Tibetan
། འཁྲུལ་པ་ཅི་ཡི་ཕྱི་རུ་བྱུང།། གཉེན་པོ་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་ལས།། ཕྱི་མ་ལྟར་ན་མ་རིག་པའི།། འཇོམས་བྱེད་ལོགས་ན་འདོད་པ དེ།། འགྲོ་ལ་སེམས་རྒྱུད་གཉིས་མེད་པས།། མ་རིག་སྤངས་པས་རིགས་པ་ཅིག། བྱེད་པ་གཞན་ན་མ་མཆིས་སོ།། བྱུང་ན་ཐུགས་མེད་སྐྱོན་དུ་འགྱུར།། མ་རིག་པ་དང་གཉེན་པོ་གཉིས།། ཐ་དད་གཉིས་མེད་དོན་ལ སྒྲིབས།། མུན་པའི་ནང་དུ་མིག་འགགས་བཞིན།། སྒྲིབ་པའི་སྟེང་དུ་སྒྲིབ་པ་བསྣན།། སྒྲིབ་གཉིས་ཐར་པའི་གེགས་ཡིན་པས།། དེའི་མུན་པ་གང་གིས་སེལ།། ཐུགས་རྗེ་ལྡན་པའི་འོད་ཟེར་གྱིས།། སེལ་ལམ་གཞན གྱིས་སྣང་མི་ནུས།། སྒྲོན་མེ་མུན་པ་ཆུང་སེལ་ཡང།། ཉི་མའི་འོད་ལ་སྒྲོན་མེ་མུན།། ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱང།། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྒྲིབ་པ་ཡིན།། དེ་ཕྱིར་ཐེག་ཆེན་ནམ་མཁའི་དོན།། ཤེས་རབ་བློ ཡིས་སྤྱད་པར་བྱ།། མ་རིག་རང་སྣང་འཁྲུལ་པ་སྟེ།། འཁྲུལ་པ་སྣ་ཚོགས་རང་རིག་ཏུ།། བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་རྟོགས་པ་ཡིས།། དཔེར་ན་དམུས་ལོང་མིག་ཕྱེ་བཞིན།། སྐྱེ་མེད་སེམས་ཀྱིས་དོན་རྟོགས་པས།། འགགས མེད་རིག་པ་ཀུན་ཏུ་གསལ།། མ་རིག་སྒྲིབ་པ་རང་སར་དག། གཟུང་འཛིན་བྲལ་བས་བྱང་ཆུབ་སེམས།། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ས་ལ་སྤྱོད།། དང་པོའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་ནི།། བདག་གཞན་སེམས ཅན་ཐམས་ཅད་ལ།། ཡོད་དམ་ཕྱོགས་རིས་གནས་ཤེ་ན།། འོ་མ་ལ་ནི་མར་ཁྱབ་བཞིན།། ཕྱོགས་རིས་མེད་པར་ཀུན་ལ་ཁྱབ།། གལ་ཏེ་ཕྱོགས་ཆ་གྱུར་པ་ན།། རྒྱུ་མེད་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་བ།། ཀུན་ལ་སེམས་སྐྱེད དོན་མེད་འགྱུར།། འོ་ན་མི་ཁོམ་གནས་རྣམས་ན།། རྒྱུར་གྱུར་མ་ཡིན་གང་གིས་རྐྱེན།། དཔེར་ན་འོ་མ་མར་གྱི་རྒྱུ།། སྣོད་དང་སྲུབས་ཤིང་བསྐྱེད་ནས་འབྱུང།། མ་བསྐྱེད་མར་མི་འབྱུང་བ་བཞིན།། དལ་འབྱོར་མ་ཐོབ མི་ཁོམ་གནས།། ནམ་ཞིག་ཐོབ་ཚེ་སེམས་བསྐྱེད་འགྱུར།། སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་སྙིང་པོ་ཅན།། ཀུན་ལ་ཁྱབ་པས་གཞི་རུ་བརྟགས།། བསྐྱེད་དུ་ཡོད་པས་ས་བོན་ལ།། མ་རིག་པས་ནི་འཕྲ་མོས་ཏེ།། བསྒྲང་དུ་ཡོད པས་ལམ་ཞེས་བྱ།། འབྲས་བུ་འབྱུང་ཕྱིར་རྒྱུ་ཡིན་ནོ།། གང་ཞིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྐྱེད་པ།། ནུས་པ་ཡོད་དམ་མེད་ནས་བསྐྱེད།། ཡོད་ན་སེམས་བསྐྱེད་མི་དགོས་ཏེ།། མེ་ལ་མེ་བསྐྱེད་མི་དགོས་བཞིན།། མེད་ན བསྐྱེད་ཀྱང་དོན་མི་འབྱུང།། སྤྲང་པོས་རྒྱལ་པོར་བསྐྱེད་བྱས་ཀྱང།། དེའི་བྱ་བ་མི་འགྲུབ་བོ།། དཔེར་ན་གཞོན་ནུ་མི་ཆེན་གྱིས།། ནུས་པ་མེད་ཀྱང་འདུན་ཡོད་པས།། ནམ་ཞིག་ཆེར་གྱུར་གྲུབ་པ་བཞི
Chinese
是什么样的错觉产生的？ 从对治同时存在而产生。 如果按照后一种说法，那么无明的 摧毁者被认为是分开的。 因为众生没有两种心续， 所以断除无明就是一种理智。 除此之外没有其他方法。 如果产生，就会变成无心的过失。 无明和对治这二者， 在意义上是不同且不二的遮蔽。 就像黑暗中眼睛被遮蔽一样， 在遮蔽之上又增加了遮蔽。 两种遮蔽是解脱的障碍， 那么用什么来消除那黑暗呢？ 用具有慈悲的光芒来消除， 或者其他什么都不能照亮。 灯能消除小黑暗， 但在太阳的光芒下，灯是黑暗的。 声闻缘觉的智慧也是 菩萨的遮蔽。 因此，大乘虚空的意义， 应当用智慧的头脑来实践。 无明是自显的错觉， 各种错觉在自性觉悟中， 通过上师的恩德而证悟， 譬如盲人重见光明。 以无生之心证悟意义， 无碍的觉性处处明亮。 无明遮蔽自然消除， 远离能取所取即是菩提心， 行于大乐之地。 最初的菩提心， 在自他一切众生中， 是存在还是有偏颇地存在呢？ 就像酥油遍布于牛奶中一样， 无有偏颇地遍布于一切。 如果变成有偏颇的部分， 那么无因就不会产生果， 对一切生起菩提心就变得无意义。 那么在无暇之处， 不是因的又是什么因缘呢？ 譬如牛奶是酥油的因， 通过容器和搅拌来产生。 不产生就不会有酥油一样， 没有获得闲暇，处于无暇之处， 何时获得闲暇之时就会生起菩提心。 有情具有佛性， 因为遍布一切而被认为是基础。 因为可以产生，所以是种子， 被无明所覆盖， 因为可以计算，所以称为道。 为了产生果，所以是因。 谁生起菩提心， 是从有能力还是无能力中生起？ 如果有能力，就不需要生起菩提心， 就像火不需要生起火一样。 如果没有能力，即使生起也没有意义， 乞丐即使生起为国王， 他的事业也不会成功。 譬如年轻人对于伟人， 即使没有能力也有意愿， 何时长大就会成功一样。
English
What kind of illusion does it arise from? It arises from the simultaneous existence of the antidote. If according to the latter, then the destroyer of ignorance is considered separate. Because sentient beings do not have two mindstreams, severing ignorance is one intelligence. There is no other way to do it. If it arises, it becomes the fault of being mindless. Ignorance and the antidote, are different and non-dual obscurations in meaning. Just like eyes are blocked in the dark, obscurations are added on top of obscurations. The two obscurations are obstacles to liberation, so what eliminates that darkness? It is eliminated by the rays of compassion, or nothing else can illuminate it. A lamp can eliminate small darkness, but in the light of the sun, the lamp is dark. The wisdom of Hearers and Solitary Realizers is also an obscuration for Bodhisattvas. Therefore, the meaning of the Great Vehicle's emptiness, should be practiced with the mind of wisdom. Ignorance is a self-appearing illusion, various illusions in self-awareness, are realized through the kindness of the Guru, like a blind person regaining sight. By realizing the meaning with the unborn mind, unobstructed awareness is clear everywhere. The obscuration of ignorance is naturally cleared, freedom from grasping and being grasped is Bodhicitta, practicing on the ground of great bliss. That initial Bodhicitta, in all beings, self and others, does it exist or exist partially? Just as butter pervades milk, it pervades everything without partiality. If it becomes a partial part, then a cause without a result will not arise, and generating Bodhicitta for everyone becomes meaningless. Then in the places of no leisure, what is the condition that is not a cause? For example, milk is the cause of butter, produced by creating a container and churning stick. Just as butter does not arise without being produced, not having obtained leisure, being in a place of no leisure, when will Bodhicitta arise when leisure is obtained. Sentient beings have the essence of Buddhahood, because it pervades everything, it is considered the basis. Because it can be produced, it is a seed, covered by ignorance, because it can be counted, it is called the path. In order to produce the result, it is the cause. Whoever generates Bodhicitta, does it generate from having the ability or not having it? If there is ability, there is no need to generate Bodhicitta, just as fire does not need to generate fire. If there is no ability, even if generated, it will not be meaningful, even if a beggar is generated as a king, his actions will not be accomplished. For example, a young man for a great man, even if there is no ability, there is intention, when will it grow up and be accomplished.
Tibetan
ན།། དང་པོའི ལས་ཅན་གང་ཟག་ལ།། ནུས་པ་མེད་ཀྱང་སྨོན་པ་ཡིས།། དུས་ཚོད་སེམས་བསྐྱེད་ཀུན་དོན་འགྲུབ།། ནུས་པ་ཡོད་ནས་མ་བསྐྱེད་ན།། གཏེར་གྱི་ནོར་བཞིན་མི་ཕན་པས།། སྟོབས་དང་ནུས་པ་གང་ཡོད་ཀྱིས།། འཇུག པ་སེམས་བསྐྱེད་གང་བྱས་ལ།། དེའི་དོན་རྣམས་འགྲུབ་པར་འགྱུར།། སེམས་བསྐྱེད་གཞན་གྱིས་དོན་འགྲུབ་པ།། འབྲེལ་པ་མེད་དམ་ཡོད་ནས་འགྲུབ།། མེད་ན་ཆུའི་མེའི་དོན།། མི་འགྲུབ་བཞིན་དུ་འབྲེལ་མེད པས།། སེམས་གཉིས་གཅིག་ཏུ་མི་འདྲེས་པས།། སེམས་བསྐྱེད་གཞན་གྱིས་དོན་མི་འགྲུབ།། ཡོད་ན་དེ་དང་དེ་བྱུང་ངམ།། བདག་ཉིད་གཅིག་པའི་འབྲེལ་བ་ཡོད།། སྔ་མ་ལྟར་ན་ཁྱོད་གཞན་ནམ།། གཞན་ནི་ཁྱོད་ལ བྱུང་བ་ཡིན།། ཀུན་རྫོབ་དེ་དང་དེར་འབྱུང་གིས།། རང་གཞན་གཉིས་ཀ་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན།། དོན་དམ་བདག་མེད་གཅིག་པ་ཡི།། རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་མཐའ་ཡས་ཀྱང།། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སེམས་གཅིག པས།། སེམས་བསྐྱེད་མཁན་དང་སེམས་བསྐྱེད་ཡུལ།། གཉིས་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྐྱེད་པས།། སེམས་བསྐྱེད་བཞིན་དུ་ཀུན་དོན་འགྲུབ།། བདག་གྲོལ་ཙམ་ན་གཞན་ཡང་གྲོལ།། བདག་ཉིད་ཇི་འདྲ་སེམས་ཅན ཀུན།། དེ་འདྲ་ཆོས་ཀུན་གནས་ལུགས་གཅིག། ཐ་དད་སོ་སོར་འགྲོ་གྱུར་ན།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་དགོས་པ་སྟོར།། གནས་སྐབས་ཙམ་གྱིས་ཕན་བྱེད་པ།། ལས་ཀྱིས་བསྡས་པའི་འགྲོ་བ་ལ།། ཕ་མ་བུ་ཚ་སེམས གཅིག་པས།། འབྲེལ་པ་ཡོད་ཀྱང་སོ་སོར་འགྲོ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་འདུ་འབྲལ་མེད།། ཐམས་ཅད་རང་རིག་བྱང་ཆུབ་ཉིད།། རང་ཉིད་བཅིངས་ན་ཀུན་ཡང་བཅིངས།། རང་དང་གཞན་ཉིད་གཅིག པའི་ཕྱིར།། གཞན་ཉིད་བཅིངས་ན་རང་ཡང་བཅིངས།། གཞན་དང་རང་ཉིད་གཅིག་པའི་ཕྱིར།། གཅིག་ལ་འཆར་ལུགས་ཐ་དད་པ།། སྒོ་ལྔ་དབང་པོ་སོ་སོར་གསལ།། དེར་བྱུང་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་ཏེ།། དོན་ནི་སེམས ལ་འདས་པ་མེད།། ཡལ་འདབ་མང་ཡང་སྡོང་པོའི་ངོས།། གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་བཞིན་དུ།། བདག་གཞན་དོན་གཉིས་འགྲུབ་པའི་ས།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དེ།། བདག་ཉིད་མངོན་པར་སངས་རྒྱས ཚེ།། འཁྲུལ་པའི་སེམས་ཅན་སྣང་འགྱུར་ན།། སངས་རྒྱས་གཉིས་སྣང་རྟོགས་ཅན་འགྱུར།། སེམས་ཅན་འཁྲུལ་སྣང་མ་མཆིས་ན།། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་དགོས་པ་སྟོར།། རང་ལ་སྐུ་གཉིས་སྣང་གྱུར་ནི།། གཉིས མེད་ཆོས་སྐུ་དོན་ལ་བསྒྲིབས།། ཆོས་སྐུས་ཀུན་ལ་མ་ཁྱབ་ན།། སངས་རྒྱས་ཡོན་ཏན་མ་མཆིས་ཏེ།། ཡེ་ཤེས་མེད་ན་ཉོན་མོངས་དངོས།། བག་ལ་ཉལ་བ་ཡོད་མ་སྲིད།། ཡོད་ན་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཤོད།། བྱང་ཆུབ་
Chinese
那。 最初的业力者， 即使没有能力，凭借愿力， 时时发心，成办一切利益。 有了能力却不发心， 如同地下的宝藏，毫无用处。 以所有的力量和能力， 进入所发的菩提心， 其意义都将成办。 以其他的发心成办利益， 是没有关联还是有关联才能成办？ 如果没有，就像水中的火， 不能成办一样，没有关联。 两个心不混合为一， 所以其他的发心不能成办利益。 如果有，那和那发生吗？ 有自性一体的关联。 如果像前者那样，你是其他的吗？ 其他是从你这里产生的。 以世俗谛，那和那产生， 自他二者都是缘起。 以胜义谛，无我是一体的， 虽然有无量种种的分别念， 但一切众生心是一体的。 发心者和发心处， 以二无别菩提心发心， 如同发心一样，成办一切利益。 自己解脱的同时，他人也解脱。 自己如何，一切众生， 也如是，一切法性，安住的方式是一样的。 如果变成各自不同的， 就失去了菩提心的必要。 仅仅暂时利益的， 为业所束缚的众生， 父母子女心是一体的， 虽然有关联，但各自离去。 菩提心没有聚集和分离， 一切都是自明自醒的菩提。 自己束缚，一切也束缚， 因为自和他者是一体的。 他者束缚，自己也束缚， 因为他和自己是一体的。 在一个上面显现的方式是不同的， 五根各自明了。 在那里产生各种显现， 意义上，心没有过去。 即使树枝很多，但在树干上， 如同没有其他变化一样。 成办自他二利的地方， 那个菩提心的果实， 自己现证成佛的时候， 如果显现错乱的众生， 就会变成显现二相的证悟者。 如果没有众生的错乱显现， 就失去了遍知一切的必要。 如果自己显现二身， 二无别的法身在意义上被遮蔽。 如果法身没有遍及一切， 就没有佛陀的功德。 如果没有智慧，就是烦恼的本体， 习气不可能存在。 如果存在，说出其中的理由。 菩提
English
Na. For the initial person of karma, Even without ability, through aspiration, Constantly generating bodhicitta, accomplishing all benefits. If one has ability but does not generate it, Like a treasure in the ground, it is useless. With whatever strength and ability one has, Entering into the bodhicitta one has generated, Its meanings will all be accomplished. Accomplishing benefits through another's bodhicitta, Is it without connection or accomplished with connection? If there is none, like fire in water, Unable to accomplish, there is no connection. The two minds do not mix into one, So another's bodhicitta cannot accomplish benefits. If there is, does that and that arise? There is a connection of self-nature being one. If it is like the former, are you other? The other arises from you. In relative truth, that and that arise, Both self and other are interdependent. In ultimate truth, selflessness is one, Although there are limitless varieties of conceptual thoughts, All sentient beings' minds are one. The one who generates bodhicitta and the object of bodhicitta, Generating non-dual bodhicitta, Just like generating bodhicitta, accomplishing all benefits. At the moment of one's own liberation, others are also liberated. How one is, all sentient beings, Are also like that, all dharmas' nature, the way of abiding is the same. If they become separate and different, The necessity of bodhicitta is lost. Merely temporarily benefiting, Sentient beings bound by karma, Parents, children, minds are one, Although there is a connection, they depart separately. Bodhicitta has no gathering or separation, Everything is self-aware, self-awakened bodhi. If oneself is bound, everything is also bound, Because self and other are one. If another is bound, oneself is also bound, Because other and self are one. The way of appearing on one is different, The five senses are each clear. Various appearances arise there, In meaning, the mind has no past. Even if there are many branches, on the trunk, Like there is no other change. The place for accomplishing both self and other benefits, That fruit of bodhicitta, When oneself manifestly attains Buddhahood, If deluded sentient beings appear, One will become an enlightened one who sees two appearances. If there are no deluded appearances of sentient beings, The necessity of knowing everything is lost. If two bodies appear to oneself, The non-dual dharmakaya is obscured in meaning. If the dharmakaya does not pervade everything, There are no qualities of the Buddha. If there is no wisdom, it is the essence of affliction, Latent tendencies cannot exist. If they exist, state the reason for it. Bodhicitta