Tibetan
ཤེས་སྤྱན་ཆེན་སྤྱན་གྱི་ནང་ན་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་སྤྱན། །མཐའ་དབུས་ཁྱབ་པར་འཛིན་པའི་སངས་རྒྱས་སྤྱན་ཞེས་དེ་ལ་གདགས། །རྒྱལ་བའི་རྒྱལ་བ་མ་རྒྱལ་བ་ཀུན་ཉིད་ལས་རྒྱལ། །བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་མཆོག་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད། །རྒྱལ་བའི་རྒྱལ་བར་གྱུར་པ་རྒྱལ་བའི་རྒྱལ་མཆོག་གོ། །སྟོང་ཉིད་རང་བཞིན་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་རང་ཉིད་ལས། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཕྱུང་དེ་ལ་རབ་གནས་པའི། །དེ་ལས་སྙིང་པོ་མཆོག་ཕྱུང་དཀྱིལ་འཁོར་གསང་བའི་ལྷ། །བྱེད་པོས་བྱེད་པར་འདོད་པའི་རྟོག་པའི་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྟགས་མཚན་མའི་དབུ་ཕྱག་ཅན། །མཚན་ཅན་རྟོག་པ་དཀར་དམར་ནག་ལྗང་སེར། །མི་བརྟག་མི་དམིགས་མཉམ་སྦྱོར་དོན་འཚོལ་བས། །སྨིག་རྒྱུ་ཆུ་རུ་བསྙེག་པ་ལྟ་བུར་འགྲུབ་མི་སྲིད། །བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་རྣམ་ཐར་ཀུན་གྱི་ལམ་ལ་གནས། །དེར་འགྲོ་ཡེ་ཤེས་བརྩེགས་པའི་རིན་ཆེན་རྒྱན་ཕྲེང་ཅན། །སྲིད་གསུམ་མ་ལུས་ལུས་པ་མེད་པའི་རྒྱས་བཏབ་པས། །ཐིག་ལེ་ཆེན་པོར་སྙོམས་འཇུག་ཆེན་པོས་ཆེ་བ་ལྔ། །ཕྱག་རྒྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔས་ལུས་བཅིངས་བྱ་བྱེད་མེད། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་གདུལ་མེད་དེ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་འདུལ། །ཆུང་ཆེ་ཕྱག་རྒྱའི་སྙིང་པོས་བཙན་པར་བཏབ་པའི་རྒྱ། །དེ་ཡིས་མ་ཕྱུང་དེ་ལས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཕྱུང་མེད་ཕྱུང་། །ཐམས་ ཅད་ཕྱག་རྒྱས་བཏབ་ཀྱང་ཆེ་བ་གཅིག་གི་ངང་། །ཆེ་བ་ལྔ་ལྡན་སྙིང་པོ་མེད་པའི་དོན་ཉིད་ནི། །སྤྱི་མཐུན་ལས་ཀྱིས་མི་བསྒྲིབ་གཡོ་མེད་རང་བཞིན་གནས། །ཡེ་ཤེས་རྣམ་གྲངས་བསམ་ཡས་དཔག་མི་ལངས། །ཡེ་ཤེས་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་གཡོས་པ་མེད། །ནོར་བུ་རིན་ཆེན་ཚུལ་དུ་འབྱིན་པའི་རྒྱུ། །གང་ཡང་མི་སྐོར་མི་ལེན་ཐིག་ལེ་ཡོངས་ཀྱི་ལམ། །ཟླ་བ་ལྟ་བུར་རྣམ་གྲོལ་དམ་པའི་སྐུ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་ཐམས་ཅད་བརྩོན་པར་གནས། །ཡེ་ཤེས་འོད་གསལ་སྟོང་སྨོན་མཚན་མེད་གསལ། །སུས་ཀྱང་མ་བཅོས་ཐིག་ལེ་ཉིད་ལས་ཉམས་པ་ཡང་མེད། །གང་ཡང་དེ་ཡོད་པ་ལ་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ཡོད་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་མེད། །དེ་ཡིས་དེ་བྱས་བྱང་ཆུབ་དེ་ལས་ཉམས་ཏེ་དེ་མ་ཡིན། །དེ་ཡང་དེ་ཡི་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་ཏེ་སུས་ཀྱང་བསྡུར་ཡང་མེད། །མ་བསྡུས་དེ་བྱས་དེ་ཡོད་མིན་ཕྱིར་དེ་ཡང་མེད། །དེ་ལ་དེ་སྦྱར་བཙལ་བས་ནད་དུ་གྱུར་ཏེ་འགྲོ། །དེ་མ་ཐག་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་བརྟགས་དེ་ལས་ཉམས། །དེ་ལ་སྙིང་པོ་གང་ཡང་མེད་དེ་རྩ་བ་སྟོངས། །དེས་སྨིན་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་ས་བོན་རུལ། །དེ་གྱུར་པ་ན་ཐིག་ལེ་ཉིད་མེད་པ་སྟེ
Chinese
智慧之眼，于诸眼之中，乃为殊胜之眼。 执持边际与中心，称之为佛眼。 胜者之胜，胜过一切未胜者。 大菩提之殊胜行，乃为完全清净。 成为胜者之胜者，乃为胜者之胜中之胜。 从空性自性大智慧之自性中， 生出身语意，并于其上作加持。 从中取出精华，乃坛城秘密之神。 造作者欲造作之，乃为分别之身印。 具身语意，表征，名相之头与手。 具名相之分别，白红黑绿黄。 不思不观，合和求义故， 如逐寻幻影之水般，不可能成就。 大菩提安住于一切解脱之道。 于彼处行，具智慧堆砌之珍宝鬘。 以三有无余遍布印玺故， 于大明点中，以大等入，乃五大。 以二十五手印束缚身，无作无为。 调伏三界难调者，于如是性中调伏。 以小大手印之精华，牢固印玺。 彼未取出，然从中一切如是取出，无取出亦取出。 一切虽以手印印持，然于一大之状态中。 具五大，无有精华之义， 不为共同业所障蔽，安住于不动摇之自性中。 智慧之种类，不可思议不可量。 除智慧之外，无有动摇。 乃如珍宝般涌出之因。 任何亦不绕亦不取，乃明点一切之道。 如月亮般，乃解脱圣妙之身。 于大手印之状态中，一切皆精进安住。 智慧光明，空愿，无相光明。 不为任何所造作，亦无从明点自性中退失。 任何于彼有者，若执持之分别念，则无菩提。 以彼作彼，菩提从彼退失，则非彼。 彼亦为彼之过失者，然任何亦无可比拟。 未比拟作彼，彼非有故，彼亦无。 于彼合彼，寻觅则转为疾病而行。 未及彼者，若测度彼，则从彼退失。 于彼无有任何精华，乃根本空虚。 以彼成熟，亦不成果实，乃种子腐烂。 当彼转变时，则明点自性亦无有
English
The eye of wisdom, among all eyes, is the most supreme. That which holds the extremes and the center, is called the Buddha-eye. The victor of victors, victorious over all who are not victors. The supreme conduct of great Bodhi, is utterly pure. Having become the victor of victors, is the supreme of the victors. From the very nature of emptiness, the great wisdom of self, Emerge body, speech, and mind, and upon them, blessings are bestowed. From that, the supreme essence is extracted, the secret deities of the mandala. The body-mudra of conceptualization, which the maker desires to make. Possessing the head and hands of body, speech, mind, symbols, and signs. Conceptualization with signs, white, red, black, green, yellow. By not thinking, not focusing, uniting and seeking meaning, It is impossible to achieve, like pursuing water in a mirage. Great Bodhi abides on the path of all liberations. Going there, possessing a precious garland of accumulated wisdom. Because the three realms are sealed without remainder, In the great bindu, with great absorption, are the five greatnesses. Bound by the twenty-five mudras, the body is without action or effort. Taming the untamable of the three worlds, taming them in suchness. With the essence of small and large mudras, a firm seal is made. That is not extracted, but from that, all is extracted in suchness, without extracting, yet extracted. Although all are sealed with mudras, yet in the state of one greatness. Possessing five greatnesses, the very meaning of having no essence, Is not obscured by common karma, abiding in an unwavering nature. The varieties of wisdom are inconceivable and immeasurable. There is no wavering other than from wisdom itself. It is the cause of bringing forth jewels and precious things. Nothing revolves or is taken, it is the path of all bindus. Like the moon, it is the sacred body of liberation. In the state of the great mudra, all abide diligently. Wisdom, clear light, empty aspiration, clear without signs. Not made by anyone, nor is there any falling away from the very nature of the bindu. If there is any conceptualization of grasping onto what is there, Then there is no Bodhi. By that doing that, Bodhi falls away from that, thus it is not that. That is also the fault of that, yet nothing can be compared. Not compared, doing that, since that is not there, that is also not there. Joining that to that, seeking it becomes a disease and goes. Those who have not reached that, if they measure that, they fall away from that. In that, there is no essence whatsoever, the root is empty. By that ripening, it does not become fruitful, the seed rots. When that transforms, then the very nature of the bindu is also not there
Tibetan
་སྟོང་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ཡེ་ནས་སྟོང་། །རྟག་ཆད་ཁྱད་པར་ཉམས་ཏེ་སྟོང་པར་གནས་པ་མིན། །དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་བཞི་འབྲས་སྨིན་པའི་རྒྱུ་ནི་སྙིང་པོའོ། །དེ་ལྟར་ཡོངས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་མཚུངས་པའི་ལམ། །སུས་ཀྱང་མ་འབྱིན་དེ་ནས་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་གནས། །དེ་ཉིད་བགྲོད་མེད་ལམ་དུ་སྙིང་པོ་དེ་མ་ཐག །རྒྱལ་བའི་ཡུམ་དེ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་ཀུན་མཚུངས་ཀློང་། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་མེད་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡང་ཡིན། །རྫོགས་ཆེན་ཀུན་རྫོགས་ཁྱད་པར་གཉིས་རྫོགས་རྫོགས། །འཁོར་བ་མྱ་ངན་འདས་མེད་ཐིག་ཕྲད་ཡོངས་ཀྱི་ལམ། །བདག་མེད་ཕྱོགས་བྲལ་རྣམ་རྟོག་རྣམ་པར་ཟད། །ཁྱད་པར་གཅིག་ཏུ་མཚུངས་ཤིང་བྱ་བྱེད་རྣམ་པར་དག །བྱེད་སྤྱོད་རྣམ་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་དག་པ་ཡིན། །དུས་དང་རྒྱུ་དང་ བྱེད་པས་བྱས་པ་ལྟ་བུའི་ཐར་ལམ་མིན། །རང་བྱུང་ཉིད་དུ་ཀུན་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་དེ་རྒྱུར་གནས། །རྒྱུ་ཡི་རྒྱུ་སྟེ་ས་བོན་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱུ། །རྒྱུ་མེད་རྒྱུ་དང་བྲལ་བ་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའི་རྒྱུ། །སྙིང་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་དེ་རྒྱུ་ཡེ་ནས་མེད། །མེད་པའི་སྙིང་པོ་ཡོད་པ་མཆོག་གི་སྐུ། །འདུ་འབྲལ་མེད་པར་ཐམས་ཅད་ལྡན་གནས་པས། །མེད་པའི་སྙིང་པོ་དེ་ལ་མེད་པའི་མེད་པ་ལོག །ཡོད་པ་དེ་ལ་མེད་པའི་ཡོད་པ་ཡོད། །དེ་ལ་འཁྲུལ་པ་ཡོད་ཕྱིར་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་མེད། །དེ་ཕྱིར་དབུས་མེད་མཐའ་མེད་ཡང་དག་ཉིད་ཀྱི་མཐའ། །ཡང་དག་ཉིད་ཀྱང་སྙིང་པོ་ཉིད་དེ་ཡེ་ནས་དེ་བཞིན་གསོག །ཆོས་སྐུ་སངས་རྒྱས་མིང་བཏགས་དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་རིགས་སུ་གསོག་ཕྱིར་བླང་མི་བྱ། །རྒྱལ་བ་མངོན་བྱུང་མཚན་དཔེ་བརྒྱན་པ་ཡང་། །དེ་བཞིན་གསོག་ཕྱིར་རྒྱལ་བ་ཡང་མི་འདོད། །རྒྱལ་བས་ཀུན་བསླུས་རྒྱལ་བ་ཉིད་ཀྱང་བསླུས། །རྒྱལ་བའི་རྒྱལ་བ་མེད་རྒྱལ་རྒྱལ་མི་གནས། །སྒྱུ་འདྲ་དེ་ནི་འཁྲུལ་ཕྱིར་སྒྱུ་དངོས་འདྲ། །སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་གང་དུའང་མ་གྲུབ་ཕྱིར། །ཆོས་རྣམས་ཡོངས་མེད་དེ་གསུངས་གསུངས་པ་སོགས། །དེ་ལྟར་གསོག་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་གསོག །དྲི་བྲལ་སངས་རྒྱས་ཡང་སངས་རྒྱས་པ་དེར་མི་གནས། །དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་སངས་རྒྱས་མེད་པ་ཡིན། །དེ་ལ་སྒྲོས་བཏགས་ཆོས་མེད་སྐུར་ཡང་དེ་བཞིན་མེད། །རྟོགས་པས་བསགས་པ་དེ་ལས་བྱུང་ཕྱིར་རྒྱལ་བར་སྣང་། །བག་ཆགས་བརྟས་པས་རྟོགས་ལ་ཞེན་བྱས་དེ་ལྟར་ཉིད། །གང་ལྟར་བརྟགས་པ་དེ་ལྟར་སྣང་བ་རྟོགས་པའི་དབང་། །རྟོགས་པའི་དབང་ལས་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ། །རྣ
Chinese
空性的空性，本来就是空。常断的差别消失，不是安住在空性中。那本身就是智慧四果成熟之因的心髓啊。如此，一切圆满的自性，都是相同的道路。谁也没有给予，从那以后一切自性都安住。那本身就是无行之路，心髓当下。胜者的佛母，在那大菩提中，一切皆同的虚空。无分别的无有，也是法身。大圆满一切圆满，差别二圆满圆满。轮回涅槃无有，明点相遇一切的道路。无我离边，分别念完全止息。差别唯一相同，行为作为完全清净。行为作用一切作用，本来就是清净的。时间和因和 作者所作那样的解脱道不是。自生之中，一切的因本身，作为因安住。因的因，一切种子完全清净的因。无因离因，菩提心髓的因。心髓不是存在，因为因本来就没有。不存在的心髓，存在至上的身。无有聚散，一切具足安住，不存在的心髓，在那不存在的不存在返回。存在的那里，不存在的存在存在。在那里有错乱，所以存在不存在二者皆无。因此，无中无边，真实性的边。真实性也是心髓本身，本来就是那样积聚。法身佛陀名号安立，如此就是那样。智慧种性中积聚，所以不要取。胜者显现，相好庄严也是。那样积聚，所以胜者也不要贪。胜者欺骗一切，胜者本身也被欺骗。胜者的胜者没有，胜胜不住留。幻化之相是错乱，所以幻有相似。幻化的自性，在任何处也不成立，所以法全部没有，如是宣说宣说等。如是积聚，所以如来藏也积聚。无垢佛陀，成佛者也不住在那里。那是菩提心髓，没有佛陀。在那上面添加言辞，法没有，身体也如是无。从证悟所积聚的，从那产生所以显现为胜者。串习增长，执着于证悟，就是那样。无论如何观察，如是显现是证悟的力量。从证悟的力量，不分别的智慧产生。
English
The emptiness of emptiness, is empty from the very beginning. The distinctions of permanence and annihilation disappear, it is not abiding in emptiness. That itself is the essence, the cause for the ripening of the four wisdom fruits. Thus, the nature of all perfections is the path of equality. No one has given it, from then on all natures abide. That itself is the path of no going, the essence is immediate. The mother of the victorious ones, in that great enlightenment, the space of all equality. The absence of non-conceptualization, is also the Dharmakaya. Great perfection, all perfection, the two perfections are complete. Samsara and Nirvana are absent, the meeting of bindus is the path of all. Selflessness, free from extremes, conceptual thoughts are completely exhausted. The distinctions are uniquely the same, actions and deeds are completely purified. Actions and activities, all activities, are pure from the very beginning. Time and cause and Not like a liberation path made by the doer. In self-origination itself, the cause of all, abides as the cause. The cause of the cause, the cause of all seeds being completely pure. Without cause, free from cause, the cause of the essence of Bodhicitta. The essence is not existent, because the cause is non-existent from the beginning. The non-existent essence, the existent supreme body. Without gathering and scattering, all are fully present, the non-existent essence, in that non-existent non-existence returns. In the existent, there is the existence of the non-existent. There is confusion there, therefore both existence and non-existence are absent. Therefore, without center, without end, the end of reality itself. Reality itself is the essence itself, from the beginning it is accumulated as such. Dharmakaya, Buddha, names are established, thus it is as such. Accumulating in the wisdom lineage, therefore do not take. The victorious one appears, adorned with marks and signs also. Accumulating as such, therefore do not desire even the victorious one. The victorious one deceives all, the victorious one himself is also deceived. The victorious one of the victorious ones is absent, victory does not abide in victory. The illusion-like is confused, therefore illusion and reality are similar. The nature of illusion, because it is not established anywhere, therefore all dharmas are absent, such as saying and saying. Accumulating as such, therefore the Tathagatagarbha is also accumulated. The stainless Buddha, the one who has become Buddha does not abide there. That is the essence of Bodhicitta, without Buddha. Adding words to that, there is no Dharma, the body is also as such absent. From what is accumulated by realization, it arises from that, therefore it appears as the victorious one. Habitual tendencies increase, clinging to realization, it is just like that. However one examines, appearing as such is the power of realization. From the power of realization, non-conceptual wisdom arises.