Tibetan
མ་ཤར་གཉིས་མ ཕྱེ།། རྩལ་ནི་མ་ངེས་གང་འགྱུ་ངེས་པ་མེད།། དཔེར་ན་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྲུབ་སྟེ།། བསོད་ནམས་ཆེ་ཆུང་གཉིས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་ནི།། དགོས་པ་བཟང་སྣང་ངན་སྣང་ངེས་པ་མེད།། དེ་ལྟ་བུ་ཡི་གཞི་དེ ནི།། ཐ་མལ་རང་རྒྱུད་ད་ལྟའི་ཤེས་པ་ལ།། ངོ་ཡིས་ཙིར་གྱིས་བཟུང་པར་ང་ཡིས་བསྟན།། དེ་ལྟར་གཞི་ཉིད་ངེས་པར་ཤེས་གྱུར་ན།། ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ངེས་པ་དུས་གཅིག་འཆར།། ཀུན་ལ་སྤེལ་བའི་སྣོད་མི ལྡན།། ཐེག་པ་གཞན་དུ་དེ་ལྟར་བསྟན་པ་མེད།། གཞི་ཡི་ངོ་བོ་མ་བཅོས་མ་བསླད་ཅིང།། སོ་མ་རང་བྱུང་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་ལས།། རང་རྩལ་མི་འགགས་དང་པོ་གཞི་རུ་འཆར།། དང་པོ་གཞི་ལས་རྩལ་དེ གཡོ་ཙམ་འབྱུང།། གཡོ་མི་གཡོ་ལས་ཡིད་ཙམ་གཡོས།། དེ་ལས་ཤེས་པ་རྩལ་འགྱུས་པ།། རང་གཟུགས་འོད་དུ་སྣང་བ་མཐོང།། ཚོར་བས་ཡར་ཆད་མར་ཆད་བྱུང།། ཡར་ཆད་རང་སྣང་འཛིན་མེད་ཀྱིས།། རྡོ་རྗེ འཆང་ཆེན་ཡར་ལ་གྲོལ།། མར་ཆད་འཛིན་པ་བརྟས་པ་ཡིས།། འགྲོ་དྲུག་སེམས་ཅན་མར་ལ་འཁྲུལ།། འཁྲུལ་པ་རྟོག་པའི་བྱེ་བྲག་རྣམས།། རྒྱས་པར་འོག་ནས་གསལ་བར་བསྟན།། སྣང་བ་རང་སྣང་འཛིན་མེད་མ ཤེས་པས།། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་རིག་པ་རུ་བྱུང།། དེ་ལ་བརྟགས་པས་ཀུན་བརྟགས་མ་རིག་ཡིན།། དེ་ལྟར་རྒྱུ་གཉིས་རྐྱེན་ནི་བཞི་རུ་བྱུང།། ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་དག་ཏུ་ནི།། ཡེ་ཤེས་དང་ནི་སེམས་ཅན་གཉིས་སུ ཆགས།། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ལས་ནི།། མ་རིག་ཡེ་ཤེས་དུག་ལྔར་འཁྲུལ།། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡི་རྩལ་ལས་ལོངས་སྐུ་དེ་ལས་ལུས་སུ་འཁྲུལ།། དེ་གཉིས་ཚོགས་པའི་རྩལ་ལས་ནི།། སྤྲུལ་སྐུ་དེ ལས་ངག་ཏུ་འཁྲུལ།། ཕྱི་ཡི་ཆོས་དབྱིངས་མ་ཤེས་པས།། འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་སྣང་བར་ཤར།། དེ་ལྟར་འཁྲུལ་པས་ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་ལ།། སྐུ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་རྣམ་ལྔ་ལྷུན་གྱི་གྲུབ།། བག་ཆགས་སྦུབས་ན་སྐུ གསུམ་གནས་པ་ལ།། བླ་མའི་གདམས་ངག་རྐྱེན་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ།། རྟོགས་པ་གོམས་ནས་དག་པའི་སྣང་བ་འཆར།། ཟག་བཅས་ལུས་དང་བྲལ་ན་རིན་ཆེན་སྦུབས་འཆར་ཏེ།། ལོངས་སྐུའི་འགྲོ་དོན་བྱས་ནས ཆོས་སྐུར་གསལ།། དེ་ལས་སྐུ་གསུམ་ལྷུན་གྱིས་འགྲུབ།། རྒྱས་པར་འོག་ནས་འབྱུང་བས་ཤེས་པར་གྱིས།། ཞེས་གསུངས་སོ།། སྤྲོས་བྲལ་དོན་གསལ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། གཞི་བསྡུས་སྟེ་བསྟན་པ་དང་དངོས་བཟུང བའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱད་པའོ།།།། ཤེལ་གྱི་ཟ་མ་ཏོག་གིས་མ་ཐུབ་པར་གཡུའི་མཎྜལ་ལས་མཆོད་རྟེན་གྱི་གདངས་ཕྱི་རུ་ཕྱུང་བ་སྟེ། ག
Chinese
未显现之二者，分开！能力不定，何处流转亦不定。譬如珍宝，功德圆满，然因福德大小之缘故，所需之好坏显现亦不定。如是之基础，于庸常自续当下之觉知上，我以直指方式指示。如是若能确定知晓基础，则见、修、行、果，确定同时显现。不具足向一切传播之法器，于其他乘中未如是宣说。基础之自性，未作未染，原始自生事物之实相中，自力不灭，最初显现为基础。最初从基础中，能力稍微动摇，从动摇与不动摇中，心稍微动摇。由此觉知能力变化，见到自相显现为光。感受上产生增减，因增减之自显现无执，金刚持大者向上解脱。因减损执着增长，六道众生向下迷惑。迷惑分别之差别等，将于下文详细阐明。显现，因不认识自显现无执，成为俱生无明。依此分别，即为遍计无明。如是二因，缘为四。于外内情器中，形成智慧与有情二者。于法界中，从五种智慧中，无明智慧迷乱为五毒。从法身之能力中，报身由此迷乱为身。此二者聚合之能力中，化身由此迷乱为语。因不认识外境之法界，六道众生显现。如是因迷惑，三界众生，三身五智任运成就。于习气蕴中，三身安住，依上师之窍诀，得以证悟。证悟串习后，清净之显现生起。若离有漏之身，则显现珍宝蕴，行持报身之利生后，于法身中明了。由此三身任运成就。将于下文详细阐明，请知晓。如是说。出自《离戏义明大续》，第八品，基础总摄而宣说及实执取之品。未能以水晶食子压制，而从碧玉坛城中取出佛塔之音调。
English
Separate the two that have not yet arisen! The ability is uncertain, and it is uncertain where it flows. For example, a precious jewel is perfect in qualities, but due to the causes of great and small merit, the appearance of good or bad that is needed is also uncertain. Such a basis is what I point out with directness in the ordinary self-continuum of present awareness. If the basis itself is thus known for certain, then view, meditation, action, and result will certainly arise simultaneously. It does not possess the vessel to spread to all. It is not taught that way in other vehicles. The nature of the basis is untainted and uncorrupted, and from the reality of spontaneously arising things, its own power unceasingly arises as the basis at first. At first, from the basis, that ability slightly moves. From moving and not moving, the mind slightly moves. From that, awareness, the transformation of ability, sees its own form appearing as light. Increase and decrease arise in feeling. Through the self-appearance of increase without grasping, the great Vajradhara is liberated upwards. Through the increase of grasping in decrease, the six kinds of beings are confused downwards. The distinctions of confused thoughts, etc., will be explained clearly in detail below. Appearance, because of not knowing self-appearance without grasping, becomes coemergent ignorance. By analyzing that, it is conceptual ignorance. Thus, the two causes become four conditions. In the outer and inner worlds, wisdom and sentient beings are formed. In the Dharmadhatu, from the five wisdoms, the ignorance-wisdom is confused into the five poisons. From the power of the Dharmakaya, the Sambhogakaya is confused into the body. From the power of the union of these two, the Nirmanakaya is confused into speech. Because the Dharmadhatu of the outer world is not recognized, the six realms of beings appear. Thus, through confusion, the three kayas and five wisdoms are spontaneously accomplished in the sentient beings of the three realms. In the sheath of habitual patterns, the three kayas abide, and through the guru's instructions, they are realized. After familiarizing oneself with realization, pure appearances arise. When separated from the contaminated body, the precious sheath appears, and after accomplishing the benefit of beings in the Sambhogakaya, it is clear in the Dharmakaya. From that, the three kayas are spontaneously accomplished. It will be explained in detail below, please know. Thus it was said. From the Great Tantra of Meaningful Clarity Beyond Elaboration, the eighth chapter, which summarizes the basis and takes hold of reality. The sound of the stupa was extracted from the jade mandala, which could not be subdued by the crystal food container.
Tibetan
ཞིའི་མན་ངག་ལྷ་ཚོགས་ལྔ་ཤར་བའི་མན་ངག། ཨ་བྷི་ཏ་ད་ཀ་ན་པཉྩ པྲ་པ་རཱ་པྲ་ར་ཀ་ལ་ངྷཱ་ཨ་ཧ་ར།དེའི་ཚེ་སྟོན་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ།། ཡེ་ཤེས་གསལ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་སོ།། ཡང་དེའི་ཚེ་གསང་བའི་བདག་པོས་ཞུས་པ།། གོང་གསུངས་གཞི་སྣང་ཆེན་པོ་དེ།། གློ་བུར་ མ་ཡིན་ཡེ་ཤེས་དེ།། ད་ལྟ་མ་འོངས་རྗེས་འཇུག་ལ།། ཡེ་ཤེས་དོན་རྣམས་གསུང་དུ་གསོལ།། ཞེས་ཞུས་སོ།། སྟོན་པ་ཡེ་ཤེས་གསལ་བའི་དགོངས་པ་ལས་བཞེངས་ནས་བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་ཉོན་ཅིག། ངས ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དོན་མདོར་བསྡུས་ལ་བསྟན་ནོ།། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང།། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངེས་ཚིག་དང། དབྱེ་བ་རྣམ་གྲངས་དང་བཅས་པ་དང། མཚོན་དཔེ་དང་སྦྱར་ལ་བཤད་དེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་གསལ་ལ་མི་རྟོག པའོ།། དེ་ཡང་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པ་གཞི་གནས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དངོས་མེད་ཟང་ཐལ་ལོ།། སྐུ་དང་སྦྱར་ན་ཆོས་སྐུའོ།། རིག་པ་དང་སྦྱར་ན་ངོ་བོའོ།། རིགས་ཀྱི་བུ་འདུག་ཚུལ་འོད་དུ་གནས་པས། སྐུ་དང་སྦྱར་ན གཟུགས་ཀྱི་སྐུའོ།། ཡེ་ཤེས་དང་སྦྱར་ན་མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྔའོ།། སྣང་ཚུལ་ཕྱི་ནང་མེད་པར་སྣང་བས་སྒྲིབ་མེད་དུ་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་སོ།། དེ་ཡང་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པས་རྟག་པའི་མཐའ་ལས འདས།འདུག་ཚུལ་འོད་དུ་འདུག་པས་ཆད་པའི་མཐའ་ལས་འདས། སྣང་ཚུལ་ཕྱི་ནང་མེད་པས་གཟུང་འཛིན་གྱི་མཐའ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོའོ།། ངེས་ཚིག་ནི་ཡེ་ནས་ཡིན་པའི་དོན་དེ་མ་ནོར་བར་ ཤེས་པས་ཡེ་ཤེས་སོ།། དབྱེ་བ་རྣམ་གྲངས་དང་བཅས་པ་ནི་རིག་པ་དངོས་མེད་ཡེ་དག་ཟང་ཐལ་ཆེན་པོ་དེ་ལས། འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་སྣང་བས་ན་གཞི་གནས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ།། དེ་སྟོང་པར་གནས་པས་ན་ཆོས ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ།། སྟོང་པ་དེ་རིག་པ་འགག་པ་མེད་པར་འདུག་པས་མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་སོ།། སྟོང་པ་དེ་ཉིད་རིག་པ་ཡིན་ལ་རིག་པ་དེ་ཉིད་སྟོང་པ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་རིག་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པས་མཉམ པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ།། སྟོང་པ་དང་རིག་པ་གཉིས་སུ་མེད་པ་སོ་སོར་མཁྱེན་པས་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ།། རིག་པ་དངོས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རྡོས་པ་ཅན་གྱི་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ཡོན་ཏན་གྱི་སྒོ་ཡངས་པ་སྟེ། རྩལ ཕྱོགས་མེད་དུ་གང་ལའང་མ་ཐོགས་པར་འབྱུང་བས་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ།། དེ་ལྟར་ཚིག་ཕྱོགས་རེ་ནས་བརྟགས་ཀྱང། དོན་ཕྱོགས་ཆ་དང་བཅས་པ་མི་སྣང་བས་མི་གནས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ།། ཀྱེ་ཧོ་རིགས་ཀྱི་བུ དེ་ལྟར་ཤེས་པ་ནི།རང་གིས་རང་རིག་པས་རིག
Chinese
寂静诀窍五部本尊显现之诀窍。阿 毗 达 达 嘎 纳 班杂 扎 巴 惹 扎 惹 嘎 啦 达 阿 哈 惹。彼时导师大金刚持。安住于智慧明晰之三摩地。又彼时秘密主请问：如上所说之大基现。非为忽然而生之智慧。为令现在未来随学者。开示智慧诸义。如是请问。导师从智慧明晰之意境中起立而开示道：种姓之子谛听。吾将智慧之义作简略开示。即智慧之体性。智慧之词义。以及差别、名相与所具，结合譬喻而宣说。智慧之体性即是明晰而不分别。彼亦是自性清净、基位之智慧、无实空明。与身结合即是法身。与觉性结合即是自性。种姓之子，安住之方式为安住于光明中。与身结合即是色身。与智慧结合即是执持相之五种智慧。显现方式为无内外而显现，故是无碍明晰之智慧。彼亦是自性清净故，超离常边。安住之方式为安住于光明中故，超离断边。显现方式为无有内外故，能取所取之边完全清净，即是智慧之体性。词义是，对于本来如是之义，无谬而知，故为智慧。差别与名相所具者，即是觉性无实、本来清净、空明广大者。轮回涅槃一切显现故，是基位之智慧。彼安住于空性故，是法界之智慧。空性彼者觉性无灭而安住故，是如镜之智慧。空性彼者即是觉性，觉性彼者即是空性，空性与觉性无有分别故，是平等性之智慧。空性与觉性二者无别，个别了知故，是个别觉察之智慧。觉性无实之智慧，非为粗重之法，乃是功德之门广大者。能力无有偏颇，于任何亦无有阻碍而生起故，是成所作之智慧。如是虽从词句之各方面进行观察。然义之方面，连同部分亦不显现，故是不住之智慧。嗟呼！种姓之子，如是知晓，即是自以自知而知晓。
English
The instruction on the manifestation of the five deities of the peaceful method. Ah Bhi Ta Da Da Ka Na Pañca Pra Pa Rā Pra Ra Ka Lā Ṃdhā Ah Ha Ra. At that time, the teacher, the Great Vajradhara, was absorbed in the Samadhi of clear wisdom. Again, at that time, the Lord of Secrets asked: The great basic appearance mentioned above, which is not a sudden wisdom, please explain the meanings of wisdom to the followers of the present and future. Thus he asked. The teacher arose from the state of clear wisdom and said: Son of the lineage, listen! I will briefly explain the meaning of wisdom. That is, the nature of wisdom, the meaning of the word wisdom, and the differences, names, and possessions, explained in conjunction with metaphors. The nature of wisdom is clear and non-conceptual. It is also the wisdom of the self-nature, completely pure, the basic state, and the insubstantial emptiness. Combined with the body, it is the Dharmakaya. Combined with awareness, it is the essence. Son of the lineage, the way of dwelling is to dwell in light. Combined with the body, it is the Rupakaya. Combined with wisdom, it is the five wisdoms that hold characteristics. The way of appearance is that it appears without inside or outside, so it is the wisdom of unobstructed clarity. It is also beyond the extreme of permanence because it is self-nature pure. The way of dwelling is to dwell in light, so it is beyond the extreme of annihilation. The way of appearance is without inside or outside, so the extremes of grasping and being grasped are completely pure, which is the nature of wisdom. The meaning of the word is that wisdom is knowing without error the meaning that has always been. The differences and names possessed are the awareness of insubstantiality, originally pure, and vast emptiness. Because all of Samsara and Nirvana appear, it is the wisdom of the basic state. Because it dwells in emptiness, it is the wisdom of the Dharmadhatu. Because that emptiness dwells without the cessation of awareness, it is the mirror-like wisdom. That emptiness itself is awareness, and that awareness itself is emptiness. Because emptiness and awareness are inseparable, it is the wisdom of equality. The emptiness and awareness are not two, and they are known individually, so it is the wisdom of individual discernment. The wisdom of insubstantial awareness is not a coarse phenomenon, but a vast gate of qualities. Because the ability is impartial and arises without obstruction to anything, it is the wisdom of accomplishing activities. Thus, although one examines from each aspect of the words, the aspect of the meaning, including the parts, does not appear, so it is the non-abiding wisdom. Alas! Son of the lineage, to know in this way is to know by self-knowing.