Tibetan
སོང་གསུམ་གྱི་རྦ་ལ་མཆོང།། སྨཡོན་པ་རང་གི་སྲོག་གཅོད་ལྟར།། རང་སྡུག་རང་གིས་ལས་བྱས་མྱོང།། གཞན་རྐྱེན་མི་དགེ་བྱེད་པའི་ཡུལ།། ཕན་གནོད་ལས་ཀྱིས་གང་སྒྲུབ་པ།། རྣམ་སྨིན་ཡུལ་གྱི འཛིན་པས་གྲུབ།། དགེ་སྡིག་བྱེད་ཡུལ་བསམ་འདས་ཀྱང།། མཆོད་སྦྱིན་རང་དང་གསུམ་ལ་མེད།། མཆོད་འོས་བསྟོད་འོས་ཕྱག་གི་གནས།། ཕྱག་བྱར་འོས་པ་བླ་མའི་རབ།། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན དང།། མཁན་པོ་སློབ་དཔོན་རིག་འཛིན་གྲོགས།། དངོས་དང་གཟུགས་བརྙན་བཀུར་བྱའི་འོས།། ཕ་མ་ལ་སོགས་དྲིན་ལྡན་དང།། བསྟན་ལ་གནོད་བྱེད་ལྕི་བའི་ཡུལ།། ཕན་དང་བརྩེ་བའི་ནུས་པ་ཡིས།། དངོས་དང རྒྱུད་པ་ཀུན་བུ་རུ།། སྡུག་བསྔལ་མགོན་མེད་གྱུར་པ་ཡིས།། དབུལ་འཕོངས་ཉམ་ཐག་དམན་པའི་རིགས།། ནད་པ་ལ་སོགས་སྙིང་རྗེའི་ཡུལ།། གཤིན་པོ་དྲི་ཟའི་སེམས་ཅན་འབྲིང།། རང་དང་མཉམ་ཉིད་འགྲན་ཟླ བཅས།། ཆུང་ངུ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ།། གཞན་རྐྱེན་ཡུལ་གྱིས་བསླང་བྱས་ཀྱང།། རང་བཞིན་གཉིས་ཀྱི་མི་དགེ་ཆུང།། ཕུང་པོ་ཚེ་འདིའི་བདུད་ཀྱིས་བསླུས།། ལྷ་བུ་བདུད་ཀྱིས་ཚེ་འདིར་བཅིངས།། འཆི་བདག བདུད་ཀྱིས་ཚེ་འདི་ཕྲོགས།། ཉོན་མོངས་བདུད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་མནར།། ཐར་པའི་བདེ་ལ་བར་དུ་བཅད།། མུན་པའི་སྨག་ལ་སངས་དུས་མེད།། རང་བདུན་རང་ལ་ལངས་པ་ཡིན།། བདུད་ནི་ངར་འཛིན་རྣམ འཕྲུལ་ཏེ།། བདག་འཛིན་གཏང་ན་བདུད་རྣམས་ཆོམས།། བདག་མེད་སེང་གེའི་སྒྲ་དང་ལྡན།། མུ་སྟེགས་རིགས་དང་ངན་སོང་འཇོམས།། དཔའ་བོ་བདུད་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ།། བདུད་བཞིའི་འཇིགས་པ་སེལ་བར བྱེད།། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྐུ།། མ་རིག་རྟོགས་ཚོགས་ལས་འབྲས་རྣམས།། རྒྱུ་མཐུན་གནས་སྐབས་དེ་ཉིད་དུ།། ལོག་སྣང་ཞེ་སྡང་གདུག་རྩུབ་ཆེ།། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་བདུད་དུ་བབས།། མགོན་དང་བཤེས ཀྱང་གཤེད་དུ་ཆེ།། ཉེ་བ་འཁོར་ཀུན་དགྲ་རུ་སྡང།། རང་སྲོག་རང་གིས་གཅོད་པར་འགྱུར།། འདོད་ཆགས་རྒྱུ་མཐུན་སྲེད་ཞེན་ཆེ།། སེར་སྣས་འཇུངས་པས་དབུལ་ཞིང་འཕོངས།། གཞན་ལས་བརྣབས་པས་རང རྫས་འཆོར།། དང་ཁར་མི་འོང་ཟས་ལ་སྲེད།། གཏི་མུག་རྒྱུ་འཐུན་དྲན་པ་ཉམས།། རང་གིས་མི་ཤེས་གཞན་མི་ཉན།། རྟག་ཏུ་རྨོངས་ཤིང་གཉིད་པར་འགྱུར།། མི་དགེ་དྲན་པས་སྡུག་བསྔལ སྐྱེ།། དབང་གིས་ཞེ་སྡང་རིགས་ཅན་རྣམས།། དགྲ་ཆོམས་འོང་བའི་ཡུལ་འཛིན་འགྱུར།། འདོད་ཆགས་པ་ལ་ཞག་མེད་ཡུལ།། གཏི་མུག་མཐའ་འཁོབ་གཅོང་རོང་དུ།། གྲོགས་མེད་པ་ལ་ཞེན་ཆགས་སྐྱེ།། གཞན་ལ བྱས་པའི་རྣ
Chinese
跳入三途的波涛中， 如同愚者自取性命， 自作自受， 他缘乃造作不善之境。 利害善恶诸业所成办， 由异熟果之境执着而成。 善恶所作之境虽不可思议， 然供养布施于自与三者皆无。 应供应赞礼敬处， 应礼敬者乃上师之殊胜。 佛陀正法与僧伽， 堪布阿阇黎持明友。 实物与影像，皆是恭敬处。 父母等具恩者， 乃损害佛法之重境。 以利益与慈爱之能力， 实物与传承皆为子。 以痛苦无依无怙故， 贫穷困苦可怜之族类， 病人等乃是悲悯境。 亡者中阴之有情众生， 自与平等及竞争者等， 当知皆是弱小者。 虽由他缘之境所引发， 然自性二者之不善小。 五蕴为今生之魔所欺骗， 天子魔于此生束缚。 死主魔夺取此生， 烦恼魔以痛苦折磨。 阻断解脱之安乐， 于黑暗中无有醒来之时。 自身之魔乃自心所生， 魔乃我执之幻化， 若舍弃我执则诸魔降伏。 具足无我狮子吼， 摧伏外道种姓与恶趣。 勇士乃从魔而得胜， 能除四魔之怖畏。 乃薄伽梵之智慧身， 无明所知积聚之业果等， 于同因之当下， 邪见嗔恨毒害猛烈。 金刚上师降为魔， 怙主与善知识亦成刽子手， 亲近眷属皆憎恨如仇敌， 将自取性命。 贪欲同因乃贪恋执着， 悭吝吝啬故贫穷困苦， 贪婪他人之物而自身财物流失， 贪求不净之食物。 愚痴同因乃失坏正念， 自己不知亦不听他人劝， 恒时愚昧且昏睡， 以不善之念而生痛苦。 以嗔恨之势力， 将执取为降伏仇敌之境。 于贪欲者乃无油之境， 于愚痴者乃边地险谷中， 于无友者生起贪恋， 于他人所作之
English
Leaping into the waves of the three destinies, Like a madman taking his own life, Experiencing self-inflicted suffering. External conditions are the realm for creating non-virtue. Whatever benefit or harm is accomplished by actions, Is established by clinging to the realm of ripening. Although the realm for performing virtue and vice is inconceivable, Offerings and generosity are absent in oneself and the three. The worthy of offering, the worthy of praise, the place of prostration, The worthy of prostration is the supreme guru. The Buddha, Dharma, and Sangha, Khenpo, Acharya, Vidyadhara friends. Objects and reflections are worthy of reverence. Parents and other kind ones, are the heavy realm for harming the Dharma. With the power of benefit and love, Objects and lineage are all as children. Because of suffering and being without protectors, The poor, destitute, and lowly classes, Patients and others are the realm of compassion. The deceased, intermediate beings, and sentient beings, Oneself, equals, and competitors, Know that they are all small. Even if aroused by external conditions, The non-virtue of the two natures is small. The aggregates are deceived by the Mara of this life, The son of the gods is bound in this life by Mara. The Lord of Death steals this life by Mara, The afflictive emotions torment with suffering by Mara. Obstructing the bliss of liberation, In the darkness, there is no time to awaken. One's own Mara arises in oneself, Mara is the illusion of ego-grasping, If ego-grasping is abandoned, all Maras are subdued. Possessing the roar of the lion of selflessness, Destroying the heretical lineages and evil destinies. The hero is victorious over Mara, Acting to dispel the fear of the four Maras. The wisdom body of the Bhagavan, The results of ignorance, knowledge, and accumulation, In the very moment of the same cause, Perverted views, hatred, and fierce cruelty are great. The Vajra Master descends as Mara, The protector and spiritual friend also become executioners, Close relatives all hate as enemies, One will take one's own life. Desire, the same cause, is great craving and attachment, Stinginess and miserliness cause poverty and destitution, Greed for others' possessions causes one's own wealth to be lost, Craving for impure food. Delusion, the same cause, is loss of mindfulness, One does not know oneself and does not listen to others, Always being ignorant and sleepy, Suffering arises from unwholesome thoughts. With the power of hatred, those of the same kind, Will grasp the realm of subduing enemies. For the greedy, it is the realm without oil, For the deluded, it is in the remote and dangerous ravine, Attachment arises for those without friends, The
Tibetan
མ་སྨིན་ཏེ།། རང་གིས་བྱས་པས་རང་ལ་འོང།། ཆེན་པོ་དམྱལ་བའི་དམྱལ་བར་སྐྱེ།། འབྲིང་པོ་ཡི་དྭགས་དམྱལ་བར་སྐྱེ།། ཆུང་ངུ་བྱོལ་སོང་ཡི་དྭགས་སྐྱེ།། ཕྲ་མོས་དུད་འགྲོ་ལྷ་མིན་སྐྱེ།། མི་དགེའང་ཆུང ངུ་བྱས་གྱུར་ཀྱང།། མི་ཁོམ་རིགས་ལས་ཐར་མི་སྲིད།། མི་དགེ་རྣམ་སྨིན་རང་སྣང་ལ།། གཞན་གྱི་ཡུལ་དུ་བྲོས་ས་མེད།། རང་སྣང་ལོག་པ་སྡུག་བསྔལ་ཡིན།། ཉོན་མོངས་ལས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས།། རབ་ནི་མྱུར བ་ཚེ་འདིར་འབྱུང།། འབྲིང་ནི་བར་སྐབས་ཕྱི་མ་ལ།། ཐ་མ་ལན་གྲངས་གཞན་ལ་སྨིན།། སྨིན་པར་ངེས་དང་མ་ངེས་པ།། རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་དང་མ་ཚོགས་བྱེད།། དགེ་སྡིག་སྨན་དུག་ལྟ་བུ་ལ།། གཉིས་ཀྱིས་གཅིག བཅོམ་ཟད་པར་བྱེད།། གཅིག་གིས་གཅིག་མནན་སྨིན་མི་ནུས།། གཅིག་ཟད་གཅིག་འཕེལ་ཆེན་པོར་འགྱུར།། སྔ་ཕྱིའི་འདུས་ལ་སྔ་ཕྱི་དང།། ཆེ་ཆུང་འབྲས་བུ་དེ་དང་མཚུངས།། མི་དགེ་འཁྲུལ་པའི་བྱ་བ་ལ།། ཞེ སྡང་ལས་སྐྱེད་སྦྱོར་དངོས་ཚང།། མཆོད་བྱའི་ཞིང་དུ་གྱུར་རྣམས་དང།། དེ་མཐུན་པ་ལ་ཆེན་པོར་བརྗོད།། འདོད་ལ་སྐྱེས་ཤིང་གང་རུང་ཚང།། སྙིང་རྗེ་ཅན་ལ་འབྲིང་དུ་འབྱུང།། སྙོམས་ལས་ཆ་རེ་ཚང་བ ཡིན།། ཕྲག་དོག་ཅན་རྣམས་ཆུང་བ་སྟེ།། རང་འདོད་མེད་པའི་སྡིག་པ་རྣམས།། རྣམ་སྨིན་འབྲས་བུ་ཕྲ་བ་ཡིན།། རང་བཞིན་ཀུན་གྱི་སྣང་བ་རུ།། གང་བྱས་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དེ།། ཆེ་བ་ཁྲོམ་གྱི་མི་བཞིན་དུ།། ཀུན གྱིས་སྣང་ཞིང་ཡོངས་སུ་གྲགས།། འབྲིང་པོ་གྲོང་མི་ཐ་མ་ཡང།། དགོན་པའི་མི་བཞིན་སྣང་བར་འགྱུར།། མི་མངོན་མི་དམིགས་མ་མཆིས་སོ།། སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱེས་སྡུག་བསྔལ་བདག། སྡུག་བསྔལ་ཆུ་བོའི་རྒྱུན བཞིན་གནས།། སྤྲོས་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་དེ།། རང་གི་སེམས་སུ་མ་རིག་པས།། མེད་བཞིན་དུ་ནི་གཟུང་འཛིན་གྱི།། བདག་དང་གཞན་དུ་འཁྲུལ་པ་ཡིས།། རྟོག་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ།། སེམས་ཉིད་གཅིག་གི རི་མོ་སྟེ།། ཚོན་རྩི་རི་མོ་སྣ་ཚོགས་ཀྱང།། མཁན་པོ་གཅིག་གིས་བྲིས་པ་བཞིན།། སྣ་ཚོགས་སེམས་ཀྱི་རང་སྣང་ཡིན།། རང་ལས་ལོགས་ན་བྱེད་མཁན་མེད།། མེད་བཞིན་བདག་འཛིན་མ་རྟོགས་པས།། རྒྱུ་ནི་མ རིག་གཉིས་འཛིན་ལ།། རང་རྐྱེན་དུག་ལྔའི་ལམ་ཆུད་ནས།། དེར་ཞེན་དེར་གཟུང་དེ་ཡི་གཟུགས།། སེམས་ལ་སྣང་ཞིང་འགྲོ་ལྔ་སྐྱེས།། གང་སྐྱེས་ཀུན་གཞི་སྣམ་བུ་ལ།། རང་རྐྱེན་རྟོག་པའི་བཟོ་འཆོས་བྱས།། དེ་དང དེ་ཡི་སྣང་བ་ལ།ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་ཉོན་མོངས་ཁམས།། གཞན་དབང་དབང་པོ་སྒོ་ལྔ་ལ།། འདོད་སྲིད
Chinese
未成熟时，自己所作会降临自身，大者生于地狱之地狱，中者生于饿鬼之地狱，小者生于旁生饿鬼，细微者生于畜生非天。即使做了小小的恶事，也无法从无暇之境中解脱。恶业之果报显现时，没有可以逃往他方的处所。自显现颠倒即是痛苦，烦恼业力之痛苦，最快者此生显现，中等者于中阴之后世，最下者于其他次数成熟。成熟与否，在于因缘聚合与否。善恶如药与毒，二者之中，一者摧毁殆尽，一者压制另一者无法成熟，一者耗尽一者增长而变得强大。前后之聚合，与前后及大小之果相同。不善之迷惑行为，贪嗔所生之预备与正行具足。对于成为供养处之对境，及与之相应者，称为大。于欲望中产生且任何一项具足，对具悲心者为中等。中庸者仅具一部分，嫉妒者为小。无私欲之罪业，其果报细微。于自性万物之显现中，无论做了何种业之果报，大者如闹市之人，为众人所见且广为人知。中等者如村人，最下者亦如寺院之人般显现。不可见，不可得，不存在。痛苦所生即痛苦之主，如痛苦之河流般存在。远离戏论之法性，因于自心中无明，如无而取著能取所取，于自他中迷惑，种种分别之念头，乃心性唯一之图画，如颜料图画虽多种多样，却由一位画师所绘，种种乃心之自显现，自身之外无有作者。如无而执我，因未证悟，原因为无明二取，自因落入五毒之道，于彼执著，于彼取著，彼之形象，显现于心而生五道。无论生于何处，皆于阿赖耶识之布上，以自因分别念之工巧所造作，彼与彼之显现，三界有情烦恼之界，他自在五根门前，贪欲生有。
English
When not ripe, one's own actions will come upon oneself. The great are born in the hells of hell, the middling are born in the hells of the hungry ghosts, the small are born as animals and hungry ghosts, and the subtle are born as animals and demi-gods. Even if one commits a small non-virtue, one cannot escape from the states of disadvantage. When the ripening of non-virtue manifests, there is no place to flee to another land. Wrong perception is suffering. The sufferings of karma and afflictions, the quickest occur in this life, the middling occur in the intermediate state and the next life, and the last ripen in other lifetimes. Whether or not they ripen depends on whether the causes and conditions are assembled or not. Virtue and vice are like medicine and poison, of which one destroys the other completely, or one suppresses the other and cannot ripen. When one is exhausted and the other increases, it becomes great. The accumulation of earlier and later is the same as the earlier and later, and the great and small fruits. In the actions of non-virtuous delusion, the preparation and actual deed born of hatred and aversion are complete. Those who have become objects of offering and those who are in accordance with them are called great. Those who are born of desire and have any one of them complete are middling for those who have compassion. Those who are indifferent have only a part, and those who are jealous are small. The fruits of the ripening of sins without selfish desires are subtle. In the appearance of all things in their own nature, whatever fruit of karma is done, the great are like the people in the marketplace, seen by all and widely known. The middling are like villagers, and the last also appear like the people in the monastery. They are invisible, unattainable, and non-existent. Suffering is born from suffering, the master of suffering, and exists like a stream of suffering. The nature of reality is free from elaboration, but due to ignorance in one's own mind, one grasps the grasper and the grasped as if they were non-existent, and is deluded in self and other. The various kinds of thoughts are the drawings of the one nature of mind, just as the various colors and drawings are drawn by one artist. The various kinds are the self-appearance of the mind, and there is no maker apart from oneself. As if non-existent, one grasps at self, and because one has not realized it, the cause is ignorance and dualistic grasping. One's own conditions fall into the path of the five poisons, and one clings to them, grasps them, and their forms appear in the mind and give rise to the five realms. Wherever one is born, one makes the skillful creations of one's own conditions and thoughts on the cloth of the all-ground consciousness. That and its appearance, the realm of sentient beings and afflictions in the three realms, the other-dependent five sense faculties, desire and existence.