Tibetan
www.rkts.org/etexts/completeu.php?coll=G&id=Gpb038.012 Gpb038.012 ། རྩལ་ཟེར་མཚན་ཉིད་ཅིར་ཡང་སྣང།། ཐོག་མར་ཡུན་རིངས་རིག་པ་མགོ་རླུང་ལངས།། ཕྱ་སངས་བན་བུན་ཁྱེར་ཏེ་རིག་པ་ཀུན་ཏུ་འགྱུ།། ཡིན་ནམ་མིན་གྱི་རྣམ་ཤེས་སྐྱེས།། མིང་མེད་མིང་བཏགས་སེམས་ཀྱི འདོད་པ་སྐྱེས།། ཀུན་འཚོལ་གཏན་འབེབས་ངེས་འཇོག་འཁོར་ལོ་གསུམ།། ཇི་ཞིག་ལྟར་ལ་རང་ངོ་རང་མ་ཤེས་ཤིང།། མིང་མེད་མ་རྟོགས་གཏིང་མཐའ་མ་གྲོལ་བས།། ཀ་དག་མ་རིག་སྐྱེ་མེད་མ་རྟོགས་པ།། དེ ཕྱིར་མ་རིག་མུན་པ་ལས།། མུན་པའི་འཁོར་སྒོ་རྐྱེན་དུ་ཤར།། རིམས་འཁྲུལ་རིག་གཟུགས་བག་ཆགས་གཟུགས།། སེམས་ཀྱི་གསལ་ཆ་ལྔ་རུ་ཤར།། གསལ་དང་མི་གཡོ་རྒྱུ་མཆད།། མི་འགྱུར་གཡོ་ཞིང་འགུལ་བས ཏེ།། ཐོག་མ་སེམས་ལ་གསལ་ཆ་ལྔ་ཡོད་པས།། གཞི་ལྔའི་རྩལ་ལས་རླུང་ལྔ་རུ་ཤར།། འབྱུང་ལྔའི་རྩལ་ལས་འོད་ལྔར་ཤར།། འོད་ལྔའི་རྩལ་ལས་ཟེར་ལྔར་འཁྲུལ།། ཟེར་ལྔའི་རྩལ་ལས་ཤེས་པའི་སྣང་ཚུལ ལྔ།། ཤེས་པ་ཡང་དག་དོན་ཤེས་དངས་མ་ལྔར་གྲོལ་བས།། མིང་མེད་གཏིང་མཐའ་མེད་པར་ཐོག་མར་ཡེ་སངས་རྒྱས།། གོང་ལྟར་འཁྲུལ་ནས་འཁྲུལ་རྩད་ཆོད།། ཀུན་བཟང་བྱ་རྩལ་མེད་པར་ཡེ་སངས་རྒྱས སོ།། འགྲོ་དྲུག་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའོ་སེམས་ཅན་རྣམས།། དཔེར་ན་ནམ་རླང་ཆ་ལས་ལ་ཆུ་ཞུ་བ་བཞིན།། དེ་བཞིན་སེམས་ཅན་འཁྲུལ་པ་ཡང།། བྱེད་མཁན་མེད་པར་རང་བཞིན་ཤུགས་ཀྱིས་འཁྲུལ།། ཐོག་མ འོད་ལྔ་རྩལ་ལྔ་ཟེར་དང་ལྡན་ཡོད་པས།། སྟོང་པ་གསལ་བ་འགག་མེད་ཤུགས་འབྱུང་ལྔ།། ངོ་ཤེས་སྐུ་ལྔ་ཡེ་ཤེས་ལྔ།། རང་བཞིན་ངོ་བོ་ཐུགས་རྗེ་ལས།། མ་ཤེས་དུག་ལྔ་ཉོན་མོངས་ལྔ།། དེ་ལྔ་ཡོད་པས་དུག་ལྔར འཁྲུལ།། དེ་ལས་འབྱུང་བ་ལྔ་རུ་འཁྲུལ།། དེ་ལས་གཟུགས་སྣང་ལྔ་རུ་འཁྲུལ།། དེ་ལས་འབྱུང་བ་ལྔ་ཡིས་བསྡུས།། དེ་ལས་དོན་སྙིང་ལྔ་རུ་འཁྲུལ།། དེ་ལས་ནང་རོལ་སླད་ལྟར་འཁྲུལ།། དེ་ལས་དབང་པོ་ལྔ་རུ འཁྲུལ།། དེ་ལ་དབུགས་དང་རླུང་ལྔས་བརྟེན་པར་བྱས།། དེ་ལྟར་འཁྲུལ་ཏེ་མངལ་སྒོ་འདྲིམས།། དངོས་པོས་ཤ་ཁྲག་གཟུགས་སུ་འཁྲུལ།། ཕ་ཞེ་སྡང་རྒྱུ་ལས་ཤ་དང་རུས་སུ་ཆགས།། མ་འདོད་ཆགས་རྐྱེན་གྱིས་ཁྲག དང་ཆུ་སེར་བསྡུས།། གཏི་མུག་དུག་གསུམ་རྒྱུ་ཡི་གོང་བུར་འདྲིལ།། ཤེས་རིག་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཐིག་ལེའི་གོང་བུར་ཚུད།། ཐིག་ལེ་བག་ཙམ་ཅིག་ལས་སྲིད་པའི་ལྟེ་བ་ཆགས།། ཞག་བདུན་ལོན་ནས ཁད་ཀྱིས་ཇེ་ཆེ་འགྲོ།། བདུན་གཉིས་ཉི་ཤུ་གཅིག་ནས་ཡན་ལག་ཐོགས།། བདུན་ཚ་ག
Chinese
། 力量光芒的自性以任何方式显现。 最初，长久以来，觉性的头脑变得混乱。 带着混乱和迷茫，觉性完全改变。 产生了“是”或“不是”的分别念。 无名无称，生起了心的欲望。 普遍寻求、确定、决定、安住，这三个轮转。 以何种方式，自己不认识自己。 无名未悟，深奥无底，未解脱。 原始清净的无明，未悟的无生。 因此，从无明的黑暗中。 黑暗的轮门显现为因缘。 疾病、错觉、觉性之形、习气之形。 心的五种明分显现。 明和不动是因。 不变，动摇且运动。 最初，心有五种明分。 从五基的力量中，显现出五气。 从五大的力量中，显现出五光。 从五光的力中，错觉为五射线。 从五射线的力中，显现出五种觉知。 觉知正确，通达意义，五种清净解脱。 无名无底，最初本来成佛。 如上错乱，断除错乱之根。 普贤无为，本来成佛。 六道三界轮回的众生。 例如，如水融化于天空的风的成分中。 同样，众生的错乱也是。 没有造作者，以自性之力错乱。 最初，五光、五力具备光芒。 空性、光明、无碍，力量生出五大。 认识五身、五智。 从自性、本体、慈悲中。 不认识五毒、五烦恼。 因为有这五种，所以错乱为五毒。 从那之中，错乱为五大。 从那之中，错乱为五种色相。 从那之中，由五大所聚集。 从那之中，错乱为五脏。 从那之中，错乱为内在的污垢。 从那之中，错乱为五根。 在那之上，依靠气息和五气。 如此错乱，进入胎门。 以物质错乱为血肉之形。 父亲的嗔恨是肉和骨的因。 母亲的贪欲是血液和血清的聚集。 愚痴三毒凝聚成原因的团块。 觉性和心的本体包含在明点的团块中。 从微小的明点中，形成了存在的中心。 七天后，逐渐增大。 十四天，二十一天后，开始形成肢体。 四十九天
English
The nature of power and rays manifests in various ways. Initially, for a long time, the mind of awareness becomes confused. Carrying confusion and bewilderment, awareness completely changes. The discriminating thought of "is" or "is not" arises. Nameless and unlabelled, the mind's desire arises. Universally seeking, determining, deciding, and settling, these are the three cycles. In what way, one does not recognize oneself. Nameless, uncomprehended, profound and bottomless, unresolved. The primordial purity of ignorance, the uncomprehended unborn. Therefore, from the darkness of ignorance. The wheel-door of darkness arises as a condition. Disease, delusion, the form of awareness, the form of habitual patterns. The five clarities of the mind arise. Clarity and immovability are the cause. Unchanging, wavering, and moving. Initially, the mind has five clarities. From the power of the five bases, the five winds arise. From the power of the five elements, the five lights arise. From the power of the five lights, delusion arises as five rays. From the power of the five rays, five kinds of cognition arise. Cognition is correct, understanding the meaning, the five pure ones are liberated. Nameless, bottomless, initially, one is primordially enlightened. As above, having been deluded, the root of delusion is cut off. Samantabhadra, without effort, is primordially enlightened. The sentient beings of the six realms and three worlds of samsara. For example, like water dissolving into the element of wind in the sky. Likewise, the delusion of sentient beings is also. Without a maker, it is deluded by the power of its own nature. Initially, the five lights and five powers are endowed with rays. Emptiness, clarity, unobstructedness, the power arises as the five elements. Recognizing the five bodies, the five wisdoms. From self-nature, essence, and compassion. Not recognizing the five poisons, the five afflictions. Because there are these five, one is deluded into the five poisons. From that, one is deluded into the five elements. From that, one is deluded into the five appearances. From that, it is gathered by the five elements. From that, one is deluded into the five vital organs. From that, one is deluded into the inner impurities. From that, one is deluded into the five senses. Upon that, it relies on breath and the five winds. Thus deluded, one enters the womb-door. With matter, one is deluded into the form of flesh and blood. The father's anger is the cause of flesh and bones. The mother's desire is the gathering of blood and serum. Ignorance, the three poisons, condense into a mass of causes. The nature of awareness and mind is contained in a mass of bindus. From a tiny bindu, the center of existence is formed. After seven days, it gradually increases. Fourteen days, after twenty-one days, limbs begin to form. Forty-nine days
Tibetan
ཉིས་ན་སྡོམ་ཙམ་གཅིག། དེ་ལྟར་རིམས་ཀྱིས་ཟླ་དགུ་ངོ་བཅུ་ནས།། རུམ་གནས་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་སྟེ་སྐྱེ་བའི་སྡུག་བསྔལ འབྱུང།། བྲག་བར་བཙིར་སྙམ་གཡང་དུ་ལྷུང་སྙམ་བྱེད།། ཚེར་མའི་དོང་དུ་བཅུག་སྙམ་སྲིད་པའི་སེམས་ཅན་སྐྱེས།། སྐྱེ་འགག་མེད་ཅིང་རྒྱ་མ་ཆད་པ་ལས།། སེམས་ཅན་གཅིག་ལ་འཕེལ་བ་ལྟར་དུ་འཁྲུལ།། དེ་རྗེས མངལ་ནས་ཕྱིར་ཐོན་དངོས་པོས་རྐྱེན་དུ་འཁྲུལ།། དབང་པོ་ལྔ་དང་སྒོ་ལྔ་ཡུལ་ལྔར་འཁྲུལ།། འཛིན་པ་ལྔ་ཡིས་ཉོན་མོངས་ལྔ་རུ་འཁྲུལ།། ཡུལ་སེམས་བདག་གཞན་དགག་བསྒྲུབ་སྤོང་ལེན་ལས།། སྣང་བཏགས བཟུང་ཞེན་ཆགས་སྡང་འཁྲུལ་བ་ཡིས།། དགྲ་གཉེན་ཕྱོགས་རིས་ཡིན་མིན་དབྱེ་བསལ་བྱུང།། དེ་ཡིས་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བར་འཁྱམས་པའི་གཞི་མ་བྱས།། སྐྱེ་བ་ན་བ་རྒས་ཤིའི་སྡུག་བསྔལ་དང།། སྣང་བ ཕྱོགས་དང་རིས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དང།། ལུས་ནི་ན་ཚའི་སྡུག་བསྔལ་དང།། སེམས་ནི་ཞེ་འདོད་སྡུག་བསྔལ་ལོ།། དགྲ་དང་ཕྲད་དོགས་གཉེན་དང་བྲལ་གྱིས་དོགས།། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བསལ་ལས འདས།། ཨེ་མ་ཁམས་གསུམ་འགྲོ་དྲུག་སེམས་ཅན་རྣམས།། རྣམ་རྟོག་འཁོར་བའི་རྫབ་ནས་ཐོན་དུས་མེད།། ཀྱེ་མ་ཡང་དག་དོན་ལས་གྲོལ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས།། མ་རིག་དུག་ལྔའི་དབང་གིས་ནི།། རྣམ་རྟོག འགོང་པོ་ངར་འཛིན་གྱིས།། རྨུན་ལོང་མུན་པའི་ཀློང་ན་འཁྱམས།། རང་འབར་སྒྲོན་མ་རང་གིས་གསད།། རང་གི་རང་གཉའ་རང་གིས་བཅིངས།། གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱི་སྒྲོག་ཏུ་བཅུག། རྣམ་རྟོག་བདག་ཏུ་འཛིན་པ ཡིས།། ནན་གྱིས་ནམ་མཁའི་མདུད་པ་བྱས།། རང་མགོར་རང་གི་རྐང་པ་བཞག། རང་ལས་མེ་འབར་རང་ཆེན་སྐྱེས།། མདུད་པས་བཅིངས་ནས་མཚོ་རུ་ཞུགས།། དྲ་བར་འཐུམས་ནས་རྫ་ཀློང་ལྷུང།། ཨེ་མ་ཁམས གསུམ་འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས།། དངོས་གཞི་ཅང་མེད་མིང་བྲལ་མ་རྟོགས་པས།། རྩལ་སྣང་ཅིང་ཡང་སྣང་བའི་འཁྲུལ་སྣང་ལ།། དོན་དམ་བདེན་པར་བཟུང་བས་འགྲོ་དྲུག་འཁྲུལ།། རླུང་ལ་ཞོན་ནས་སྟོང ཁམས་རྗེས་ཀྱིས་འགེངས།། མ་བཅོལ་ལས་བྱེད་རང་སེམས་ཐང་མར་ཡན།། ཁྱིམ་དུ་མི་སྡོད་རྒྱུ་འགྲུལ་དོན་མངས་པས།། འཇིགས་པ་དགྲ་ཡིས་ཁྱེར་བ་མ་ཚོར་རོ།། ཨེ་མ་སྐྱེས་ཚད་འཆི་བའི་ཚུལ་མཐོང་ན།། རྟག ཏུ་རེ་བ་སྒྱིད་པ་བསྐྱུར།། འདུས་པ་འབྲལ་བའི་དཔེ་མཐོང་ན།། གྲོགས་སྙིང་སྡུག་འཚོལ་བ་སྒྱིད་པ་བསྐྱུར།། བསགས་ཚད་ལུས་པའི་དཔེ་མཐོང་ན།། ནོར་རྫས་སོགས་པ་སྒྱིད་པ་བསྐྱུར།། སེར་སྣ་ཅན་ལ་སྙིང་རེ ཚིམ།། རྫས་པོ་ཆེ་ལ་ཁྱེར་དབང་མེད།། ཨེ
Chinese
二为总持一。如此逐渐九月又十日，感受住胎痛苦而生之痛苦生起。感觉如被压在岩石之间，感觉如坠入悬崖。感觉如被放入荆棘坑中，有情众生出生。从无生无灭且不断绝之中，迷惑为似乎增长了一个有情。之后，从子宫出来，迷惑于外物为因缘。五根和五门，迷惑于五境。以五种执着，迷惑为五种烦恼。从境、心、自他、破立、舍取中，以显现、假立、执持、贪恋、嗔恨的迷惑，产生敌友、偏袒、是非的区分。由此做了在三界轮回中漂泊的根本。以及生老病死的痛苦，以及显现、偏袒和派系的痛苦，以及身体是疾病的痛苦，以及心是贪欲的痛苦。担心与敌人相遇，担心与亲人分离。超越了遣除有情众生的痛苦。唉玛，三界六道有情众生，没有从分别念轮回的泥潭中出来的时候。嗟，从真正意义上解脱的有情众生，由于无明五毒的控制，被分别念、鬼怪、我执所困，在昏聩黑暗之中漂泊。自己点燃的明灯自己熄灭。自己用自己束缚自己的脖子。放入能取所取的枷锁中。以分别念执着于我，强行打了虚空的结。自己把自己的脚放在自己的头上。从自己身上燃起火焰，生起大我。用结束缚后进入大海。被网缠绕后坠入土坑。唉玛，三界轮回的有情众生，因为没有认识到毫无实义、无名相离的本体，在显现技巧和虚幻显现的错觉中，执着于胜义谛，六道众生迷惑。骑在风上，用空界充满后面。不委托工作，自己的心随意游荡。因为不住在家中，往来事务繁多，没有察觉到被恐惧的敌人夺走。唉玛，看到生者必死的规律，放弃对永恒的期望和懒惰。看到相聚必散的例子，放弃寻找亲爱朋友和懒惰。看到积累必留下的例子，放弃财物等等和懒惰。对于吝啬之人，内心永远不会满足。对于巨大的财物，没有携带的权力。唉！
English
Two is the sum total of one. Thus gradually from nine months and ten days, the suffering of dwelling in the womb is experienced, and the suffering of birth arises. It feels like being squeezed between rocks, it feels like falling into a ravine. It feels like being placed in a thorn pit, sentient beings are born. From that which has no birth and no cessation, and is without interruption, there is delusion as if one sentient being has increased. Afterwards, coming forth from the womb, there is delusion that external objects are the cause. The five faculties and the five gates, there is delusion in the five objects. With the five grasping, there is delusion in the five afflictions. From object, mind, self and other, rejection and establishment, abandonment and taking, through appearance, imputation, grasping, attachment, and hatred, there arises the distinction of enemy and friend, partiality, right and wrong. This becomes the basis for wandering in the three realms of samsara. And the suffering of birth, aging, sickness, and death, and the suffering of appearance, partiality, and factions, and the suffering of the body being sickness, and the suffering of the mind being desire. Fearing to meet enemies, fearing to be separated from loved ones. Transcending the removal of the suffering of sentient beings. Alas, the sentient beings of the three realms and six paths, there is no time to emerge from the mire of conceptual samsara. Alas, the sentient beings liberated from true meaning, due to the power of the five poisons of ignorance, are bewildered by conceptual thought, demons, and self-grasping, wandering in the depths of darkness. They extinguish the lamp they lit themselves. They bind their own necks with themselves. They are placed in the shackles of grasper and grasped. By grasping at self with conceptual thought, they forcefully tie knots in the sky. They place their own feet on their own heads. Fire blazes from themselves, and a great self is born. Bound by knots, they enter the ocean. Entangled in nets, they fall into earthen pits. Alas, the sentient beings of the three realms of samsara, because they have not realized the essence that is without substance and devoid of names, in the illusion of skillful appearances and illusory appearances, they grasp at ultimate truth, and the six paths are deluded. Riding on the wind, they fill the empty realm behind them. Without entrusting work, their own minds wander freely. Because they do not stay at home and have many traveling affairs, they do not realize that they are being carried away by fearful enemies. Alas, seeing the rule that those born must die, they abandon hope for permanence and laziness. Seeing the example of assembly leading to separation, they abandon searching for dear friends and laziness. Seeing the example of accumulation leading to leaving behind, they abandon wealth and so forth and laziness. For the miserly, the heart is never satisfied. For great wealth, there is no power to carry it away. Alas!