Tibetan
ནས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཆེན་པོ་ཆགས་སོ།། དེའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ གོ་མ་འགགས་པ་ལས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་སྣང་ལུགས་ཆགས་སོ།། ཡོན་ཏན་གྱི་གོ་མ་འགགས་པ་ལས་རང་བཞིན་སྤྲུལ་སྐུའི་སྣང་ལུགས་སྲིད་དོ།། དེའི་ཐུགས་རྗེ་གོ་མ་འགགས་པ་ལས་མ་དག་པའི་སྣང ལུགས་བྱུང་ངོ།། དེ་ལས་སྣང་བའི་འཁྲུལ་ཚུལ་དུ་མར་ཆགས་ཏེ། འཁོར་བ་གྲུབ་བོ།། དེ་ཡང་གནས་ལུགས་ཆེན་པོ་གཅིག་ལ། གསང་སྔགས་གཞིའི་འཁྲུལ་ལུགས་བསྟན། སྣང་ལུགས་བཞི་ལྟར་སྣང་སྟེ། སྐུའི་རོལ་པ་དངས་པའི་ཡེ ཤེས་དང་འོད་ལྔ།སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་ནས། སེམས་ཅན་ཐུན་མོང་གི་ལས་ལྟར་སྣང་བའོ།། དེ་ཡང་རྐྱེན་བཞྀའི་འཁྲུལ་ཏེ། ཐ་མ་ཡང་རྐྱེན་བཞི་ལ་ཐུག་གོ། རྒྱུ་དམིགས་པ་ཅན་དུ་འཛིན་པའི་རྐྱེན་ལས། འབྲས་བུ་སྣ་ཚོགས་ ཀྱི་རྒྱུར་འཁྲུལ།བདག་པོ་ཡུལ་ཅན་དུ་འཛིན་པའི་རྐྱེན་ལས། མིང་སྣ་ཚིགས་སུ་འཁྲུལ། དམིགས་པ་བློ་ཅན་དུ་འཛིན་པའི་རྐྱེན་ལས། འབྲས་བུ་ཐུག་པ་མེད་པར་འཁྲུལ་ལོ།། དེ་མ་ཐག་པ་འཛིན་པ་ཅན་གྱི་རྐྱེན་ ལས།སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཁྲུལ་ལོ།། དེ་ནི་གསང་སྔགས་གཞིའི་འཁྲུལ་ལུགས་ཆེན་པོའོ།། དེ་ཡང་སྣང་ཐབས་ལ་མ་རིག་པའི་རྐྱེན། སྣང་བའི་རྐྱེན་དུ་མ་བསྟན་པའོ། རང་ཀ་མ་དང་བཅས་ཏེ་སྣང་ངོ།། མ་རིག་པ་དེ་ཡང་ རྩ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ལྔ་དང་བཅས་ཏེ།རྟོག་ཚོགས་དུ་མ་སྡུད་པའོ།། རྐྱེན་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་དང་བཅས་པ་སྣང་ཚུལ་དུ་མ་དང་བཅས་པ་སྣང་ཚུལ་གྱིས་འབྱམས་པའོ།། དེ་ཡང་ལྷུན་གྲུབ་རིན་པོ་ཆེའི་གའུའི་གནས་ ལུགས་ལས།སྣང་བ་མ་འགགས་པ་ལས། གཞི་མ་འགྱུར་བར་སྣང་བ་འགྱུར་ཏེ། ཡུལ་དུ་མའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་ཐམས་ཅད་ལ་རྟོག་པའོ།། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་སྣང་བ་མ་འགྱུར་ཀྱང། འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ལ་ འགྱུར་འགྱུར་ལྟར་བྱུང་ངོ།། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་འཁྲུལ་པ་མི་མངའ་ཡང། སེམས་ཅན་ལ་འཁྲུལ་པའི་ཚུལ་བསྟན་པའོ།། ཐ་མ་རང་གི་སྣང་བ་རང་རྐྱེན་གྱིས་གཞི་ལས་ལྡོག་པའོ།། གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྣང་བ་རང ཤར་བར་མ་ཤེས་ཏེ།འཁྲུལ་པ་ལ་བདག་པོར་བཟུང་བས་བདག་པོའི་རྐྱེན། རང་རིག་པའི་འབྲས་བུ་རང་ཤར་བར་མ་ཤེས་རྒྱུ་ཉིད་ལྟོས་པ་ཅན་བཟུང་བ་རྒྱུའི་རྐྱེན་ནོ།། ཡུལ་དང་ཤེས་པ་སྟོང་པར་ནི་མ་ཤེས། དམིགས་པ་ལ་ཡུལ་དུ་བཟུང་བས། དམིགས་པ་རང་ངོའི་རྐྱེན། དུས་ལ་ལྟོས་ནས་འོད་རང་བྱུང་བར་མ་ཤེས། དེ་མ་ཡིན་པ་ལ་དེར་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་བྱུང་བས་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ནོ། རྒྱུའི་རྐྱེན་བདག་པོའི རྐྱེན་དམིགས་པའི་རྐྱེན
Chinese
于是，任运自成的大法界便形成了。它的智慧之门不曾阻断，于是便形成了圆满报身的光景。功德之门不曾阻断，于是便产生了自性化身的光景。它的慈悲之门不曾阻断，于是便产生了不清净的光景。由此，显现的错觉以多种方式形成，轮回便成立了。这也在一个大法界中，揭示了密咒之基的错觉。显现为四种光景：身之游舞，清净的智慧和五光，以各种方式显现，如众生共同的业力般显现。这也是四种缘起的错觉，最终也归结于四种缘。由于执持因具有对境的缘故，错觉为各种果的因。由于执持自主者具有所缘的缘故，错觉为名称的各种音节。由于执持对境具有智慧的缘故，错觉为果没有终结。由于执持紧随其后的缘故，错觉为显现的各种各样。这是密咒之基的大错觉。这也是显现的方式，无明的缘故，没有揭示显现的缘。与自性一起显现。那个无明也与五种根本烦恼一起，聚集了众多的分别念。与成千上万的缘一起，与多种显现方式一起，被显现方式所充斥。这也是从任运自成珍宝盒子的法界中，显现不曾阻断，基不改变而显现改变，追随各种对境而对一切进行分别。法身的光景虽然没有改变，但在错觉的光景中，却出现了似乎在改变的样子。金刚萨埵虽然没有错觉，却向众生展示了错觉的方式。最终，自己的显现因自己的缘而从基中脱离。没有认识到二元对立的显现是自生的，由于执持错觉为自主者，所以是自主者的缘。没有认识到自证的果是自生的，执持因本身是依赖性的，所以是因的缘。没有认识到对境和意识是空性的，由于执持对境为所缘，所以是对境自性的缘。没有认识到依赖于时间而光是自生的，由于产生了执持非彼为彼的意识，所以是相似的紧随其后的缘。因的缘，自主者的缘，对境的缘。
English
Thus, the great state of spontaneous perfection came into being. Its wisdom gate was not obstructed, and thus the appearance of the enjoyment body came into being. The gate of qualities was not obstructed, and thus the appearance of the emanation body of self-nature came into being. Its compassion gate was not obstructed, and thus the impure appearance came into being. From this, the illusion of appearances formed in various ways, and samsara was established. This also, in one great state, reveals the illusion of the basis of mantra. It appears as four appearances: the play of the body, pure wisdom and the five lights, appearing in various ways, appearing as the common karma of sentient beings. This is also the illusion of the four conditions, and ultimately it also comes down to the four conditions. Because of the condition of holding the cause as having an object, it is mistaken for the cause of various fruits. Because of the condition of holding the owner as having an object, it is mistaken for various syllables of the name. Because of the condition of holding the object as having wisdom, it is mistaken that the fruit has no end. Because of the condition of holding immediately after that, it is mistaken for various appearances. This is the great illusion of the basis of mantra. This is also the way of appearance, the cause of ignorance, not revealing the cause of appearance. It appears together with its own nature. That ignorance also, together with the five root afflictions, gathers many conceptualizations. Together with thousands of conditions, together with various ways of appearing, it is filled with ways of appearing. This is also from the state of the spontaneously accomplished precious box, the appearance is not obstructed, the basis does not change but the appearance changes, following various objects and conceptualizing everything. Although the appearance of the Dharma body does not change, in the appearance of illusion, it seems to be changing. Although Vajrasattva has no illusion, he shows sentient beings the way of illusion. Finally, one's own appearance is separated from the basis by one's own conditions. Not knowing that the non-dual appearance is self-arisen, because of holding the illusion as the owner, it is the condition of the owner. Not knowing that the fruit of self-awareness is self-arisen, holding the cause itself as dependent, it is the condition of the cause. Not knowing that the object and consciousness are empty, because of holding the object as the object, it is the condition of the object's own nature. Not knowing that the light is self-arisen depending on time, because the consciousness of holding what is not that as that arises, it is the similar immediately following condition. The condition of the cause, the condition of the owner, the condition of the object.
Tibetan
་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་རིག་པ་རྟོག་མེད་དེ་མ་རིག་པས།ཞེས་བཀྲ་ཤིས་མཛེས་ལྡན་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། གཞི་ལ་འཁྲུལ་པ་བྱུང་ཚུལ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པའོ།།།། དེ་ནས་ཡང་སྣང་བ་ དམ་པའི་འཁོར་ལ།དང་པོའི་རིག་པའི་དབྱིངས་བསྟན་ཏོ། རིག་པ་ཆོས་འབྱུང་སྐུས་བཀའ་སྩལ་པ། ཀྱེ་སྣང་བ་དམ་པའི་རིག་པ་ཡོངས་སུ་སྣང་བའི་འཁོར་རྣམས་ཉོན་ཅིག། གཉིས་པ་སྣང་ལུགས་བསྟན་པ། གཞི་སྣང་ བ་ཆེན་པོའི་རིག་པ་འདི་དག་རྣམས་ནི་སྒྲོན་མ་ཁོང་གསལ་བར་བལྟའོ།ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་སྣང་བ་ནི། གནས་ལུགས་ཆེན་པོ་དང་འབྲེལ་པ་སྟེ། དེ་ཡང་གནས་ལུགས་ཆེན་པོ་གཅིག་ལ། སྣང་ལུགས་བཞིར་འཆར་བ་འདི་ལྟ་སྟེ། རིག་ པ་དང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ནི།མེ་ལོང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟར་གསལ་བ་ལ་འབྱེད་མེད་དུ་གནས་པས། མ་རིག་པའི་རྒྱུ་བདག་ཉིད་གཅིག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང་ཀུན་བརྟགས་པའི། རྐྱེན་གྱིས་མ་བསྒྲིབས་པ། ཀ་དག་ཆེན་པོ། རིག་པ་རྟོག་མེད། ཞེས་བྱ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་སངས་རྒྱས་མ་བྱུང། འཁོར་འདས་གྱི་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་པའོ། མ་དག་པའི་སེམས་ཅན་མ་བྱུང་པའི་གནས། རིག་པ་མ་གཡོས་པའི་ཡེ་གདངས་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ།། དེ་ལ་བརྗོད་དུ་མེད དོ།ཡེ་ནས་སྟོང་པས།། དཔག་ཏུ་མེད་དོ། གཟུང་བྱ་དང་བྲལ་བས།། དམིགས་སུ་མེད་དོ། ལྟ་བར་བྱ་བ་དང་བྲལ་བས། གཞལ་དུ་མེད་དོ། དམིགས་པ་དང་བྲལ་བས།། བརྩིར་མེད་དོ། ཐ་སྙད་དང་བྲལ་བས།། གང་གིས་ཀྱང་གཏན་ལ་མི་ ཕེབས་སོ།རྟོགས་པར་དཀའ་བས། སྒྲ་ཚད་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གིས། མཚོན་དུ་མེད་དོ།། རིག་པ་ལ་ཆོས་མེད་པས་ཤེས་པའི་ཡུལ་དུ་བྱར་མེད་དོ།། དེས་ནི་འཁོར་བ་མི་མཐོང། གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་བས། འཁོར་བས་དེ་ཉིད་མི་མཐོང་ངོ། རྟོག་པ་མེད་པས། དེས་ནི་ཆོས་མི་སྤྱོད་དོ། སངས་རྒྱས་ལ་ཆོས་སྤྱོད་མེད་པས། ཆོས་ཀྱིས་དེའི་དོན་མི་རྟོགས་སོ། ཚིག་མིན་པས། དེ་ནི་འཁོར་བ་མིན་ནོ།། ལྟུང་བ་མེད་པས། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མིན་ནོ། དང་པོ་འཁོར་བར་ལྷུང་པས། གཞི མིན་ནོ།རྟག་པ་མ་ཡིན་པས།། སྣང་བ་མིན་ནོ།། མངོན་སུམ་དུ། མུན་པ་མིན་ནོ། རང་སྣང་བ་ཡིན།། ལམ་མ་ཡིན་ནོ། བྱ་བྱེད་མེད་པས།། བགྲོད་པ་མེད་དོ། ཚིག་ལ་བརྟེན་མི་དགོས།། མི་བགྲོད་པ་མེད་དོ། སྣང་བ་ལམ་དུ་སློང་བའི་ ཕྱིར།། འབྲས་བུ་མ་ཡིན་ནོ། སྨིན་ཟིན་པས།། སྤངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། རང་ལ་གནས་པས།། ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ནོ།། གཞན་མིན་པས།། དེ་ནི་རིག་པའི་དབྱིངས་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ།། དེ་ལས་ལྷུན་གྲུབ་རིན་པོ
Chinese
與之相同，即是那不假思索之因，無明。吉祥莊嚴大續中，顯示基位迷亂生起之品第二。此後，於清淨顯現之眷屬中，宣說第一之明性界。明性法生身所宣說：噫！清淨顯現之明性，所有顯現之眷屬諦聽！第二，宣說顯現之方式。此等基位顯現大明性，當視為燈之內明。法身之顯現，與廣大實相相連。彼亦於一大實相中，顯現四種顯現方式，如下：明性與法性之實相，如明鏡之壇城般，清明而無分別地安住，無明之因，與自性唯一者，及俱生者，與遍計者，未被因所遮蔽，原始清淨大，明性無念，如是說。未有真實之佛陀生起，未墮入輪涅之邊。非清淨有情未生起之處，明性不動之原始大音。彼不可言說，本來即空故。不可衡量，遠離所取故。無所緣，遠離能見故。不可測量，遠離對象故。不可計數，遠離名言故。任何亦不能確定，難以證悟故。聲音尺度等詞語，不能表示。明性無有法，故不能作為認識之境。彼不見輪迴，遠離能取所取故。輪迴不見彼。無有分別，故彼不修法。佛陀無有修法，故法不能證悟彼之義。非詞語，故彼非輪迴。無有墮落，故非涅槃。最初墮入輪迴，故非基。非恆常，故非顯現。非顯現，非顯現。顯然地，非黑暗。是自顯現。非道，無有作為，故無有行。不需依賴詞語。非不行，為使顯現生起為道故。非果，已成熟故。非捨棄，安住於自性故。非獲得，非獲得。非其他，彼即是明性之廣大界。彼處任運成就寶
English
Likewise, it is the unthinking cause of that, ignorance. From the Tantra of Great Auspicious Beauty, the second chapter, which shows how confusion arises in the base. Then again, in the retinue of the pure appearance, the expanse of the first awareness is shown. Awareness, the Dharmakaya, speaks: O retinue of the pure appearance of awareness, listen all you who appear! Second, the way of appearance is shown. These great awarenesses of the base appearance should be seen as the clear inner light of a lamp. The appearance of the Dharmakaya is connected with the great reality. That is, in one great reality, four ways of appearing arise, as follows: The reality of awareness and dharmata is clear like the mandala of a mirror and abides without separation. The cause of ignorance, together with the self-same one, and the co-emergent one, and the imputed one, is not obscured by conditions. Great primordial purity. Awareness without thought. It is said that a true Buddha has not yet arisen. It has not fallen to the side of samsara and nirvana. The place where impure sentient beings have not arisen. The great primordial sound of unmoving awareness. It is unspeakable, because it is empty from the beginning. It is immeasurable, because it is free from the object to be grasped. It is without object, because it is free from what is to be seen. It is unmeasurable, because it is free from object. It is uncountable, because it is free from terms. Nothing can be determined, because it is difficult to realize. It cannot be expressed by words such as sound and measure. Awareness has no dharma, so it cannot be made an object of knowledge. It does not see samsara, because it is free from grasping and being grasped. Samsara does not see it. Because there is no thought, it does not practice dharma. Because the Buddha has no practice of dharma, dharma does not realize its meaning. Because it is not a word, it is not samsara. Because there is no falling, it is not nirvana. Because it first fell into samsara, it is not the base. Because it is not permanent, it is not appearance. It is not appearance, it is not appearance. Obviously, it is not darkness. It is self-appearance. It is not the path, because there is no action, there is no going. It does not need to rely on words. It is not not going, because it causes appearance to arise as the path. It is not the result, because it is already ripe. It is not abandoned, because it abides in itself. It is not obtained, it is not obtained. It is not other, it is the great expanse of awareness. From that, the spontaneously accomplished jewel