Tibetan
འོ།། དྲིས་ལན་བདུན་པ་དོན་བརྒྱད་བསྟན་པ།། མིང་གི་མཚན ཉིད་བྱེད་པ་ནི།། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དང་བཏགས་པ་དང།། མཐའ་དང་དང་པོ་ཐ་མ་བསྒྱུར།། བརྟགས་པས་མ་རྙེད་ཐ་སྙད་གཞིའོ།། མིང་གི་རྒྱུ་ནི་ཚིག་གི་བརྡ།། མཚན་ཉིད་གང་དུ་མ་གྲུབ་པས།། ལྟར་སྣང་གདགས་སུ མེད་པའོ།། རྐྱེན་ནི་དབང་པོ་ཐད་ཀའི་ཡུལ།། སོ་སོའི་སྣང་ཞེན་བཅས་པ་ལ།། ཀུན་གཞི་ཚོགས་པའི་སྣང་ཆར་ཤར།། བཏགས་པས་བརྡ་དང་སྒྱུར་བྱེད་ལས།། མཚན་ཉིད་ཉེ་བར་སྟོན་པ་དང།། ཁྱད་པར་མིང་གིས གང་བསྒྱུར་གནད།། སོ་སོའི་སྐབས་དང་སྦྱར་བྱས་ནས།། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་འཇིགས་པར་འགྱུར།། མཐའ་ནི་འབྱུང་བའི་གནད་ཀྱིས་དབྱེ།། བསད་དང་གསོ་དང་འཇིག་པའི་ལས།། མིང་དང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ བས་བྱའོ།། དང་པོ་བཏགས་པའི་མིང་ཡི་གེ། དང་པོ་དག་ལ་བརྟེན་པ་ཡིས།། བསད་དང་གསོ་དང་གནས་པ་ཉིད།། སོ་སོའི་ཚད་ཀྱིས་ཤེས་པར་གྱིས།། ཐ་མ་བསྒྱུར་བའི་མིང་གི་མཐའ།། བཟློག་ཅིང་བཞག་པ འབྱུང་ལུས་སྦྱར།། ཡང་དག་ཆོས་ཉིད་རྟོག་བྲལ་ལ།། མིང་གི་མཚན་ཉིད་རབ་ཕྱེ་ནས།། ཕྱི་དང་ནང་ལ་རབ་བརྟགས་པས།། མིང་གིས་མཚན་ཉིད་མ་རྙེད་པས།། རང་གི་ཆོ་ག་རྫོགས་པར་འདོད།། ཐ་སྙད་རྣམས་ནི ཚིག་གི་མཐའ།། གང་དུའང་ཡོད་མེད་མཐའ་ཡིས་དབྱེ།། ལུས་སེམས་གཉིས་ལ་བརྟགས་གཞིག་པས།། ཐ་སྙད་གཞི་ཡང་སྟོང་པའོ།། གཞི་ནི་གཅིག་དང་གཉིས་སུ་མིན།། བཏགས་སྟོང་ཡོད་མེད་མཐའ་འགགས ཏེ།། བྱས་དང་བྱུང་བ་སུས་མི་རྙེད།། དེ་བཞིན་གནས་དང་འགྲོ་འོང་མེད།། དེ་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པའོ།། དྲིས་ལན་བརྒྱད་པ་དོན་བདུན་བསྟན་པ།། སེམས་ཅན་ལས་དང་དབང་པོ་ནི།། རླུང་དང་ཤེས་པ་ཕྱི་སྣོད དང།། འབྱུང་བ་སྤྱི་དང་ཁྱབ་བྱེད་ཚུལ།། གསུམ་དང་དགུ་དང་ཉེར་གཅིག་གོ། སེམས་ཅན་ལས་ནི་རླུང་གི་ཡང།། འབྱུང་བའི་འཕེན་པ་དག་ཏུ་ཕུལ།། དེ་ལས་ལས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས།། འཇུག་ཅིང་ཐབས་ཀྱིས་རབ ཏུ་འབྱེད།། དེ་ཡི་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ནི།། མཁའ་ལ་སྤྲིན་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད།། རླུང་གིས་གཏོར་བ་ཅི་བཞིན་དུ།། དུམ་བུ་དུམ་བུས་ལས་སྣང་སྟོན།། དེ་ལས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལ།། སྨིན་པས་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར སྟོན།། འབྱུང་བ་ས་ཆུ་མེ་རླུང་གིས།། ལུས་སུ་རྫོགས་པ་རླུང་གི་ལས།། ཁྱབ་བྱེད་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ།། འབྱུང་བཞིའི་ལུས་ལས་མ་འདས་པས།། སོ་སོའི་ལས་ཀྱི་སྡེབས་སུའོ།། ཚུལ་ནི་གཟུགས་སུ་གྲུབ་པ དང།། དེ་ཡི་ལས་ཀྱི་སྔ་ཕྱི་ལས།། སོ་སོར་བླངས་ཏེ་མྱོང་བར་འགྱུར།། དབང་པོ་གསུམ་ནི་རབ་འབྲིང་ཐ།། དེས་ནི་ཐེག་གསུམ་འདུ་ཤེས་བྲལ།། དེ་ལས་གསུམ་གསུམ་རབ་ཕྱེ་བས།། དགུ་སྟེ་ཐེག དགུ་དབང་པོའི་གནད།། དེ་ལ་གཉིས་སུ་རབ་ཕྱེས་ཏེ།། དགུ་ཕྲ་གཉིས་ཏེ་སྣང་བའི་ཆ།། གཞི་ལ་གསུམ་བཞག་ཉེར་གཅིག་གིས།། སྣང་བ་ཉེར་གཅིག་རྫོགས་པའོ།། དྲིས་ལན་དགུ་པ་ནང་དོན་དྲུག་བསྟན་པ།། ཚིག་གི འཇུག་པ་འདི་ལྟ་སྟེ།། ཚངས་པ་ཁྱབ་འཇུག་བརྒྱ་བྱིན་དང།། མཁའ་ལྡིང་དབང་ཕྱུག་དྲག་པོ་དང།། སོ་སོའི་སྒྲ་དང་ལྷ་ཡི་སྐད།། གནས་གཞན་བརྩིས་པས་ཚིག་ལ་འཇུག། ཚངས་པས་ཚིགས་བཅད་དང་པོ དང།། ཕྱེད་རྫོགས་གནས་གཞན་བརྒྱད་དུ་འགྱུར།། དབང་ཕྱུག་གིས་ནི་ཚིགས་བཅད་དགུ། དེ་ཡི་གནས་ཀྱི་ཕྱེད་གཉིས་འགྱུར།། ཁྱབ་འཇུག་གིས་ནི་སྟོང་གཉིས་ལ།། གནས་ལ་དབང་བས་གཅིག་རྫོགས པའོ།། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ནི་ཚིགས་བཅད་ལྔ།། སྒྲ་ཡི་བཟློག་པས་གསུམ་གཉིས་རྫོགས།། མཁའ་ལྡིང་ཚིགས་བཅད་དྲུག་གིས་ཀྱང།། རྟགས་ཕྱེ་བས་ནི་བདུན་གཉིས་པའོ།། དྲག་པོས་འཇུག་པ་གསུམ་སུམ་ཅུ་ཡང་བྱུང། གཉིས་ལ།། རྟགས་བཀོད་ལས་ཀྱིས་བདུན་བརྒྱ་བཞི་ཡང། བཞིའོ།། སོ་སོའི་སྒྲ་ནི་གནས་པ་དང།། འཇུག་དང་འབྱུང་བ་ལྡོག་པ་ལས།། དུས་ལ་བརྟེན་པས་ལྔ་ལྡན་རྫོགས།། ལྷ་ཡི་སྐད་ནི་སྟོང་ཕྲག་དྲུག། ཡན་ལག སྤྲས་པས་དེ་ཉིས་འགྱུར།། གནས་གཞན་རྩ་བ་བརྩི་བ་བཞི་ཡང། གཞི་དག་ལས།། ཚིག་ལ་རྟོག་པས་གནས་བརྒྱ་བརྒྱད་ཀྱང། གཉིས།། དེ་ལས་སྤྲོས་པས་སྤྲོས་པས་བརྒྱ་གྱ་བཞི་ཡང། བཞི་བརྒྱ་བཞི། ཁྱད་པར་ངེས པའི་ངེས་པར་དེ་བཅུར་ཡང།རྩིས་བཅུར་འགྱུར།། དེ་དག་རབ་ཏུ་སྦྱོར་ཤེས་པས།། ཚིག་ལས་དབང་སྟེ་སྨྲ་བའི་རྒྱལ།། དེས་ནི་སྦྱོར་མཆོག་ངེས་འགྲུབ་པའོ།། དྲིས་ལན་བཅུ་པ་ནང་དོན་དགུ་བསྟན་པའོ།། བློ་དང་ཤེས་པ་ ཞེས་བྱ་བ།། སེམས་དང་ཡིད་དང་འགྱུ་བ་དང།། འཕྲོ་དང་རྒོད་དང་རེངས་པ་དང།། ཡུལ་དང་འཛིན་པ་ཞེན་པའོ།། སེམས་ནི་དག་དང་མ་དག་པའི།། ཁམས་གསུམ་པོ་ཡང་སངས་རྒྱས་འཇུག། ཡིད་ནི་ངོ་བོ་ངེས ཚིག་དང།། དབྱེ་བ་དག་གིས་ཤེས་པར་འགྱུར།། འགྱུ་བ་དྲན་དང་སྣང་བའི་ཆ།། བརྟགས་པ་ལས་ནི་བློ་འགྱུར་རོ།། འཕྲོ་བ་ཡུལ་གྱི་ལས་མཐའ་ལས།། བློ་དང་ཤེས་པའི་རྩལ་དུ་སྣང།། རྒོད་པ་རླུང་གི་བྱེད་པའི ལས།། འདུ་བྱེད་བློ་དང་ཤེས་པའི་བརྡའོ།། རེངས་པ་ཉོན་མོངས་གསུམ་དག་ལས།། བློ་ཞེས་འགྱུར་དང་ཤེས་པས་གཅོད།། གཉིས་འདུས་པ་ལས་ཤེས་ཁམས་གསུམ་ཡང། གསུམ་འབྱུང།། ཡུལ་ནི་སྒོ་ལྔའི་སྣང་ཆ ལས།། བློ་དང་ཤེས་པའི་འཇུག་ཆ་བྱུང།། འཛིན་པ་མིག་ལ
Chinese
哦！第七个问题的答案阐述了八个要点。 名称的定义是： 原因、条件和假立， 终结、初始和最终的转变， 通过考察无法找到，是名言的基础。 名称的原因是词语的符号， 由于定义未成立， 所以没有如是显现的安立。 条件是感官直接的对象， 对于各自的显现和执着， 从阿赖耶识集合的显现中升起。 通过假立，从符号和转变者中， 近乎显示定义， 特别是名称所转变的关键。 通过与各自的情况相结合， 甚至世尊（藏文：བཅོམ་ལྡན་འདས།）也会感到恐惧。 终结是通过要素的关键来区分， 杀、生和毁灭的事业， 通过名称和相互依存来实现。 初始是假立的名称文字， 依靠初始的这些， 杀、生和存在本身， 通过各自的尺度来了解。 最终是转变的名称的终结， 颠倒和放置，结合要素之身， 在真实、法性和离于分别念中， 彻底区分名称的定义后， 通过对外和对内进行彻底考察， 由于名称无法找到定义， 所以希望完成自己的仪式。 名言都是词语的终结， 无论在哪里，有或没有都通过终结来区分。 通过对身心二者进行考察分析， 名言的基础也是空性的。 基础不是一也不是二， 假立、空性、有和没有的终结停止， 谁也找不到已做和已发生。 同样，没有存在和来去。 因此，法性是空性的。 第八个问题的答案阐述了七个要点。 有情众生的业和感官是： 风和意识、外器世界， 要素总相和遍行的方式， 三、九和二十一。 有情众生的业是风的， 献给要素的增长。 由此，通过业的差别， 进入并通过方法来区分。 它的作者的意识是， 如同虚空中云的自性。 就像被风吹散一样， 一块一块地显示业的显现。 由此，在身语意三者上， 成熟时显示业的形态。 要素地水火风， 在身体中圆满是风的业。 遍行于一切有情众生， 由于没有超出四大要素的身体， 所以在各自的业的次第中。 方式是形成色身， 以及它的业的前后， 各自获取并体验。 三种感官是极度相连ིང་ཐ། 由此远离三乘之念。从中分为三三，即九乘，九是诸根之要。将其分为二，九细分为二，是显现之分。于基上立三，以二十一，显现二十一圆满。第九问答，显示六种内涵。词的用法如下：梵天、遍入天、帝释天，金翅鸟、自在天、猛厉天，各自的声音和天神的语言，加上其他处所，词便有了用法。梵天以第一句诗，半圆满，变为其他八个处所。自在天以九句诗，其处所的一半变为二。遍入天以二千，以处所的力量而圆满一。帝释天以五句诗，以声音的颠倒而圆满三二。金翅鸟以六句诗，以区分符号而为七二。猛厉天的用法也出现了三十三。二。以符号的安排，也有七百零四。四。各自的声音是安住，进入和出现颠倒，依靠时间而具足五种。天神的语言有六千，加上支分，则变为二倍。其他处所，根本计算为四，从基础中。以词来思考，也有百八。二。从中扩展，扩展为百八十四。四百零四。特别确定的确定，变为十。也变为计算十。如果能很好地结合这些，从词语中获得力量，成为说话之王。由此必定能成就最好的结合。第十问答，显示九种内涵。所谓“智慧和知识”，心和意和流动，闪耀和粗暴和僵硬，境和执着和贪恋。心是清净和不净的，这三种界也进入佛。意以自性、确定之词和分类来了解。流动是记忆和显现之分，从分析中产生智慧。闪耀从境的业的终点，显现为智慧和知识的才能。粗暴是风的作用，是造作、智慧和知识的象征。僵硬从三种烦恼中，称为智慧的转变，并以知识来断除。二者结合，也产生三种知识界。境是五门显现之分，产生智慧和知识的进入之分。执着于眼
English
Oh! The answer to the seventh question explains eight points. The definition of a name is: Cause, condition, and imputation, End, beginning, and final transformation, Unfound by examination, is the basis of nomenclature. The cause of a name is the symbol of a word, Since the definition is not established, There is no such apparent establishment. The condition is the direct object of the senses, For each appearance and attachment, Arises from the appearance of the collection of the alaya consciousness. Through imputation, from the symbol and the transformer, Nearly showing the definition, Especially the key that the name transforms. By combining with their respective situations, Even the Bhagavan (Tibetan: བཅོམ་ལྡན་འདས།) becomes frightened. The end is distinguished by the key of the elements, The actions of killing, healing, and destroying, Are accomplished through name and interdependence. The beginning is the imputed name letters, Relying on these initial ones, The killing, healing, and existence themselves, Know through their respective measures. The final end of the transformed name, Reversing and placing, combining the element body, In truth, Dharma-nature, and freedom from conceptualization, After thoroughly distinguishing the definition of the name, By thoroughly examining the external and internal, Since the name cannot find a definition, Therefore, one wishes to complete one's own ritual. Nomenclatures are all ends of words, Wherever, whether existent or nonexistent, is distinguished by the end. By examining and analyzing the two, body and mind, The basis of nomenclature is also emptiness. The basis is neither one nor two, Imputation, emptiness, existence, and the end of nonexistence cease, Who cannot find what has been done and what has happened? Likewise, there is no existence or coming and going. Therefore, Dharma-nature is emptiness. The answer to the eighth question explains seven points. The karma and senses of sentient beings are: Wind and consciousness, the external world, The general aspect of the elements and the way of pervasion, Three, nine, and twenty-one. The karma of sentient beings is of wind, Offered to the increase of the elements. From this, through the differences of karma, Entering and distinguishing through methods. The consciousness of its author is, Like the nature of clouds in the sky. Just as being scattered by the wind, Piece by piece, it shows the appearance of karma. From this, on the three, body, speech, and mind, When matured, it shows the form of karma. The elements earth, water, fire, and wind, Being complete in the body is the karma of wind. Pervading all sentient beings, Since it does not exceed the body of the four elements, Therefore, in the order of their respective karmas. The way is forming a physical body, And from the before and after of its karma, Each is taken and experienced. The three senses are extremely connected
English
Ing-tha. Thus, it is free from the notion of the Three Vehicles. From that, dividing into three threes, there are nine vehicles, nine being the essence of the faculties. Dividing that into two, the nine are subdivided into two, which is the aspect of appearance. Placing three on the base, with twenty-one, the twenty-one appearances are perfected. The ninth question and answer, showing six meanings. The application of words is as follows: Brahma, Vishnu, Indra, Garuda, Shiva, and the Fierce One, each with their own sounds and the language of the gods. Considering other places, words are applied. Brahma, with the first verse, half complete, changes into eight other places. Shiva, with nine verses, half of its place changes into two. Vishnu, with two thousand, is perfected by the power of place. Indra, with five verses, perfects thirty-two by the inversion of sound. Garuda, with six verses, is seventy-two by distinguishing symbols. The application of the Fierce One also produces thirty-three. Two. By the arrangement of symbols, there are also seven hundred and four. Four. Each sound is abiding, entering, and arising in reverse, complete with five aspects depending on time. The language of the gods is six thousand, and with branches, it becomes doubled. Other places, the root is counted as four, from the base. By thinking about words, there are also one hundred and eight. Two. From that, expanding, it expands to one hundred and eighty-four. Four hundred and four. The particularly determined certainty becomes ten. It also becomes counting ten. If one knows how to combine these well, one gains power from words, becoming the king of speech. By that, the best combination will surely be accomplished. The tenth question and answer, showing nine meanings. What is called "intelligence and knowledge," mind and intellect and movement, flashing and roughness and stiffness, object and grasping and attachment. Mind is pure and impure, and these three realms also enter the Buddha. Intellect is understood by its nature, definite words, and distinctions. Movement is a part of memory and appearance, and intelligence arises from analysis. Flashing appears as the talent of intelligence and knowledge from the end of the action of the object. Roughness is the action of the wind, a symbol of formation, intelligence, and knowledge. Stiffness, from the three afflictions, is called the transformation of intelligence and is cut off by knowledge. When the two are combined, the three realms of knowledge also arise. The object is a part of the appearance of the five senses, and the part of the entry of intelligence and knowledge arises. Grasping with the eye