Tibetan
ཀྱང་བཅུ་གཉིས་ལ།། ཆ་ཡི་རྣམ་པ་བཞི་ལ་གནས།། འདི་དུས་ཆོས་ཉིད་སྦྱང་སྦྱར་ཡང་བྱུང། བར་བྱའོ།། རང་བཞིན་དུ་ན་གནས་པ་དག། ཕྱི་རོལ་ཡུལ་དང་ནང་གི་སེམས།། བར་གྱི་དབུགས་ལ གནས་པ་སྟེ།། འདི་ཡང་རྣལ་འབྱོར་པས་ཤེས་བྱ།། འཕོ་བ་ངེས་པའི་ཚད་གནས་ནི།། འགྱུ་བ་ཆེན་པོའི་རླུང་དག་གིས།། སོ་སོའི་གནས་སྐབས་འགྱུ་ཚད་ལ།། ལྔ་བརྒྱ་དག་ལ་རེ་རེ་ཉིད།། ཆོས་ཉིད་གནས་པའི་འཕོ བ་སྟེ།། རྟོག་པ་འཛིན་པ་སྟོང་ཚིགས་ལའོ།། རིགས་དྲུག་སོ་སོའི་ལྟུང་བའི་གནས།། རླུང་གི་འགྱུ་བའི་མཚམས་སྦྱར་བཟུང།། དེ་ལ་སེམས་ཉིད་གནས་པའི་ཐབས།། ལྔ་བརྒྱའི་དུས་ནས་བརྩིས་ནས་ནི།། སོ་སོའི དགེ་བའི་སྦྱོར་ཁ་འབད།། འདི་ཡང་རྐྱེན་གྱིས་ཉོན་མོངས་འགྱུར།། སོ་སོའི་རླུང་གི་མཚམས་ནས་བཟུང།། ཚེ་ཚད་ལས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཡང།། རླུང་གི་འགྱུར་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ།། ཡེ་ནས་གནས་པའི་ཆོས་ཉིད ནི།། སྣང་བ་མེད་པ་ཐོག་མའི་དུས།། རང་བཞིན་བཅོས་པ་མེད་པར་གནས།། དྲི་མེད་སེམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ།། འབད་པས་མངོན་སུམ་གནད་གཟིར་བས།། མ་བཅོས་གཞི་ལ་གནས་པའོ།། རྐྱེན་གྱིས་གནས་པ འབྱུང་བ་ཡི།། ལུས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དག་པ་དང།། མ་དག་པ་ཡི་ཁྱད་པར་གྱིས།། ཡེ་ཤེས་གནས་པའི་བྱེད་པས་ནི།། སོ་སོའི་དུས་ཚོད་མཁས་པས་བཟུང།། རྒྱུ་ཡིས་གནས་པའི་སེམས་དེ་ནི།། ཀུན་ལ་ཁྱབ་ཕྱིར་ཆོས ཉིད་དང།། བཅོས་པ་མེད་ན་གནས་པ་ཡིན།། བར་སྐབས་གནས་པ་རླུང་གིས་དྲང།། འགྱུ་བ་ཕྲ་བའི་བར་དུ་ཤེས།། འདི་ནི་ཡེ་ཤེས་གནད་འདུས་པའོ།། དྲིས་ལན་གཉིས་པ་དོན་བརྒྱད་བསྟན་པ།། དེ་ལས་འཁྲུལ་པ་རྒྱུ དང་རྐྱེན།། ཆ་དང་ཡན་ལག་ལས་ཉིད་དང།། མ་སྨིན་རྣམ་རྟོག་འཁོར་བའོ།། མ་རིག་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ།། བདག་ཉིད་གཅིག་པས་འཁྲུལ་རྩ་བྱས། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པས་རྟོག་པ་གཉིས།། ཀུན་ཏུ བརྟགས་པས་ཡུལ་དུ་གྱུར།། རྐྱེན་ནི་རྣམ་པ་བཞི་དག་གིས།། འདུས་ཤིང་བཟུང་བས་འཁྲུལ་ཞེས་བྱ།། ཆ་ནི་འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པས།། འཁྲུལ་ཡུལ་ཆ་ལ་བཅུ་གཉིས་ཕྲི།། སྨིན་པས་ལོ་དང་བྱེད་ལས་སོ།། ཡན་ལག སྤྲོས་པ་ཐ་དད་ལས།། ཐམས་ཅད་མིང་གི་བྱེ་བྲག་ཏུ།། འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་ལ་རྣམ་གཉིས་འགྱུར།། ལས་ཀྱིས་འདོད་དང་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས།། གཟུགས་མེད་ཁམས་ཏེ་རྣམ་གསུམ་བྱེད།། མ་སྨིན་པ་ནི་རིགས་དྲུག གཟུགས།། མིང་དང་བྱེ་བྲག་ཐ་དད་འགྱུར།། རྣམ་རྟོག་བག་ལ་ཉལ་པ་དང།། ཀུན་ནས་ལྡང་དང་ཁྱབ་ཚུལ་ལོ།། འཁོར་བ་ཞེས་པ་མཚུངས་པ་དང།། ཚོགས་པའི་ལས་ཏེ་སྡུད་དང་མཆེད།། རྫོགས་ད
Chinese
又于十二处，安住于四种分位。此时法性亦应串习修持，应当行持。自性而住者，外境与内识，安住于中脉气中，此亦瑜伽士所应知。迁转决定之量处，乃由大动之诸风，于各自之位次动量上，各各五百之量。法性安住之迁转，乃于分别执着之空隙处。六道各自堕落之处，执持风动之界限。于彼心性安住之方便，乃自五百之时算起，各自勤勉善行之结合。此亦因缘而转为烦恼。自各自风之界限执持，寿命业之差别亦，应由风之变动而知晓。本来自住之法性者，于无有显现之初始时，自性无有造作而住。无垢之心亦如是。由勤勉而现前要害，安住于无作之基上。由因缘而住之，乃是地水火风之，身体差别清净与，不清净之差别所致。由智慧安住之作用，各自之时机智者应执持。由因所住之心者，以其周遍一切故，与法性，若无造作则安住。中间安住由风所引，应知于微细动摇之间。此乃智慧要害之汇集。第二问答开示八义。彼等为错乱之因与缘，分与支分业性与，未熟分别轮回也。无明有三种，以自性唯一故为错乱之根。俱生者有二种分别，遍计者转为对境。缘有四种，由积聚执持故名为错乱。分乃由行等，错乱之境分有十二减。成熟者为年与事业等。支分，由戏论差别，一切于名之差别中，错乱之境转为二种。业由欲与色界，无色界分为三种。未成熟者为六道，色。名与差别各异转变。分别习气与，普皆生起与遍布之理。轮回之意为相同与，积聚之业即聚集与增长，圆满。
English
Also in the twelve places, abiding in the four divisions. At this time, the Dharma nature should also be practiced and cultivated, and should be acted upon. Those who abide in their own nature, the external objects and the inner consciousness, abide in the central channel's breath. This should also be known by the yogi. The measure of the definite transference is by the great moving winds, on the movement of each position, each with a measure of five hundred. The transference of the Dharma nature's abiding is in the empty spaces of conceptualization and grasping. The places of falling for each of the six realms, hold the boundaries of the wind's movement. The means of abiding the mind essence in that, counting from the time of five hundred, each striving for the union of virtuous deeds. This also transforms into afflictions by conditions. Holding from the boundaries of each wind, the difference of lifespan and karma also, should be known from the changes of the wind. The Dharma nature that abides from the beginning, in the initial time of no appearance, the nature abides without fabrication. The stainless mind is also the same. By diligently seizing the essential points, abiding on the unmade ground. Abiding by conditions, is due to the differences of the elements of earth, water, fire, and wind, the differences between the pure and the impure of the body. By the function of wisdom's abiding, the wise should hold each time. The mind that abides by cause, because it pervades all, and the Dharma nature, if there is no fabrication, then it abides. The intermediate abiding is led by the wind, it should be known in the subtle movements. This is the collection of the essential points of wisdom. The second question and answer reveals eight meanings. These are the cause and conditions of confusion, divisions and branches, karmic nature, and immature conceptualization of samsara. Ignorance has three aspects, with self-nature as one, it is the root of confusion. The co-emergent has two kinds of conceptualization, the imputed transforms into an object. Conditions have four aspects, by accumulating and holding, it is called confusion. Divisions are by actions and so on, the object of confusion has twelve less divisions. The mature are year and activities and so on. Branches, from the difference of elaboration, all in the difference of names, the object of confusion transforms into two kinds. Karma divides the desire and form realms, the formless realm into three kinds. The immature are the six realms, form. Names and differences transform differently. Conceptual habitual tendencies, and the manner of arising and pervading all. The meaning of samsara is the same, and the accumulated karma is gathering and increasing, complete.
Tibetan
ང་བྱེ་བྲག་སྣ ཚོགས་པའོ།། དེ་ལྟར་འཁྲུལ་ཞེས་མིང་ཙམ་ལས།། རྟོག་འཛིན་བྱེད་པའི་རྟགས་དང་ནི།། ཚོགས་ཤིང་སྡུད་པའི་བྱེད་པ་ཅན།། མིང་གི་བྱེ་བྲག་གིས་བརྟགས་སོ།། དྲིས་ལན་གསུམ་པ་དོན་དགུ་བསྟན་པ།། འཁྲུལ་པའི རྒྱུ་ནི་མ་རིག་པ།། གཞི་དང་ཤེས་པ་སྤགས་པ་དང།། གཟུང་དང་དབང་པོ་འཁོར་ཚུལ་ལོ།། རྐྱེན་ནི་ཡུལ་དང་གཟུང་ཆ་ལས།། མཐའ་དང་མཐའ་ཡི་བྱེད་པ་དང།། གཅིག་མ་ཤེས་པ་དམིགས་རྟེན་ནོ།། གཞི་ནི་གར ཡང་འབྱེད་མེད་ཅིང།ངེས་པ་མེད་པ་ཙམ་ལས་སོ།། ཤེས་པ་འཇུག་དང་ཡལ་བ་དང།། མཆེད་པར་འཛིན་པ་རྣམས་ཡིན་ནོ།། སྦགས་པ་དྲི་མར་འཛིན་པ་སྟེ།། ཤེས་བྱས་རང་རྒྱུད་བཅིང་པའོ།། གཟུང་བ་མ་ཡིན་ས་ ལ་ཡང།། བདེན་པས་དམ་དུ་བཅིང་བའོ།། དབང་པོ་ཡུལ་དང་ཤེས་པའི་ཆས།། རྟག་འཛིན་ཡུལ་དེར་སྣང་བའོ།། འཁོར་ཚུལ་གཅིག་པར་ཤེས་པས་ནི།། རྣམ་རྟོག་གཉིས་གཉིས་ཟུང་འཇུག་གོ། མཐའ་ཡི་བྱེད་པ ལས་དང་རྒྱུ།། འབྱུང་བ་དབང་པོའི་ལས་སུ་འགྱུར།། གཅིག་མ་ཤེས་པ་ཀ་དག་ལས།། ཆོས་ཉིད་རང་ངོ་མ་ཤེས་པས།། རྒྱུ་དང་མཚུངས་པའི་ཉེར་ལེན་ནོ།། དམིགས་པའི་རྟེན་ནི་ཁ་དོག་ལས།། གཉིས་ཆ་ཕྲ་བའི འགྱུ་རྟེན་གྱིས།། འཁོར་བ་ལས་ཀྱི་དམིགས་གྱུར་ཏོ།། དྲིས་ལན་བཞི་པ་དོན་བརྒྱད་བསྟན་པ།། མཚན་ཉིད་རྟོགས་པའི་བྱེ་བྲག་ནི།། ཡོད་དང་མེད་དང་སྣང་བ་དང།། གསལ་དངསྟོང་པ་རགས་པ་འཛིན།། རྣམ་ཤེས འཛིན་པའི་གཟུགས་ཅན་ནོ།། ཡོད་པ་དངོས་པོའི་བྱེད་པ་ཅན།། སྣང་དང་མཚན་ཉིད་འཇུག་པས་ཁྱབ།། ལས་དང་བྱེ་བྲག་ཉེ་བར་སྟོན།། མེད་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྤང།། ཡིད་དང་ཤེས་པའི་འཇུག་པ་ཅན། མཚན་ཉིད་རྟག་ཏུ་མ་རྙེད་པའོ།། སྣང་བ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྟེ།། འཛིན་ཅིང་མཆེད་པ་སྡུད་པར་བྱེད།། གཉིས་འཇུག་ཁྱབ་པའི་རང་བཞིན་ཅན།། གསལ་བས་རང་ངོ་སྟོན་པ་དང།། མི་སྣང་བ་ལས་ལོག པའོ།། སྟོང་པ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ལས།། གདངས་དང་མཐའ་དབུས་མེད་པར་སྟོན།། མ་བྱུང་པས་ན་འགག་མེད་དོ།། རགས་པ་རྡུལ་དང་ཕྲ་རགས་ལས།། སྣ་ཚོགས་གཟུགས་སུ་རྫོགས་པ་དང།། རེག ཡོད་འཇིག་པར་སྣང་བའོ།། འཛིན་པ་དབངཔོའི་ཡུལ་དག་ལ།། སོ་སོའི་བཟུང་བས་འཆིང་བ་དང།། བདག་དང་ཉོན་མོངས་ལས་ཀུན་བྱེད།། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྟོག་པའི་ཆ།། ཡུལ་ལ་འཇུག་ཅིང་སྤྱོད་པ་དང།། རྟོག དང་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག།གཟུགས་ཅན་རིག་བཅས་བེམ་པོ་སྟེ།། སེམས་སྡུད་པ་དང་བཀོད་པའོ།། དྲིས་ལན་ལྔ་པ་དོན་བརྒྱད་བསྟན་པ།། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཐ་དད་རྒྱུ།། འབྱུང་བའི་རྒྱུ་དང་
Chinese
我乃种种差别也。如是名为错谬，然唯名尔。有能作分别之相，有积集摄持之作用，以名之差别而观察之。第三问答显示九义。错谬之因乃无明。地与识，杂染与所取，以及根与转起之方式。缘乃境与所取分，边与边之作用，以及不识一，所缘之依处。地乃何亦无分别，唯是无决定而已。识乃趣入与消逝，以及执持增长者。杂染乃执持为垢染，即以所知系缚自续。所取非是地，然亦以真实而坚固系缚。根乃境与识之分，常执彼境而显现。转起之方式乃以识知为一，即二二分别双运。边之作用乃业与因，生起转为根之作用。不识一者，从本来清净（藏文：ཀ་དག་，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：）中，以不识法性自面，为与因相同之近取因。所缘之依处乃从颜色等，以二分微细之动摇为依处，转为轮回业之所缘。第四问答显示八义。体性了悟之差别乃，有与无与显现，明与空与粗重执，识，执持之有色者。有者乃事物之作用者，遍及显现与体性之趣入。近示业与差别。无者乃舍弃色等，具有意与识之趣入，体性恒常不可得也。显现乃色等，执持且增长，能作摄持。具有二趣入周遍之自性。明者乃显示自面，且从不显现中返回。空者从非生起中，显示光辉与无边中。以非生故，无有止灭也。粗重乃从微尘与粗微中，圆满为种种色，且触，有，显现为坏灭也。执持者乃于诸根之境中，以各自之所取而系缚，且作我与烦恼诸业。识乃分别之分，趣入且行于境，且分别念与业之体性。有色者乃具知之物，乃摄持与安置心者。第五问答显示八义。一切有情之各别因，生起之因与
English
I am the various distinctions. Thus, it is merely a name called "error." However, it has the characteristic of making distinctions, and the function of gathering and collecting. It is examined by the distinctions of names. The third question and answer reveal nine meanings. The cause of error is ignorance. The ground and consciousness, the mixture, the object of grasping, and the way the senses revolve. The condition is the object and the part of the object of grasping. The action of the edge and the edge, and not knowing the one, the support of the object. The ground is where there is no separation, and it is only uncertain. Consciousness is the entry and disappearance, and the holding of the expansions. Mixture is holding onto impurities, that is, binding one's own continuum with knowledge. The object of grasping is not the ground, but it is also firmly bound by truth. The senses are the part of the object and consciousness. Constantly grasping, it appears in that object. The way of revolving is that consciousness knows as one, that is, the union of two two distinctions. The action of the edge is action and cause. The arising becomes the action of the senses. Not knowing the one, from the primordially pure（藏文：ཀ་དག་，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：） , by not knowing the self-face of the Dharma-nature, it is the proximate cause similar to the cause. The support of the object is from colors, etc., with the subtle movement of the two parts as the support, it becomes the object of the karma of samsara. The fourth question and answer reveal eight meanings. The distinction of understanding the characteristics is: existence, non-existence, appearance, clarity, emptiness, coarse holding, consciousness, and the form of holding. Existence is the function of things. It pervades appearance and the entry of characteristics. It closely shows action and distinction. Non-existence abandons form, etc. It has the entry of mind and consciousness. The characteristic is always unobtainable. Appearance is form, etc. It holds and expands, and can gather. It has the nature of pervading the two entries. Clarity shows its own face, and returns from non-appearance. Emptiness, from non-arising, shows radiance and no edge or center. Because it is not born, there is no cessation. Coarseness, from dust and coarse and fine, is complete in various forms, and touch, existence, and appearance are destroyed. The holder is bound by the objects of the senses, with their respective objects of grasping, and performs all actions of self and afflictions. Consciousness is the part of distinction. It enters and acts on the object, and distinguishes the nature of thought and action. The form is the conscious object, which is the one who gathers and arranges the mind. The fifth question and answer reveal eight meanings. The individual cause of all sentient beings, the cause of arising and