Tibetan
ཚལ་ཏེ།། ཅི་ཕྱིར་སེམས་ལས་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བའི ཕྱིར།། སེམས་ནི་བག་ཆགས་སྡུད་པ་ཡིན།། ཅི་ཕྱིར་འཛིན་པ་ཡུལ་ལ་འགྱུས་པའི་ཕྱིར།། སེམས་ནི་འཁོར་བའི་རྩ་བ་ཡིན།། སེམས་ནི་སྤང་བའི་རིམ་པ་ཡིན།། ཅི་ཕྱིར་རང་རིག་དངོས་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར།། སེམས་ནི འཁྲུལ་པའི་རྩ་བ་སྟེ།། ཐམས་ཅད་དེ་ལས་གྱེས་པ་ཡིན།། ཅི་ཕྱིར་འདྲ་གཞི་དག་ལས་གོལ་བའི་ཕྱིར།། སེམས་ནི་དྲི་མ་ཅན་དུ་བསྟན།། ཅི་ཕྱིར་རྣམ་རྟོག་ཡོད་པའི་ཕྱིར།། སེམས་ནི་བྱ་སྒྲོ་ལྟ་བུ་ཡིན།། ཅི་ཕྱིར་སྤངས བ་མེད་པའི་ཕྱིར།། དེ་ནས་ཚུར་ལ་བཟློག་པའི་ཚིག་སྨྲས་པ།། འོ་ན་ཅི་ལྟར་སེམས་ཉིད་འདོད།། དེ་ནས་དྲིས་ལན་རྒྱས་བཏབ་པ།། སེམས་ལ་འབྲས་བུ་མི་འདོད་དེ།། རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པའི ཕྱིར།། འོ་ན་རིག་པ་འདི་ཉིད་ལ།། མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་དུ་དང་ལྡན།། དེ་ནས་དྲིས་ལན་འདི་ལྟར་བྱ།། རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་མཚན་ཉིད་ནི།། སྟོང་དང་གསལ་དང་ཁྱབ་པ་ཡིན།། ཅི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ།། དེ་ནས དྲིས་ལན་འདི་ལྟར་བྱ།། རིག་པ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར།། སྟོང་པ་ཞེས་ནི་དེ་ལ་བྱ།། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་བཞིན།། སྣང་ཡང་དངོས་པོར་བཟུང་དུ་མེད།། དེ་ནས་དྲི་བ་དྲིས་པ་དང།། འདི་སྐད་ཚིག་རྣམས བརྗོད་པར་བྱ།། ཅི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ།། དེ་ནས་དྲིས་ལན་འདི་ལྟར་བྱའོ།། ཤེས་ཤིང་རིག་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར།། ཤེས་རིག་གསལ་བ་ཉིད་དུ་ཡོད།། ཅི་ཕྱིར་གསལ་བ་ཡོད་གྱུར་ན།། མཚན་མ་ཅན་དུ་མི་འགྱུར རམ།། ཅི་ཕྱིར་གསལ་བ་མཛེས་པའི་ཕྱིར།། དེ་ནས་དྲིས་ལན་འདི་ལྟར་བྱ།། མཚན་མ་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ།། དེ་ལ་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར།། དེ་ཡང་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ།། དཔེར་ན་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར བཞིན།། གསལ་ཡང་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་བའོ།། ཅི་ཕྱིར་ཞེ་འདོད་མེད་པའི་ཕྱིར།། དེ་ལ་བཟློག་པའི་ཚིག་སྨྲས་པ།། གསལ་བ་ཞེ་འདོད་ཡོད་པའི་ཕྱིར།། ཅི་ཕྱིར་ཞེ་འདོད་མེད་པར་འགྱུར།། དེ་ལ་ཆགས་པས བཟུང་བའི་ཕྱིར།། དེ་ལ་དྲིས་ལན་རྒྱས་བཏབ་པ།། དེ་ལྟར་མི་འདོད་འདི་བཞིན་ནོ།། དེ་ལ་ཁྱབ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར།། འོ་ན་རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་མེད་པར་འགྱུར།། ཅི་ཕྱིར་ཀུན་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར།། དེ་ནས་དྲིས་ལན རྒྱས་གདབ་པ།། དེ་ལ་བསྟན་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར།། ཅི་ཕྱིར་དཔེར་ན་འབྲས་བུ་ལེན་པ་བཞིན།། འོ་ན་ཀུན་ཁྱབ་དམ་བཅས་ཉམས།། ཅི་ཕྱིར་བསྟན་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར།། བསྟན་དུ་ཡོད་པའི་དོན་མཐོང་ཕྱིར།། ཅི་ཕྱིར དོན་ལ་མཐོང་བ་ཡོད།། མཐོང་རྒྱུ་མེད་ལ
Chinese
ཚལ་ཏེ། 为什么心会产生各种各样的东西呢？因为心是习气的集合。为什么执着会转向外境呢？因为心是轮回的根本。心是断除的次第。为什么自明有实物呢？因为心是迷惑的根本，一切都由此而生。为什么会脱离相似的基础呢？因为心被显示为有垢染。为什么会有分别念呢？因为心就像鸟毛一样。为什么没有舍弃呢？然后说了反驳的话：那么，你想要怎样的心性呢？然后详细地回答说：不想要心有果，因为有明觉的智慧。那么，这个明觉本身，具有多少种相状呢？然后这样回答：明觉智慧的相状是空、明、遍。为什么称为空性呢？然后这样回答：因为明觉没有实体，所以称它为空性。例如虚空一样，显现却无法执为实物。然后提问，并说出这些话：为什么称为空性呢？然后这样回答：因为有知和觉，知觉本身是明亮的。为什么有了明亮，就不会变成有相呢？为什么明亮是美好的呢？然后这样回答：不会变成有相，因为对它没有贪着。也应该这样理解：例如太阳的坛城一样，虽然明亮，却没有偏向任何一方。为什么没有希求呢？对此说了反驳的话：因为明亮有希求。为什么会变得没有希求呢？因为被贪着所束缚。对此详细地回答说：就像这样不希求。因为它具有遍及性。那么，会不会变得没有证悟和未证悟呢？为什么对一切都有呢？然后详细地回答：因为它有可指示性。为什么例如采摘果实一样呢？那么，遍及一切的誓言就破灭了。为什么有可指示性呢？为了看到可指示性的意义。为什么意义上有见呢？没有可见之物
English
Tsalte. Why does the mind produce various things? Because the mind is the collection of habits. Why does clinging turn to external objects? Because the mind is the root of samsara. The mind is the sequence of abandonment. Why does self-awareness have substance? Because the mind is the root of delusion, and everything arises from it. Why does it deviate from similar bases? Because the mind is shown to be defiled. Why are there discriminations? Because the mind is like a bird's feather. Why is there no abandonment? Then, words of refutation were spoken: Then, what kind of mind do you want? Then, a detailed answer was given: I do not want the mind to have a result, because there is the wisdom of awareness. Then, this awareness itself, how many characteristics does it have? Then, answer like this: The characteristics of the wisdom of awareness are emptiness, clarity, and pervasiveness. Why is it called emptiness? Then, answer like this: Because awareness has no substance, it is called emptiness. Like the sky, it appears but cannot be grasped as a substance. Then, ask a question and speak these words: Why is it called emptiness? Then, answer like this: Because there is knowing and awareness, awareness itself is clear. Why, if there is clarity, does it not become characterized? Why is clarity beautiful? Then, answer like this: It does not become characterized, because there is no attachment to it. It should also be understood like this: Like the mandala of the sun, although clear, it does not fall to any side. Why is there no desire? To this, words of refutation were spoken: Because clarity has desire. Why does it become without desire? Because it is bound by attachment. To this, a detailed answer was given: It is like this, without desire. Because it has pervasiveness. Then, will there be no realization and non-realization? Why is it present in everything? Then, answer in detail: Because it has demonstrability. Why is it like picking fruit? Then, the vow of all-pervasiveness is broken. Why is there demonstrability? In order to see the meaning of demonstrability. Why is there seeing in meaning? There is nothing to be seen.
Tibetan
་མཐོང་བྱེད་ཡོད།། ཅི་ཕྱིར་མཐོང་བྱེད་ཡོད་པར་འགྱུར།། གཞི་དང་སེམས་ཅན་གཅིག་པའི་ཕྱིར།། དེ་ཕྱིར་དོན་ལ་མཐོང་བ་ཡོད།། གང་ཕྱིར་རིག་པའི་ཆོས་ཉིད ཡིན།། འཛིན་མེད་རང་སར་དག་པའི་ཕྱིར།། འཛིན་པ་མེད་ན་ཚིག་ཀྱང་མེད།། ཅི་ཕྱིར་ཚིག་ལ་འཛིན་ཡོད་ཕྱིར།། འོ་ན་དམ་བཅའ་འཛིན་པ་ཡོད་དམ་ཅི།། ཡང་དག་སེམས་ལ་འཛིན་མེད་ཀྱང།། སྣ་ཚོགས་སེམས ལ་འཛིན་པ་ཡོད།། ཅི་ཕྱིར་སྣ་ཚོགས་སེམས་སུ་འདོད།། ཐམས་ཅད་འབྱུང་བས་སྣ་ཚོགས་སེམས།། སངས་རྒྱས་འབྲས་བུ་འབྱུང་འགྱུར་རམ།། དེ་ནས་དྲིས་པའི་ལན་སྨྲས་པ།། ཐམས་ཅད་འབྱུང་ཕྱིར་སངས་རྒྱས འབྱུང།། འོ་ན་སངས་རྒྱས་འཛིན་པ་ཡོད།། ཅི་ཕྱིར་སྣ་ཚོགས་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར།། འོ་ན་ཚིག་ལ་འཛིན་པ་མེད་དམ་ཅི།། ཚིག་ལ་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར།། དཔེར་ན་བྲག་ཆ་ལྟ་བུ་སྟེ།། གྲགས་ཀྱང་འཛིན་པ མེད་པ་བཞིན།། དེ་བཞིན་ཚིག་གི་དོན་བཙལ་བས།། དོན་རྙེད་ཚིག་ལ་ཞེན་པ་མེད།། དེ་ཕྱིར་འཛིན་མེད་ཆེན་པོར་བཤད།། ལ་ལས་གཉིས་མེད་དག་ཏུ་འདོད།། དེ་ལ་འདི་དག་བཟློག་པར བྱ།། གཉིས་མེད་དག་ཏུ་འདོད་པ་རྣམས།། གཉིས་མེད་བྱ་བ་གང་ལ་སླེར་ཡང་བྱུང་བའི་དཔྱད། གླེང།། དེ་ལ་དྲིས་ལན་རྒྱས་པར་སྨྲ།། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་གཉིས་མེད་ཡིན།། དེ་ཕྱིར་གཉིས་མེད་ཡིན་པར འགྱུར།། སེམས་ཅན་མེད་པས་སངས་རྒྱས་མེད།། དེ་ཕྱིར་གཉིས་སྣང་མཐའ་དང་བྲལ།། ཡང་དག་དོན་ལ་གསུངས་པའམ།། འོན་ཏེ་འཁྲུལ་སྣང་ཡུལ་ལ་གསུངས།། དེ་ལ་ལན་དང་གཏན་ཚིགས་བསྟན།། ཡང་དག དོན་ལ་དེ་བཞིན་ཏེ།། འཁྲུལ་སྣང་ཡུལ་ལ་གཉིས་སུ་སྣང།། དེ་ལ་ཟློག་པའི་ཚིག་སྨྲས་པ།། ཡང་དག་དོན་ལ་གཉིས་མེད་ཕྱིར།། འཁྲུལ་སྣང་དོན་ལ་གཉིས་མི་རིགས།། ཅི་ཕྱིར་དོན་ལ་གཉིས་མེད་ཕྱིར།། གལ་ཏེ སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང།། འབད་མི་དགོས་པར་གྲོལ་བར་རིགས།། ཅི་ཕྱིར་གཞི་ལ་གཉིས་མེད་ཕྱིར།། འོ་ན་གཉིས་སུ་འདོད་དམ་ཅི།། དེ་ནས་དྲིས་ལན་གདབ་པར་བྱ།། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་མེད་པའི ཚེ།། གཞི་ལ་གཉིས་དང་གསུམ་དུ་མེད།། དེ་ལས་རོལ་པའི་རྩལ་ཤར་བས།། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཉིས་སུ་བྱུང།། ད་ལྟའི་གཞི་ལ་གཉིས་སུ་འདོད།། ཅི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་ཡོད་པར་གསུངས།། གཞི་ལ་བཟང་ངན མེད་པའི་ཕྱིར།། འོ་ན་འགྱུར་ལྡོག་མེད་པར་འགྱུར།། ཅི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་སངས་མི་རྒྱ་བར་རིགས།། དཔེར་ན་སོལ་བ་ནག་པོ་ལ།། ཕྱི་བདར་བྱས་ཀྱང་དཀར་པོ་མེད།། དེ་བཞིན་སེམས་ཅན་འཁྲུལ་པ ཡང།། བསྒོམ་བསྒྲུབ་བྱས་ཀྱང་སངས་མི་རྒྱས།། དེ་ནས་
Chinese
能见。为何能见？因为基和众生是一体的缘故。因此，实际上能见。因为是觉性的法性。因为无执自性清净的缘故。没有执着就没有言辞。为何言辞有执着？那么誓言有执着吗？虽然在真实心中没有执着。但在各种心中有执着。为何认为是各种心？因为一切生起是各种心。佛果会生起吗？然后说了被提问的回答。因为一切生起，所以佛生起。那么佛有执着吗？为何从各种心中生起的缘故。那么言辞没有执着吗？因为言辞没有执着。譬如回声一般。虽然响亮却没有执着一般。同样寻找言辞的意义时。获得意义对言辞没有贪恋。因此说是无执大。有些人认为是无二清净。对此应当进行反驳。认为是无二清净的那些人。无二的行为在何处再次生起的考察。讨论。对此详细地说出回答。一切法都是无二的。因此成为无二。没有众生就没有佛。因此二取远离边。是在真实意义上说的吗？或者是在错觉境上说的？对此显示回答和理由。在真实意义上是如此。在错觉境上显现为二。对此说出反驳的言辞。因为在真实意义上是无二的缘故。在错觉意义上不应有二。为何在意义上是无二的缘故。如果一切众生。不需要努力也能解脱。为何在基上是无二的缘故。那么认为是二吗？然后应当给予回答。在没有佛众生的时候。基上没有二和三。从此显现出游戏的妙力。佛众生成为二。现在的基认为是二。为何说成是二？因为基上没有好坏。那么会变成没有变化吗？为何众生不能成佛？譬如黑色的煤炭。即使外部擦拭也不会变白。同样众生的错觉。即使修行也不会成佛。然后
English
It is visible. Why is it visible? Because the base and sentient beings are one. Therefore, in reality, it is visible. Because it is the nature of awareness. Because of the purity of self-nature without grasping. Without grasping, there are no words. Why do words have grasping? Then do vows have grasping? Although there is no grasping in the true mind. But there is grasping in various minds. Why is it considered various minds? Because all arising is various minds. Will the fruit of Buddhahood arise? Then the answer to the question was spoken. Because all arise, so Buddha arises. Then does the Buddha have grasping? Why is it born from various minds? Then do words have no grasping? Because words have no grasping. Like an echo. Although loud, it has no grasping. Similarly, when searching for the meaning of words. Having obtained the meaning, there is no attachment to words. Therefore, it is said to be great non-grasping. Some consider it to be non-dual purity. These should be refuted. Those who consider it to be non-dual purity. Where does the act of non-duality arise again? Discussion. To this, give a detailed answer. All dharmas are non-dual. Therefore, it becomes non-dual. Without sentient beings, there is no Buddha. Therefore, dualistic appearance is free from extremes. Is it spoken in the true sense? Or is it spoken in the realm of illusion? To this, show the answer and the reason. In the true sense, it is so. In the realm of illusion, it appears as two. To this, speak the words of refutation. Because in the true sense it is non-dual. There should be no two in the illusory sense. Why is it non-dual in meaning? If all sentient beings. There is no need to work hard to be liberated. Why is the base non-dual? Then is it considered two? Then an answer should be given. When there are no Buddha sentient beings. There is no two or three on the base. From this, the wonderful power of play emerges. Buddha sentient beings become two. The current base is considered two. Why is it said to be two? Because there is no good or bad on the base. Then will it become without change? Why can't sentient beings become Buddhas? For example, black coal. Even if the outside is wiped, it will not turn white. Similarly, the illusion of sentient beings. Even if you practice meditation, you will not become a Buddha. Then