Tibetan
འདི་ཀུན་ཤེས རབ་སྒྲོན་མའོ།། ཞེས་སྒྲོན་མ་འབར་བའི་རྒྱུད་ལས།། ཤེས་རབ་རང་བྱུང་གི་སྒྲོན་མ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པའོ།།།། ཥྛྀཐྱཔཱུཎཎཿ། དེ་ནས་རྒྱུ་ཡི་རྡོ་རྗེ་འཆང།། རང་གིས་ཡིད་ཆེས་ཚིག་ཤར་ནས།། མི་རྟོག མཉམ་པ་ཆེན་པོར་གྱུར།། ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་རང་ཤར་ནས།། ཆོས་ཀུན་རོ་གཅིག་རྩད་ནས་ཆོད།། དངོས་བྲལ་སྟོང་པའི་ཡུལ་རྙེད་ནས།། མ་འོངས་སེམས་ཅན་ཀུན་དོན་དུ།། རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་འདི་སྐད་གསོལ།། ཀྱེ་ཀྱེ སངས་རྒྱས་རྡོ་རྗེ་འཆང།། བདག་ཉིད་ཆོས་ཀུན་རང་གསལ་བས།། དྲི་མ་མེད་པའི་མིག་རྙེད་ནས།། སྤྲོས་བྲལ་ཀ་དག་ཆེན་པོ་ཡི།། ཆོས་ཀུན་རྩད་ནས་འདིར་ཆོད་དེ།། མ་འོངས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ།། སྙིང རྗེས་སྙིང་ནས་བཟུང་བའི་ཕྱིར།། ཤེས་རབ་སྒྲོན་མ་དེ་ལྟར་ན།། ཐིག་ལེ་སྟོང་པའི་སྒྲོན་མ་ཉིད།། སྟོན་པས་གོང་དུ་ཚིག་གསུངས་པ།། འདི་ཡི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བུ།། ངེས་པའི་ཚིག་ནི་གང་རྣམས་ལགས།། དེ་བཞིན་དབྱེ་བ དུ་ཙམ་མཆིས།། མཚན་ཉིད་དགོངས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད།། འདི་ཡི་གནས་ནི་གང་ན་གནས།། འཆར་བར་བྱེད་པའི་སྒོ་དེ་གང།། དེ་ལ་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བུ།། ཡུལ་ནི་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལགས།། དེ་ཀུན་ཚད་ནི་གང་གིས བཟུང།། འདི་ཉིད་དངོས་ནི་གང་ཞིག་ལགས།། དེ་ཡི་ཐབས་ཀྱི་མན་ངག་ཅི།། དེ་ལ་མཐུན་དཔེ་ཇི་ལྟར་ལགས།། འདི་ཀུན་སེམས་ཅན་ཀུན་དོན་དུ།། རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་བདག་ཉན་འཚལ།། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་འཆང་བ ཡིས།། རང་བཞིན་དག་པ་ཆེན་པོ་དེས།། འདི་སྐད་ཚིག་ཏུ་ཡང་གསུངས་སོ།། ཀྱེ་མ་རྒྱུད་དག་རྡོ་རྗེ་འཆང།། ཁྱོད་ཀྱིས་ཞུས་པ་དེ་ལགས་སོ།། ང་ཡིས་ཁྱོད་ལ་བསྟན་པར་བྱ།། འདི་ལྟར་མ་འོངས་དོན་དུ་ཡང།། ངས བསྟན་ཁྱོད་ཀྱིས་ཚིག་འདི་ཟུང།། ཐིག་ལེ་སྟོང་པའི་སྒྲོན་མ་ནི།། ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་ཡིད་ཆེས་པ།། འདི་ཉིད་སུ་ཡིས་ཤེས་པ་དེ།། ཐིག་ལེ་སྐུ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་དེ།། གོམས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ།། དེ་ཕྱིར་འདི་ཡི ངོ་བོ་ནི།། ཉག་གཅིག་ཆ་ཕྲ་སྤྲོས་དང་བྲལ།། སྟོང་པའི་མུན་འབྲལ་རང་གསལ་ཆེ།། རང་བཞིན་རང་གསལ་མཉམ་པ་མེད།། མི་རྟོག་སྤྲོས་བྲལ་ཟླུམ་པོར་གནས།། མ་སྐྱེས་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད།། མི་སྐྱེ་རྫས་མེད འཇིག་དང་བྲལ།། ཆོས་ཉིད་མ་ཡེངས་རང་ཤར་ཉིད།། མ་འགགས་མ་གྲུབ་མཚན་ཉིད་བྲལ།། མ་བསྐུར་རང་དབང་བཞི་རྫོགས་ཕྱིར།། དམར་པོར་རང་གསལ་ཡེ་ནས་སྟོང།། དྲི་མ་མེད་ཅིང་ཀ་དག པས།། བདག་འཆིང་ཉོན་མོངས་རྣམས་དང་བྲལ།། རང་གིས་རང་གསལ་དངོས་པོས་སྟོང།། འདི་ནི་དེ་
Chinese
此乃智慧明灯。如是明灯燃亮之续部中，开示智慧自生明灯之品第二。།།།།ཥྛྀཐྱཔཱུཎཎཿ。尔后，因之金刚持，由自之确信语生起，成无分别，大平等。大智慧自生起，诸法一味彻底断。得离实空性之境后，为未来一切有情之义，向金刚持如是祈请。嗟嗟，佛陀金刚持，自性诸法自明故，得无垢之眼后，离戏论原始清净之，诸法彻底于此断定。为未来一切有情众，以悲心从心而执持之故，智慧明灯若如是，明点空性之明灯即，导师先前所说之语，此之体性为何如？决定之语为何等？如是差别有几许？体相意义有何在？此之住处于何处？生起之门为何？彼之自性为何如？境如何显现耶？彼等量由何者执持？此自性为何物？彼之方便口诀为何？彼之相似比喻为何如？此等为一切有情之义，我向金刚持请谛听。尔后金刚持以，自性清净大者，如是语亦宣说。奇哉，具续金刚持，汝所请问即彼也。我将为你开示。如是为未来之义，我开示汝当执持此语。明点空性之明灯者，乃诸法一切之确信。此自性谁知晓者，明点身受用也，乃串习者等之行境。是故此之体性乃，唯一细微离戏论，空性离暗自明大。自性自明无有等，无分别离戏圆满而住。无生法性空性即，不生无实离坏灭。法性不散自生即，无灭无成离体相。不造作自力四圆满故，红色自明本初即空。无垢且原始清净故，离我执烦恼等。自性自明无实有，此乃彼。
English
This is the Wisdom Lamp. Thus, in the tantra of the blazing lamp, the second chapter is the teaching of the self-arisen lamp of wisdom. །།།། ཥྛྀཐྱཔཱུཎཎཿ. Then, the Vajradhara of cause, from the arising of words of self-confidence, becomes non-conceptual, great equality. Great wisdom arises spontaneously, and all dharmas are cut off at the root as one taste. After finding the realm of emptiness devoid of substance, for the sake of all future sentient beings, he prays to Vajradhara as follows: O Buddha Vajradhara, since all dharmas are self-illuminating by nature, after obtaining the immaculate eye, the dharmas of the great primordial purity, free from elaboration, are completely determined here. For the sake of all future sentient beings, holding them from the heart with compassion, if the wisdom lamp is like that, then the lamp of the empty bindu itself, the words spoken by the teacher earlier, what is the nature of this? What are the definitive words? Likewise, how many differences are there? What is the meaning of the characteristics? Where does this reside? What is the gate of arising? What is its nature like? How does the object appear? By what is that measure held? What is this very substance? What is the essential instruction of its means? What is the similar analogy for it? All these for the sake of all sentient beings, I beseech Vajradhara to listen. Then Vajradhara, with the great purity of his own nature, also spoke these words. Alas, Vajradhara of the lineage, what you have asked is that. I will show it to you. Thus, for the sake of the future, I will show you, hold this word. The lamp of the empty bindu is the confidence of all dharmas. Whoever knows this very nature, enjoys the bindu body, is the field of practice of those who are accustomed. Therefore, the nature of this is, the only subtle one, free from elaboration. The emptiness that dispels darkness is greatly self-illuminating. The nature is self-illuminating, there is no equal. Non-conceptual, free from elaboration, it dwells perfectly round. The unborn nature of reality is emptiness itself. Unborn, without substance, free from destruction. The nature of reality is unmoving, self-arising. Unceasing, unestablished, free from characteristics. Uncreated, self-empowered, because it is complete with four. Red, self-illuminating, empty from the beginning. Immaculate and primordially pure. Free from self-grasping, afflictions, and so on. Self-illuminating by itself, empty of substance. This is that.
Tibetan
ཡི་ངོ་བོར་འདོད།། ཐིག་ནི་མི་འགྱུར་དྲང་པོ་ལ།། ཡེ་ནས་བཅོས་པ་ཉིད་དང་བྲལ།། ལེ་ནི་གདལ་བ་ཆེན་པོ ལ།། སྣང་བ་རྣམས་ནི་རང་སར་རྫོགས།། སྟོང་པ་དངོས་པོའི་འཛིན་པ་ནི།། ཡུལ་ལ་ཞེན་པའི་བློ་རྣམས་བཀག། རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་ཡི།། གསལ་ལ་རང་བཞིན་བློ་མི་སྣང།། སྒྲོན་མས་འོད་ལྔར་སྣང་བ ནི།། བྱས་ཏེ་རང་ངོ་གསལ་རིག་བཅས།། འདི་རྣམས་ངེས་པའི་ཚིག་ཡིན་ནོ།། ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་མ་བཅོས་པ།། ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོར་ཡེ་ནས་གནས།། ཐམས་ཅད་མ་སྤངས་རང་ཤར་ཉིད།། རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་ཡེ་ནས མེད།། རང་ཤར་རང་གྲོལ་རྫོགས་པའི་ཀློང།། སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་གཉིས་མེད་རྫོགས།། དབྱེ་བ་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་ལྔ།། གཞི་གནས་རང་རིག་ཐིག་ལེ་ཡིས།། སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་གཅིག་ཏུ་བཟླུམ།། ལུས་གནས རྩ་ཡི་ཐིག་ལེ་ཡིས།། བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་གཅིག་ཏུ་བཟླུམ།། ཀུན་རྫོབ་རྒྱུ་ཡི་ཐིག་ལེ་ཡིས།། ཕུང་སེམས་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ།། ཕུང་པོ་ཁམས་སོགས་ཆོས་རྣམས་ཀུན།། བྱ་བྲལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར བཟླུམ།། དོན་དམ་སྤྲོས་མེད་ཐིག་ལེ་ཡིས།། དབྱིངས་དང་རིག་པ་གཅིག་ཏུ་བཟླུམ།། རང་བྱུང་འབྲས་བུའི་ཐིག་ལེ་ཡིས།། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་དགོངས་པ་ནི།། མཐའ་བྲལ་ལྷུན་གྲུབ་རྫོགས་པའི་ངང།། རྩོལ་བསྒྲུབ བྲལ་བའི་དབྱིངས་སུ་བཟླུམ།། འདི་ཀུན་དེ་ཡི་དབྱེ་བས་ན།། མི་འགྱུར་ཐིག་ལེ་སྟོང་པ་ལས།། སྣང་བའི་ཡུལ་ལ་རྣམ་པ་ལྔ།། ཅིག་ཆར་བཟླུམ་པའི་གནས་ན་གསལ།། གསལ་བ་འདི་ལ་ནུབ་པ་མེད།། ཡེ་ནས་རང བྱུང་ཆེན་པོའི་ཚིག།འདི་ཀུན་སྤྲོས་མེད་གཅིག་ཏུ་གནས།། དེ་ཉིད་མཐོང་བ་དེ་རང་ཉིད།། གཞན་ནས་བཙལ་བའི་གནས་མེད་དོ།། རང་གནས་དགོངས་པ་གཅིག་ཡིན་པས།། ཐ་སྙད་རྣམས་ཀྱི་གྲངས་ཟད་ དེ།། གཉིས་སུ་འཛིན་པའི་ཞེན་པ་བྲལ།། འདི་ལ་གཉིས་སུ་ག་ལ་སྲིད།། རང་གི་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་སྟོང།། རང་གིས་མངོན་པར་ཞེན་པ་འགག། རང་བཞིན་མི་འགྱུར་རྟོག་མེད་དབ།། མ་བསྒོམས་པ་དང་མཚམས མེད་པར།། ཐིག་ལེ་ཟླ་དང་བྲལ་བ་ཡི།། རང་གནས་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་ལ།། བྱ་བྱེད་བྲལ་བར་རྒྱུན་དུ་གནས།། མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་གསལ་བས་ཁྱབ།། རང་ངོ་ལུས་ཀྱི་མཐའ་རྣམས་ཟད།། མདོར་ན་བདག་འཛིན ཡུལ་ལས་གྲོལ།། སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་ཡེ་གདངས་ལས།། རང་གནས་སུས་ཀྱང་བྱས་མེད་པར།། ཡེ་ནས་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་གནས།། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ལུས་ཀྱི་དཀྱིལ།། ཙིཏྟ་རིན་ཆེན་གཞལ་ཡས་ཁང།། རྩ་ནི་སྟོང ཕྲག་གྲངས་མང་ཡང།། ཁྱད་པར་ཆེན་པོའི་རྩ་བཞི་ལས།། ཀ་ཏི་ག
Chinese
认为是意的体性。 明点是不变正直的， 本来就远离造作。 咧是广大的意思， 显现诸法皆在自处圆满。 空性是事物执着的对治， 遮止了对境的贪恋。 自性大空性中， 光明而自性无有心识显现。 灯放出五光， 是做了之后自性光明和觉性具足。 这些是确定的词句。 法性空性是无为的， 本来就安住于任运大圆满中。 一切不舍自显现， 没有边际和偏袒。 自显自解脱，圆满的虚空。 众生和佛陀无二圆满。 差别仅仅是五种相。 根本安住于自明点中， 将轮回涅槃融为一体。 身体安住于脉的明点中， 将乐和苦融为一体。 世俗因的明点， 是产生蕴和心的原因， 蕴、界等一切法， 在无为大圆满中融合。 胜义无戏论的明点， 将法界和智慧融为一体。 自生果的明点， 是诸佛的密意， 在无边任运圆满的状态中， 融入无勤作的法界中。 这一切是它的差别， 从不变的空性明点中， 显现的境有五种相， 在同时融合的处所显现。 此光明没有消失， 本来就是自生大圆满的词句。 这一切安住于无戏论一体中， 见到它就是它自己， 没有从其他地方寻找的处所。 自处密意是一， 名言的数目穷尽， 远离二取执着， 对此怎么会有二呢？ 自己的体性本性空， 自己显现的执着止息， 自性不变无分别的自在， 在不修和无间断中， 明点远离月亮， 在自处大圆满的密意中， 常时安住于无有勤作中。 体性空性光明遍布， 自性身体的边际都穷尽， 总之，我执从境中解脱， 从大空性的本初音声中， 自处谁也没有做过， 本来就安住于大平等中。 一切众生的身体中间， 是珍宝的意之宫殿。 脉有成千上万， 但在特别大的四脉中， 嘎德嘎
English
It is considered the essence of mind. The bindu is unchangeable and straight, Originally free from fabrication. Le means vastness, All phenomena are perfected in their own place. Emptiness is the antidote to the clinging to things, It prevents the minds that are attached to objects. In the great emptiness of self-nature, Clarity and self-nature do not appear as mind. The lamp emits five lights, Having done so, self-nature is complete with clarity and awareness. These are definite words. The emptiness of Dharma-nature is unconditioned, Originally abiding in the spontaneously accomplished great perfection. Everything is self-arisen without abandonment, There is no limit or bias. Self-arisen, self-liberated, the expanse of perfection, Sentient beings and Buddhas are complete without duality. The difference is only five aspects. The basis abides in the self-aware bindu, Unifying samsara and nirvana. The body abides in the bindu of the channels, Unifying happiness and suffering. The bindu of conventional cause, Is the cause of generating aggregates and mind, The aggregates, elements, and all dharmas, Are merged in the non-action great perfection. The bindu of ultimate non-elaboration, Unifies the dharmadhatu and wisdom. The bindu of self-arisen fruit, Is the intention of all Buddhas, In the state of boundless, spontaneously accomplished perfection, Merged into the dharmadhatu free from effort. All of this is its difference, From the unchanging empty bindu, The manifested realm has five aspects, Appearing in the place of simultaneous merging. This clarity has no disappearance, Originally it is the words of the self-arisen great perfection. All of this abides in non-elaboration and oneness, Seeing it is seeing oneself, There is no place to seek from elsewhere. The intention of one's own place is one, The number of terms is exhausted, Free from the clinging of dualistic grasping, How could there be duality in this? One's own characteristics and essence are empty, The clinging to one's own manifestation ceases, The self-nature is unchangeable, non-conceptual freedom, In non-meditation and without interruption, The bindu is free from the moon, In the intention of the great perfection of one's own place, Constantly abiding in the absence of action. The characteristic emptiness is pervaded by clarity, The boundaries of one's own body are exhausted, In short, self-grasping is liberated from objects, From the primordial sound of great emptiness, One's own place has not been made by anyone, Originally abiding in great equality. In the middle of the body of all sentient beings, Is the precious mind palace. There are tens of thousands of channels, But among the four particularly large channels, Kati Ga