Tibetan
ན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ང་དགུ་པའོ།།།། ཀྱེ་ཀྱེ་བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཆང།། བསྒོམ་དུ་ཡོད་མེད་ས་མཚམས་ཡང།། བློ་ དང་སྦྱོར་བ་དེ་ལགས་ན།། རང་གི་མཚན་ཉིད་བསྒོམ་པ་དེ།། མ་ནོར་ལེགས་པར་བསྟན་དུ་གསོལ།། ཞེས་ཞུས་པས། སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་པ།། རང་གི་མཚན་ཉིད་བསྒོམ་པ་དེ།། རང་གི་རིག་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ།། ངོ སྤྲོད་བདུན་གྱིས་རྟོགས་པ་དེ།། ཞེ་ལ་གདེངས་སུ་ཚུད་གྱུར་པས།། དེ་དོན་རྒྱུད་དུ་གསལ་གྱུར་ན།། བསྒོམ་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན།། རིག་པ་ཆོས་སྐུར་རྟོགས་གྱུར་ན།། སྐུ་གསུམ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ ཡིན།། ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ།། རང་རིག་ཆོས་སྐུ་དེ་ལས་ནི།། རྣམ་རྟོག་ཡུལ་གྱི་རྐྱེན་གྱུར་ནས།། འཁྲུལ་བའི་རྟོག་པ་བྱུང་གྱུར་ན།། སྤྱོད་ལམ་གདམས་པ་བཞིན་དུ་ཁྱེར།། ཡེ་ནས་གནས་པའི་ཆ་ནས གཞི།། དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་ལྟ་བུའོ།། དེ་གསལ་བསྒོམ་པ་ཙམ་དུ་བཏགས།། རྒྱུན་དུ་ཁྱེར་བ་སྤྱོད་པའོ།། མངོན་གྱུར་འབྲས་བུར་བསྟན་པའོ།། ཞེས་གསུངས་སོ།། སྤྲོས་བྲལ་དོན་གསལ་ཆེན་པོའི་རྒྱུདལས། བསྒོམ་པ རང་གི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་དྲུག་བཅུ་པའོ།།།། ཀྱེ་ཀྱེ་བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཆང།། བསྒོམ་ཡོད་བསྒོམ་མེད་བསྟན་པ་དང།། བསྒོམ་པར་རང་གི་མཚན་ཉིད་བསྒོམ།། རྒྱས་པར་བཤད་པ་དེ་ལགས ན།། ཐེག་པ་བརྒྱད་ཀྱི་གོལ་ས་དང།། སྤྱི་ཡི་གོལ་ས་བསྟན་པ་རྣམས།། རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་གསུང་དུ་གསོལ།། དེ་སྐད་ཅེས་ནི་ཞུས་པ་ལས།། རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་བཀའ་སྩལ་པ།། རིམ་དགུ་བསྒོམ་པའི་གོལ་ས དག།གོང་འོག་སྐབས་ནས་གསལ་བར་བཤད།། སྤྱི་ཡི་གོལ་ས་འདི་ལྟར་བཤད།། ཞི་གནས་སྟོང་པའི་གོལ་ས་ལྔ།། ལྷག་མཐོང་གསལ་བའི་གོལ་ས་ལྔ།། དེ་ཉིད་སྤྱི་ཡི་གོལ་ས་གཉིས།། གོལ་ས་བཅུ་གཉིས་དག་ཏུ་ བཤད།། སྟོང་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གོལ་ས་ལྔ་པོ་ནི།། ཞི་གནས་ཧད་པོའི་གོལ་ས་ནི།། རྣམ་རྟོག་ཞི་གནས་ཡིན་པས་ནའོ།། བཏང་སྙོམས་ལྟེང་པོའི་གོལ་ས་ནི།། རྩོལ་བ་མེད་དེ་ངང་གནས་པའོ།། སྟོང་པ་ཆད་པོའི་གོལ ས་ནི།། བེམ་རིག་གང་ཡང་མི་འདོད་པའོ།། མི་རྟོག་འཐོམ་པའི་གོལ་ས་ནི།། དྲན་མེད་གསལ་ཆ་འགགས་པའོ།། འཛིན་མེད་ཧད་པོའི་གོལ་ས་ནི།། ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་སྣང་གྱུར་ཡང།། གང་ཡང་གཏན་ལ་མ་ཕེབས པས།། རང་ངོ་མ་ཤེས་འཛིན་པ་མེད།། འཛིན་པ་མེད་ཀྱང་གསལ་ཆ་མེད།། དེ་ཕྱིར་གོལ་སར་བསྟན་པའོ།། ཀྱེ་གསང་བའི་བདག་པོ་ཉོན་ཅིག། གསལ་བ་ལྷག་མཐོང་གོལ་ས་ནི།། ཀུན་བརྟགས་ལྷ་ཡི་གོལ་ས་ད ཨང།། མཚན་མ་འོད་ཀྱི་གོལ་ས
Chinese
第五十九品结束。 唉！唉！薄伽梵金刚持！ 关于禅修的有无界限， 智慧和方便是这样的： 关于禅修自己的体性， 请您无误地、好好地开示！ 如是请问后，导师开示说： 关于禅修自己的体性， 自己的觉性是法身， 以七种认识来证悟它， 心中生起坚定不移的信念， 那个意义在相续中显现， 禅修就是自己的体性。 觉性证悟为法身时， 三身自然任运成就， 五种智慧也自然任运成就。 从自明觉性法身中， 由于分别念成为外境之缘， 生起错乱的分别念时， 如实地运用行为的诀窍。 从本来安住的方面来说，是基， 那本身就像是证悟。 那显现被安立为仅仅是禅修， 持续不断地运用是行为， 显现出来被指示为果。 如是说。 出自《离戏论义大光明续》，关于禅修自己体性的品第六十结束。 唉！唉！薄伽梵金刚持！ 关于禅修的有无之开示， 以及关于禅修自己体性， 广说的那样， 八乘的歧途， 以及共同的歧途的指示， 请金刚持您来说说！ 如是请问之后， 金刚持开示说： 九次第禅修的歧途等， 在上下章节中已清楚地说明。 共同的歧途这样说明： 寂止空性的歧途五种， 胜观明性的歧途五种， 那本身是共同的歧途两种， 总共说明了十二种歧途。 空性方面的五种歧途是： 寂止昏沉的歧途是： 因为分别念是寂止的缘故。 舍弃掉举的歧途是： 无有勤作而自然安住。 空性断灭的歧途是： 什么也不想要，无论是物质还是觉性。 无念昏沉的歧途是： 失去忆念，明分断绝。 无执昏沉的歧途是： 虽然外境的形象显现， 但什么也没有确定下来， 不认识自己，没有执着， 没有执着，但也没有明分， 因此被指示为歧途。 唉！秘密主，谛听！ 明性胜观的歧途是： 遍计所执之天神的歧途等， 相之光明的歧途
English
The end of the fifty-ninth chapter. Alas! Alas! Bhagavan Vajradhara! Regarding the boundaries of meditation, whether it exists or not, Wisdom and means are like this: Regarding meditating on one's own nature, Please explain it correctly and well! After asking thus, the teacher said: Regarding meditating on one's own nature, One's own awareness is the Dharmakaya, Realizing it through the seven recognitions, When unwavering conviction arises in the heart, That meaning becomes clear in the continuum, Meditation is one's own nature. When awareness is realized as the Dharmakaya, The three bodies are spontaneously accomplished, The five wisdoms are also spontaneously accomplished. From the self-aware Dharmakaya, Due to conceptual thoughts becoming the cause of external objects, When mistaken conceptual thoughts arise, Apply the key points of conduct as they are. From the aspect of originally abiding, it is the ground, That itself is like realization. That appearance is established as merely meditation, Continuously applying it is conduct, What appears is indicated as the result. Thus he spoke. From the Tantra of Great Clarity of Meaning Beyond Proliferation, the end of the sixtieth chapter on showing the nature of meditation itself. Alas! Alas! Bhagavan Vajradhara! Regarding the explanation of whether meditation exists or not, And regarding meditating on one's own nature, As explained extensively, The wrong paths of the eight vehicles, And the instructions on the common wrong paths, Please, Vajradhara, speak about them! After asking thus, Vajradhara said: The wrong paths of the nine stages of meditation, etc., Have been clearly explained in the upper and lower chapters. The common wrong paths are explained like this: The five wrong paths of emptiness in shamatha, The five wrong paths of clarity in vipashyana, Those themselves are the two common wrong paths, A total of twelve wrong paths are explained. The five wrong paths on the side of emptiness are: The wrong path of dull shamatha is: Because conceptual thought is the cause of shamatha. The wrong path of abandoning equanimity is: Abiding naturally without effort. The wrong path of nihilistic emptiness is: Not wanting anything, neither matter nor awareness. The wrong path of non-conceptual dullness is: Losing mindfulness, the clarity of the clear part is cut off. The wrong path of non-grasping dullness is: Although the appearance of external objects appears, But nothing is determined, Not recognizing oneself, there is no grasping, There is no grasping, but there is also no clarity, Therefore, it is indicated as a wrong path. Alas! Lord of Secrets, listen! The wrong paths of clear vipashyana are: The wrong path of deities of complete fabrication, etc., The wrong path of the light of signs
Tibetan
་དང།། རྩ་རླུང་བདེ་བའི་གོལ་ས་དང།། གཟུང་འཛིན་ཡུལ་གྱི་གོལ་ས་དང།། འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གོལ་ས་རྣམས།། གསལ་བ་དག་ལས་གོལ་སའོ།། ཆེད་དུ་བྱས་པའི་གོལ་ས ནི།། མ་ཚོར་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ།། མ་བསྒོམས་འཁྲུལ་པའི་གོལ་ས་ནི།། སྐྱེ་བོ་རང་ཁར་འཛིན་པ་སྟེ།། འཁྲུལ་པ་ཕྱི་རུ་ཤོར་བ་ཡིན།། ལྟ་བ་རྟོགས་དོན་གསལ་གྱུར་ན།། གོལ་སྒྲིབ་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་མི་སྲིད།། ཅེས གསུངས་སོ།། སྤྲོས་བྲལ་དོན་གསལ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། བསྒོམ་པའི་གོལ་ས་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་རེ་གཅིག་པའོ།།།། ཀྱེ་ཀྱེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ།། བསྒོམ་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི།། མ་ནོར་བསྟན་པ་དེ་ལགས ན།། དེ་ལྟར་མ་ཤེས་བསྒོམ་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བ་སྟེ།། དེ་ཉིད་མི་གོལ་གདམས་ངག་མ་ནོར་གསུང་དུ་གསོལ།། དེ་སྐད་ཅེས་ནི་ཞུས་པ་དང།། རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་བཀའ་སྩལ་པ།། ཉོན་ཅིག་གསང་བདག རྡོ་རྗེ་འཆང།། རང་གི་རིག་པ་ཆོས་སྐུ་དེ་ལ་ནི།། རྒྱུ་རྐྱེན་མ་བསྐྱེད་རང་བྱུང་ཡིན་པས་ན།། གློ་བུར་བྱས་བསམ་དག་གི་གོལ་ས་ཆོད།། རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་པར་འདུག་པས་ན།། དངོས་པོ་རྟག་པ་ལ་སོགས་གོལ་ས ཆོད།། དེ་ཉིད་ངོ་བོ་གསལ་བ་ཡིན་པས་ན།། ཆད་པ་སྟོང་པ་རྣམས་ཀྱི་གོལ་ས་ཆོད།། གསལ་སྟོང་གཉིས་མེད་གཅིག་པའི་བདག་ཉིད་པས།། ཏིང་འཛིན་རྣམ་གསུམ་རིག་པའི་གོལ་ས་ཆོད།། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་ན།། འབྲས་བུ་གཞན་ནས་རེ་བའི་གོལ་ས་ཆོད།། ཐུགས་རྗེ་འགག་པ་མེད་པར་འབྱུང་བས་ན།། འགྲོ་བའི་དོན་མེད་ཐུགས་རྗེ་རྒྱུན་ཆད་གོལ་ས་ཆོད།། གསལ་བའི་རྩལ་གཉིས་མི་འགག པས།། ཞི་གནས་བཏང་སྙོམས་མི་རྟོག་གོལ་ས་ཆོད།། ཆོད་སྐུ་རང་གནས་བསྒོམ་མི་དགོས་པ་ཡིས།། ལྟ་སྒོམ་ཀུན་བརྟགས་བསྒོམ་པའི་གོལ་ས་ཆོད།། ཆོས་སྐུ་མཚན་མ་གང་དུ་མི་གནས་པས།། མཚན་མ་འོད་དུ བསྒོམ་པའི་གོལ་ས་ཆོད།། རིག་པ་བདེ་སྟོང་གསལ་ལ་མི་རྟོག་པས།། རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་ལུས་ལ་བརྟེན་པའི་གོལ་ས་ཆོད།། དངོས་པོ་རང་རྒྱུད་མ་ཡིན་པས།། འཇིག་རྟེན་དངོས་པོ་རང་གར་འཛིན་པའི་གོལ་ས ཆོད།། ཡེ་གསལ་ཆེན་པོ་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་དུ་གནས་པས་ན།། སེམས་འཛིན་ཐུན་བསྒོམ་རྩོལ་བའི་གོལ་ས་ཆོད།། ཡུལ་གཉིས་སེམས་སུ་བསྡུས་ནས་མི་བསྒོམ་པས།། སྣང་བ་ཆོས་སྐུར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་གོལ་ས ཆོད།། ད་ལྟའི་དུས་སུ་ཆོས་སྐུ་རང་ཤར་བས།། འབྲས་བུ་ཕྱི་ནས་ཐོབ་པའི་གོལ་ས་ཆོད།། རྩ་བ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་བདག་འཛིན་མ་གྲུབ་པས།། འཛིན་པ་ཞེ་འདོད་ཅན་གྱི་གོལ་ས་ཆོད།། བསྒོམ་ད
Chinese
，以及脉气安乐的歧途，以及能取所取境的歧途，以及轮回痛苦的歧途。从明亮之中解脱歧途啊。特意造作的歧途是，未觉察而作意。未修习错乱的歧途是，众生执着于自身，错乱向外散失。若见解证悟之义明晰，歧途、障碍、痛苦便不会产生。如是说。于离戏义大光明续中，开示修习歧途之品，第一一品竟。 噫！噫！大金刚持。修习自身的体性是，无谬开示那才是。若不如是了知，则会变成修习的过失，为了不误入歧途，请赐予无谬诀窍之语。如是请问之后，金刚持如是开示：谛听，秘密主，金刚持。自之觉性法身，不生起因缘，乃是自生，故，斩断骤然造作思虑的歧途。自之体性安住于空性，故，斩断事物常有等等的歧途。彼之体性是光明，故，斩断断灭空性之诸歧途。光明空性二者无别一体之自性，故，斩断三摩地三种觉性的歧途。一切功德任运成就，故，斩断从他处希求果的歧途。大悲无有间断而生起，故，斩断无有利益有情、大悲中断的歧途。明亮之妙用二者不间断，故，斩断止观、舍、无分别的歧途。断身安住自处，无需修习，故，斩断见修一切分别修习的歧途。法身不住于任何相，故，斩断于相于光中修习的歧途。觉性乐空明而无分别，故，斩断脉气明点依赖于身的歧途。事物非自性，故，斩断世间事物执着于自我的歧途。本初光明大河般持续不断，故，斩断心执、座间修、勤作的歧途。二取收摄于心而不修习，故，斩断将显现执为法身之诸歧途。于现在之时，法身自显现，故，斩断从外境获得果的歧途。根本法身不成立我执，故，斩断具有贪执之歧途。修习
English
, and the wrong path of ease in the channels and energies, and the wrong path of object-subject duality, and the wrong paths of samsaric suffering. From clarity, liberation from wrong paths. The wrong path of deliberate action is, to focus the mind without awareness. The wrong path of uncultivated delusion is, beings clinging to themselves, delusion escaping outwards. If the meaning of the view is clearly realized, wrong paths, obscurations, and suffering will not arise. Thus it is said. From the Tantra of Great Clarity of Meaning Beyond Elaborations, the chapter on showing the wrong paths of meditation, the eleventh chapter is complete. Emaho! Great Vajradhara. The characteristic of meditation itself is, to show it without error. If one does not understand it in that way, it will become a fault of meditation, so please speak the unerring instruction so as not to go astray. After thus requesting, Vajradhara spoke: Listen, secret lord, Vajradhara. Since one's own awareness, the Dharmakaya, is self-arisen without creating causes and conditions, cut off the wrong path of sudden artificial thoughts. Since one's own essence abides in emptiness, cut off the wrong paths of things being permanent, etc. Since that essence is clear, cut off all the wrong paths of annihilation and emptiness. Since the nature of clarity and emptiness is inseparable and one, cut off the wrong paths of the three samadhis of awareness. Since all qualities are spontaneously accomplished, cut off the wrong path of hoping for results from elsewhere. Since compassion arises without ceasing, cut off the wrong path of not benefiting beings and the interruption of compassion. Since the two powers of clarity do not cease, cut off the wrong paths of calm abiding, equanimity, and non-thought. Since the cut-off body abides in its own place and does not need to be meditated upon, cut off the wrong path of contemplating all conceptual meditations of view and meditation. Since the Dharmakaya does not abide in any sign, cut off the wrong path of meditating on signs and light. Since awareness is bliss-emptiness, clear and non-conceptual, cut off the wrong path of relying on the channels, energies, and drops in the body. Since things are not self-existent, cut off the wrong path of clinging to worldly things as self. Since primordial clarity continuously abides like a river, cut off the wrong path of mind-holding, session meditation, and effort. Since the two objects are gathered into the mind and not meditated upon, cut off all the wrong paths of those who desire appearances as the Dharmakaya. Since the Dharmakaya self-arises at the present time, cut off the wrong path of obtaining results from outside. Since self-grasping is not established in the root Dharmakaya, cut off the wrong path of those with attachment. Meditation