Tibetan
ནང་དུ་འཇུག་པར་བྱ།། རང་གི་ངོ་བོ རྟོག་མེད་དུ།། ནང་གི་དབྱིངས་ཀྱི་གོ་རར་ཡང།། མ་བཟུང་མི་གནས་ཚུལ་གྱིས་ནི།། འབྲལ་བ་མེད་པར་རྒྱུན་དུ་གནས།། རྣམ་པ་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་ལ།། དག་པ་དྲི་མའི་གྲངས་མཐའ་ཟད།། སྒྲོན་མ་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ རྒྱུད།། ནམ་མཁའ་ཉིད་ལ་ཅེར་བཏོན་ཏེ།། རང་བཞིན་མེད་པར་སྣང་བར་བྱེད།། མས་ནི་དེ་ཡི་དོན་གཟིགས་པས།། རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངེས་ཚིག་ཏུ།། ཡེ་ནས་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་གནས།། དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གསུམ ཡིན་ཏེ།། གཞི་ལ་གནས་པའི་དག་དབྱིངས་ཀྱི།། རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐུ་རུ་འཛིན།། ལམ་ལ་སྣང་བའི་དབྱིངས་ཀྱིས་ནི།། རིག་པའི་ཐིག་ལེ་དངས་མ་སྡུད།། ཡུལ་ལ་སྣང་བའི་དབྱིངས་ཀྱིས་ནི།། ལུ་གུ རྒྱུད་དེ་བཙོན་དུ་འཛིན།། འདི་ཀུན་དེ་ཡི་དབྱེ་བའོ།། རང་བཞིན་སྣང་བ་མ་འགགས་པས།། བློ་དངོས་དྲན་པ་ཀུན་ཟད་དེ།། སྣང་བ་རང་དག་དབྱིངས་སུ་ནི།། རྟོག་པ་མེད་པའི་རིག་པ་ཡང།། མི་གཡོ་མཉམ་པ་ཉིད ཤེས་པས།། ཐམས་ཅད་མཉམ་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡང།། ཡེ་ནས་རྣམ་རྟོག་ཟད་པར་ནི།། རང་བཞིན་རྣམ་དག་དབྱིངས་སུ་གནས།། བརྗོད་ཅིང་སྣང་ཚིག་གཉིས་མེད་པས།། ཕྱི་དང་ནང་མེད་དབྱིངས་སུ་ཡང།། རང དལ་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་གནས།། ཕྱི་ནང་མེད་པར་ཟང་ཐལ་བས།། མ་བསྒྲིབས་དྲི་མ་མེད་པར་ནི།། ཡེ་ནས་ཀ་དག་ཆེན་པོར་ཡང།། རྣམ་པར་དག་པའི་དབྱིངས་ཀྱི་ནི།། མཚན་ཉིད་དུ་ནི་ཡེ་ནས་བཞུགས།། འདི་མེད རིག་པའི་ཡུལ་མེད་པས།། སྣང་བ་འགག་པ་མེད་པ་ཡི།། ཆར་ནི་དབྱིངས་ཀྱི་སྒྲོན་མའོ།། འཁོར་འདས་རུ་ཤན་ཕྱེད་ནས་ནི།། ལུས་ངག་རྣམས་ནི་རྣལ་དུ་ཕབ།། དེ་ནས་དབྱིངས་རིག་སྣང་བ་བརྟགས།། འདི་ལ གོམས་པའི་ཚད་རྙེད་ནས།། ཕྱི་རོལ་ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་ནི།། གོང་ནས་གོང་དུ་ཡང་འཕེལ་བས།། རིམ་གྱིས་རང་གོམས་ཆེན་པོ་ཐོབ།། འདི་ལ་བརྟན་པའི་ཚད་རྙེད་ནས།། ཆོས་རྣམས་ཟད་པར་གྱུར་པ་ནི།། དེ་ཉིད གོམས་པར་བྱེད་པ་ཡི།། ཡན་ལག་ཏུ་ནི་ངས་བཤད་དོ།། མཐིང་ག་མི་འགྱུར་སྣང་བ་ལས།། ཁ་དོག་གསལ་བའི་འོད་ལྔར་ཡང།། འདི་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ་འགྱུར་ཞིང།། རང་གི་མདུན་གྱི་ཡར་མཚམས་སུ།། སོར བཞི་འམ་ནི་མཐོ་གང་ལས།། འཕགས་ཏེ་ལུས་དང་བྲལ་བ་ན།། དེ་ཡི་ཚད་དུ་དེ་འགྱུར་རོ།། མིག་ནི་འབྱུང་བའི་རྐྱེན་མེད་ལ།། གནས་པས་རང་གི་རིག་པ་ཡང།། ལུ་གུ་རྒྱུད་དུ་སྣང་བ་སྟེ།། སྤྲིན་བྲལ་མཁའ་ལ འཛིན་པར་བྱེད།། རང་ཤེས་ནང་དུ་གསལ་བའི་ཚེ།། ཙིཏྟའི་ནང་དུ་གནས་པ་ཡིན།། ཕྱིར་འཕྲོས་སྤྲིན་བྲལ་ནམ་མཁའ་འོ།། མིག་གི་
Chinese
应当进入其中。自己的体性，无分别地。在内之法界的范围中，以不执不著之方式，无离恒常安住。显现为外境之相，清净垢染之数量边际穷尽。明灯金刚续，直指虚空本身，使显现为无自性。母亲见彼之义，于自性本身之决定词中，本来无合离而住。差别有三种，即：于地而住之清净法界，执持为觉性智慧身。于道显现之法界，收集觉性之明点精华。于境显现之法界，执持明点续为牢狱。此等皆为彼之差别。自性显现不间断，心识念头皆穷尽，显现自净于法界中，无分别之觉性亦，知晓不摇平等性，于一切平等之法界中亦，本来分别穷尽，安住于自性清净法界。言说与显现二者无别，于无内外之法界中亦，安住于自在大乐之状态。无内外而通彻，无遮蔽无垢染，于本来清净大界中亦，于完全清净之法界之，体性中本来安住。此无，无觉性之境，显现无灭之，降临乃法界之明灯。区分轮回涅槃之后，身语等皆安住于自然状态。之后观察法界觉性显现。于此，获得习惯之量，外境之显现，由上而上亦增长，逐渐获得极大之自习惯。于此获得稳固之量，诸法穷尽之时，彼即，成为习惯之，支分我已宣说。从不变之蓝色显现中，于颜色明亮之五光中亦，此亦极度明亮显现，于自己前方之上方，四指或一庹高，超离身体之时，彼即成为彼之量度。眼乃无生之因，安住故自己之觉性亦，显现为明点续，于无云之空中执持。自知于内明亮之时，乃安住于质多之内。向外放射乃无云之虚空。眼之。
English
One should enter into it. One's own nature, without discrimination. In the realm of the inner Dharmadhatu, in a manner of non-grasping and non-abiding, without separation, constantly abide. The appearance of phenomena as objects, the number of pure stains is exhausted. The Lamp, Vajra Continuity, directly points to the sky itself, causing it to appear without self-nature. The Mother sees the meaning of that, in the definitive term of self-nature itself, it abides without union or separation from the beginning. The distinctions are of three kinds, namely: the pure Dharmadhatu that abides on the ground, holds the wisdom body of awareness. The Dharmadhatu that appears on the path, gathers the essence of clear awareness-bindu. The Dharmadhatu that appears on the object, holds the bindu-continuity as a prison. All these are its distinctions. Since the appearance of self-nature is uninterrupted, all thoughts and memories are exhausted, the appearance is self-purified in the Dharmadhatu, and even the non-discriminating awareness, knowing the unwavering equality, also in the Dharmadhatu of all equality, from the beginning, discrimination is exhausted, and abides in the self-nature pure Dharmadhatu. Since speech and appearance are inseparable, also in the Dharmadhatu without inner and outer, abide in a state of great ease and bliss. Being transparent without inner and outer, without obscuration and without stain, also in the great realm of primordial purity, from the beginning, in the nature of the completely pure Dharmadhatu, it has always been present. This is without, without an object of awareness, the appearance is without cessation, the rain is the lamp of the Dharmadhatu. Having distinguished between samsara and nirvana, the body, speech, etc., are placed in a natural state. Then examine the appearance of Dharmadhatu awareness. Here, having found the measure of habituation, the appearance of external objects, also increases from above, gradually attaining great self-habituation. Having found the measure of stability here, when all phenomena are exhausted, that itself, becomes the limb of habituation, I have explained. From the unchanging blue appearance, also in the five lights of clear color, this also becomes extremely clear and manifest, in the upward direction in front of oneself, four fingers or one span high, when transcending the body, that becomes its measure. The eye is without the cause of arising, abiding, one's own awareness also, appears as a bindu-continuity, holding onto the cloudless sky. When self-knowing is clear within, it abides within the citta. Radiating outward is the cloudless sky. Of the eye.
Tibetan
རྣམ་ཤེས་དག་པ་ལ།། གསལ་བྱེད་འབར་བའི་འོད་ཟེར་ལྡན།། མི་འགྱུར་ཁྱབ པའི་ཚུལ་དུ་ཡང།། མཐིང་གའི་རང་གདངས་ཆེན་པོར་གནས།། འཆར་བྱེད་སྣང་བ་མ་འགགས་པས།། ཕྱི་ཡི་ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་སྣང།། འདི་ནི་འཆར་སྒོ་མིག་ནས་ཀྱང།། འགྱུར་མེད་ཁྱབ་པའི་ཚུལ་དུ་སྣང།། འདི ཡི་སྣང་བ་རང་དག་པས།། དབྱིངས་དང་རིག་པ་ཟུང་འཇུག་པར།། ཡེ་ཤེས་གནས་ཏེ་ཅོག་བཞག་གོ།། རང་ཤར་རང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ།། སྣང་བ་མིག་དང་རང་འབྲེལ་པས།། དེ་ཉིད་རྐྱེན་བྲལ་ནམ་མཁའ་ཤར།། དེ ལྟར་འཆར་སྒོ་མ་འགགས་པའོ།། འདི་ལྟར་གནད་གསུམ་མན་ངག་དང།། སུ་ལ་འཛོམ་པའི་སྐྱེས་བུ་ནི།། དབྱིངས་ལ་གོམས་ཏེ་མངོན་དུའོ།། སྲིད་པ་ཡི་ནི་ཡར་མཚམས་ན།། འདི་ནི་གཉིས་འཇུག་བྱུང་ལས ནི།། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་རང་བཞིན་ལས།། གཉིས་ནི་འཁྲིལ་ཏེ་གཅིག་པར་ཡང།། སོར་གཅིག་གིས་ནི་མ་རེག་པར།། ཉིན་དུས་འབྱུང་བའི་རྐྱེན་ལྡན་པས།། སྣང་བར་འགྱུར་ཏེ་མཚན་མོ ཡང།། མཐིང་ག་རང་ངོ་ཉིད་དུ་སྦྱར།། དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་ཀྱི་ཁྱིམ།། འགྱུར་མེད་ཡེ་གདངས་ཆེན་པོར་ནི།། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ།། སུས་ཀྱང་བྱས་པ་མེད་པར་ནི།། ཡེ་ནས་གཉིས་མེད མཉམ་པར་གནས།། འདི་ནི་ཁྱབ་ཆེ་ཕྲ་བ་ལས།། རང་གི་ཤེས་པའི་ཆར་ཤར་ནས།། མངོན་སུམ་ཉིད་དེ་རབ་ཏུ་གསང།། གསང་བ་ཆེན་པོ་འདི་ཉིད་ལ།། གང་སུ་སྤྱོད་པར་འདོད་པ་དེ།། ཡེ་སངས་ཉིད་ལ་ཡང སངས་རྒྱས།། དངོས་པོའི་ཕྱོགས་ལ་བལྟས་ན་ནི།། གསལ་བྱེད་མཚན་མའི་ཆ་ལྟར་སྣང།། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བལྟས་པ་ཡིས།། རང་གསལ་གཟུང་བའི་ཡུལ་མེད་པས།། སུས་ཀྱང་མི་ཟིན་སྟོང་པ་ཉིད།། འདི་ནི་གསལ དང་སྟོང་པ་ནི།། ཡེ་ནས་ཁྱབ་ཅིང་གནས་པའོ།། རང་སྣང་སྟོང་ཉིད་གསལ་བའི་ཡུལ།། འདིས་ནི་དགོངས་པའི་ཚད་རྣམས་འཛིན།། རང་དག་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་བསྟན།། དུས་མེད་སྣང་བའི་མཁའ་ལ་ནི།། འགྱུར་མེད དབྱིངས་སུ་ཐམས་ཅད་འདུས།། འདི་ལ་འབྱུང་རྐྱེན་ནམ་བྲལ་ན།། སངས་མ་རྒྱས་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད།། འཁོར་བའི་སྣང་བ་མི་སྲིད་དོ།། དཔེར་ན་ཡི་གེའི་ན་རོ་བཞིན།། གཉིས་ཀྱིས་བཟུང་སྟེ་སྡོམ་གཅིག་པ།། ནག པོ་བསྒྱུར་དུ་བཏུབ་པ་མིན།། དེ་ལས་གོམས་པའི་གདེངས་རྙེད་ནས།། བར་སྣང་འཇའ་ཚོན་ཅི་བཞིན་དུ།། ཁ་དོག་མ་འདྲེས་ཡོངས་སུ་རྫོགས།། དེ་ནས་ཡང་གཅིག་གོམས་སྟོབས་ཀྱིས།། དེ་ཡི་རྟགས་དང་ལྡན་པ ལ།། བར་སྣང་ཁམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ།། རྒྱུད་འདི་འཛིན་པར་སུས་འདོད་པ།། འདི་ནི་དམ་པ་སྐལ་ལྡན་པས།། རྒྱུད་འདི་སོ་སོར་བཟུང་བ་ཡིས
Chinese
清净的识， 具有照亮燃烧的光芒。 在不变遍布的状态中， 安住于深蓝的自性大音。 显现的现象不间断， 在外境上显现。 此显现之门从眼中， 也显现为不变遍布的状态。 此现象自性清净， 在法界与觉性双运中， 智慧安住而静置。 自显是自己的行境。 现象与眼自然相连， 彼即无缘的虚空显现。 如是显现之门不间断。 如此三要诀窍和， 谁具备的士夫， 就习惯于法界而证悟。 有之上的界限处， 此乃二入所生， 从方便与智慧自性中， 二者交融为一， 却未被一指所触及。 具有白昼生起的因缘， 转变为现象，夜晚也， 与深蓝的自性相结合。 法界的自性是光的家， 在不变的原始大音中， 对一切佛与有情， 谁也没有造作地， 本来无二平等安住。 此从广大微细中， 从自己的觉性之雨中显现， 现量即极秘密。 此大秘密， 谁欲修行者， 即是本初佛，又成佛。 若观待事物之方， 则显现为照亮相的成分。 若观待空性， 因无自明所取的对境， 谁也无法把握的空性。 此明与空， 本来遍布安住。 自显空性光明的境， 此执持一切见解的界限。 显示为自净大。 在无时显现的虚空中， 不变，一切融入法界。 对此若离生起之缘， 则无不成佛者。 轮回的现象不可能。 譬如文字的“那若”， 由二者执持成一总集， 不能变为黑色。 从中获得习惯的把握后， 如虚空彩虹般， 颜色不混杂而圆满。 之后又以习惯之力， 对于具有彼之相者， 虚空界也如是。 谁欲执持此续， 此乃具缘的圣者， 以此续各自执持。
English
In the purity of consciousness, Possessing the radiant light of illumination. In the state of unchanging pervasiveness, It abides as the great sound of deep blue essence. Since the appearing phenomena are uninterrupted, They appear distinctly in the external realm. This gate of appearance, even from the eye, Appears as the state of unchanging pervasiveness. Since this appearance is self-pure, In the union of the expanse and awareness, Wisdom abides, remaining still. Self-arisen is the sphere of one's own activity. Since appearance is naturally connected with the eye, That very unconditioned sky arises. Thus, the gate of appearance is uninterrupted. Like this, the three essential instructions, And the individual who possesses them, Becomes accustomed to the expanse and realizes it. At the upper boundary of existence, This arises from the union of two, From the nature of skillful means and wisdom, The two intertwine and become one, Yet are not touched by a single finger. Possessing the cause for the arising of daytime, It transforms into appearance, and even at night, It merges with the very nature of deep blue. The nature of the expanse is the home of light, In the unchanging, primordial great sound, For all Buddhas and sentient beings, Without being created by anyone, It abides primordially, non-dual and equal. This, from vastness and minuteness, Arises as a rain of one's own awareness, Manifestly, it is utterly secret. This great secret, Whoever desires to practice it, Is the primordial Buddha, and becomes a Buddha again. If viewed from the perspective of objects, It appears as the aspect of illuminating characteristics. If viewed from the perspective of emptiness, Since there is no object to be grasped by self-illumination, It is emptiness that cannot be grasped by anyone. This clarity and emptiness, Are primordially pervasive and abiding. The realm of self-appearing emptiness and clarity, This holds all the limits of views. It is shown as the great self-purity. In the sky of timeless appearance, Unchanging, all is gathered into the expanse. If the causes for arising are separated from this, There is not even one who does not become a Buddha. The appearance of samsara is impossible. For example, like the "na ro" of letters, Held by two, forming one aggregate, It cannot be transformed into black. From that, having gained the confidence of habituation, Like a rainbow in space, The colors are unmixed and complete. Then again, through the power of habituation, For one who possesses its signs, The realm of space is also the same. Whoever desires to hold this tantra, This is a noble one with good fortune, By individually holding this tantra.
Tibetan
།། ཡོན་ཏན་བསམ་མེད་ཆེན་པོར་ཐོབ།། རྒྱུད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ གསུམ་སྟེ།། དེ་ཡི་ངོ་བོར་སྦྱོར་ཤེས་བྱ།། ཇི་ལྟར་རྒྱུད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས།། རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས་པའོ།། ཞེས་སྒྲོན་མ་འབར་བའི་རྒྱུད་ལས། དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པའི་སྒྲོན་མ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཞི པའོ།།།། དེ་སྐད་སྟོན་པས་གསུངས་པ་ཡིས།། རྒྱུད་དག་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་སོགས།། དགའ་ཞིང་མགུ་བའི་སེམས་སྐྱེས་ནས།། དེ་ཉིད་གསུངས་ལ་མངོན་པར་བསྟོད།། གསེར་གྱི་མེ་ཏོག་མཛེས་པ་རིན་པོ་ཆེ སྒྲོན་མ་འབར་བའི་རྒྱུད་ཅེས་བྱ་བ།འབུམ་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིའི་བཅུད་ཕྱུང་བ་རྫོགས་སོ།།། ཨྠི+ྀ།། རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ།། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་བི་མ་ལ་མི་ཏྲ་དང། ལོ་ཙྪ་བ་སྐ་བ་དཔལ་བརྩེགས་གཉིས་ཀྱིས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་ གཏན་ལ་ཕབ་པའོ།། དཔལ་སྔགས་ཀྱི་སྲུང་མ་ལྕམ་དྲལ་གྱིས།། རྒྱལ་བའི་བཀའ་འདི་སྲུངས་ཤིག། དཔལ་ལྡན་ཞཝའི་མགོན་པོ་དང། དམ་ཚིག་གི་བདག་པོ་རྣམས་ཀྱིས། དམ་མེད་སྡིག་ཅན་གྱི་སྲོག་རྩ་ཆོད ་ཅིག།་
Chinese
获得无量大功德。 续部的体性有三种， 了知其自性为结合。 如何以续部的体性， 证悟自己的自性。 如是《灯焰续》中， 开示虚空清净灯的章节，第四。 如是导师所说， 续部等金刚持等， 生起欢喜满足之心， 显明赞叹彼之所说。 金花美妙珍贵，《灯焰续》名为， 从六十四万中提炼精华圆满。 ཨྠི+ྀ།（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思） རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ། 印度堪布比玛拉米扎和，译师噶瓦贝则两人翻译校订，最终确定。 吉祥密咒的护法兄妹， 守护此胜者之教言。 具吉祥自在的怙主和， 具誓盟的主尊们， 断除无誓罪人的命根。