Tibetan
་མ་རྟག་ཏུ་རེ་སྟེ་གཅིག་མི་སྡོད།། ཨེ་མ་དེ་བས་ཅིས་ཀྱང་མ་ཕན་བླ་མའི་གདམས་ངག་ཞུས།། སྙན་རྒྱུད་ཞུས་ལ་རི་ཁྲོད་དགོན་པ་འགྲིམས།། བྱ་བ་ཐོང་ལ གཅིག་པུར་ཉམས་སུ་ལོང།། ཡུལ་ནོར་གཉེན་འདུན་འབྲེལ་བ་ཀུན་ཆོད་ལ།། ཨེ་མ་ཆོས་དང་སེམས་སུ་བསྲེས་དང་སྐལ་ལྡན་ཀུན།། ཐམས་ཅད་བོར་ནས་གཅིག་པུར་འགྲོ་ཙམ་ན།། སྐྱབས་ཆེ་སྐྱེལ་མ་འགྲོ་བའི གནས་རྟོག་གམ།། ཀྱེ་མ་སྐལ་ལྡན་རྣམ་འབྱོར་ཀུན།། བླ་མའི་གདམ་ངག་བཅུད་འཐུང་ལ།། ཅིས་ཀྱང་བྱར་མེད་གཅིག་པུར་རི་ཁྲོད་འགྲིམས།། ཅི་ལའང་མི་ལྟ་མུ་མཐའ་གྲོལ་པར་ལྟོས།། ཅི་ཡང་མ་བསྒོམ་མིང་མེད གཏིང་མཐའ་ཡས་པར་ཞོག།གང་ལའང་མ་སྤྱོད་སོ་མ་རྣམ་མ་ཟང་ཀ་བཤིས་མ་བཅོས་པའི་ཀློང་དུ་དལ་བར་སྡོད།། དེ་ལྟར་གོ་ན་འབྲས་བུ་གཞན་ན་མེད་དེ་རང་སངས་རྒྱས།། ཞེས་གསུང་སོ།། ནམ་མཁའ་ཉི་ཟླའི་ རྒྱལ་པོ་མུ་མེད་མཐའ་ཡས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས།། འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཞི་པའོ།།།། དེ་ནས་ཀུན་བྱེད་རང་གྲོལ་གྱིས།། མིང་མེད་སྤྱི་ཕུད་སྟོན་པ་ལ།། སངས་རྒྱས་སེམས ཅན་སྐྱོན་ཡོན་གང་གིས་བྱས།། ཞེས་ཞུས་པ་དང།། སྟོན་པས་འཁོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ།། དེ་གཉིས་སྐྱོན་ཡོན་ངས་བཤད་ཀྱིས།། འཁོར་རྣམས་མ་ཡེངས་གུས་པས་ཉོན།། ཀུན་བཟང་སངས་རྒྱས་ཡོན་ཏན་ནི།། ཡོན ཏན་གྲངས་དང་ཚད་ལས་འདས།། རེ་ཞིག་ཡོན་ཏན་བགྲང་བ་ནི།། སྣོད་ལ་རང་གི་དེ་ཉིད་ངོ་ཤེས་པས།། མིང་མེད་མཐའ་སྟོངས་ཀ་དག་ཀློང་དུ་གྱུར།། རང་གྲོལ་རང་སངས་ཐོག་མར་ཡེ་སངས་རྒྱས།། བྱ་བརྩལ རྩོལ་བ་མ་བྱས་པར།། རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པར་ཀུན་བཟང་སངས་རྒྱས་སོ།། སངས་རྒྱས་དེ་ཡི་ཡོན་ཏན་ཡང།། ཇི་སྙེད་མཁྱེན་པའི་ཡོན་ཏན་དང།། ཇི་ལྟར་མཁྱེན་པའི་ཡོན་ཏན་དང།། མཆོག་མཁྱེན་པ་ཡི་ཡོན་ཏན དང།། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡོན་ཏན་ནོ།། བདག་གིས་གཞན་མཁྱེན་མཁྱེན་བྱ་མཁྱེན་བྱེད་མེད།། ཡོན་ཏན་ཕྱོགས་ཆ་མེད་པས་མཁྱེན་པའི་མཆོག་ཏུ་གསུངས་སོ།། སེམས་ཅན་སྐྱོན་གྱི་རྩ་བ་གཅིག་པུ ལ།། རྣམ་རྟོག་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་རང་ལས་བྱུང།། ང་བདག་མགོ་རླུང་ལངས་པས་སྐྱོན་གྱི་རྩ་བ་བྱས།། མུན་པའི་རྨང་དུ་འཐུམས་པས་སྐྱོན་གྱི་རྩ་བ་བྱས།། གནས་དོན་མ་རྟོགས་སྐྱོན་གྱི་རྩ་བ་བྱས།། མིང་མེད་མ ཤེས་སྐྱོན་གྱི་རྩ་བ་བྱས།། ཀ་དག་མ་རྟོགས་སྐྱོན་གྱི་རྩ་བ་ཡིན།། མུ་མཐའ་ཡས་པ་མ་རྟོགས་སྐྱོན་གྱི་རྩ་བ་ཡིན།། རྩལ་ཟེར་རོལ་པར་སྣང་བ་ལ།། རང་གྲོལ་སངས་རྒྱས་མ་ཤེས་སྐྱོན་གྱི་རྩ་བ་ཡིན།
Chinese
无常故盼望，一亦不住留。 唉呀较此无益故，祈请上师之教诲。 祈请口耳传承，行于寂静处寺庙。 放下诸事务，独自修持之。 断绝故乡财亲友，一切诸关联。 唉呀具缘诸众生，调和佛法与自心。 舍弃一切独自去， 莫非是思择，大救护送往之境地？ 嗟！具缘瑜伽士们， 饮用上师教诲之精髓， 无论如何无事可做，独自前往寂静处。 于任何皆不观望，观望解脱无边际。 任何皆不修，安住于无名，深邃无涯之处！ 于任何皆不执着，安住于原始、无杂质、未经造作之虚空中。 如是了悟，则果于他处无有，乃为自生佛。 如是说。 于虚空日月王无尽无涯之续中。 开示轮回众生如何迷乱之品第四。 其后，普作自解脱者。 于开示无名总集精华者。 佛与有情，以何为过失与功德？ 如是请问时。 导师向眷属开示。 彼二过失功德我将说， 眷属们莫散乱，恭敬谛听之。 普贤佛之功德者， 功德超越数量与衡量。 略微宣说功德者， 于器中，以自之本性而认知故， 化为无名、边际空尽、原始清净之虚空。 自解脱、自成佛，最初即为原始佛。 不作勤作与作为， 无有因缘而普贤成佛。 彼佛之功德亦， 知所有之功德与， 知如何之功德与， 殊胜知之功德与， 知一切相之功德也。 我知他者，无有能知所知与知者。 以功德无有方分故，宣说为知之殊胜。 有情过失之根本唯一者， 分别念执着自我，从自身而生。 我执自大，生起傲慢，故为过失之根本。 以黑暗为基础而笼罩，故为过失之根本。 未了悟实义，故为过失之根本。 不了知无名，故为过失之根本。 未了悟原始清净，即为过失之根本。 未了悟无边无际，即为过失之根本。 于称之为自性显现之游舞中， 不了知自解脱佛，即为过失之根本。
English
Hoping for impermanence, not staying in one place. Alas, since it is useless, request the Guru's instructions. Request the oral transmission and frequent solitary retreats and monasteries. Abandon activities and practice alone. Cut off all connections with homeland, wealth, relatives, and desires. Alas, all fortunate ones, blend Dharma with your mind. Just leaving everything behind and going alone, Isn't it contemplating the place of great refuge and escort? Alas! All fortunate yogis, Drink the essence of the Guru's instructions, No matter what, there is nothing to do, go to a solitary retreat alone. Look at nothing, look at liberation without end. Do not meditate on anything, leave it in the nameless, bottomless, and boundless place! Do not cling to anything, rest peacefully in the space of original, unadulterated, and uncontrived nature. If you understand like that, the result is not found elsewhere, it is self-enlightenment. Thus it is said. From the Tantra of the King of Space, Sun, and Moon, Boundless and Infinite. The fourth chapter, which shows how sentient beings in samsara are confused. Then, Kunjed Rangdrol (ཀུན་བྱེད་རང་གྲོལ།, Kun-byed rang-grol). To the one who teaches the essence of the nameless totality, What are the faults and virtues of Buddhas and sentient beings? When asked like that, The Teacher spoke to the assembly: I will explain the faults and virtues of those two, Assembly, do not be distracted, listen respectfully. The virtues of Kunsang Buddha (ཀུན་བཟང་སངས་རྒྱས།, Kun-bzang sangs-rgyas, Samantabhadra Buddha) are, Virtues are beyond number and measure. Briefly enumerating the virtues, In the vessel, because one recognizes one's own suchness, It transforms into the nameless, boundless, primordial purity of space. Self-liberated, self-enlightened, originally enlightened from the beginning. Without effort or action, Without cause or condition, Kunsang (ཀུན་བཟང་།, Kun-bzang, Samantabhadra) becomes a Buddha. The virtues of that Buddha are also, The virtue of knowing how many, The virtue of knowing how, The virtue of supreme knowing, And the virtue of knowing all aspects. I know others, there is no knower, known, or act of knowing. Because the virtues have no partiality, it is declared the supreme of knowing. The single root of the faults of sentient beings, The conceptual clinging to self arises from oneself. The ego inflates with pride, causing the root of faults. Enveloped in the foundation of darkness, causing the root of faults. Not realizing the true meaning, causing the root of faults. Not knowing the nameless, causing the root of faults. Not realizing primordial purity is the root of faults. Not realizing boundlessness is the root of faults. In the play called self-display, Not knowing self-liberated Buddha is the root of faults.
Tibetan
། མ་རིག་གཏི མུག་སྐྱོན་གྱི་རྩ་བ་ཡིན།། རིག་པ་འགྱུར་བ་སེམས་རྟོག་སྐྱོན་གྱི་རྩ་བ་ཡིན།། ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་ལས།། མ་རྟོགས་འཁོར་ལོ་རྣམ་གསུམ་སྐྱོན་གྱི་རྩ་བ་ཡིན།། མུན་པའི་འཁོར་སྒོ་སྐྱོན་གྱི་རྩ་བ་ཡིན།། གཉིས མེད་གཉིས་སུ་བཟུང་བ་སྐྱོན།། ཡུལ་སེམས་གཉིས་སུ་བཟུང་བ་སྐྱོན། བདག་གཞན་གཉིས་སུ་བཟུང་བ་སྐྱོན།། དགག་བསྒྲུབ་སྤོང་ལེན་གཉིས་སུ་བཟུང་བ་སྐྱོན།། བཟང་ངན་དབྱེ་བསལ་གཉིས་སུ བཟུང་བ་སྐྱོན།ཡིན་མིན་རྩིས་གདབ་གཉིས་སུ་བཟུང་བ་སྐྱོན།། མེད་ལས་ཡོད་འཛིན་སྐྱོན་ཆེན་ཡིན།། མི་རྟག་རྟག་འཛིན་སྐྱོན་ཆེན་ཡིན།། མི་བདེན་བདེན་འཛིན་སེམས་ཅན་སྐྱོན།། སྡུག་བསྔལ་བདེར་འཛིན་ སེམས་ཅན་སྐྱོན།། འཁྲུལ་པ་ཡང་དག་འཛིན་པ་སྐྱོན།། ཆ་ཡོད་བཞིན་དུ་སྡིག་སྤྱོད་སེམས་ཅན་རྣམས།། བཏགས་སྣང་བཟུང་ཞེན་སྐྱོན་གྱི་རྩ་བ་ཡིན།། སེམས་ཅན་སྐྱོན་གྱི་བྱེ་བྲག་བརྗོད་མི་ལང།། ཞེས་གསུངས སོ།། ནམ་མཁའ་ཉི་ཟླ་རྒྱལ་པོ་མུ་མེད་མཐའ་ཡས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས།། སྐྱོན་ཡོན་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་པའོ།།།། དེ་ནས་ཀུན་བྱེད་རང་གྲོལ་གྱིས།། མིང་མེད་སྤྱི་ཕུད་སྟོན་པ་ལ།། འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ཇི་ལྟར གྲོལ།། ཅེས་ཞུས་པ་དང།། སྟོན་པས་འཁོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ།། ཡང་ཏི་མིང་མེད་མཐའ་བྲལ་དུ།། གཞི་རླུང་དབྱེར་མེད་གཉིས་སུ་མེད།། འབྱུང་ལྔ་འོད་ལྔ་དབྱེར་མེད་གྲོལ། ཟེར་ལྔ་རྩལ་ལྔ་དབྱེར་མེད གྲོལ།། ཤེས་མེད་མཐའ་ཡས་མིང་མེད་གྲོལ།། མ་རིག་ཡེ་ཤེས་གཉིས་མེད་གྲོལ།། རིག་སྐྱེས་རིག་པ་ངང་དངས་ཀློང་དུ་གྲོལ།། ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་ཡང།། སྐུ་གསུམ་སྐྱེ་མེད་ཀློང་དུ་གྲོལ།། སྟོང་པ་གསལ་བ འགག་མེད་ཀྱང།། མུ་མཐའ་བྲལ་བ་གསུམ་དུ་གྲོལ།། ཡིད་འཁོར་རྣམ་གསུམ་འཁྲུལ་པ་ཡང།། དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་གྱི་ཀློང་དུ་གྲོལ།། འགྱུ་བ་རླུང་རྐྱེན་མུན་པའི་འཁོར་སྒོ་ཡང།། འགྱུར་མེད་རིག་མེད་གསལ དག་ཀློང་དུ་གྲོལ།། སེམས་ཀྱི་གསལ་ཆ་རྣམ་ལྔ་ཡང།། ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་ཀློང་དུ་གྲོལ།། གཟུགས་ལྔ་སྐུ་ལྔའི་ཀློང་དུ་གྲོལ།། དུག་གསུམ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་སུ་གྲོལ།། དུག་ལྔ་མ་སྤངས་སྐུ་ལྔར་གྲོལ།། སེམས་ཅན་མ སྤངས་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་གྲོལ།། འཁོར་བ་མ་སྤངས་མྱང་འདས་ཉིད་དུ་གྲོལ།། སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ཉིད་དུ་གྲོལ།། རྣམ་རྟོག་ཆོས་ཉིད་ཆེན་པོར་གྲོལ།། སྣང་བ་སོར་བཞག་ཆེན་པོར་གྲོལ།། སྲིད་པ རང་བཞིན་མེད་པར་གྲོལ།། འཁྲུལ་སྣང་རང་སངས་ཆེན་པོར་གྲོལ།། སྣ
Chinese
无明愚昧是过失的根本。 觉性转变是心念分别的过失根本。 本体自性大悲中， 不悟三轮是过失的根本。 黑暗的轮门是过失的根本。 二取执着是过失。 境心二取执着是过失。 自他二取执着是过失。 舍取取舍二取执着是过失。 好坏分别二取执着是过失。 是非计较二取执着是过失。 无中执有是重大过失。 无常执常是重大过失。 不真执真是众生过失。 痛苦执乐是众生过失。 错谬执正见是过失。 明明具有却行恶的众生们， 执着假象是过失的根本。 众生过失的差别说不完。 如是说。 出自《虚空日月王无尽无涯续》中， 讲述过失功德的第五品。 之后，普作自在请问： 于无名总聚导师前， 轮涅无别如何解脱？ 如是请问时，导师对眷属开示： 再次谛听无名离边中， 基风无别无二元。 五大五光无别解脱。 五光五力无别解脱。 无知无涯无名解脱。 无明智慧无二解脱。 觉生觉性自明界中解脱。 本体自性大悲也， 三身无生界中解脱。 空性光明无碍也， 离边无际三者解脱。 意轮三种错乱也， 三坛城之界中解脱。 动摇风缘黑暗的轮门也， 不变无知明净界中解脱。 心之明分五种也， 五智之界中解脱。 五色五身之界中解脱。 三毒于身语意中解脱。 五毒不舍于五身中解脱。 众生不舍于成佛中解脱。 轮回不舍于涅槃中解脱。 显有轮涅无别中解脱。 分别念于大法性中解脱。 显现自住于大中解脱。 有寂于无自性中解脱。 错觉自解于大中解脱。 显
English
Ignorance and delusion are the root of faults. Transformation of awareness is the root of faults of mental concepts. From essence, nature, and compassion, Not realizing the three wheels is the root of faults. The wheel door of darkness is the root of faults. Holding onto duality when there is non-duality is a fault. Holding onto duality of object and mind is a fault. Holding onto duality of self and other is a fault. Holding onto duality of rejecting and establishing, abandoning and taking is a fault. Holding onto duality of distinguishing good and bad is a fault. Holding onto duality of calculating right and wrong is a fault. Clinging to existence from non-existence is a great fault. Clinging to permanence in impermanence is a great fault. Clinging to truth in untruth is a fault of sentient beings. Clinging to happiness in suffering is a fault of sentient beings. Clinging to correctness in delusion is a fault. Sentient beings who knowingly commit evil deeds, Clinging to imputed appearances is the root of faults. The specific faults of sentient beings cannot be fully described. Thus it was said. From the Tantra of the Limitless and Endless King of Sky, Sun, and Moon, The fifth chapter, which explains faults and virtues. Then, Kunjed Rangdrol asked: To the teacher who reveals the nameless, primordial essence, How are samsara and nirvana liberated without distinction? When he asked this, the teacher spoke to the assembly: Again, listen, in the nameless, boundaryless essence, The ground and wind are inseparable, without duality. The five elements and five lights are liberated without distinction. The five rays and five powers are liberated without distinction. Unknowing, infinite, nameless liberation. Ignorance and wisdom are liberated without duality. Awareness born of awareness is liberated into the clear space. Essence, nature, and compassion also, are liberated into the space of the three kayas, unborn. Emptiness, clarity, and unceasingness also, are liberated into the three that are without limit or end. The three confused mind-wheels also, are liberated into the space of the three mandalas. The moving wind-condition, the wheel door of darkness also, are liberated into the space of unchanging, unknowing, clear purity. The five clear aspects of mind also, are liberated into the space of the five wisdoms. The five forms are liberated into the space of the five kayas. The three poisons are liberated into body, speech, and mind. The five poisons, without being abandoned, are liberated into the five kayas. Sentient beings, without being abandoned, are liberated into Buddhahood itself. Samsara, without being abandoned, is liberated into nirvana itself. Appearance and existence, samsara and nirvana, are liberated into indistinguishability itself. Conceptual thought is liberated into the great nature of reality. Appearance is liberated into the great self-abiding. Existence is liberated into non-inherent nature. Deluded appearance is liberated into the great self-liberation. Appea