Tibetan
བླང་དོར་མེད་ཅིང་གཉེན་པོས་བཙལ་མི་དགོས། །དེ་ཙམ་ཉིད་ན་བསམ་གཏན་མཆོག་གི་ལམ། །དེ་ལ་གཉེན་པོ་མེད་ཕྱིར་བླ་མེད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །དེ་ཡང་འདུས་པའི་འཁོར་རྣམས་ད་ཉོན་ཅིག །བསྒོམ་དུ་ཡོད་མེད་སྒྲོ་སྐུར་མཐར་ལྷུང་ཕྱིར། །བསྒོམ་པའི་ཞི་གནས་མཐའ་ལ་ཞེན་པ་སྟེ། །མ་རྟོགས་བསྒོམ་མེད་དོན་གྱི་གདེང་དང་བྲལ། །དེ་ཕྱིར་མཐའ་ཡི་བལྟ་བ་ནོར་བའི་ལམ། །དེ་ཡང་དད་ལྡན་འཁོར་རྣམས་ཡིད་ཀྱིས་ཉོན། །ཨ་ཏི་མན་ངག་ཆོས་སྐུའི་སྙིང་པོ་ནི། །བསྒོམས་ཀྱང་འགལ་མེད་རང་སེམས་ནམ་མཁའ་འདྲ། །མ་བསྒོམས་པས་ཀྱང་ཆོས་སྐུ་རྟོགས་བྲལ་མེད། །བྱང་ཆུབ་ལམ་དུ་སེམས་ཉིད་རྟོགས་པ་ཆེ། །སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེས་ཡིད་ཀྱི་དོན་ཞུས་པ། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཅིག་གམ་ཐ་དད་ལམ། །ཐ་དད་འདྲེལ་མེད་ཐུགས་རྗེས་ཕན་མི་ནུས། །གཅིག་ན་འགྲོ་དྲུག་སེམས་ཅན་ཅི་ཕྱིར་བྱུང་། །ཀུན་རིག་སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་ཡིད་ཀྱིས་ཉོན། །དེ་གཉིས་སོ་སོར་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །རྟོགས་ན་ངོ་བོ་གཅིག་ཕྱིར་ཐུགས་རྗེ་འབྱུང་། །རང་སེམས་མ་རིག་རྣམ་རྟོག་སྡུག་བསྔལ་ཡིན། །དོན་ལ་དབྱེར་མེད་སེམས་ཉིད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །འདུས་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་སེམས་དོན་ཡིད་ཀྱིས་ཞུས། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་རྒྱུ་འབྲས་ཡིན་གྱུར་ན། །སངས་རྒྱས་ལས་བྱུང་རྣམ་གསུམ་དོན་མེད་འགྱུར། །སེམས་ཅན་ལས་བྱུང་ཚོགས་གཉིས་དུས་མི་རྟོག །ཀུན་རིག་སྟོན་པས་འཁོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་རྒྱུ་འབྲས་རོ་གཅིག་ཕྱིར། །ལྟོས་པས་གཅིག་ལ་གཅིག་བྱུང་མ་ཡིན་ཏེ། །གཉིས་ཀའི་ངོ་བོ་རང་སེམས་ཆོས་སྐུར་གཅིག །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་སྐྱོན་ཡོན་རྣམ་གཉིས་ཀྱིས། །ཆོས་ཉིད་འཁྲུལ་པ་གང་ཡང་གཞི་བཞག་ནས། །གཉིས་ཀ་ལྟར་ཡང་རྩོད་ན་མི་འགལ་ཕྱིར། །མ་རིག་ཡེ་ཤེས་གང་རུང་ཕྱོགས་གཟུང་ན། །ཀུན་ཀྱང་ཡིན་ལ་ཐམས་ཅད་མིན་པའི་ཕྱིར། །རྒྱུ་ཡོད་དང་ནི་རྒྱུ་མེད་གང་འཁྲུལ་པ། །གཞིར་བཞག་མ་ནོར་ཤིན་ཏུ་གཅེས་པར་གསུངས། །སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེས་འཁོར་གྱི་དོན་ཞུས་པ། །རང་ལ་ཡོད་པ་མཁས་པས་ཇི་སྐད་སྟོན། །ཡེ་ནས་ཡོད་ན་མན་ངག་བསྟན་མི་དགོས། །མེད་ ན་རི་བོང་རྭ་བཞིན་རྒྱུ་མི་དམིགས། །ཀུན་རིག་སྟོན་པས་འཁོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། །ཡེ་ནས་རང་ལ་ཡོད་པའི་ཆོས་སྐུ་ནི། །བླ་མས་མཚོན་ནས་རང་སེམས་དོན་བསྟན་པས། །མ་རིག་རྣམ་རྟོག་ཆོས་སྐུར་ཞེས་པ་ལས། །ལོགས་ན་བཙལ་ནས་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དད་ལྡན་འཁོར་གྱིས་དོན་ཆེན་ཡིད་ཀྱིས་ཞུས། །བླ་མའི་མན་ངག་ཡུལ་ལ་མི་རྟོག་པ། །ཙམ་དུ་ཉམས་མྱོང་ཞི་གནས་སྐྱོན་ཡིན་ཕྱིར། །རྟོགས་ན་རང་རྒྱུད་ཡིན་ཕྱིར་མན་ངག་མིན། །མ་དྲན་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཐལ། །དེ་ཡང་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ཉོན། །ཡུལ་ལ་མི་རྟོག་དེ་ཉིད་བསམ་གཏན་ཏེ། །རྟོག་དང་མི་དྲན་གཉིས་ཀའི་གཞི་ཉིད་ནི། །ཐོག་མཐའ་ཆོད་པས་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས། །དེ་ཡང་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དོན་རྟོགས་ན། །ཡུལ་ཉིད་མི་རྟོག་མི་བསྒོམ་དོན་ལ་གནས། །དེ་ཡང་མན་ངག་གིས་བཅོས་དོན་དང་འགལ། །མ་བཅོས་མན་ངག་བཀའ་ལ་དགོས་མེད་འགྱུར། །དེ་ཡང་འདུས་པའི་འཁོར་ཚོགས་ཡིད་ཀྱིས་ཉོན། །བླ་མ་མཁས་པའི་མན་ངག་དོན་ཟབ་མོས། །ཀུན་གཞི་གཞི་ཆ་ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོ་ཉིད། །བཅོས་སུ་མེད་ལ་རང་སེམས་ནམ་མཁའ་འདྲ། །སྒོ་ལྔ་ཡུལ་ཉིད་འཁྲུལ་ཕྱིར་འདྲེལ་བ་ཆོད། །ཡིད་ལ་བལྟ་བ་བསྟན་པས་ཉོན་མོངས་གྲོལ། །དེ་ཕྱིར་བཀའ་དོན་ཤིན་ཏུ་གཅེས་པར་གསུངས། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་བལྟ་བ་ཡེ་ཤེས་གཏིང་རྫོགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་ལས། ཐེ་ཚོམ་གྱི་གེགས་བསལ་བའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་པའོ།། །།དེ་ནས་འདུས་པའི་ཚོགས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། །བློ་དངོས་གཞི་ལ་གཉིས་མེད་རབ་རྟོགས་ན། །མིང་གི་ཐ་སྙད་རྣམ་གྲངས་འཛིན་མེད་ཕྱིར། །ཡུལ་ལ་མི་ཞེན་མ་རིག་རང་སར་གྲོལ། །བཙལ་མེད་བསམ་གཏན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྟགས། །ཕན་གནོད་ཇི་ལྟ་བུ་དང་ཕྲད་གྱུར་ནས། །བྱམས་སྡང་གཉིས་ཀྱི་སེམས་ནི་སྐྱེས་པའི་ཚེ། །མཉམ་ཉིད་རིག་པས་གསལ་ཐེབས་རྣལ་འབྱོར་དེ། །བློ་དངོས་གཉིས་མེད་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྟགས། །དེ་ཡང་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་ད་ཉོན་ཅིག །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་འོད་དང་བཅས་ནས་ནི། །དབང་པོར་མངོན་སུམ་བྱོན་ནས་ཆོས་བསྟན་ཀྱང་། ། བཟང་པོ་ཡིན་པའི་སེམས་ཀྱིས་དད་རྒྱུ་དང་། །གཤིན་རྗེའི་འཇིགས་པ་བྱུང་ཡང་ཉམ་མི་ང་། །གཉིས་པ་འཁྲུལ་པར་རྟོགས་ཕྱིར་སྤང་ལེན་མེད། །ལྟ་བ་གདེང་ལྡན་ཉམས་མྱོང་ཡིན་པའི་རྟགས། །ཐེག་པའི་བྱེ་བྲག་ཆོས་རྣམས་ཅི་གསུངས་ཀྱང་། །དོན་ལ་བཟང་ངན་མེད་རྟོགས་ཕྱིར་ན་སྒྲོ་སྐུར་བྲལ། །ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པའི་ཉམས་མྱོང་རྟགས། །ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་སྡུག་བདེ་ཅི་བྱུང་ཡང་། །སྐྱོན་ཡོན་མི་བལྟ་རང་སེམས་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར། །སྔ་ཕྱི་མེད་པར་ལྟ་བའི་གདེང་ལྡན་ན། །ཆོས་ཉིད་རང་གསལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྟགས། །ལུས་དང་མི་མཐུན་པ་ཡི་ནད་དང་བགེགས། །བྱུང་ཡང་བག་ཆགས་དང་ནི་ཉོན་མོངས་པ། །རྟོག་པ་བརྟས་པ་ཉིད་ལས་མ་གཏོགས་པ། །ཞེན་པ་མེད་ཕྱིར་ཆོས་སྐུ་དད་པ་ཡིས། །མི་གཏོང་དྲན་པར་བྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །དངོས་གྲུབ་རྩོལ་མེད་དགོངས་པ་ཉམས་མྱོང་རྟགས། །དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ད་ཉོན་ཅིག །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་སྔ་ཕྱི་མེད་པའི་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་མཐོན་དམར་གར་སྐྱེས་ལུས་ཉིད་ཀྱང་། །སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་སེམས་ལ་སེམས་གནས་ན། །འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་དགོངས་པ་ཉམས་མྱོང་རྟགས། །རྟགས་ཆེན་དེ་ལྡན་རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །ཅི་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་སངས་རྒྱས་ཐུགས། །མི་ཡི་ལུས་ལ་སྒྲིབ་གཡོགས་འདི་ཉིད་ལ། །ལྷ་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱག་འཚལ་མཆོད་པར་འགྱུར། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་བལྟ་བ་ཡེ་ཤེས་གཏིང་རྫོགས་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་ལས། རྟགས་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་པའོ།། །།དེ་ནས་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ཡིས། །དད་ལྡན་འཁོར་ལ་ཕན་གདགས་ཕྱིར། །མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོ་ཀུན་བཟང་ལ། །ཡིད་ཀྱི་དྲན་པས་འདི་སྐད་དོན་གསོལ་པ། །བལྟ་བ་ཉམས་པའི་རྣལ་འབྱོར་སྐྱོན་ནི་གང་། །དེ་ལ་སྐོར་ཐབས་ཇི་ལྟར་བསྟན་པར་བགྱི། །བསྐངས་པའི་འབྲས་བུ་ཇི་ལྟར་འབྱུང་། །འཁོར་འདས་ས་མཚམས་བག་ཆགས་གང་གིས་གཟུང་། །དེ་ཡི་གདམས་ངག་རྣལ་འབྱོར་གང་ལ་གཏད། །མཉམ་པའི་ཡེ་ཤེས་རྒྱལ་པོས་ལུང་བསྟན་གསོལ། །དེ་སྐད་ཞུས་པའི་དོན་གསན་ཉིད་ཀྱིས་ བཀའ་སྩལ་པ། དོན་མེད་ང་རྒྱལ་དྲེགས་པས་མཁས་འདོད་པས། །རང་གི་བལྟ་བས་ཡ་རབས་མཐོ་བཞེད་ནས། །ཚིག་ལ་མཉམ་སྦྱོར་མཁས་པའི་ཟླ་མེད་ཀྱང་། །དམ་ཚིག་ཕྱལ་བོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་སྤངས་ནས། །ལོག་འདྲེན་ཁོང་གསོག་བདེན་ཚིག་ཅི་སྨྲས་ཀྱང་། །འཁྲུལ་པའི་སེམས་ཉིད་ལོག་འདྲེན་དབང་དུ་འགྱུར། །གནམ་ལྕགས་མཁའ་ལས་འདམ་དུ་བྱིང་བ་བཞིན། །དམྱལ་བར་ངེས་འགྲོ་གཏན་དུ་སྙིང་རེ་རྗེ། །དེ་ཡང་འདུས་པའི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །གསང་སྔགས་གསང་བའི་ལྟ་བའི་སྒོར་ཞུགས་ནས། །ཡང་དག་རང་སེམས་དོན་ལ་མ་འདུད་པར། །མི་ཆོས་ཟང་ཟིང་ལུས་ངག་ལས་བྱེད་པས། །རི་བོས་སྲོག་ཆགས་འོག་ཏུ་མནན་པ་ལྟར། །མི་ཤེས་རང་གི་ང་རྒྱལ་བསྙེམ་བྱེད་པ། །ནམ་ཡང་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་མི་སྲིད། །དེ་ཡང་སེམས་དཔའི་སྙིང་པོ་ད་ཉོན་ཅིག །རྒྱ་མཚོའི་དབྱིངས་ཀྱི་ཕ་བོང་དཀྱིལ་སྐམས་ལྟར། །ཐེག་པ་འོག་མའི་སྡེ་སྣོད་ཆོས་མཉན་ཀྱང་། །ཡང་དག་དོན་གྱི་ལྟ་བའི་གདེང་མེད་པར། །ཚིག་ཙམ་ལུང་ལས་ཆོས་ཀྱི་ཁུངས་ཕྱུང་ནས། །བྱར་མེད་ཆོས་ལ་ང་རྒྱལ་བློ་བརྟན་ནས། །ལུས་ངག་རྩིང་ཆོས་ཕད་ཧྲལ་སྤྱོད་བྱེད་པས། །རང་སེམས་བཀག་ཀྱང་འཁོར་བར་མི་སྐྱོབས་ཏེ། །སྡུག་བསྔལ་ཡ་ངའི་འབྲས་བུ
Chinese
无需取舍，无需以对治寻觅。 仅此便是殊胜禅定道。 因此无有对治，是为无上法身。 聚集之眷属们，现在谛听！ 若执着于有无修习，则堕入极端。 执着于修习的止住，即是执着于边。 未证悟则无修，缺乏意义的确信。 因此，极端的见地是错误的道路。 具信眷属们，请用心谛听！ 阿底口诀，法身之精髓是： 修习亦无妨碍，自心如虚空。 不修习亦不离证悟法身。 于菩提道中，心性之证悟至关重要。 金刚萨埵请问心之要义： 佛与众生，是一还是异？ 若异，则无关联，慈悲无法利益。 若一，则六道众生为何产生？ 普明导师开示，用心谛听！ 二者并非显现为分离。 若证悟，则体性为一，故生慈悲。 自心无明，分别念即是痛苦。 实则无别，心性本自具足。 聚集之众，用心请问心之要义： 若佛与众生为因果关系， 则从佛所生之三身将变得无意义。 从众生所生之二资粮则时机不定。 普明导师对眷属开示： 佛与众生，因果味一故， 非由依赖而一生一灭。 二者之体性，皆为自心法身。 佛与众生，以过患与功德二者， 于法性之错乱，无论立于何处， 若二者皆争辩，亦不相违故， 若于无明与智慧任取一边， 则一切皆是，一切皆非故。 有因与无因，何者为错乱？ 于基之安立不谬误，至为重要。 金刚萨埵为眷属请问： 自身本有者，智者如何宣说？ 若本已存在，则无需教导口诀。 若无，则如兔角般，无有可寻之因。 普明导师对眷属开示： 本自具有的法身， 由上师指点，指示自心之要义， 从无明分别念中，称之为法身， 并非于外寻觅而指示。 具信眷属用心请问大义： 上师口诀不于外境分别， 仅此
English
Without acceptance or rejection, no need to seek with antidotes. That alone is the supreme path of meditation. Since there is no antidote to it, it is the unsurpassed Dharmakaya. Now, all you assembled disciples, listen! To assert existence or non-existence in meditation is to fall into extremes. Attachment to the peace of meditation is clinging to an extreme. Without realization, there is no meditation, lacking confidence in the meaning. Therefore, the view of extremes is a mistaken path. Again, faithful disciples, listen with your minds! The heart essence of Ati's instructions, the essence of Dharmakaya, is: Even if you meditate, there is no contradiction; your own mind is like the sky. Even without meditation, there is no separation from the realization of Dharmakaya. On the path to enlightenment, the realization of mind itself is great. Vajrasattva asked about the essential meaning of mind: Are Buddhas and sentient beings one or different? If different, there is no connection, and compassion cannot benefit. If one, why do the six realms of sentient beings arise? The All-Knowing Teacher proclaimed, listen with your minds! These two do not appear as separate. If realized, their essence is one, hence compassion arises. One's own mind, obscured by ignorance, is the suffering of conceptual thought. In reality, there is no difference; mind itself is spontaneously accomplished. The assembled gathering asked about the meaning of mind with their hearts: If Buddhas and sentient beings are cause and effect, then the three kayas arising from Buddhas would become meaningless. The two accumulations arising from sentient beings are uncertain in time. The All-Knowing Teacher proclaimed to the assembly: Buddhas and sentient beings are of one taste in cause and effect, not arising from dependence on one another. The essence of both is one, the Dharmakaya of one's own mind. With the two aspects of faults and virtues of Buddhas and sentient beings, whatever basis is established for the confusion of reality, even if both are argued, there is no contradiction, If one takes sides with either ignorance or wisdom, then everything is and everything is not. Which is the confusion, having a cause or having no cause? It is extremely important that the establishment of the basis is not mistaken. Vajrasattva asked the assembly about the meaning: How do the wise explain what is present within oneself? If it is already present, there is no need to teach instructions. If it is not, there is no cause to be found, like the horns of a rabbit. The All-Knowing Teacher proclaimed to the assembly: The Dharmakaya that is inherently present within oneself, by the lama pointing it out, the meaning of one's own mind is shown, from ignorance and conceptual thought, it is called Dharmakaya, it is not shown by seeking it elsewhere. The faithful assembly asked about the great meaning with their hearts: The lama's instructions do not conceptualize about external objects, just that
Chinese
因此，体验寂止是一种过失。如果证悟，则是自续，因此不是口诀。这会变成不忆念、没有意识的状态。此外，菩萨金刚藏，请听！不思念对境，那本身就是禅定。思念和不忆念两者的基础，因为断除了始末，是法性菩提心。此外，如果证悟自生智慧的意义，不对境进行思念和修习，安住于意义之中。此外，用口诀来改造与意义相违背。不改造的口诀，对于佛语来说会变得没有必要。此外，聚集的眷属们，请用心听！上师智者的口诀，以甚深意义，一切的基础，基础部分，是法身的自性。无法改造，而自心如同虚空。五根的对境是错乱的，因此断绝关联。观心，通过教导，烦恼解脱。因此，佛语的意义被说为极其珍贵。《大圆满观见智慧深奥之王续》中，遣除疑惑障碍之品第二十一结束。 之后，对聚集的眷属们宣说：如果智慧在实相上彻底证悟无二，因为没有执著名相的名称和类别，不对对境产生贪恋，无明在自身解脱。无寻之禅是体验的征象。无论遇到怎样的利益和损害，当生起慈爱和憎恨两种心时，以平等觉性照亮，那样的瑜伽士，是智慧在实相上体验无二的征象。此外，菩萨金刚，现在听着！普贤王如来带着光明，在根识前显现并宣说佛法， 以善良的心生起信心，即使出现死主的恐怖也不畏惧。第二，因为了悟错乱，所以没有取舍。具有观见信心的体验的征象。无论宣说了何种乘的差别之法，因为了悟意义上没有好坏，所以没有增损。获得对法的忍耐的体验征象。无论身语意三发生痛苦或快乐，不看缺点和优点，因为自心是错乱的。如果无有先后地具有观见的信心，法性自明是体验的征象。即使出现与身体不协调的疾病和魔障，除了串习习气和烦恼，因为没有执着，以对法身的信心，不舍弃并忆念
English
Therefore, experiencing quiescence is a fault. If realized, it is self-continuum, therefore not a pith instruction. It would become a state of not remembering, without consciousness. Furthermore, Bodhisattva Vajra Essence, listen! Not thinking about the object is itself meditation. The basis of both thinking and not remembering, because it cuts off the beginning and end, is the Dharmata Bodhicitta. Furthermore, if the meaning of self-arisen wisdom is realized, one does not think about or cultivate the object itself, but abides in the meaning. Furthermore, modifying it with pith instructions contradicts the meaning. Unmodified pith instructions would become unnecessary for the Buddha's words. Furthermore, assembled retinues, listen with your mind! The pith instructions of wise lamas, with profound meaning, the basis of everything, the basic part, is the nature of the Dharmakaya. It cannot be modified, and one's own mind is like the sky. The objects of the five senses are mistaken, therefore sever the connection. By showing how to look at the mind, afflictions are liberated. Therefore, the meaning of the Buddha's words is said to be extremely precious. The twenty-first chapter, which dispels the obstacles of doubt, from the Tantra of the King of Thoroughly Exhausting the Depths of Wisdom in the Great Perfection of View, is completed. Then, to the assembled gathering, he spoke: If wisdom thoroughly realizes non-duality in the true nature, because there is no grasping at the names and categories of names, not being attached to objects, ignorance is liberated in its own place. Meditation without seeking is a sign of experience. No matter what kind of benefit or harm one encounters, when the two minds of love and hatred arise, illuminating with equanimity awareness, that yogi is a sign of experiencing non-duality in reality. Furthermore, Bodhisattva Vajra, listen now! Samantabhadra, with light, manifests before the senses and teaches the Dharma, Generating faith with a good heart, and not being afraid even when the terrors of Yama arise. Secondly, because one realizes delusion, there is no abandoning or taking. It is a sign of having confident experience of the view. No matter what differences of vehicles and dharmas are taught, because one realizes that there is no good or bad in meaning, one is free from exaggeration and denigration. It is a sign of experiencing the attainment of tolerance towards the Dharma. No matter what suffering or happiness arises in body, speech, and mind, not looking at faults and virtues, because one's own mind is deluded. If one has confidence in the view without before or after, the self-clarity of Dharmata is a sign of experience. Even if illnesses and obstacles that are incompatible with the body arise, except for the habituation of predispositions and afflictions, because there is no attachment, with faith in the Dharmakaya, one does not abandon and remembers.