Tibetan
་པའོ།། དེ་ཡང་གནས་ལུགས་ཆེན་པོ་ལས།། འཁྲུལ་ཞེས་ཀ་ནས་དག་པ་ལ།། མ་འཁྲུལ་ཉིད་དུ་བཅོས་སུ་མེད།། མེད་སྣང་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཆོས།། བྱས་བྱུང་རྟོག་པ་རང་འགགས སོ།། འཁྲུལ་ནས་དམིགས་པར་སྣང་བ་མིན།། རང་བཞིན་ཡེ་གདངས་མ་གཡོས་པས།། ཆོས་ཀུན་མཉམ་པར་རོ་གཅིག་གོ།། འཛིན་རྟོག་བྲལ་ནས་ཡེ་སངས་རྒྱས།། བཅོས་ཤིང་བསྒྱུར་དུ་བཏུབ་པ་མིན།། དེ་ཡི གནད་ནི་ཡུལ་ཡིན་ཏེ།། ཡུལ་དང་སྟོང་པ་རིག་རྩལ་མཉམ།། ཐ་དད་རྟོག་པས་ཤེས་པ་མིན།། ཡང་ནི་འཁྲུལ་པ་མིན་པའི་གནད།། གཅིག་ཤེས་ང་ཡིས་ཐམས་ཅད་གྲོལ།། དེ་ཉིད་ཤེས་པས་བཟློག་པ ཉིད།། མི་སྣང་འཛད་པ་མེད་པ་ལས།། འབྱུང་རིག་གནས་ཀྱི་རྟོག་པ་ཟད།། བྱས་པས་མ་ཕྱེ་བཅོས་སུ་མེད།། བྱ་དང་བྱེད་པའི་བླཽ་མེད་པས།། ཡུལ་རྐྱེན་སངས་པས་སངས་རྒྱས་སོ།། མཐའ་གྲོལ་འགག་པ་མེད་པ ལས།། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཏིང་འཛིན་གནས།། ཆེན་པོ་ཡིན་པས་གོང་ན་མེད།། རང་བཞིན་གཡོས་པ་མེད་ཕྱིར་རོ།། དྲིས་ལན་བཞི་པ།། སེམས་ཅན་འཁྲུལ་པ་གོང་མ་ཡི།། རྩ་བའི་རྟེན་འབྲེལ་ལ་འཁྱལ བས།། འཁྲུལ་འཁོར་རྩིས་ཀྱི་གཞི་མར་བྱུང།། ཆོས་ཉིད་རང་གདངས་སྣང་བ་ལས།། རྟོག་འཛིན་སྣང་བས་ཡིད་ཕྲོག་སྟེ། འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་ནི་ཕྲ་མོའི་ལས།། བསྒྲིབས་ཤིང་རང་སྣང་མ་དག་གྱུར།། དེ་ལས་བག་ལ ཉལ་བ་ཉིད།། ཕྲ་ཞིང་རྡུལ་གྱི་ཆ་དག་ནི།། འགྱུ་ཞིང་འཛིན་པ་ཙམ་དུ་འགྱུར།། ཕྲ་བས་ཕྲ་འགྱུར་ཤེས་པ་ལས།། རྟོག་དཔྱོད་གཟུང་ཆ་གཉིས་སུ་སོང།། ཕྲ་རྡུལ་ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་འགགས།། ཡུལ་ཤེས་ཐད་ཀ་ཙམ་དུ ཤར།། མ་རིག་ལ་སོགས་བཅུ་གཉིས་ཆོས།། འགྲོ་བའི་འབྱུང་རིགས་བཅུ་གཉིས་འགྱུར།། དེ་ཡི་ནང་ཤེས་འབྱུང་བའི་ལུས།། ཕུང་པོ་རྣམས་དང་ཁམས་དང་ཡང།། སྐྱེ་མཆེད་ལས་ཀྱི་ཚོགས་པ་འདུས།། ཉོན་མོངས འདུས་པ་དཔག་མེད་ལས།། འགྲོ་བ་ལུས་ཀྱི་རྟོག་ཚོགས་སྡུད།། རྟེན་འབྲེལ་ཚོགས་པ་དུ་མ་ལས།། མི་མཐུན་གཟུགས་སོགས་བྱེ་བྲག་གོ། འབྱུང་བ་བཞི་ཡིས་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ།། རིགས་དང་གྲངས་ཀྱིས་རྣམ་བསྡུས ཏེ།། མི་འདྲའི་ཁ་དོག་ཐ་དད་ལས།། གོང་མའི་ཆ་ལས་མངོན་སྣང་བའོ།། གཞི་ལས་རྟོག་ཚོགས་འདུས་པ་ཡིས།། བྱེད་པའི་ལས་ཀྱང་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས།། འབྱུང་བའི་ཕུང་པོ་བརྟེན་པ་དང།། གནས་དང་ཆགས་དང འཇིག་པར་བྱེད།། འཁྲུལ་ཚུལ་བཅུ་གཉིས་དག་ལས་ནི།། བྱེད་པ་ཉིད་དུ་སྨིན་པ་ཡིས།། འགྲོ་བའི་ལས་དང་བསོད་ནམས་དང།། དག་དང་མ་དག་གཟུགས་རྣམས་ཀྱི།། བྱེ་བྲག་སོ་སོར་སྣང་བར་བྱེད།། གཞན་ཡང སྣོད་དང་བཅུ
Chinese
。再者，从大实相而言，所谓错乱，本来就是清净的，无法矫正为不乱的状态。无有显现，是见不到的法，造作产生的分别念自然止息。并非从错乱而显现为对境，自性本来清明未曾动摇，诸法平等一味。远离执著分别念，本来就是佛，无法改造和改变。其要点在于对境，对境与空性，觉性力量平等。不是以分别念来了解的。再者，不是错乱的要点，了解一个，我就能从一切解脱。了解那个本身就是遣除。从不显现、无有穷尽之中，产生明觉之识的分别念止息。不由造作区分，无法矫正。由于没有能作和所作之心，对境缘起清净而成佛。从无有边际解脱止息之中，安住于圆满的禅定。因为是伟大的，所以没有比这更高的。因为自性没有动摇。第四个问题的回答。众生错乱的根本，在于对上一次的根本缘起产生执著，因此产生了错乱之轮的计算基础。从法性自明的光辉显现中，分别执著的显现迷惑了心意，错乱的对境是微细的业。被遮蔽，自显不清净。由此而产生习气。微细的微尘部分，流动并且仅仅成为执著。从微细变为更微细的觉知中，产生了分别思辨和能取所取二分。微细的微尘智慧显现止息，对境之识仅仅直接生起。无明等十二支法，转变为众生的十二种来源。其中的内识产生之身，与蕴、界以及处、业的集合聚集。从无量烦恼聚集之中，众生聚集身体的分别念集合。从众多缘起集合之中，产生不相同的色等差别。四大产生的因，以种类和数量来归纳，从不同的颜色差异中，从上一次的部分显现出来。从基础中聚集分别念集合，以能作的业也是十二种，支撑产生之蕴，并且生住灭。从十二种错乱方式中，成熟为能作本身，众生的业和福德，以及清净与不清净的色等，各自显现出来。此外，器和...
English
. Furthermore, from the great reality, so-called confusion is originally pure, and cannot be corrected to a state of non-confusion. Non-appearance is the Dharma that cannot be seen, and the fabricated conceptual thoughts naturally cease. It is not from confusion that it appears as an object, the nature is originally clear and has not moved, and all Dharmas are equally of one taste. Free from clinging and conceptual thoughts, it is originally Buddha, and cannot be transformed or changed. The key to this is the object, the object and emptiness, the power of awareness are equal. It is not understood by conceptual thoughts. Furthermore, the key to not being confused is that by understanding one, I can be liberated from everything. Understanding that itself is the removal. From the non-appearance and inexhaustibility, the conceptual thoughts of the arising awareness cease. It cannot be corrected by artificial distinction. Because there is no mind of the doer and the deed, the object of dependent origination is purified and becomes Buddha. From the liberation and cessation without end, one abides in perfect Samadhi. Because it is great, there is nothing higher than this. Because the nature is unwavering. The answer to the fourth question. The root of sentient beings' confusion lies in clinging to the root of the previous dependent origination, and thus the basis for calculating the wheel of confusion arises. From the manifestation of the self-luminous radiance of Dharma, the manifestation of conceptual clinging deludes the mind, and the object of confusion is subtle karma. It is obscured, and self-appearance becomes impure. From this, habitual tendencies arise. The subtle parts of the dust flow and become merely clinging. From the subtle to the more subtle awareness, the two divisions of conceptual speculation and the object of grasping arise. The subtle dust of wisdom ceases to appear, and the consciousness of the object arises directly. The twelve branches of ignorance and so on transform into the twelve sources of beings. The body of inner consciousness arising from this, gathers with the aggregates, realms, and elements of action. From the immeasurable accumulation of afflictions, beings gather the collection of conceptual thoughts of the body. From the collection of many dependent origination, the differences such as dissimilar forms arise. The cause produced by the four elements is summarized by type and number, and from the differences in different colors, it appears from the previous part. From the base, the collection of conceptual thoughts gathers, and the action of the doer is also twelve, supporting the arising aggregates, and causing them to arise, dwell, and cease. From the twelve modes of confusion, maturing into the doer itself, the karma and merit of beings, and the pure and impure forms, each appear separately. In addition, the vessel and...