Tibetan
་བཞིན་དག།། དུས་ཀྱི་གྲོལ་བས་གོམས་མི་དགོས།། རང་བཞིན་གྲོལ་བས་མ་བཅོས་པའོ།། གྲོལ་ཞེས་ཐ་སྙད་ཙམ་ཉིད་དེ།། རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་སུ་ཡི་ཆོས།། དེ་ལ་གྲོལ་ཞེས་སུ་ལ དམིགས།། ཁམས་གསུམ་འཇུག་པ་སུ་ལ་སྲིད།། སྲིད་མཐའ་གྲོལ་བའི་ཆོས་ཉིད་དོ།། གཞན་ཡང་བྱ་བྲལ་ཆོས་ཉིད་ནི།། བྱ་བ་མེད་པས་གྲོལ་བ་ལ།། བྱུང་བ་མེད་པས་གནས་མེད་པའོ།། འགྲོ་བ་མེད་པས་འོང འཁོར་ཟད།། བྱས་བྱུང་གཅིག་དང་གཉིས་མེད་པའོ།། ཐ་སྙད་འཁྲུལ་པ་ཙམ་ཡང་མེད།། ཡོད་མེད་ལས་ཀྱི་འཇུག་པས་སྟོང།། ཡེ་ནས་འབྲས་བུ་བློ་བྲལ་ཉིད།། སྨྲ་བསམ་བརྗོད་པ་ཀུན་འདས པའོ།། ཞེས་སྒྲ་ཐལ་འགྱུར་ཆེན་པོ་ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་ལས། ཆོས་ཉིད་བཀོད་པ་སེམས་སྣང་གི་རྩ་བ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཞི་པའོ།།།། དེ་ནས་རང་བཞིན་རྣམ་དག་པས།། ཆོས་སྐུ་བརྗོད་པ་མེད པ་ལས།། ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་ནམ་མཁའ་ལས།། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་གཞི་མ་ལས།། རང་བྱུང་བཀོད་པ་དོན་གྱི་ཚིག། སྟོན་པའི་ལྗགས་ལས་འོད་འཕྲོས་ཚུལ།། སུས་ཀྱང་བྱས་པ་མེད་པར་ཤར།། དེ་ལ་ལྷ་དབང གིས་གསོལ་པ།། ཀྱེ་མ་བཅོམ་ལྡན་འཁྲུལ་མེད་བདག། ལྟ་དང་བསྒོམ་པའི་བཀོད་པ་ཉིད།། གང་གིས་འཛིན་པར་འགྱུར་བ་ལགས།། བབ་ལས་གྲུབ་པའི་གནས་ལུགས་གང།། དེ་ལ་བལྟ་བ་ཅི་ལྟར་བགྱི།། ཚིག དོན་ལྟ་བའི་མཚམས་ཀྱིས་བཟུང།། ལྟ་བའི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་གང།། བརྗོད་ཚིག་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཅི།། སྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་ཇི་ལྟ་བུ།། དེ་ཡི་ལས་དང་གོ་བ་གང།། མ་གོལ་གནས་པའི་བསྒོམ་པ་གང།། བསྒོམ་པའི མཚན་ཉིད་སྣང་ཚུལ་ཅི།། མ་བསྒོམས་པ་ཡི་སྐྱོན་གང་ལགས།། འདི་དག་བདག་གིས་མཉན་པར་འཚལ།། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པས་བདག་ལ་གསུང།། དེ་ནས་བཅོས་མེད་ནམ་མཁའ་ལས།། སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མཚན འཆང་བས།། ལྟ་སྒོམ་བཀོད་པ་འདི་སྐད་གསུངས།། ལྷ་ཡི་དབང་པོ་ལེགས་ཉོན་ཅིག། འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་སུས་ཟ་བ།། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་ལ་བསྒྲིབ།། ཞུས་ལན་དང་པོ།། བལྟ་བ་བསྒོམ་པ་འཛིན་པ་ནི།། དད་པ་རབ དང་བརྩོན་འགྲུས་ལྡན།། གཏོང་བར་ནུས་ཤིང་བླ་མ་གུས།། བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་ལ་སྡིག་ལ་འཛེམ།། འགྱུར་མེད་རབ་ཏུ་བརྟན་པས་འཛིན།། ཡང་ན་རང་ཉིད་ཤུགས་དལ་བ།། ལྷུག་པ་གླེན་པའི་ལྷོད་ཡོད པས།། རྟོགས་པ་ཆུང་ཞིང་རང་བཞིན་དལ།། ལུས་ངག་བྱ་བ་བྲལ་བ་དང།། ཤེས་རབ་ལྡན་པས་འཛིན་པར་འགྱུར།། ཞུས་ལན་གཉིས་པ།། བབ་ལས་གྲུབ་པའི་གནས་ལུགས་ནི།། གནས་པ་བདུན་གྱི་ཚུལ་ལ་ཡང།། སྣ ཚོགས་ངོས་ནས་ལྷུན་གྲུབ་པ།། འགྱུར་ཚད་ཆ་ནས་ངེས་མེད་པ།། མི་འགྱུར་བ་ལས་ངེས་པ་ཅན།། སྣང་བའི་རྩལ་ནི་ཅིར་ཡང་བསྒྱུར།། ཐམས་ཅད་འབྱུང་ཞིང་ཁས་ལེན་བཅས།། འཁྲུལ་པ་དག་ཕྱིར་ཀ་དག ལ།། སྣང་ཚུལ་ཐ་དད་ཁྲ་བོར་འདོད།། འདི་ལྟར་འདོད་པའི་བྱེ་བྲག་ལས།། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཅིར་སྣང་ཕྱིར།། ཐ་དད་འདོད་པ་གྲངས་མང་ཡང།། གནས་པ་བབ་ཀྱི་ལྟ་བ་ལ།། གཅིག་མེད་གཉིས་མེད་གང་དང བྲལ།། སྲོག་གཅོད་མ་བྱིན་ལེན་པ་ཡང།། ང་ལས་བྱུང་ཞིང་ང་ཡི་ཆོས།། ལྟ་དང་སྒོམ་དང་སྤྱོད་པ་ཡང།། ཡོད་མེད་སྟོང་པའི་མཐའ་ལས་འདས།། མདོར་ན་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱེའོ།། ཞུས་ལན་གསུམ་པ།། དེ་ལ་བལྟ་བ རྣམ་པ་གཉིས།། ཚིག་གི་བལྟ་དང་དོན་བལྟའོ།། ཚིག་གི་བལྟ་བ་བདུན་རིམ་ལས།། སོ་སོའི་འདོད་པ་བློས་བྱས་ཏེ།། བྱ་བྲལ་འབད་པ་མེད་པ་དང།། རིམ་འཇུག་རང་གཞན་ཁྱད་འདོན་དང།། སྲོག གཅོད་དགེ་སྡིག་བྲལ་བ་དང།། བྱས་མེད་བྱུང་བ་མེད་པ་དང།། མ་བསྒྱུར་སྣང་བ་རང་དག་དང།། ཉོན་མོངས་རང་བཞིན་གྲོལ་བར་འདོད།། དོན་ནི་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་ལ།། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན པས།། དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཉིད་དུ་བལྟ།། ཚིག་གིས་གཏན་ལ་མི་ཕེབས་ཏེ།། གནད་གསུམ་མཐོང་བའི་ངོ་གང་ལ།། ཚིག་གསུམ་གནད་དུ་འགྲོལ་བའི་ཕྱིར།། དབང་བོ་རྣོ་བརྟུལ་མེད་པ་དང།། ཆོས་ཉིད་མཐོང བས་དག་པས་ན།། ལས་ལ་བཟང་དང་ངན་པ་མེད།། ཆོས་ཉིད་སྟོང་པའི་ས་མེད་པས།། དགེ་སྡིག་གཉིས་ཀ་རྣམ་པར་སེལ།། རང་རིག་མངོན་སུམ་མཐོང་མེད་པས།། རིམ་དགུའི་འདོད་པས་གྲོལ་བ་མིན།། ཆོས ཉིད་ཟད་ཅིང་མཐར་ཕྱིན་པས།། སྐུ་གསུམ་ལམ་གྱི་སྣང་བའོ།། ཞུས་ལན་བཞི་པ།། ཚིག་དོན་བལྟ་བའི་ས་མཚམས་ནི།། ཚིག་ནི་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ།། གང་གིས་བརྗོད་དང་སྤྲུལ་བྱེད་པ།། དེ་ལ་བསམ་པའི་ཡིད དཔྱོད་དོ།། དོན་ནི་རང་ལ་རང་གིས་བལྟ།། མངོན་སུམ་ཚད་ནི་གསུམ་དག་གིས།། ལུ་གུ་རྒྱུད་ལ་མངོན་དུ་སྤྱོད།། ཅེར་མཐོང་བ་དང་ཅེར་གྲོལ་དུ།། གང་གིས་མཐོང་བ་དོན་ཡིན་ནོ།། ཞུས་ལན་ལྔ་པ།། བལྟ་བའི་ངོ་བོ མཐོང་བ་ལ།། ཡིད་དཔྱོད་ཚིག་གིས་འགྱུར་བ་མེད།། ལུང་དང་བླ་མའི་མན་ངག་ལས།། གང་གིས་བསྟན་པ་མེད་པའོ།། ཞུས་ལན་དྲུག་པ།། ལྟ་བའི་རང་བཞིན་སྣོད་བཅུད་ལ།། མ་ཁྱབ་མེད་པས་གང་ཡང་གྲོལ།། གྲོལ བའི་ཆོས་ལ་རྣམ་འཛིན་བྲལ།། ཅིར་སྣང་རང་གི་ཆོས་ཉིད་ལས།། བཅོས་མའི་ཆོས་ཉིད་ལོགས་ན་མེད།། ཅི་ལྟར་སྤྱོད་ཀྱང་མི་རྟོག་སྐྱེ།། སྤང་དང་བླང་མེད་རང་སྣང་ངོ།། ཞུས་ལན་བདུན་པ།། བརྗོད་ཚིག་མིང་གི་རྣམ གྲངས་ནི།། ཕྱི་དང
Chinese
如是为善！以时间之解脱不需习惯，以自性解脱故无所造作。解脱仅是名言而已，觉悟与未觉悟是谁之法？于彼解脱向谁而指定？三界之进入于谁存在？存在之边际乃解脱之法性。此外，离戏法性者，以无所作故而解脱，以无生故而无处所，以无去故而轮涅尽，所作所生一与二皆无有，名言错乱亦无有，有无业之进入皆空寂，本来果位离心意，言说思念表达皆超越。如是《大声应成》一切法之根本中，法性安置，显示心识显现之根本的章节，即第四品。 之后，以自性清净故，法身无言说，法性离戏虚空中，从不可言说之基，自生安置意义之语，显示从导师之舌放射光芒之方式，不由谁所作而显现。 彼时天神以启请： 奇哉！薄伽梵无谬误之主，观与修之安置，将由谁所执持？自然成就之安住方式为何？于彼应如何观？词与义以观之界限而执持，观之体性自性为何？言词名称之类别为何？修持之名为何？彼之事业与理解为何？无散乱安住之修持为何？修持之体相显现为何？不修持之过患为何？此等我欲听闻。 金刚持者对我宣说。 之后，从无造作之虚空中，具足三十二相者，如是宣说观修之安置： 天神之主，善谛听！于此由谁而生犹豫，将遮蔽诸佛之身。 答复第一问： 观、修、执持者，具足殊胜信心与精进，能布施且恭敬上师，对于具足苦行者而畏惧罪恶，以不变异极其稳固而执持。 或者自己势力迟缓，放逸愚痴而懈怠者，觉悟微小且自性迟缓，身语行为远离者，与具足智慧者将能执持。 答复第二问： 自然成就之安住方式，于安住七种之方式中，从种种方面任运成就，从变化之分量上，
English
As it is, good! One does not need to be accustomed to liberation through time. Because of liberation through self-nature, it is un fabricated. Liberation is merely a term. Whose dharma is realization and non-realization? To whom is liberation designated? In whom does the entrance into the three realms exist? The limit of existence is the nature of liberation. Furthermore, the nature of being free from activity is that one is liberated by being without activity. Because of being unborn, there is no place to abide. Because of not going, samsara and nirvana are exhausted. What is done and what arises are neither one nor two. There is not even a slight confusion of terms. It is empty of the entrance of existence and non-existence. From the beginning, the result is beyond mind. Speech, thought, and expression are all transcended. Thus, from the great "Sounding Transformation," the root of all dharmas, the chapter on the arrangement of the nature of reality, showing the root of the appearance of mind, is the fourth chapter. Then, because of the purity of self-nature, the Dharmakaya is without expression. From the uncontrived nature of reality, the sky, from the un speakable ground, the words of the meaning of self-arisen arrangement, showing how light radiates from the tongue of the teacher, arises without being made by anyone. Then the lord of the gods asked: Alas! Bhagavan, infallible lord, by whom will the arrangement of view and meditation be held? What is the naturally accomplished way of abiding? How should one look at it? Words and meanings are held by the boundary of view. What is the essence of the nature of view? What are the categories of words and names? What is called meditation? What is its action and understanding? What is meditation that abides without distraction? What is the appearance of the characteristics of meditation? What are the faults of not meditating? I wish to hear these. The Vajra Holder spoke to me. Then, from the un fabricated sky, the one who possesses the thirty-two marks, spoke thus about the arrangement of view and meditation: Lord of the gods, listen well! Whoever has doubts about this will obscure the bodies of the Buddhas. First answer: The one who holds view and meditation has excellent faith and diligence, is able to give, and respects the lama. He who has asceticism is afraid of sin. He holds it with immutability and great stability. Or, one's own power is slow, and one is lazy with carelessness and foolishness. Realization is small and self-nature is slow. One who is separated from body, speech, and action, and who possesses wisdom, will be able to hold it. Second answer: The naturally accomplished way of abiding is also in the way of the seven abidings. It is spontaneously accomplished from various aspects. From the measure of change,
Chinese
无有系属。 不变异者乃是决定者。 显现之作用可转化为任何事物。 一切生起且具承诺。 错乱皆为本初清净。 现象各异，视作斑斓。 如此见解之差别，缘于大圆满显现为何。 虽有众多不同之见解，然于安住本位之见，无一无二，离于任何。 杀生与不予取亦然，从我而生，乃我之法。 见、修、行亦然，超越有无空之边。 简言之，以体性区分之。 答复三。 其中，见有二种，词之见与义之见。 词之见于七次第中，各自之欲求皆为臆造，如无作、无勤，次第进入，自他区分，断绝杀生、善恶，无作、无生，不改变，显现自净，烦恼自性解脱。 义乃法性现前，非由智慧，乃是根识之行境。 不以词句确定，于见三要之面目者，为将三词解脱为要诀之故，根识无利钝，以见法性而清净故，业无善恶。 法性无空性之地，故善恶二者皆遣除。 自觉未曾现前见，故非以九次第之欲求而解脱。 法性穷尽且至究竟，乃三身道之显现。 答复四。 词义见之界限乃，词乃言说之因，以何言说与幻化，于彼乃思维之分别。 义乃自观自，以现量三者，于相续中现前行持。 直视而见与直视而解脱，以何见者乃义。 答复五。 见之自性于见者，不为分别词句所变。 非由经论与上师口诀，以何指示者。 答复六。 见之自性于器情，无不周遍故，任何皆解脱。 于解脱之法，离于分别执着。 任何显现皆自性，无有造作之法性于他处。 无论如何行持，皆生不起分别念。 无有舍取，乃自显现。 答复七。 言词名之异名乃，外与
English
Without belonging. The unchanging is the definite. The display of appearance can be transformed into anything. Everything arises and includes acceptance. Delusions are all primordially pure. Appearances are diverse, considered colorful. From such differences in views, why does Dzogchen appear? Although there are many different views, in the view of abiding in the natural state, there is neither one nor two, free from anything. Killing and taking what is not given also arise from me and are my Dharma. View, meditation, and action are also beyond the extremes of existence, non-existence, and emptiness. In short, it is distinguished by its characteristics. Third answer. There are two types of view: the view of words and the view of meaning. In the seven stages of the view of words, each desire is fabricated, such as non-action, non-effort, gradual entry, distinguishing self and other, severing killing and virtue and vice, non-action, non-arising, non-transformation, appearance being self-purified, and afflictions being liberated by their own nature. Meaning is the direct experience of Dharma-nature, not through wisdom, but as the object of the senses. It is not determined by words, but for those who see the three key points, in order to liberate the three words as key points, the senses are neither sharp nor dull, and because of seeing Dharma-nature, they are pure, so there is no good or bad in actions. Because Dharma-nature has no place of emptiness, both virtue and vice are eliminated. Because self-awareness has not been directly seen, it is not liberated by the desires of the nine stages. Because Dharma-nature is exhausted and perfected, it is the appearance of the path of the three bodies. Fourth answer. The boundary between the view of words and meaning is that words are the cause of speech, and what speaks and transforms is the mind of thought. Meaning is seeing oneself with oneself, and the three measures of direct perception are practiced directly in the continuum. Seeing directly and liberating directly, what sees is meaning. Fifth answer. The nature of view in the seer is not changed by the words of thought. It is not what is taught by scriptures and the oral instructions of the guru. Sixth answer. The nature of view pervades all phenomena, so everything is liberated. In the liberated Dharma, there is no conceptual grasping. Whatever appears is from its own Dharma-nature, and there is no artificial Dharma-nature elsewhere. No matter how one acts, no conceptual thoughts arise. There is no rejection or acceptance, it is self-appearance. Seventh answer. The different names of words are, outer and