Tibetan
ན་གང་དུའང་གྲུབ་པ་མེད་པར་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །སྒྱུ་མས་སྒྱུ་མ་བསླུ་ཕྱིར་སྒྱུ་མར་གནས། །མེད་པའི་སྒྱུ་མས་ཡོད་པའི་དངོས་གསལ་འཚལ། །འཇའ་ཚོན་འདི་བཞིན་གང་དུའང་གྲུབ་མི་འགྱུར། །སངས་རྒྱས་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་སྒྱུ་འདྲ་སྒྱུ་གནས་པས། །ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་དེ་འདྲ་དེ་བཞིན་གནས། །སངས་རྒྱས་ཆོས་ལ་གུས་ཤིང་རྙེད་འདོད་ཤེས་རབ་འཆལ། །གཏོང་བ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་འཁྲུལ་པ་བྱིང་བ་མེད། །ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་ལམ་རིང་འགྱུར། །བཟོད་པ་བསྒོམ་པ་བཟོད་པ་ལ་མི་གནས་ཏེ་བཟོད་པ་མིན། གཏོང་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཆོས་སེམས་ཕྱིན་བཅུ་དེ་བཞིན་བསྒྲུབ་ལ་ཕྱིན་བཅུ་མེད། ། ཡིད་ལ་ཆོས་སེམས་དཔའ་ལ་དེ་མེད་སྦྱིན་བྱ་མེད། །དཔྱད་པས་ཡང་དག་དོན་མི་རྙེད་དེ་བྱང་ཆུབ་ལམ། །བསྒྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་དེ་བས་བརྩོན་འགྲུས་སྙིང་པོ་བསལ། །སྦྱངས་པས་སྦྱངས་པར་བལྟས་པས་བྱར་མེད་བལྟ་བ་བརྟུལ། །རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་པས་རྟོག་མཐའ་སྤང་མི་སྲིད། །གྲུབ་མཐའི་འབྲས་བུ་བཙལ་བས་ཡང་དག་ལམ་མི་རྙེད། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉ་མོ་བག་ལ་ཉལ་ལས། ཐེག་པ་རྣམས་ཀྱི་ངེས་པའི་ཚིག་དང་བལྟ་བ་མདོར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་པའོ།། །།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས། སོམ་ཉི་སྤངས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་ཉིད་ཀྱིས་ཉིད་ལ་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་འདི་བརྗོད་དོ། །གཡོ་བའི་འབྱུང་འཇུག་ཡིད་ཆེས་དངོས་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་བཞག །སུས་ཀྱང་མ་བཅོས་ཚོགས་བརྒྱད་བརྟེན་པ་འཇའ་ཚོན་ཚུལ། །དེ་ལ་མི་དམིགས་ཚོགས་བརྒྱད་ལ་རྟེན་དེ་ཉིད་མེད། །སེམས་ཅན་མིང་ནི་སེམས་ཅན་སེམས་ཅན་མེད། །སངས་རྒྱས་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ཡོངས་ཀྱི་ངང་། །གཏི་མུག་རྣམ་པར་དག་པ་ཡེ་ཡིན་རྣམ་སྣང་མཛད། །འདོད་ཆགས་འདོད་ཆགས་ཡེ་ཡིན་ཆགས་མཆོག་ཡས། །ཞེ་སྡང་རྣམ་པར་དག་པས་མ་སྤངས་དེ་བཞིན་སྡང་བ་མི་འཁྲུགས་པ། །ང་རྒྱལ་ཁྱད་པར་ང་རྒྱལ་ཡོན་ཏན་ཅན་དེ་འབྱུང་ལྡན་ཉིད། །ཕྲག་དོག་མི་འདའི་དམ་ཚིག་དོན་ཡོད་གྲུབ། །ཐམས་ཅད་མ་ལུས་ལུས་པ་མེད་པར་དབང་དུ་འདུས་ཕྱིར་སྣང་མཐའི་དམ། །འདོད་པ་ཐེ་ཚོམ་མེད་ན་དམ་ཚིག་དམ་པ་གཙོ། །མ་རིག་དོར་མིན་རིག་པ་བླང་མེད་རོ་གཅིག་ཕྱིར་ན་རྣམ་སྣང་སོམ་ཉི་མེད། །འདའ་ཀའི་དེ་འདའ་མི་བྱེད་དེ་ལ་གནས། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་མ་གཡོས་ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་ཕྱིར་ན་རྒྱ། །དམ་ཚིག་དམ་པ་དེ་ལ་མི་འདའ་བ་ནི་མི་འཁྲུགས་བླ། །དགེ་དང་མི་དགེ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གནས་པས་རིག་པ་ཕྲག་དོག་དམ
Chinese
因为在任何地方都没有成就。幻术以幻术欺骗，因此安住于幻术。以不存在的幻术，寻求存在之物的显现。如同彩虹一般，在任何地方都不会成就。所谓佛陀佛陀，如幻安住于幻，一切诸法皆如是安住。恭敬佛法，希求获得，是为邪慧。布施是菩萨，智慧的错乱不会沉没。戒律是戒律，破戒则路途遥远。忍辱禅修，不住于忍辱，则非忍辱。布施和戒律，法和心，十度，如是修持而无十度。
English
Because there is no accomplishment anywhere. Illusion deceives illusion, therefore it abides in illusion. With non-existent illusion, seek the manifestation of existent things. Like this rainbow, there will be no accomplishment anywhere. The so-called Buddha Buddha, like illusion abiding in illusion, all dharmas abide in suchness. Respecting the Buddha's teachings, desiring to obtain, is perverse wisdom. Giving is a Bodhisattva, the confusion of wisdom does not sink. Discipline is discipline, breaking discipline makes the road long. Patience is meditation, not abiding in patience is not patience. Giving and discipline, dharma and mind, the ten perfections, thus practicing without the ten perfections.
Tibetan
། །ལྔ་པོ་ཡིན་གཞན་བདེ་བ་དེ་མིན་སྤོང་ཞིང་ཞི་བྱེད་འཁྲུལ་པའི་ ལམ། །གང་ལ་སོམ་ཉི་མེད་པ་དེ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན། །ཐེ་ཚོམ་ཟད་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཅོམ་ལྡན་འདས། །དགེ་སྡིག་ཐེ་ཚོམ་ཟད་པ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཉིད། །རྟོག་མཐའ་རྟོག་མཐའ་སྤང་མེད་ཟད་པ་ཡང་དག་མཐའ། །ཆགས་མེད་ཆགས་པའི་ལམ་ལ་མི་གནས་མཉམ་པ་ཉིད། །མི་དམིགས་དབྱིངས་ཀྱི་མ་མཐོང་མཐོང་མིན་ཟིན་པ་དེ་མི་གཏོང་བ་བསྒོམ་པའི་མཆོག །བསམ་འདས་བརྗོད་མེད་ངང་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སྟོན་པའི་མཆོག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཀུན་གྱིས་རབ་བསྔགས་དཔེ་མེད་ལམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོར་གྱུར་པའི་ཇི་བཞིན་ཉིད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བྱ་བྲལ་མཁྱེན་ལྡན་ཀློང་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཇི་བཞིན་ཡེ་གནས་མཁྱེན་ལྡན་སྐུ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ས་ལས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་ཀུན། །སྤྱོད་པ་མཆོག་གྱུར་བདེ་གཤེགས་རྣམས་ཀྱི་ཡུམ། །ཀུན་མཚུངས་རྣམ་གྲོལ་མཆོག་གི་ལམ་དེ་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཕྲ་ཞིང་ཤེས་དཀའ་ཀུན་གྱི་ལམ་དེ་མི་རྟོག་རྟོག་ལས་འདས། །དེ་མེད་མི་འབྱུང་དེ་ཕྱིར་དེ་ནི་རྣམ་གྲོལ་མཆོག་གི་ལམ། །མི་དམིགས་མི་གནས་བསམ་པ་ཀུན་དང་བྲལ། །ཚིག་གིས་མི་ཁེབས་དབྱིངས་དང་ཁ་དོག་བཟང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །བསྟན་ཅིང་བརྟགས་པར་དཀའ་ལ་བརྗོད་དུ་རྡུལ་ཙམ་མེད། །འདི་ཞེས་བསྟན་པའི་ལམ་མེད་གཅིག་མེད་དུ་མ་མེད། །ཚད་ལ་གཞིག་ནས་དོན་གྱིས་གྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད། །ཁྱད་པར་གྲོལ་ཞིང་དེ་མིན་དེ་མེད་དེ་ལ་རྩོལ་བྲལ་ན། །སྔོན་གྱི་དྲང་སྲོང་བསྒོམ་མཁན་བསྒོམ་པ་ཉིད་དུ་གང་འདོད་པ། །བསྒོམ་ཆགས་ལམ་གྱི་ནད་ཀྱིས་ཟིན་པ་ཡིན། །དཔྱོད་པའི་མཐའ་ལ་དོན་གྱི་ལུང་མེད་འཁྲུལ་པ་ཡིན། །ཚིག་གི་མཐའ་དཔྱོད་ལམ་དུ་འདོད་ཅིང་རེ་མཐོང་བ། །དེ་ཉིད་རྟོག་པའི་རྒྱུ་འབྲས་སྨིག་རྒྱུ་བསྙེག་པ་འདྲ། །ཤེས་རབ་ཟབ་མོས་བླ་མེད་སངས་རྒྱས་ཚོལ་བར་རབ་ཏུ་སླ། །གཞན་ ནས་མ་ཡིན་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་མཆོག་ཏུ་འདོད། །ཡང་དག་ལམ་ནི་ཚིག་གིས་མཚོན་དུ་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་དུ་མཐོང་ན་འཁྲུལ་པ་སྟེ། །དག་དང་མ་དག་མཐོང་མེད་མཚུངས་པའི་ལམ། །རྣམ་པར་ཅི་ཡང་མི་འབྱེད་ཡེ་ཤེས་གཏི་མུག་དང་། །རང་གིས་མི་གཡོ་མི་བསྐྱོད་ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོར་གནས། །འདི་ལྟར་མཐོང་ཞེས་མཐོང་བའི་དམིགས་མེད་མངོན་སུམ་མཐོང་བའི་ལམ། །དེ་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྤྱན་ཞེས་དེ་ལ་བྱ། །མཐའ་དང་དབུས་མེད་ཡངས་པའི་རང་བཞིན་ཞེས། །མི་ལེན་མི་སྤང་མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོ་འཐོབ། །སེམས་དང་བག་ཆགས་གཉིས
Chinese
。 五者之外，非安乐，舍弃寂灭乃迷途。 何者无犹豫，彼即具戒律。 疑惑尽除，即为世尊之世尊。 善恶疑尽，即为大菩提。 念头之尽头，念头之尽头，无舍弃之尽头，即为真实之尽头。 无执着，不住于执着之道，即为平等性。 不可得，虚空之未见，非见之执取，不舍弃彼，乃为禅修之殊胜。 顶礼于思绝言尽之状态。 顶礼于殊胜之导师。 顶礼于一切赞颂之无上道。 顶礼于成为佛法精髓之如是性。 顶礼于离戏具智之界。 顶礼于如是本住具智之身。 自地而起，戒律等一切， 行为殊胜，乃善逝之母。 一切平等，解脱之殊胜道，即是成佛。 微细难知，一切之道，乃不思不思之超越。 彼无彼不生，故彼乃解脱之殊胜道。 不可得，不住，离一切思。 词语不可及，非虚空与妙色之行境。 难以指示与观察，言说无微尘许。 无有指示此之道路，无一无多。 衡量之后，以意义而成就之事。 特别解脱，非彼非无彼，于彼无勤作时。 往昔之仙人，禅修者，所欲之禅修本身。 禅修执着，乃为道之疾病所染。 观察之尽头，无意义之教证，乃为迷途。 欲以词语之尽头为观察之道，而期望见之。 彼即是念头之因果，如逐幻影。 以甚深智慧，极易寻得无上佛。 非从他处，即是彼，乃为殊胜。 真实之道，不可用词语表示。 若见为真实，即是迷途。 净与不净，不见，平等之道。 不作任何分别，智慧与愚痴。 自性不动摇，不住，安住于禅定之王。 如是见，无见之对境，现量见之道。 是故，称彼为一切智之眼。 无边无中，广阔之自性。 不取不舍，获得平等之王。 心与习气二者。
English
。 Other than the five, not happiness, abandoning peace is a mistaken path. Whoever has no doubt, that one possesses discipline. With doubt exhausted, the Victorious One of the Victorious Ones. Exhaustion of doubt about virtue and vice is the Great Bodhi itself. The end of thought, the end of thought, the end without abandonment, is the true end. Without attachment, not abiding on the path of attachment, is equality itself. Unattainable, the unseen of space, not grasping what is seen, not abandoning it, is the best of meditation. I prostrate to the state beyond thought and expression. I prostrate to the best of teachers. I prostrate to the unparalleled path praised by all. I prostrate to the suchness that has become the essence of Dharma. I prostrate to the expanse of freedom from action and wisdom. I prostrate to the body of wisdom that abides as such from the beginning. From the ground, discipline and everything else, excellent conduct, is the mother of the Sugatas. All equal, the supreme path of liberation is Buddhahood itself. Subtle and difficult to understand, the path of all is non-thought, beyond thought. It is non-existent, it does not arise, therefore it is the supreme path of liberation. Unattainable, not abiding, free from all thoughts. Words cannot cover it, it is not the object of space and beautiful colors. Difficult to show and examine, there is not a speck of dust to be spoken of. There is no path to point out as this, neither one nor many. Having measured, it is something to be accomplished by meaning. Especially liberated, not that, not without that, when there is no effort in that. The ancient sages, meditators, whatever they desire as meditation itself. Attachment to meditation is seized by the disease of the path. At the end of examination, there is no scriptural authority of meaning, it is a mistake. Desiring the end of words as the path of examination, and hoping to see it. That itself is the cause and effect of thought, like chasing a mirage. With profound wisdom, it is very easy to seek the unsurpassed Buddha. Not from elsewhere, it is that itself, it is considered supreme. The true path cannot be expressed in words. If seen as true, it is a mistake. Pure and impure, unseen, the path of equality. Not distinguishing anything, wisdom and ignorance. Unmoved by itself, not moving, abiding as the king of samadhi. Seeing like this, without the object of seeing, the path of directly seeing. Therefore, it is called the eye of the all-knowing. Without beginning or middle, the nature of vastness. Not taking, not abandoning, obtaining the king of equality. Mind and habit, both.
Tibetan
་མེད་འདྲེས་ཤིང་མཚུངས། །འཛིན་པས་སྣང་ཞིང་བརྟགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན་ལ་ནི། །མི་འདོར་མི་སྤང་རང་བྱུང་དེ་ཉིད་དེ། །རྣམ་པ་ཅིར་ཡང་མི་དགོངས་ཐབས་ཀྱིས་དེ་ལ་རོལ། །ཀུན་དང་མི་མཐུན་ཡོངས་ཀྱིས་སྤངས་པའི་ཆོས། །ཉོན་མོངས་ལྔ་དང་མཚམས་མེད་ལྔ་པོ་ཡི། །རྣམ་དག་ལམ་དེར་ཞུགས་པས་མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོས་འཐོབ། །བུད་མེད་ལ་སོགས་ཀུན་ཀྱང་སྤང་མི་བྱེད། །ལོ་རྒྱུས་དོན་ཉིད་ཚང་མར་བློ་བཞག་ནས། །ཏིང་འཛིན་གསུམ་པོ་བཏགས་ཤིང་གྲུབ་པའི་མཐའ་དཔྱོད་པ། །རྩོལ་བསྒྲུབ་ལུང་ལས་གྲོལ་ཏེ་འཁྲུལ་པ་ཡིན། །བྱ་བྲལ་ལྷུན་རྫོགས་བདེ་བའི་ཡུལ་ལ་གནས། །ཡེ་ཤེས་རང་བྱུང་ཆེན་པོའི་སྙིང་པོ་ཉིད། །མི་དམིགས་མི་གཡོ་བསྙད་པ་ཀུན་དང་བྲལ། །བྱ་བྲལ་ཟིན་པའི་ཡུལ་ལ་ཀུན་ཏུ་ཇི་བཞིན་གནས། །མ་སྐྱེས་མི་འགག་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ངང་། །འདི་ཞེས་བསྟན་དུ་མེད་དེ་ཐིག་ལེ་གཅིག་གི་སྐུ། །སྤྲོ་ཞིང་བསྡུ་བ་མེད་དེ་ཐར་ལམ་དམ་པ་ཡིན། །མ་རྟོགས་རྟོགས་པ་མེད་དེ་ཤེས་རབ་ཐབས་བྲལ་བས། །མཐའ་མེད་དབུས་མེད་སྙིང་པོར་གདགས་པའང་མེད། །མཁའ་བཞིན་མ་བཅོས་སྨྲ་བསམ་ཡུལ་ལས་འདས། །ཚད་མས་དོན་གཞིག་དཔེ་བྲལ་རྒྱལ་བའི་ཐུགས། །ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀློང་ནི་འདི་ཞེས་ བསྟན་པར་དཀའ། །ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོ་རང་རིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་ཆེ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་འདི་ཞེས་རབ་ཏུ་རྙེད་པར་དཀའོ། །ཕོ་མོ་མ་ནིང་ཁ་དོག་དབྱིབས་མེད་ཕྱིར། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་དེ་ཁོ་ནར་གསུངས་པས། །དངོས་པོ་མཚན་འཛིན་དེ་ཡི་རང་བཞིན་དེ་ལ་མི་གནས་པས། །མེད་དེ་མེད་ནས་སྟོབས་སོགས་ཅི་ཡང་མེད་པ་མ་ཡིན་གནས་ཏེ་གསལ་བ་དེ་མིན་ནོ། །རྩོལ་བྲལ་རྒྱལ་བའི་བཀའ་འདི་གཞན་དུ་དད་མོས་མིན། །འཇུག་ཀྱང་མཚན་མ་དབྱིངས་སྟོང་རང་བཞིན་ཉིད་དེ་འཇུག །སེམས་ཀྱང་དེར་བསྐྱེད་འབྲས་བུ་དེར་ཐོབ་པས། །དཔྱོད་མཐའ་ཐམས་ཅད་འཁོར་བ་དེ་ཉིད་ཁོ་ནར་ཟད། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉ་མོ་བག་ལ་ཉལ་ལས། དོན་དགོངས་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་དྲུག་པའོ།། །། གསང་བའི་དོན་མེད། བཻ་རོའི་འགྱུར་ཡིན་ནོ།། །།
Chinese
无有混杂且相同，执著所显现和分别的诸法，皆是，不舍弃不抛弃，自生本然之体性，无论何种形象皆不作意，以方便而享用之。与一切相违，完全舍弃之法，五毒和五无间罪，进入清净道，由平等之王获得。女人等一切皆不应舍弃，于历史意义完全置于心中后，对三禅定施加名相并分析宗义，从勤作和经论中解脱而迷乱。处于无为任运圆满安乐之地，乃是，智慧自生大之精髓，不可指，不动摇，脱离一切言说，于无为成就之地，恒常如是安住。不生不灭，如虚空般的自性，无法指示说“是此”，乃一明点之身，无有舒展和收缩，乃解脱之胜道。无有未悟和证悟，以无有智慧方便，无边无中，亦无立为心要，如虚空般不造作，超越言说思虑，以量度衡量意义，无有比喻，胜者之意，难以指示说，此乃真正菩提之界。法之精髓，自明菩提心性大，菩提心难以寻得说“是此”。由于无有男女和中性，颜色和形状，因此，宣说诸法皆是彼之自性，事物和名相执著，不存于彼之自性，无有，非因无有而无有力量等，存在而显明，却非彼。无勤作胜者之教言，非于他处之信仰，入定时，亦是空性自性而入，心亦于彼生起，果亦于彼获得，一切分析之终点，仅是轮回本身。菩提心如鱼儿般潜伏，开示意义之章节，即第六品。无有秘密之义，乃毗卢遮那之译作。
English
Without mixture and identical. All phenomena that appear and are conceptualized through grasping, are, without abandoning or discarding, the very nature of self-arising. Without contemplating any form, enjoy it through skillful means. A dharma that is contrary to all and completely abandoned. The five poisons and the five heinous crimes. By entering that pure path, one attains the kingdom of equality. One should not abandon women and so on. After placing the meaning of history entirely in the heart. To apply names to the three samadhis and analyze the tenets. One is liberated from effort and scripture and becomes confused. Abides in the realm of effortless, spontaneous perfection and bliss. It is the very essence of great, self-arising wisdom. Unobservable, unmoving, free from all designations. Abides perfectly in the realm of accomplishment, just as it is. Unborn, unceasing, like the nature of space. It cannot be pointed out as "this," it is the body of a single bindu. Without expansion or contraction, it is the supreme path of liberation. Without non-realization or realization, without wisdom or skillful means. Without beginning or end, there is no essence to be established. Like space, unconditioned, beyond words and thoughts. The meaning is measured by valid cognition, the mind of the Victorious One is without comparison. It is difficult to point out that this is the realm of perfect enlightenment. The essence of Dharma is the great self-aware Bodhicitta nature. It is very difficult to find and say, "This is Bodhicitta." Because there is no male, female, hermaphrodite, color, or shape. Therefore, it is said that the nature of all dharmas is just that. Because the nature of objects and name-grasping does not abide in that nature. It is not that there is nothing, and therefore there is no power or anything else, but it exists and is clear, but it is not that. This effortless teaching of the Victorious Ones is not faith in something else. Even when entering, it enters into the nature of emptiness. The mind also arises there, and the result is obtained there. All the ends of analysis are exhausted in samsara itself. The chapter on revealing the meaning of the Bodhicitta, like a fish lying dormant, is the sixth chapter. There is no secret meaning. It is a translation by Vairochana.