Tibetan
་རྟོགས།། འཁྲུལ་པའི་རང་རྟོག་རྒྱུན་ཆད་དོ།། དེ་ལྟར་འཁྲུལ་མེད་སྣང་བ་ནི།། ཡེ་ནས་གྲོལ་བའི་གནད་ལས་འབྱུང།། འགྲོ་བའི་ཕུང་པོ་སངས་རྒྱས་སྐུ།། ཡེ་ནས་ཡིན་པར་སུས་མ་རིག། ཕུང་པོ་སངས རྒྱས་ལྔ་བདག་ཏུ།། རྩ་གནས་ཡི་གེ་གྲུབ་ལས་བྱུང།། ཆུ་བུར་མིག་ལས་ཡེ་ཤེས་ནི།། རང་སྣང་ཡིན་པར་སུས་མ་མཐོང།། དེ་ལས་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ནི།། སྒྲོན་མའི་གནད་ལས་བྱུང་བའོ།། གཞན་ཡང་ལུས་ཀྱི་སྤྱོད ལམ་ཉིད།། སྐུ་གསུམ་དག་ཏུ་གྲོལ་བའི་ཕྱིར།། བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་དོ།། ངག་ཏུ་ཅི་ལྟར་སྨྲས་པ་ཀུན།། གསང་སྔགས་གསང་བའི་བཟླས་པ་སྟེ།། ཡི་གེའི་རྣམ་འཕྲུལ་གནད་ལས་བྱུང།། འགྲོ་བའི་སེམས་ཀྱི རྟོག་པ་ཀུན།། བསམ་གཏན་ཡིན་པར་ཅི་མ་ཤེས།། རང་སེམས་རྟོགས་ལས་གྲོལ་བས་ན།། དེ་ནི་འབྱུང་བའི་གནད་ལས་བྱུང།། དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་ལས།། བསླབ་པར་བྱ་བ་གང་མེད་ཅིང།། གཞག་པར བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད།། གོང་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ།། བྱ་བྱེད་བརྗོད་དང་བསམ་པ་ལས།། འཁོར་འདས་གྲོལ་བའི་གནད་བརྟགས་ཏེ།། སངས་མ་རྒྱས་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད།། ཁམས་གསུམ་འཁོར་བ་དོང་སྤྲུགས སོ།། གཞན་ཡང་ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་ཀུན།། ལུས་ངག་ཡིད་ལས་མ་འདས་པས།། སྐུ་གསུམ་གཞན་དུ་བཙལ་མི་དགོས།། བཙལ་ཀྱང་རྙེད་པའི་གནས་མེད་དོ།། མ་བྱུང་བྱུང་བ་མེད་པ ལས།། བལྟས་པས་མཐོང་བ་ངོ་མཚར་ཆེ།། ངོ་མཚར་ཆེན་པོའི་རོལ་པ་ནི།། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་འབྱེད་པ་མེད།། ནམ་མཁའ་ལ་ནི་སྤྲིན་བཞིན་དུ།། རང་བྱུང་རང་ལ་རྫོགས་པས་ཞི།། ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ ཁྱད་པར་གྱིས།། དབང་པོ་རྣོ་དང་བརྟུལ་མེད་པས།། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ལས།། གཞན་དུ་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ།། ལུས་ཅན་སེམས་ཀྱིས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར།། སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་སེམས་ཅན་མིན།། ས བོན་ལས་ནི་འབྲས་བུ་བཞིན།། རང་གི་རང་བཞིན་གཤིས་ཀྱི་གནད།། བརྗོད་པའི་ཚིག་གིས་མ་ཡིན་པར།། དབང་པོ་ཡུལ་ལ་གསལ་སྣང་བས།། ཅེར་མཐོང་གྲོལ་བའི་བདག་ཉིད་དོ།། གཞན་ཡང་རྐྱེན་གྱིས་སེམས ཅན་རྣམས།། སངས་མ་རྒྱས་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད།། རང་སྣང་ཡེ་ཤེས་ཆོས་མཐུན་ཕྱིར།། འཁོར་བ་ཡེ་ནས་ཡོད་མ་ཡིན།། དེ་ཕྱིར་རང་རང་སངས་རྒྱས་སོ།། སྐྱེ་བ་ཉིད་ནི་རྟོག་པ་ལས།། མངལ་དུ་གནས་པ་ཆོས་ཀྱི དབྱིངས།། ལུས་སེམས་འདུས་པས་དབྱིངས་རིག་འབྲེལ།། ལས་སུ་གནས་པས་སྐུ་གསུམ་སྟེ།། རྒས་པས་ཆོས་ཟད་འཁྲུལ་སྣང་འགགས།། ན་བས་ཆོས་རྣམས་ཉམས་སུ་མྱོང།། ཤི་བས་སྟོང་པ་ངོས་བཟུང མེད།། དེས་ན་སེམས་ཅན་ས
Chinese
领悟。 错觉的自悟断绝了。 如此无错觉的显现， 是从本来解脱的要诀中产生。 众生的蕴身是佛身， 谁不明白本来就是？ 蕴身五佛即我等， 从根本处文字成就而生。 如水泡般的眼识是， 谁不见是自显？ 从此错觉的显现是， 从灯的要诀中产生。 此外身体的行 为本身， 为了在三身中解脱， 一切作为都是法性。 口中如何说的一切， 都是密咒秘密的念诵， 从文字的幻化要诀中产生。 众生的心之 念头一切， 为何不知是禅定？ 从自心领悟中解脱， 那是从生起的要诀中产生。 如此一切从法性中， 没有什么要学习的， 也没有什么要安立的。 是无上的法性。 从作为、言说和思维中， 考察轮回涅槃解脱的要诀， 没有不成佛的。 三界轮回彻底清空。 此外三界一切有情， 没有超出身体、语言和意念的， 所以三身不用向外寻找。 即使寻找也没有找到的地方。 从没有生起的生起中， 观看所见非常奇妙。 大奇妙的嬉戏是， 没有佛与众生的分别。 如虚空中的云彩般， 自生圆满于自身而寂静。 以法性现量之差别， 根器利钝皆无有， 一切有情从佛陀中， 不是住在其他地方。 有身者被心所遍及之故， 不是佛也不是有情。 如从种子中生出果实般， 自己本性实相的要诀， 不是用言语表达的， 根器对境明亮显现故， 是直视解脱的自性。 此外因缘所致的众生们， 没有不成佛的。 自显智慧与法相符故， 轮回本来就不存在。 因此各自都是佛。 出生本身是从念头中， 住在胎中是法界。 身心聚合故界与识相连， 住在业中故是三身。 老去故法尽错觉止息， 生病故体验诸法。 死亡故空性无所执， 因此有情
English
Realization. The self-awareness of delusion is cut off. Thus, the appearance without delusion, arises from the key point of being liberated from the beginning. The aggregates of beings are the body of the Buddha, who does not understand that it is from the beginning? The five aggregates of the Buddha are as ourselves, arising from the accomplishment of letters in the root place. The wisdom from the bubble-like eye consciousness, who does not see it as self-appearance? From that, the appearance of delusion, arises from the key point of the lamp. Furthermore, the very conduct of the body, for the sake of liberation into the three bodies, all actions are the nature of reality. Whatever is spoken in the mouth, is the secret mantra, the recitation of secrets, arising from the key point of the magical display of letters. All the thoughts of the minds of beings, why not know that they are meditation? Since liberation arises from the realization of one's own mind, that arises from the key point of arising. Thus, from the nature of reality of all things, there is nothing to be learned, and there is nothing to be established. It is the nature of reality that is beyond. From actions, speech, and thoughts, examine the key point of liberation from samsara and nirvana, there is not even one who does not become a Buddha. The three realms of samsara are completely emptied. Furthermore, all sentient beings of the three realms, do not go beyond body, speech, and mind, therefore, there is no need to seek the three bodies elsewhere. Even if you seek, there is no place to find them. From the unborn arising, it is very wonderful to see when looking. The play of great wonder is, there is no separation between Buddha and sentient beings. Like clouds in the sky, self-arisen, perfected in itself, and peaceful. By the distinction of the direct perception of the nature of reality, there is no sharpness or dullness of faculties, all sentient beings are from the Buddha, they do not abide elsewhere. Since embodied beings are pervaded by mind, neither Buddha nor sentient being exists. Like fruit from a seed, the key point of one's own nature and essence, is not expressed by words, since the faculties clearly appear to the objects, it is the nature of seeing directly and being liberated. Furthermore, sentient beings due to conditions, there is not even one who does not become a Buddha. Since self-appearance and wisdom are in accordance with the Dharma, samsara does not exist from the beginning. Therefore, each and every one is a Buddha. Birth itself is from thought, dwelling in the womb is the realm of Dharma. Since body and mind are combined, the realm and consciousness are connected, dwelling in karma is the three bodies. Since old age exhausts the Dharma, deluded appearances cease, since sickness is experienced by all Dharmas. Since death is emptiness, there is no grasping, therefore, sentient beings
Tibetan
ངས་རྒྱས་སོ།། དེ་ཡང་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་གནད།། མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་ཤེས་པ་དང།། ཤེས་པ་ཡིས་ནི་རྟོགས་པ་དང།། རྟོགས་པ་ཙམ་གྱིས་གྲོལ་བར་འགྱུར།། གྲོལ་ཞེས་བཀྲོལ་བ མ་ཡིན་ཏེ།། ནམ་མཁའ་དག་ནི་ནམ་མཁའ་ལ།། ཐིམ་ནས་རང་བཞིན་དམིགས་མེད་ལྟར།། རིས་མེད་ཆ་ཤས་ཡོད་མ་ཡིན།། མངོན་སུམ་མཐོང་བའི་སྐལ་ལྡན་ལ། ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་མིང་མེད་པས།། སྲིད གསུམ་གདར་ཤ་ཆོད་པའོ།། ཞེས་སྒྲ་ཐལ་འགྱུར་ཆེན་པོ་ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་ལས།། གནད་འདུས་བཀོད་པ་རིག་པའི་རྩ་བ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པའོ།།།། དེ་ནས ལྷ་དབང་དགའ་བྱེད་ཀྱིས།། ཡེ་ཤེས་བཀོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི།། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས།། ཆོས་ཉིད་གནས་པ་ཇི་ལྟར་ལགས།། དེ་ལས་འཁྲུལ་པ་ཅི་ལྟར་བྱུང།། འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་གང་དང གང།། མཚན་ཉིད་རྟོགས་པ་ཅི་ཡི་ཕྱིར།། སེམས་ཅན་ཐ་དད་ཅི་ཡི་རྒྱུ།། རང་བཞིན་རྫོགས་པའི་གནས་སྐབས་གང།། མིང་གི་མཚན་ཉིད་བྱེད་པ་གང།། ལས་དང་དབང་པོའི་འཐད་པ་ཅི།། ཚིག་གི་འཇུག་པ་ཅི་ཡི ཕྱིར།། བློ་དང་ཤེས་པ་གང་ལས་བྱུང།། གཟུང་དང་འཛིན་པ་ཅི་ཡི་ཕྱིར།། ངོ་བོ་ཀ་དག་ཡེ་ཤེས་གང།། རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཅི་ཡི་ཕྱིར།། ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ལ་གང་གིས་ཁྱབ།། མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ཅི་ཡི་ཕྱིར།། མཉམ་པ་ཉིད ཀྱི་འདོད་པ་ཅི།། སོ་སོར་རྟོགས་པ་གང་ཙམ་ཞིག། བྱ་བ་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་པ་ལགས།། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ཇི་ལྟར་སྤྱོད།། ཤེས་པས་བསྡུས་པའི་ཡེ་ཤེས་གང།། ཇི་སྙེད་པ་ལ་ཁྱབ་པ་ཅི།། ཇི་ལྟ་མཁྱེན པའི་དགོངས་པ་གང།། ཡེ་ཤེས་རྣམས་ཀྱི་སྡོམ་གཅིག་གང།། འདི་དག་བདག་གིས་སྔར་མ་འཚལ།། སྟོན་པ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་གསུངས།། ནམ་མཁའ་མི་འབྱེད་བར་སྣང་ནས།། སུས་ཀྱང་བྱས་པ་མེད་པའི ཚིག།རང་བཞིན་རྟོག་པ་གང་མེད་པར།། བརྗོད་མེད་བསམ་དག་སྒྲ་ལས་ཀྱང།། ཚིག་གི་རྒྱལ་པོ་འདི་དག་ནི།། སྟོན་པས་གསུངས་པའི་ཚུལ་དུ་ཤར།། དྲིས་ལན་དང་པོ་ནང་གསེས་བཅུས་བསྟན།། ཆོས་ཉིད་གནས་པ་ ཞེས་བྱ་བ།། དུས་ཀྱི་གནས་དང་རང་བཞིན་དང།། འཕོ་བ་ངེས་པའི་ཚད་ཀྱིས་གནས།། ཡེ་ནས་གནས་དང་འབད་པ་དང།། རྐྱེན་དང་རྒྱུ་རྐྱེན་བར་སྐབས་སོ།། དུས་ཀྱི་གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི།། དབྱར་དགུན་སྟོན དཔྱིད་ཆ་བཞི་ལས།། སྟོན་གྱི་དང་པོར་ཕུང་པོ་དང།། ཁམས་དང་ཡེ་ཤེས་རྒྱས་པའོ།། འདི་དུས་རྟེན་འབྲེལ་ཟབ་མོ་བསྟན།། ཟླ་བ་མར་གྱི་དགུ་དང་བརྒྱད།། ཡར་གྱི་བཅུ་བཞི་ལྔ་ལ་གནས།། ཞག་ནི་བཅུ་གཉིས་ཆ ཡི་ཕྱེད།། ཉི་མའི་དུས་
Chinese
证悟吧！ 此外，法性显现之要点，仅见即知，知即悟，悟即解脱。所谓解脱并非摆脱，而是如虚空融入虚空，自性无所缘，无有差别分。对于有缘亲见显现者，三界轮回之名亦不存，断绝三有之命根。此乃出自大音变根本，诸法之根本中，要义汇集之安排，智慧之根本，必定生起之章节，即第二章。此后，天自在喜悦者，名为智慧之安排者，向佛陀薄伽梵请教，法性如何安住？从中如何产生错乱？错乱之因缘为何？为何要了悟体性？众生差别之因是什么？自性圆满之境为何？名之体性为何？业与根之合理性为何？语之用法为何？智慧与知识从何而来？所取与能取为何？本体本来清净之智慧为何？自性任运成就为何？大悲如何遍及一切？如镜子一般为何？平等性之意欲为何？个别觉悟有多少？事业如何成就？如何在法界中行持？以知识所摄之智慧为何？如何遍及所有？如何如实知之密意为何？诸智慧之总集为何？这些我以前未曾知晓。导师大悲者开示，从不分割之虚空中，无有任何造作之语，自性无有任何分别，不可言说，清净之思，从声音中，这些语之国王，如导师所说般显现。第一问之回答以十个内部分类展示。所谓法性安住，以时间之安住、自性、变化、确定之量而安住。本来安住、努力、因缘、因缘之间。时间安住之法性，从夏、冬、秋、春四季中，秋季之初，蕴、界、智慧增长。此时显示甚深缘起。月亮黑分之九和八，白分之十四和五安住。昼夜为十二又二分之一。太阳之时
English
Enlightenment! Furthermore, the key point of the manifestation of Dharma-nature, knowing just by seeing, knowing is realizing, and realizing is liberation. So-called liberation is not getting rid of, but like space merging into space, self-nature is without object, without difference. For those who are fortunate enough to see the manifestation, the name of the three realms of samsara does not exist, cutting off the lifeblood of the three existences. This is from the root of the Great Sound Transformation, in the root of all dharmas, the arrangement of the collection of essentials, the root of wisdom, the chapter of definite arising, which is the second chapter. After that, the Joyful Lord of Gods, named the Arrangement of Wisdom, asked the Buddha Bhagavan, how does Dharma-nature abide? How does confusion arise from it? What are the causes and conditions of confusion? Why is it necessary to realize the nature? What is the cause of the difference of sentient beings? What is the state of self-nature perfection? What is the nature of name? What is the rationality of karma and faculties? What is the usage of language? Where do wisdom and knowledge come from? What are the grasped and the grasper? What is the wisdom of the original purity of the essence? Why is self-nature spontaneously accomplished? How does great compassion pervade everything? Why is it like a mirror? What is the intention of equality? How much is individual realization? How is the action accomplished? How to practice in the Dharma realm? What is the wisdom gathered by knowledge? How does it pervade everything? What is the secret intention of knowing as it is? What is the collection of all wisdoms? I have never known these before. The teacher, the Great Compassionate One, said, from the undivided space, words without any creation, self-nature without any distinction, unspeakable, pure thought, from the sound, these kings of words, appear as the teacher said. The answer to the first question is shown in ten internal categories. The so-called Dharma-nature abides, it abides by the abiding of time, self-nature, change, and the definite measure. Originally abiding, effort, conditions, and between conditions. The Dharma-nature of the abiding of time, from the four seasons of summer, winter, autumn, and spring, at the beginning of autumn, the aggregates, realms, and wisdom increase. At this time, the profound dependent origination is shown. The ninth and eighth of the dark half of the moon, the fourteenth and fifth of the bright half abide. The day and night are twelve and a half. The time of the sun