ་གནས། །བདེ་མཆོག་གསང་བའི་ཐིག་ལེ་ཉིད། །ནམ་མཁའ་ཁྱབ་པའི་ཚུལ་དུ་གནས། །མ་སྐྱེས་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་ངང་ལ་བཞུགས། །རང་བྱུང་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་ལ། །མ་བཙལ་མ་བསྒྲུབས་རང་བཞིན་བཞག །གང་དག་ཡེ་ཤེས་ངང་ཡིན་ཡང་། །བསམ་པའི་ངོ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག །སྨིག་རྒྱུ་ལ་ནི་ཆུ་བློ་བཞག །དོན་ལ་བཞག་བླང་མེད་ན་ཡང་། །བརྟགས་པའི་འདུ་ཤེས་བསམ་མི་ཁྱབ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི། །ཀུན་དང་རིག་པ་དུས་མཉམ་པས། །གང་དག་རིག་པ་མེད་པར་གནས། །འདི་དག་འདི་ལྟར་བདེ་མཆོག་ཡིན། །མ་བཅོས་སྙིང་པོ་མཆོག་གི་དོན། །མ་བཙལ་རང་བྱུང་མཆོག་གི་ཤེས། །རང་ འབར་བཙལ་མེད་རིག་པའི་སེམས། །གསལ་བའི་མར་མེའི་འདུ་ཤེས་མེད། །རྒྱུ་བ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་དབྱེ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོས་ཀུན་ཐེབས་པས། །མཚན་མའི་རྟོག་པ་གཡོ་མི་འགྱུར། །རང་བཞིན་འཁོར་ལོར་ཡེ་བརྟེན་པས། །རིག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྐྱེད་དུ་མེད། །ཡེ་ཤེས་འབར་བའི་བཞུགས་གནས་ལ། །རང་བྱུང་སྒྲིབ་མེད་གསལ་བས་བརྒྱན། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་རང་བཞིན་པ
Chinese
关于证悟之方法与证悟之方式的开示之第四品。 然后，世尊自生智慧之王，安住于大乐之三摩地中，如是说道：大乐自性光明之心，于无二之性中无余圆满，心髓之心髓，自性空性之道，大乐如虚空般无边无际之味。心髓至高无上，安住于究竟之义。若证悟未生光明之乐，至乐则无法容纳于虚空之界。广大啊，伟大啊，于一明点之性中，于一心髓中，证悟之方式无边无际，故说果位之殊胜不可计数。未生心髓，无有增损之界，视佛与众生为未生心髓。若未见心髓，则见圆满之心性。无有终极，且于界中无有减少。此自生大乐之义甚为殊胜。喜好言语文字者，则不能证悟其义。心髓之心髓，不执著于任何思虑言说。无思与思二者无别，为一之边。不住于边与中，远离现证。不思不念，安住于如是性中。大乐自明，不执著于任何事物。无勤任运，安住于觉性之界。至乐秘密之明点，安住于遍布虚空之方式中。未生心髓菩提心，安住于无有分离之性中。于自生菩提心髓中，不寻不修，安住于自性。何者虽为智慧之性，然于思虑之面颠倒错乱。如于海市蜃楼中执著为水。于义中虽无取舍，然于分别之念不可思议。菩提心之自性，与一切及觉性同时，何者安住于无有觉性中，此等如是为至乐。无为心髓至上之义，不寻自生至上之智。自燃不寻觉性之心，无有光明灯之念。以无有行之方式区分。以大印遍及一切，故名相之分别不动摇。于自性轮中本自安住，故无须生起觉性之坛城。于智慧燃放之安住处，以自生无碍光明庄严。为三世诸佛之自性
English
The Fourth Chapter: Showing the Means to Realize and the Manner of Realization. Then, the Bhagavan, the Self-Arisen King of Awareness, having entered into the samadhi of Great Bliss, spoke thus: The mind of Great Bliss, naturally clear, completely perfect in the state of non-duality, the heart of the heart essence, the path of emptiness of self-nature, the taste of Great Bliss is equal to the end of the sky. The supreme heart essence abides perfectly in meaning. If one realizes the unborn, luminous bliss, then the supreme bliss cannot be contained in the realm of the sky. Vast, great, in the state of one bindu, in one heart essence, the manner of realization is infinite, therefore it is said that the special fruit is beyond number. The unborn heart essence, the sphere without exaggeration or slander, sees Buddhas and sentient beings as the unborn heart essence. If the heart essence is not seen, then the perfect mind itself is seen. There is no end, and there is no decrease in the sphere. This meaning of self-arisen Great Bliss is particularly excellent. Those who are happy with sound and words do not realize the meaning. The heart of the heart essence does not focus on anything that can be thought or said. The end of one, where unthought and thought are non-dual. It does not abide in the end and the center, and is free from manifest realization. Not thinking, not contemplating, abiding in suchness itself. Great Bliss, self-awareness, not thinking of anything. Effortlessly abiding in the sphere of awareness. The supreme bliss is the secret bindu itself. It abides in the manner of pervading the sky. The unborn heart essence is bodhicitta. It abides in a state without separation. In the self-arisen bodhicitta essence, not seeking, not cultivating, abiding in self-nature. Those who are the nature of wisdom, but are reversed in the face of thought. Like placing the mind of water on a mirage. Although there is no acceptance or rejection in meaning, the concept of analysis is inconceivable. The self-nature of bodhicitta is simultaneous with all and awareness, those who abide without awareness, these are thus the supreme bliss. The unmade heart essence is the supreme meaning, the unsearched self-arisen supreme knowledge. The self- flaming, unsearched mind of awareness. There is no concept of a clear lamp. Differentiate in a way that has no cause. Since the great mudra pervades all, the conceptualization of characteristics does not waver. Since it inherently relies on the wheel of self-nature, there is no need to generate the mandala of awareness. In the dwelling place where wisdom blazes, it is adorned with self-arisen, unobstructed clarity. The self-nature of the Buddhas of the three times.