Tibetan
མི་རྟོག་མི་གཡོ་བ་དེ་ཡང་དག་སངས་རྒྱས་ཉིད། །དེ་ནི་ཐིག་ལེ་གཅིག་གིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཆོས་འདི་ཉིད་ལས་ཆོས་རྣམས་གང་ཡང་མེད། །འཁོར་བའི་ཀླུང་ཆེན་རྒྱ་མཚོ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ཆེ་བའང་། །མི་རྟོག་མི་གཡོའི་ངང་དུ་བཅོམ་སྟེ་གཉིས་མེད་ཐིག་ལེ་བྱང་ཆུབ་བདེ་བའི་ལམ་ཆེན་འདི་ལ་ལ་འཕྲང་མེད། །དེ་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའི་ཆོས་འདི་ཉིད་ལས་ཆོས་ རྣམས་གང་ཡང་མེད། །དམིགས་སུ་ཡོད་པའི་ཆོས་དང་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་པ། །དམིགས་པ་ཉིད་དང་མི་དམིགས་པ་ཡང་མཉམ་ཉིད་དོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་ནི་ཡུལ་རྣམས་སྒྱུ་མར་ཡིད་ཆེས་པས་ན་ནང་གི་སེམས་ཀྱང་མ་གྲུབ་པས་ན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའོ། །སྒྱུ་མ་གཉིས་ཀར་དབྱེར་མེད་པས་ན་གཉིས་མེད་མཉམ་པའི་ངང་། །ཡིད་ཀྱི་རྒྱུ་བ་སྒོ་ལྔར་འབྱུང་བ་རྒྱུན་མི་ཆད་པ་དེ་བཞིན་དུ། །ཆོས་འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་ངོ་བོ་མེད་པས་གྲུབ་པ་མེད་པའི་སྒོ་རྣམས་མི་ཚོལ་བས། །ཅི་ལའང་མི་སེམས་མ་རྟོག་མི་དམིགས་གང་ལའང་མི་གནས་པར་བསྒོམ་མོ། །དེ་ལ་དམིགས་པ་བྱར་མེད་པས་ནི་མཉམ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་ཆོས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉ་མོ་བག་ལ་ཉལ་ལས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པའོ།། །།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆེན་པོས་ཉིད་ཀྱི་བྱ་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྗོད་པ། མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོ་བྱ་བྱེད་མེད་པའི་ཀློང་དེ་ཉིད། །སུས་ཀྱང་མི་བཅིང་བཅིང་བར་བྱ་བ་ཡེ་ནས་ཡོད་མ་ཡིན། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་དབང་བསྒྱུར་དེ་ཡི་མ་བཟུང་མེད། །གཟུང་མེད་ཐམས་ཅད་དེ་ཡིས་བྱས་པ་མེད་པར་རིགས། །ཞི་བའི་སྙིང་པོ་དེ་ལ་གཡོ་བ་གང་ཡང་མེད། །དེ་བཞིན་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་ཆོས་དེ་ཀུན་གྱི་འབྲས། །སྙིང་པོའི་སྙིང་པོ་ཡིན་པས་སྙིང་པོ་ཀུན་གྱི་མཆོག །འདུས་བྱས་རྣམ་པར་དག་པའི་ལམ་གྱི་ཕུགས་ཆེན་ཡིན། །སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ལ་བརྟག་ཏུ་ག་ན་ཡོད། །ཆོས་དང་ཆོས་རྣམས་འཁྲུལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལས་གཟུང་བ་དབེན། །སུས་ཀྱང་མ་མཐོང་མཐོང་བ་མེད་དེ་རྣམ་པར་དག །ཆོས་སོ་ཅོག་པ་འཁྲུལ་པ་རྣམས་ནི་དེ་ལ་ལམ་དུ་འདོད། །ལམ་འདོད་དེ་ལ་ལམ་མི་གནས་ཏེ་ལམ་མཐའ་རིང་། །རྣམ་གྲོལ་ལམ་ནི་སུས་ཀྱང་བཙལ་དུ་མེད་པའི་ལམ་ཆེན་ཡིན། །དེ་ལ་མི་གནས་པ་ལ་གནས་པའི་ཆོས་དེ་ཡེ་ནས་ཡོད། །རྒྱལ་ལོ་རྒྱས་སོ་དེ་རྒྱས་ཐམས་ ཅད་རྒྱས། །ཐ་དད་མེད་པར་ཀུན་ལྡན་དེ་དང་ལྡན། །དེ་ནི་ཡོངས་ཀྱི་ལམ་སྟེ་
Chinese
不思不动的，即是真正的佛陀。这由一个明点所概括的法性，即是普贤王如来的法，除此之外，再没有其他的法了。轮回的巨大苦海，虽然像天空一样广大，也在不思不动的状态中被摧毁，这无二明点菩提安乐的大道，没有任何险阻。因此，除了菩提心要的法之外，再没有其他的法了。所有可以作为目标之法和不可作为目标之法，目标本身和非目标也是平等的。因为相信外境如幻，所以内心的心识也未成立，因此是无分别的。因为幻象二者没有分别，所以处于无二平等的境界。心识的活动如五根门一般生起，连绵不断，同样地，因为这所有的法都没有自性，所以不去寻找没有成立之门。对于任何事物都不思，不分别，不执著，不住于任何事物而修习。因为对于它没有可以作为目标的事物，所以是平等性，一切法都是法性身。菩提心如沉睡的鱼，从轮回和涅槃中解脱出来，这是无二的篇章，即第二品。然后，伟大的世尊宣说了自己一切的行为之法。平等的国王，即是无所作为的空性。没有任何事物能够束缚它，本来就没有可以被束缚的事物。全知者的权威，没有任何事物未被掌握。一切无所执著的事物，都合理地被他所完成。寂静的心要，没有任何动摇。同样，这不变的法，是一切的果。因为是心要的心要，所以是所有心要中最殊胜的。是清净有为之道的伟大终点。用个别觉悟的智慧，又怎么能够去探究它呢？法和诸法，迷惑者们远离从它那里获取。没有人看到它，它是不可见的，完全清净。所有迷惑的法，都认为它是道路。希求道路者，道路不住于它，道路尽头遥远。解脱道是任何人无法寻找的伟大道路。对于不住于它的人来说，安住之法本来就存在。胜利啊，增长啊，这增长了一切的增长。没有差别地具足一切，与它相应。这就是圆满的道路
English
That which is non-thinking and non-moving is the very Buddha. This Dharma, summarized by a single bindu, is the Dharma of Samantabhadra; apart from this, there are no other Dharmas. The great ocean of samsara, though as vast as the sky, is destroyed in the state of non-thinking and non-moving. This great path of non-dual bindu, bodhi bliss, has no obstacles. Therefore, apart from the Dharma of the heart of bodhi, there are no other Dharmas. All Dharmas that can be objects and Dharmas that cannot be objects, the object itself and the non-object are also equal. Because one believes that external objects are illusory, the inner mind is also not established, therefore it is non-conceptual. Because there is no difference between the two illusions, it is in the state of non-dual equality. The activity of the mind arises like the five sense gates, continuously, similarly, because all these Dharmas have no essence, one does not seek the gates of non-establishment. One does not think about anything, does not conceptualize, does not fixate, and meditates without abiding in anything. Because there is nothing to be objectified, it is equality; all Dharmas are the Dharmakaya. The bodhi mind is like a sleeping fish, liberated from samsara and nirvana, this is the chapter of non-duality, the second chapter. Then, the great Bhagavan proclaimed all his actions of Dharma. The king of equality is the emptiness of non-action. Nothing can bind it, there is originally nothing to be bound. The authority of the omniscient one, nothing is ungrasped by it. All ungrasped things are reasonably accomplished by him. The essence of peace has no movement. Similarly, this unchanging Dharma is the result of all. Because it is the essence of essence, it is the most supreme of all essences. It is the great culmination of the path of pure conditioned phenomena. How can one investigate it with the wisdom of individual realization? Dharma and Dharmas, those who are deluded are far from grasping from it. No one sees it, it is invisible, completely pure. All deluded Dharmas consider it as the path. Those who desire the path, the path does not abide in it, the end of the path is far away. The path of liberation is a great path that no one can seek. For those who do not abide in it, the Dharma of abiding exists from the beginning. Victory, increase, this increases all increase. Without difference, fully endowed, corresponding to it. This is the complete path.
Tibetan
དེ་ལ་བགྲོད་དུ་མེད། །མ་བསལ་དྲི་མ་རྣམ་པར་དག་པ་རང་བཞིན་ཆོས། །གཡོ་བའི་འབྱུང་འཇུག་རྣམ་པར་སྤངས་པས་འདུ་ཤེས་ཟད། །ཡང་དག་སངས་རྒྱས་དམིགས་པ་མེད་པ་ནི། །ཡེ་ཤེས་ཡོངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཡིན། །མ་གཡོས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་ཐིག་ལེ་ཆེན་པོ་ཉིད། །སྤྲོས་མེད་སྤྲོས་དང་བྲལ་བས་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའི་སྐུ། །བདེ་ཆེན་ཡོངས་ཀྱི་ལམ་དེ་སངས་རྒྱས་དང་། །སྒྱུ་མའི་སྒྱུ་མར་གནས་ཏེ་སྒྱུ་མའང་མེད། །སྒྱུ་མ་རྫུན་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་སྒྱུ་མ་འདྲ། །སྒྱུ་མས་སྒྱུ་མར་བརྟགས་ཏེ་སྒྱུ་མའང་མེད། །སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་སྒྱུ་མས་སྒྱུ་མ་མ་མཐོང་ཕྱིར། །ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་དེ་འདྲར་མཐོང་བ་མེད། །འདུ་ཤེས་ཟད་པས་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་མཐོང་། །རྣམ་པར་མི་སེམས་རང་རིག་ཉིད་ཀྱི་དབང་། །ཅི་ཡང་མི་བསྒོམ་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་མཆོག་ཅེས་བྱ། །ཅི་ཡང་མི་དྲན་པ་ནི་ཡང་དག་སངས་རྒྱས་དྲན། །རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་དྲན་ཞིང་དམིགས་པ་མི་འབྱུང་ན། །མཉམ་སྙོམས་ཡང་དག་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བརྗོད། །ཅི་ཙམ་དམིགས་པའི་ཡུལ་མེད་ཆོས་སུ་བརྟགས་དང་བྲལ། །ཡུལ་ལ་མི་དམིགས་ཡུལ་ཉིད་དེ་བཞིན་རྫུན། །རྫུན་ཕྱིར་ཤེས་པའང་རྫུན་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱང་རྫུན། །རྫུན་ཞེས་གདགས་པའང་རྫུན་ཏེ་རྫུན་ཉིད་ཡོད་མ་ཡིན། །སྨིག་རྒྱུ་ཆུར་འཁྲུལ་པའང་དེ་འདྲ་མོད། །འཁྲུལ་ཕྱིར་ཡང་དག་ཉིད་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མཐོང་མི་སྲིད། །སྣང་སྟོང་ངོ་བོས་དབེན་ཕྱིར་དེ་བཞིན་དེ་བཞིན་ཉིད། །ཐིག་ལེ་གཅིག་གིས་བསྡུས་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཡོད་མ་མྱོང་། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་ཡང་དག་མེད། །ཡང་དག་མེད་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མེད། །དེ་མེད་པ་ལ་སངས་རྒྱས་གནས་དེ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱང་རྣམ་པར་དག་པའི་དབྱིངས་ཏེ་དབྱིངས་ཀྱི་རྒྱུ། །ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ལམ། །འཁོར་བ་མྱ་ངན་འདས་པ་གཉིས་མེད་ ཅིག་ཆར་རོ། །གཅིག་མེད་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པ་རྣམ་རྟོག་རྒྱུན། །འཛིན་མེད་དེ་ལ་རྟོག་པ་འདུལ་ཕྱིར་ཡང་དག་མིན། །ཡང་དག་མེད་པར་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་ལམ། །དེ་ཡིས་སངས་རྒྱས་ཀུན་བསྡུས་ཕོ་བྲང་ཆེན་པོར་གནས། །ལམ་གྱི་ཕུལ་ཏེ་ལམ་ནད་ཐམས་ཅད་སེལ། །སྤྲོས་བྲལ་ཐིག་ལེ་ཐིག་ཕྲན་ཀུན་གྱི་མཆོག །མིང་ཙམ་ཉིད་དུ་བདག་མེད་མཚོན་པའི་མིང་དང་བྲལ། །མི་སྐྱེ་མི་འགག་ཅིར་མི་དགོངས་པ་རྣམ་དག་ལམ་ཆེན་ཡིན། །མི་གཡོ་གཡོ་རྡུལ་མེད་པས་རྣམ་མི་རྟོག །མི་རྟོག་ཉིད་ལ་གང་མི་གནས་པ་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན། །ཡེ་
Chinese
對此不可行進。未除垢染，極淨自性法。捨棄動搖之生入，故而念想滅盡。真實佛陀無所緣，乃是。智慧總體之智慧精華。不動任運成就故，即是大明點。無戲論，遠離戲論故，菩提心之身。大樂總體之道，即是佛陀。處於幻化之幻化中，故而亦無幻化。幻化為虛假故，諸法猶如幻化。以幻化衡量幻化，故而亦無幻化。剎那頃亦不以幻化見幻化故。一切諸法未曾如是見。念想滅盡故，得見菩提心。不作意，唯是自明之權。什麼都不修是為最勝修。什麼都不憶念是為憶念真實佛。恆常憶念佛陀，且不生起對境。是名平等真實如是。多少無有對境，遠離於法之衡量。不緣對境，對境即是如是虛假。虛假故，知亦虛假，佛陀自身亦虛假。稱之為虛假亦是虛假，虛假本身並非存在。如陽焰誤認為水亦是如此。因錯亂故，真實自身亦不可能剎那得見。顯空自性空寂故，如是如是性。以一明點攝持故，如是未曾存在。於真實性中，真實無真實。無真實故，一切諸法皆無。於彼無有中，佛陀安住，彼亦由佛陀自身。佛陀自身亦是極淨之界，乃是界之因。有無常斷二者皆無之道。輪迴涅槃二者無二。 一時也。無一執一，乃是分別念之流。無執著，為調伏彼之分別，故非真實。知曉無真實，彼即是無念之路。以此匯集一切佛陀，安住於大殿之中。乃是道之精華，遣除一切道之疾病。遠離戲論明點，乃是一切明點之最勝。僅僅是名言，遠離詮釋無我之名。不生不滅，不作意任何事物，乃是清淨廣大之道。不動，無有動搖之塵垢，故而不分別。於不分別中，不住於任何事物，彼即是遍知者。耶
English
There is no going to that. The undefiled, utterly pure is the nature of Dharma. By completely abandoning the arising and entering of movement, conceptualization is exhausted. The truly enlightened Buddha is without an object of focus. It is the essence of wisdom, the heart of all wisdom. Because it is unmoving and spontaneously accomplished, it is the great bindu itself. Without elaboration, free from elaboration, it is the body of the heart of enlightenment. The path of all great bliss is the Buddha. Abiding in the illusion of illusion, there is no illusion either. Because illusion is false, all phenomena are like illusions. By examining illusion with illusion, there is no illusion either. Since even for a moment, illusion does not see illusion. All phenomena are not seen as such. By the exhaustion of conceptualization, the heart of enlightenment is seen. Not thinking, it is the power of self-awareness itself. Not meditating on anything is said to be the supreme meditation. Not remembering anything is remembering the truly enlightened Buddha. Always remembering the Buddha, and if no object of focus arises. It is called equality, true suchness. As much as there is no object of focus, it is free from being judged as Dharma. Not focusing on an object, the object itself is thus false. Because it is false, knowledge is also false, and the Buddha himself is also false. Calling it false is also false, falsity itself does not exist. Being mistaken about a mirage as water is also like that. Because of delusion, true reality cannot be seen even for a moment. Because appearance and emptiness are devoid of essence, it is thus, thusness. Because it is gathered by one bindu, it has never existed as such. In true reality, there is no true reality. Because there is no true reality, all phenomena are non-existent. In that non-existence, the Buddha abides, and that too by the Buddha himself. The Buddha himself is also the realm of utter purity, the cause of the realm. The path that is without existence or non-existence, permanence or annihilation. Samsara and Nirvana are not two. At once. Grasping one as not one is a stream of conceptual thoughts. Without grasping, it is not true in order to subdue thought in that. Knowing that there is no truth is the path of no thought. By this, all Buddhas are gathered and abide in the great palace. It is the essence of the path, eliminating all diseases of the path. The bindu free from elaboration is the best of all bindus. Merely a name, free from the name that signifies selflessness. Not arising, not ceasing, not thinking of anything, it is the pure great path. Unmoving, without the dust of movement, therefore not conceptualizing. In non-conceptualization, whatever does not abide is the all-knowing. Ye