Tibetan
ཀྱང་བཅུ་གཉིས་ལ།། ཆ་ཡི་རྣམ་པ་བཞི་ལ་གནས།། འདི་དུས་ཆོས་ཉིད་སྦྱང་སྦྱར་ཡང་བྱུང། བར་བྱའོ།། རང་བཞིན་དུ་ན་གནས་པ་དག། ཕྱི་རོལ་ཡུལ་དང་ནང་གི་སེམས།། བར་གྱི་དབུགས་ལ གནས་པ་སྟེ།། འདི་ཡང་རྣལ་འབྱོར་པས་ཤེས་བྱ།། འཕོ་བ་ངེས་པའི་ཚད་གནས་ནི།། འགྱུ་བ་ཆེན་པོའི་རླུང་དག་གིས།། སོ་སོའི་གནས་སྐབས་འགྱུ་ཚད་ལ།། ལྔ་བརྒྱ་དག་ལ་རེ་རེ་ཉིད།། ཆོས་ཉིད་གནས་པའི་འཕོ བ་སྟེ།། རྟོག་པ་འཛིན་པ་སྟོང་ཚིགས་ལའོ།། རིགས་དྲུག་སོ་སོའི་ལྟུང་བའི་གནས།། རླུང་གི་འགྱུ་བའི་མཚམས་སྦྱར་བཟུང།། དེ་ལ་སེམས་ཉིད་གནས་པའི་ཐབས།། ལྔ་བརྒྱའི་དུས་ནས་བརྩིས་ནས་ནི།། སོ་སོའི དགེ་བའི་སྦྱོར་ཁ་འབད།། འདི་ཡང་རྐྱེན་གྱིས་ཉོན་མོངས་འགྱུར།། སོ་སོའི་རླུང་གི་མཚམས་ནས་བཟུང།། ཚེ་ཚད་ལས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཡང།། རླུང་གི་འགྱུར་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ།། ཡེ་ནས་གནས་པའི་ཆོས་ཉིད ནི།། སྣང་བ་མེད་པ་ཐོག་མའི་དུས།། རང་བཞིན་བཅོས་པ་མེད་པར་གནས།། དྲི་མེད་སེམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ།། འབད་པས་མངོན་སུམ་གནད་གཟིར་བས།། མ་བཅོས་གཞི་ལ་གནས་པའོ།། རྐྱེན་གྱིས་གནས་པ འབྱུང་བ་ཡི།། ལུས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དག་པ་དང།། མ་དག་པ་ཡི་ཁྱད་པར་གྱིས།། ཡེ་ཤེས་གནས་པའི་བྱེད་པས་ནི།། སོ་སོའི་དུས་ཚོད་མཁས་པས་བཟུང།། རྒྱུ་ཡིས་གནས་པའི་སེམས་དེ་ནི།། ཀུན་ལ་ཁྱབ་ཕྱིར་ཆོས ཉིད་དང།། བཅོས་པ་མེད་ན་གནས་པ་ཡིན།། བར་སྐབས་གནས་པ་རླུང་གིས་དྲང།། འགྱུ་བ་ཕྲ་བའི་བར་དུ་ཤེས།། འདི་ནི་ཡེ་ཤེས་གནད་འདུས་པའོ།། དྲིས་ལན་གཉིས་པ་དོན་བརྒྱད་བསྟན་པ།། དེ་ལས་འཁྲུལ་པ་རྒྱུ དང་རྐྱེན།། ཆ་དང་ཡན་ལག་ལས་ཉིད་དང།། མ་སྨིན་རྣམ་རྟོག་འཁོར་བའོ།། མ་རིག་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ།། བདག་ཉིད་གཅིག་པས་འཁྲུལ་རྩ་བྱས། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པས་རྟོག་པ་གཉིས།། ཀུན་ཏུ བརྟགས་པས་ཡུལ་དུ་གྱུར།། རྐྱེན་ནི་རྣམ་པ་བཞི་དག་གིས།། འདུས་ཤིང་བཟུང་བས་འཁྲུལ་ཞེས་བྱ།། ཆ་ནི་འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པས།། འཁྲུལ་ཡུལ་ཆ་ལ་བཅུ་གཉིས་ཕྲི།། སྨིན་པས་ལོ་དང་བྱེད་ལས་སོ།། ཡན་ལག སྤྲོས་པ་ཐ་དད་ལས།། ཐམས་ཅད་མིང་གི་བྱེ་བྲག་ཏུ།། འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་ལ་རྣམ་གཉིས་འགྱུར།། ལས་ཀྱིས་འདོད་དང་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས།། གཟུགས་མེད་ཁམས་ཏེ་རྣམ་གསུམ་བྱེད།། མ་སྨིན་པ་ནི་རིགས་དྲུག གཟུགས།། མིང་དང་བྱེ་བྲག་ཐ་དད་འགྱུར།། རྣམ་རྟོག་བག་ལ་ཉལ་པ་དང།། ཀུན་ནས་ལྡང་དང་ཁྱབ་ཚུལ་ལོ།། འཁོར་བ་ཞེས་པ་མཚུངས་པ་དང།། ཚོགས་པའི་ལས་ཏེ་སྡུད་དང་མཆེད།། རྫོགས་ད
Chinese
又于十二处，安住于四种分位。此时法性也应串习，中间行持。自性而住者，外境与内识，安住于中间之气中，此亦瑜伽士所应知。迁转变动的定量处，乃由大变动之风，于各自的处所变动量，五百之数各各皆是。法性安住之迁变，即是执着念头的空隙处。六道各自堕落之处，执持风之变动界限，于彼心性安住之方便，从五百之时算起，各自努力行持善妙之事业，此亦因缘而转为烦恼。从各自风之界限执持，寿命业力之差别亦，应从风之变动而知晓。本来安住之法性者，无有显现初始之时，自性无有造作而安住，无垢之心亦如是。以精勤而现前要害，安住于无造作之基。因缘所生之，身体差别清净与，不清净之差别，以智慧安住之作用，各自之时节智者应执持。以因安住之心者，以遍一切故法性与，无有造作则安住。中间安住为风所引，了知于微细变动之中，此乃智慧要害之汇集。第二问答开示八义，即从彼中错乱因与缘，分与支分事业自性与，未成熟分别轮回也。无明乃有三种，以自性唯一而作错乱之根，俱生而有二种分别，周遍计度而成境。缘乃有四种，以积聚执持故名为错乱。分乃以行等，错乱境之分有十二减，成熟则为年与事业等。支分，从戏论差别，一切成为名之差别，于错乱之境转为二种。业力以欲界与色界，无色界则成三种。未成熟者乃六道，色，名与差别各异转变。分别习气与，周遍生起及遍布之理。轮回之名为相同与，积聚之业即聚集与增长，圆满
English
Also in the twelve places, abiding in the four kinds of divisions. At this time, the nature of reality should also be practiced, and in the middle, one should act. Those who abide in their own nature, the external objects and the inner consciousness, abide in the middle breath. This also should be known by the yogis. The definite measure of the changing movement is due to the winds of great movement. In the changing amount of each place, each of the five hundred is. The changing of the abiding of the nature of reality is the gap of holding onto thoughts. The places of falling of each of the six realms, holding the boundary of the movement of the winds, the means of abiding of the mind essence in that, counting from the time of five hundred, each strives to perform virtuous deeds. This also changes into afflictions due to conditions. Holding from the boundary of each wind, the difference between lifespan and karma should also be known from the change of wind. The nature of reality that has always been abiding is that, at the beginning when there is no appearance, the nature abides without being fabricated, and the stainless mind is also like that. By diligently seizing the key points manifestly, one abides in the unfabricated ground. The difference between the pure and impure differences of the body, which arises from conditions, is that, with the action of the abiding of wisdom, the wise should hold each time. The mind that abides by cause is that, because it pervades everything, the nature of reality and, if there is no fabrication, it abides. The intermediate abiding is led by the wind, and it is known in the midst of subtle changes. This is the collection of the key points of wisdom. The second question and answer reveals eight meanings, that is, from that, the cause and condition of confusion, the division and the limb, the nature of the action itself, the immature conceptualization, and the cycle of existence. Ignorance has three aspects, making the root of confusion with the oneness of self-nature, co-emergent with two kinds of conceptualizations, and becoming an object by complete imputation. Conditions have four aspects, and it is called confusion because of accumulation and holding. The division is by actions and so on, and the division of the confused object has twelve less. Maturation is years and actions and so on. Limbs, from the difference of proliferation, everything becomes the difference of names, and the object of confusion turns into two kinds. Karma makes three kinds: the desire realm and the form realm, and the formless realm. The immature ones are the six realms, form, name, and different differences change. Habitual conceptualizations, universal arising, and the way of pervasion. The name of cyclic existence is the same, and the action of accumulation is gathering and increasing, complete.
Tibetan
ང་བྱེ་བྲག་སྣ ཚོགས་པའོ།། དེ་ལྟར་འཁྲུལ་ཞེས་མིང་ཙམ་ལས།། རྟོག་འཛིན་བྱེད་པའི་རྟགས་དང་ནི།། ཚོགས་ཤིང་སྡུད་པའི་བྱེད་པ་ཅན།། མིང་གི་བྱེ་བྲག་གིས་བརྟགས་སོ།། དྲིས་ལན་གསུམ་པ་དོན་དགུ་བསྟན་པ།། འཁྲུལ་པའི རྒྱུ་ནི་མ་རིག་པ།། གཞི་དང་ཤེས་པ་སྤགས་པ་དང།། གཟུང་དང་དབང་པོ་འཁོར་ཚུལ་ལོ།། རྐྱེན་ནི་ཡུལ་དང་གཟུང་ཆ་ལས།། མཐའ་དང་མཐའ་ཡི་བྱེད་པ་དང།། གཅིག་མ་ཤེས་པ་དམིགས་རྟེན་ནོ།། གཞི་ནི་གར ཡང་འབྱེད་མེད་ཅིང།ངེས་པ་མེད་པ་ཙམ་ལས་སོ།། ཤེས་པ་འཇུག་དང་ཡལ་བ་དང།། མཆེད་པར་འཛིན་པ་རྣམས་ཡིན་ནོ།། སྦགས་པ་དྲི་མར་འཛིན་པ་སྟེ།། ཤེས་བྱས་རང་རྒྱུད་བཅིང་པའོ།། གཟུང་བ་མ་ཡིན་ས་ ལ་ཡང།། བདེན་པས་དམ་དུ་བཅིང་བའོ།། དབང་པོ་ཡུལ་དང་ཤེས་པའི་ཆས།། རྟག་འཛིན་ཡུལ་དེར་སྣང་བའོ།། འཁོར་ཚུལ་གཅིག་པར་ཤེས་པས་ནི།། རྣམ་རྟོག་གཉིས་གཉིས་ཟུང་འཇུག་གོ། མཐའ་ཡི་བྱེད་པ ལས་དང་རྒྱུ།། འབྱུང་བ་དབང་པོའི་ལས་སུ་འགྱུར།། གཅིག་མ་ཤེས་པ་ཀ་དག་ལས།། ཆོས་ཉིད་རང་ངོ་མ་ཤེས་པས།། རྒྱུ་དང་མཚུངས་པའི་ཉེར་ལེན་ནོ།། དམིགས་པའི་རྟེན་ནི་ཁ་དོག་ལས།། གཉིས་ཆ་ཕྲ་བའི འགྱུ་རྟེན་གྱིས།། འཁོར་བ་ལས་ཀྱི་དམིགས་གྱུར་ཏོ།། དྲིས་ལན་བཞི་པ་དོན་བརྒྱད་བསྟན་པ།། མཚན་ཉིད་རྟོགས་པའི་བྱེ་བྲག་ནི།། ཡོད་དང་མེད་དང་སྣང་བ་དང།། གསལ་དངསྟོང་པ་རགས་པ་འཛིན།། རྣམ་ཤེས འཛིན་པའི་གཟུགས་ཅན་ནོ།། ཡོད་པ་དངོས་པོའི་བྱེད་པ་ཅན།། སྣང་དང་མཚན་ཉིད་འཇུག་པས་ཁྱབ།། ལས་དང་བྱེ་བྲག་ཉེ་བར་སྟོན།། མེད་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྤང།། ཡིད་དང་ཤེས་པའི་འཇུག་པ་ཅན། མཚན་ཉིད་རྟག་ཏུ་མ་རྙེད་པའོ།། སྣང་བ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྟེ།། འཛིན་ཅིང་མཆེད་པ་སྡུད་པར་བྱེད།། གཉིས་འཇུག་ཁྱབ་པའི་རང་བཞིན་ཅན།། གསལ་བས་རང་ངོ་སྟོན་པ་དང།། མི་སྣང་བ་ལས་ལོག པའོ།། སྟོང་པ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ལས།། གདངས་དང་མཐའ་དབུས་མེད་པར་སྟོན།། མ་བྱུང་པས་ན་འགག་མེད་དོ།། རགས་པ་རྡུལ་དང་ཕྲ་རགས་ལས།། སྣ་ཚོགས་གཟུགས་སུ་རྫོགས་པ་དང།། རེག ཡོད་འཇིག་པར་སྣང་བའོ།། འཛིན་པ་དབངཔོའི་ཡུལ་དག་ལ།། སོ་སོའི་བཟུང་བས་འཆིང་བ་དང།། བདག་དང་ཉོན་མོངས་ལས་ཀུན་བྱེད།། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྟོག་པའི་ཆ།། ཡུལ་ལ་འཇུག་ཅིང་སྤྱོད་པ་དང།། རྟོག དང་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག།གཟུགས་ཅན་རིག་བཅས་བེམ་པོ་སྟེ།། སེམས་སྡུད་པ་དང་བཀོད་པའོ།། དྲིས་ལན་ལྔ་པ་དོན་བརྒྱད་བསྟན་པ།། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཐ་དད་རྒྱུ།། འབྱུང་བའི་རྒྱུ་དང་
Chinese
我乃种种差别者。 如是名为错乱，仅是名称而已。 具有分别执着的征象， 具有聚集和收集的作用， 以名称的差别来衡量。 第三个问题的答案，阐述了九个意义。 错乱的因是无明。 基、识、混合， 所取和根，是流转的方式。 缘是境和所取分， 边和边的作用， 不了解唯一，是所缘。 基是任何也不分离，仅仅是没有确定的状态。 识是进入和消失，以及执着于扩展。 混合是执着于污垢，了知者束缚自己的相续。 所取即使不是地，也以真实紧紧束缚。 根是境和识的组成部分，恒常执着显现于彼境。 流转的方式是以识知为一，二种分别双运。 边的作用是业和因，产生是根的作用。 不了解唯一，从本来清净中，不了解法性自性，是与因相同的近取因。 所缘的所依是颜色，以二分微细的动摇为所依，成为轮回业的所缘。 第四个问题的答案，阐述了八个意义。 辨别体性的差别是： 有和无和显现，明和空性执着粗大，是能识的色法。 有是具有事物的作用，遍及显现和体性进入，显示业和差别的临近。 无是舍弃色等，具有意和识的进入，体性恒常无法找到。 显现是色等，执持并扩展，具有收集的作用，是二者进入遍及的自性。 明是显示自性，并且从不显现中返回。 空性从非生中，显示光芒和无边无中，因为没有产生所以没有止灭。 粗大从微尘和粗细中，圆满成为各种各样的色，并且触及存在显现为坏灭。 执着于根的境上，以各自的执着束缚，并且造作我与烦恼诸业。 识是分别的部分，进入并享用境，并且分别念和业的形态，是具有形体的有知觉之物，是收集和安排心。 第五个问题的答案，阐述了八个意义，一切有情的不同之因，是产生的因和
English
I am the manifold difference. Thus, the name "delusion" is just a name. It has the signs of conceptual grasping, It has the function of gathering and collecting, It is measured by the difference of names. The answer to the third question explains nine meanings. The cause of delusion is ignorance. The basis, consciousness, mixture, the object and the senses, are the ways of wandering. The condition is from the object and the apprehended part, the action of the edge and the edge, not knowing the one, is the object of focus. The basis is that there is no separation anywhere, just a state of uncertainty. Consciousness is entering, disappearing, and grasping at expansion. Mixture is grasping at impurity, the knower binds his own continuum. The object, even if it is not the earth, is tightly bound by truth. The senses are the components of object and consciousness, constantly grasping that the object appears there. The way of wandering is that consciousness knows as one, the union of two kinds of conceptualization. The action of the edge is action and cause, arising becomes the action of the senses. Not knowing the one, from the beginning pure, not knowing the nature of reality itself, is the proximate cause similar to the cause. The object of focus is color, with the support of the subtle movement of the two parts, it becomes the object of focus for the karma of samsara. The answer to the fourth question explains eight meanings. The difference of distinguishing characteristics is: Existence, non-existence, and appearance, clarity and emptiness grasp the gross, it is the form of the knower. Existence has the function of things, it pervades appearance and the entry of characteristics, it shows the proximity of action and difference. Non-existence abandons form, etc., it has the entry of mind and consciousness, the characteristic is always not found. Appearance is form, etc., it holds and expands, it has the function of collecting, it is the nature of the two entering and pervading. Clarity shows its own nature, and returns from non-appearance. Emptiness shows radiance and no edge or middle from non-arising, because it has not arisen, there is no cessation. The gross is from dust and coarse and fine, it is complete as various forms, and touching existence appears as destruction. Grasping at the objects of the senses, bound by their respective grasps, and creating all the actions of self and affliction. Consciousness is the part of conceptualization, entering and enjoying the object, and distinguishing the forms of thought and action, it is a sentient being with form, it is the collection and arrangement of mind. The answer to the fifth question explains eight meanings, the different causes of all sentient beings, are the cause of arising and