Chinese
确实是好的处境也是坏的开端。 难忍的存在之海，处于轮回的深渊中。 因此，远离处境，是智慧的精华。 如此这般，无思的菩提心髓之道。 因此，不追随任何意识。 完全无思，体验那样的境界。 那本身就是感觉，是感觉之王。 不住于任何事物，不执着任何事物。 无论如何思考，都是思考的觉悟。 所有诸法，都脱离显现和分别。 那就是佛陀，自然成就大喜之地。 无我，就是无我，一切无我。 无思，于无思中，觉悟无思。 对于痛苦者，看待为非痛苦。 对于清净与不清净，都不感觉。 全部，所有诸法，都加以体验。 因为没有错觉的痛苦，所以感觉被赞为殊胜。 在那伟大的菩提之道中，无法分离。
English
Indeed, a good situation is also the beginning of a bad one. The unbearable ocean of existence is situated in the abyss of samsara. Therefore, being distant from situations is the essence of wisdom. Such is the path of non-conceptual Bodhicitta essence. Therefore, do not follow any consciousness. Completely non-conceptual, experience that realm. That itself is feeling, it is the king of feelings. Not abiding in any object, not fixating on anything. However one thinks, it is the realization of thought. All phenomena, without exception, are free from appearance and conceptualization. That is the Buddha, naturally accomplishing the great joyful ground. Selflessness is selflessness, all is without self. Non-thought, in non-thought, realize non-thought. For the suffering one, view it as non-suffering. For both purity and impurity, do not feel. All, without exception, take all phenomena into experience. Because there is no suffering of delusion, feeling is praised as supreme. In that great path of Bodhi, one cannot bear to separate.
Tibetan
ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་མཐོང་། །མིང་དུ་གདགས་སུ་ཚོར་བའི་ངོ་བོར་གསལ། །ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མའི་ཐིག་ལེ་ཆེར་གྲགས་པས། །ཁམས་གསུམ་དུས་གསུམ་ཀུན་བཟང་ཉིད་ཀྱི་རོལ། །ཆོས་རྣམས་ཟག་མེད་ཐམས་ཅད་མ་ལུས་ཀུན། །དངོས་པོ་ཉིད་མེད་དངོས་པོས་བསྡུས་ པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་རིག་ན། །ཡེ་ཤེས་དག་པའི་ཚོགས་ཆེན་བསྒོམ་པ་དེ་ཡིན་ཏེ། །ལམ་མཆོག་འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་དེ་མཐོང་བས། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་རོལ་རྣམ་དག་ནས། །དེ་དང་དུས་གསུམ་མི་འབྲལ་དེ་ལ་དེ་བཞིན་གནས། །ཉེ་ལམ་ཉིད་རྫོགས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་འཚང་རྒྱ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་གནས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ་ཡང་མེད་རིག་པས། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་གྲགས་པ་མེད་པ་ཡིན། །གྲགས་ཀུན་སྤངས་པ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དེ་བཞིན་ཉིད། །ཆོས་སྐུའི་ཏིང་འཛིན་རིན་ཆེན་ལ་བརྟེན་ནས། །སངས་རྒྱས་ཆོས་སྐུ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཆོས་སྐུའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་རྟག་ཆད་མ་ཡིན་པས། །ཡང་དག་དབུ་མའི་ལམ་དུ་ཁྱད་པར་བསྟན་པ་ནི། །བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐུ། །མཚན་མ་རྣམས་དང་ཡེ་ཤེས་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་འདྲེས་མ་ཡིན། །མངོན་པར་འདུ་བྱེད་མཚན་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །སངས་རྒྱས་ལྷུན་གྲུབ་མཚན་ལྡན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་མ་ལུས་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་ཡོན་ཏན། །དེས་ནི་སངས་རྒྱས་མི་མཐོང་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ལྡན། །ཉེ་ལམ་བདེར་རྫོགས་ཡོན་ཏན་དཔག་མེད་དེ། །ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་ངོ་བོ་གཅིག་གི་ངང་དུ་གནས་པ་ལ། །ངོ་བོ་དེ་ཉིད་དེ་བཞིན་རྣམ་རིག་ན། །ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་ཚོགས་ཆེན་རྣམ་པར་དག །ལམ་གྱི་ལམ་མཆོག་མངོན་དུ་རྙེད་པའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་དག་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀློང་། །བསོད་ནམས་ཀློང་ཆེན་བཙུག་པ་ཡེ་ཤེས་དག་པའི་རྒྱུ། །སྦྱིན་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་བསླབ་པའི་གནས་འཛིན་པ། །ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཚོགས་ཆེན་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཚུལ་གྱིས་གང་སྤྱོད་པ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་རྒྱུ་མཆོག་གོ། །གང་ཡང་གཏོང་བ་མངོན་དུ་བྱུང་ནས་བསགས་པ་མཐར་ཕྱིན་པ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ལམ་མཆོག་གོ། །གང་གཏོང་བ་ལ་ལེ་ལོ་སྙོམས་པ་གཡེངས་པ་མེད་གྱུར་ན། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ གཅིག་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་འབྲས་བུར་འགྱུར། །འདུས་བྱས་བསོད་ནམས་ཚོགས་ལ་བརྟུལ་ཕོད་ན། །འཁོར་ལོས་སྒྱུར་རྒྱལ་ལམ་དེ་ནས་ནི་འབྲས་བུར་འབྱུང་། །ཡེ་ཤེས་ཚོགས་ཆེན་འབྲས་བུའི་ལམ་གྱུར་ངེ
Chinese
复不分别见，名言施设觉受之自性明。智慧幻化明点极著名，三界三时普贤自性戏。诸法无漏一切无余皆，无事物性事物所摄之如是性若知。 是为智慧清净大聚之修习，见道胜果法身故。自性之自性戏极清净，彼与三时无离如是住。近道即圆满度彼岸成佛，自性诸法安住之自性。自性无性彼亦无知故，诸法一切名言皆无有。舍弃一切名言法王如是性，依于法身三摩地珍宝故。无量佛法身生起而成，法身不分别非常断故。真实中观道中差别显示者，无上菩提任运成就之智慧身。相与智慧如是性彼不杂，现行作意诸相一切故。佛陀任成具相非为有，彼等无余轮王之功德。彼则不见佛陀具如是性，近道乐圆满功德无量故。诸法无余一自性之体性安住中，自性彼性如是若能善分别。大智慧之大聚极清净，道之道胜现证也。自性清净菩提界，植福德大界智慧清净因。布施持戒学处执持者，是大智慧大聚生起之因也。三轮完全清净之理而行者，是超离世间度彼岸之胜因。任何施舍现前而积聚至究竟，是圆满智慧之聚之胜道。任何施舍若无懒惰懈怠散乱者，自性之法 一如是性亦成果。若能精进有为福德聚，轮王之道彼即从彼生果。智慧大聚成果之道决定。
English
Again, non-conceptual seeing, the essence of naming and feeling is clear. The thigle of wisdom and illusion is very famous, the play of Samantabhadra's essence in the three realms and three times. All phenomena, without exception, are without leakage. If one knows the thusness that is gathered by things without things, That is the meditation of the great gathering of pure wisdom, because one sees the supreme path, the fruit, the Dharmakaya. From the pure play of the essence of essence, inseparable from it in the three times, it abides thus. The near path is complete, reaching the other shore and attaining Buddhahood. The essence of the phenomena abiding in essence. Because the essence is without essence, and that too is without knowledge, all phenomena are without fame. Abandoning all fame, the Dharmaraja is thus. Relying on the precious samadhi of the Dharmakaya, immeasurable Buddhas of Dharmakaya will arise. Because the non-conceptual Dharmakaya is neither permanent nor annihilated, the distinction is shown in the true Middle Way. The wisdom body of spontaneously accomplished unsurpassed Bodhi. Signs and wisdom are thus, they are not mixed. By all the manifest actions and signs, the spontaneously accomplished Buddha is not with signs. All those are the qualities of a universal monarch. Therefore, one does not see the Buddha, possessing suchness. The near path is complete in bliss, with immeasurable qualities. Because all phenomena abide in the nature of one essence, if one can clearly distinguish that essence as such, the great gathering of great wisdom is completely pure. The supreme path of the path is realized. The realm of Bodhi is pure in essence, planting the great realm of merit is the cause of pure wisdom. Holding the place of giving, morality, and learning, is the cause of generating the great gathering of great wisdom. Whatever is practiced with the method of completely purifying the three circles, is the supreme cause of transcending the world and reaching the other shore. Whatever giving is manifested and accumulated to the end, is the supreme path to perfect the gathering of wisdom. If there is no laziness, negligence, or distraction in whatever giving, the essence of the Dharma, One suchness also becomes the result. If one can persevere in the assembled merit, the path of the wheel-turning king will arise as a result from that. The great gathering of wisdom is definitely the path of the result.
Tibetan
ས་བྱེད་འགྱུར། །གཏོང་ལ་སོགས་པ་བསོད་ནམས་དོན་དུ་བསྒྲུབ་བདེ་བ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་དོན་དུ་གཉེར་བའི་བྱ་བྱད་བྱེད། །བུད་མེད་སྦྲུམ་མ་བུ་བཙས་ཉེ་བ་བཞིན་དུ་ཉེ་བར་འགྱུར། །སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་དང་བརྩོན་འགྲུས་བསམ་གཏན་ཤེས་རབ་ལྡན། །ལྔ་པོ་ཤེས་རབ་ཉིད་ཀྱིས་དབང་བསྒྱུར་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སྦྱོར། །མར་མེ་དགོངས་ནས་མུན་ཁོང་འཇུག་ཆ་འདྲ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན། །བསོད་ནམས་ཚོགས་ཀྱི་དོན་དེ་ཆུ་སྐོམ་འཐུང་བའི་ཚུལ་དུ་སྦྱོར་བྱེད་པ། །ཤིང་གཉིས་གཙུབ་པའི་མེ་ཡིས་ཀུན་བསྲེགས་བཞིན། །ཉོན་མོངས་མ་ལུས་ལུས་པ་མེད་པར་ཀུན་བསྲེགས་ནས། །ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་ལམ་ན་དེ་གནས་དེ་འགྲེས་བྱེད། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉ་མོ་བག་ལ་ཉལ་ལས། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་མི་གཡོ་བའི་དོན་བསྟན་པས། མདོ་སྡེའི་གཡོ་བ་གོལ་སར་བསྟན་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་པ་དང་མི་གཡོ་བ་མཐོང་དུ་རུང་བར་བསྟན་པ་དང་། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་ནས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཐོབ་དུ་རུང་བའི་ལེའུ་སྟེ་བཞི་པའོ།། །།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་གཉིས་སུ་འདུས་པའི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་རྒྱུ། ཀུན་རྫོབ་ནི་འབྲས་བུར་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉིད་ལ་བཤད་པ། ཆོས་གཅིག་ལ་ནི་རིམ་གྱིས་བདེན་པ་གཉིས་རྟོག་པ། །མུ་སྟེགས་བྱེད་ཀྱིས་ཀུན་རྗེས་འཁྲུལ་པའི་བདེན་པར་རབ་བརྟགས་པ། །ཐམས་ཅད་བདག་དང་གཙོ་བོར་རྟོག་པ་བསྟན་པ་ངེས་པ་ཉིད། །དམ་པའི་དོན་ནི་ཐམས་ཅད་མཐའ་བརྒྱད་སྤྲོས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་བལྟ་བ། །དེ་ཡང་རྟག་གོ་སྙམ་པའི་རྟོག་དང་མ་བྲལ་བ་ནི་དེ་ལྟར་བྱེད། ། ཕྱི་རོལ་པ་ནི་བརྟགས་པས་རྣམ་པར་བདེན་པ་གཉིས་སུ་རྟོགས། །སོ་སོར་སྨྲ་བས་འཁྲུལ་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་ཉིད། །བརྟགས་པས་དོན་གཉིས་འགྲུབ་པར་འདོད་དེ་མིན། །དམ་པར་ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཐམས་ཅད་ཀུན། །དུས་གསུམ་རྫས་སུ་འདོད་དེ་སོ་སོར་སྨྲ་བའི་དོན་དམ་རང་བྱུང་ངོ་། །སྡེ་བའི་འཁྲུལ་པ་རྟག་པའི་དོན་ཉིད་སྟེང་དུ་འདུས་མ་བྱས་དང་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ། །སེམས་དང་མི་ལྡན་འདུ་བྱེད་བཅུ་བཞི་འདོད་པ་རྣམས་ནི་འཁྲུལ་པའོ། །དམ་པར་ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཙམ་ཞིག་རྫས་སུ་འདོད་པ་དོན་དུ་བལྟ། །རྣམ་ཤེས་ཙམ་དུ་སྨྲ་བས་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་གཉིས་སུ་འདོད་དེ་འཁྲུལ་པ་ནི། །ཕྱི་རོལ་ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་སེམས་དང་མི་ལྡན་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ། །དེ་རྣམས་རྫས་སུ་འདོད་
Chinese
地的作用转变。布施等善行容易成办，所有如来都做成办利益之事，如同孕妇临近分娩。具备布施、持戒、忍辱、精进、禅定、智慧这五者，以智慧本身来控制，与法身结合。如同点燃灯火进入黑暗之中。行善积德之事，如同口渴饮水一般。如同两木相磨生火，焚烧一切。烦恼全部无余焚烧殆尽后，于大智慧之道安住并行走。从菩提心如鱼潜伏般的状态中，开示大圆满不动摇之义。从而显示经部的动摇之处，并显示智慧之聚圆满且不动摇，可以亲见。以福德之聚积累智慧之聚，从而可以获得真如，此为第四品。之后，薄伽梵吉祥普贤菩萨，以一切法都包含在二谛之中的胜义谛为因，世俗谛为果的方式，自己对自己宣说。对于一个法，次第生起二谛之想。外道以普遍随顺迷惑的真理进行辨别。确定无疑地显示一切都执着于我和主宰。胜义谛是观察一切远离八边戏论。如果不能脱离常有的想法，就会那样做。外道通过辨别，将真理分为两种。各自辩论，将迷惑本身视为辨别。通过辨别，想要成就两个目的，但并非如此。胜义谛中，蕴、界、处一切，三时都认为是实有，这是各自辩论者的胜义自生。宗派的迷惑，是常有之义，在上面有非造作和非明智。认为与心不相应的十四种行是迷惑。胜义谛中，认为蕴、界、处仅仅是实有，并视为真实。唯识宗认为一切都是二谛，而迷惑是：外道的蕴、界、处，与心不相应，非明智。他们认为这些是实有。
English
The action of the earth transforms. It is easy to accomplish meritorious deeds such as giving. All Tathagatas perform the activity of pursuing benefit. Like a pregnant woman nearing childbirth, it becomes close. Possessing generosity, discipline, patience, diligence, meditation, and wisdom, these five are controlled by wisdom itself, uniting with the Dharmakaya. It is like lighting a lamp and entering the darkness. The act of accumulating merit is like drinking water when thirsty. Just as fire is produced by rubbing two pieces of wood together, burning everything completely. After all afflictions are completely burned without remainder, one abides and walks on the path of great wisdom. From the state of Bodhicitta like a fish lying dormant, the meaning of the Great Perfection, unwavering, is shown. Thus, the wavering of the Sutra Pitaka is shown to be a mistake, and the accumulation of wisdom, complete and unwavering, is shown to be visible. By accumulating the accumulation of merit, one can obtain Suchness, this is the fourth chapter. Then, the Bhagavan, glorious Samantabhadra, explained to himself that all dharmas are contained within the two truths, with the ultimate truth as the cause and the conventional truth as the result. For one dharma, the two truths are conceived in sequence. Outsiders discriminate with the truth of universally following delusion. It is certain that everything is conceived as self and lord. The ultimate meaning is to observe everything as being free from the eight extremes of elaboration. If one cannot be separated from the thought of permanence, then it is done that way. Outsiders, through discernment, conceive of truth as twofold. Those who speak separately regard delusion itself as discernment. Through discernment, they wish to accomplish two purposes, but it is not so. In the ultimate sense, all aggregates, elements, and sources are considered to be real in the three times; this is the ultimate self-arising of those who speak separately. The delusion of sects is the meaning of permanence, above which there is the unconditioned and the non-knowing. Those who believe in the fourteen formations that are not in accordance with the mind are deluded. In the ultimate sense, considering only the aggregates, elements, and sources as real is regarded as truth. The Mind-Only school believes that everything is twofold truth, and the delusion is: the aggregates, elements, and sources of outsiders, which are not in accordance with the mind and are non-knowing. They consider these to be real.