Tibetan
བཞིན་པས། འདོད ཆགས་ཀྱི་སྦྱོར་སྔགས་སུ་བརྗོད་པ་སྟེ་གསུང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ།། ངག་བཞད་གད་ཀྱི་བྲེ་མོའི་གཏམ་དུ་བརྗོད་ན། དགྱེས་པ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་བརྙན་དུ་བསྟན་པ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་བསྟན་པ ཉོན་མོངས་པ་རང་ག་མས་མི་དཀའ་བ་མེད་པས།བཞད་གད་བྲེ་མོའི་གཏམ་དུ་སྨྲ་བ་སྟེ་གསུང་དགྱེས་པ་ཆེན་པོའི་ཕྲིན་ལས་སོ།། ངག་ཞེ་སྡང་གི་ཁྲོ་གཏུམ་དང་བྱམས་པའི་གཏམ་ངག་ཏུ་བརྗོད་པ་ནི། གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སུན་ཕྱུང་བ་དང། ཆོས་ཉིད་ཟུག་རྔུ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་བཟུང་བས་ཁྲོ་གཏུམ་དང་གདམས་ངག་སྨྲ་བ་སྟེ་གསུང་ཇི་ལྟར་འདུལ་བ་བཞིན་དུ་མཛད་པའི་ཕྲིན་ལས་མཛད་པའོ།། དེ་བས མན་ངག་གསུང་གི་ཕྲིན་ལས་མཛད་པ་ནི།ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་དུ་ཕྲིན་ལས་ཡེངས་པ་མེད་པར་མཛད་པ་སྟེ། དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ།། རང་བཞིན་སྤྲོས་བྲལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་རྣམས་ཀྱི་གསུང། བརྗོད་མེད་མ་སྐྱེས་ཡེ་ནས་སྟོང་པའི་གཞི།། ཚིག་དང་ཡི་གེར་མ་བརྟགས་མཚན་མ་མེད།། དངོས་མེད་མ་སྐྱེས་ཆོས་རྣམས་འབྱུང་བའི་མཛོད།། ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཡོངས་ལ་ཁྱབ་པར་སྒྲོགས།། འགྲོ་བའི་དོན མཛད་གསུང་རབ་བདུད་རྩིའི་བཅུད།། མ་རིག་ལོག་རྟོག་ཁ་ལོ་གྱེན་ལ་བསྒྱུར།། དམ་པ་ཆོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་མི་ལངས།། ཇི་སྙེད་བརྗོད་པས་གསུང་རབ་རྒྱ་མཚོ་སྟེ།། ཐེག་པའི་བྱེ་བྲག་བློ་ལ་སྣང་བར འགྱུར།། དོན་འདི་གང་ཞིག་བློ་ལ་འཆང་བ་དང།། ངེས་པར་སེམས་ལ་གསལ་བའི་རྣལ་འབྱོར་དེས།། ཇི་སྙེད་བརྗོད་པ་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་མོ་ལ།། ཕ་རོལ་གཞན་གྱིས་ཤེས་པས་གྲོལ་བ་ཡིས།། གསུང་རབ་དོན་དང་ལྡན་པ རྒྱལ་བས་གསུངས།། གང་ཞིག་འདི་དང་མ་ལྡན་ཆོས་སྨྲ་བ།། བདེན་པར་སྨྲས་ཀྱང་ཕ་རོལ་མི་གོ་སྟེ།། དཔེར་ན་རྒྱལ་པོ་མ་ཡིན་དམངས་རྣམས་ཀྱིས།། བདེན་པར་སྨྲས་ཀྱང་ཉན་པ་མེད་པ་ལྟར།། འདི་དག་མི་ཤེས རྣལ་འབྱོར་གཞན་རྣམས་ཀྱིས།། དོན་དང་ལྡན་ཡང་གང་ཡང་འདུལ་བ་མེད།། ཞལ་ནས་ཅི་གསུངས་གསུང་རབ་བདུད་རྩི་ལ།། གཞན་ལ་ཅི་བརྗོད་མན་ངག་སྟོན་པའི་མཆོག། ཚིག་གི་སྒྲ་སྐད་སྐྱེ་མེད་ཆོས་ཀྱི དབྱིངས།། དོན་གྱི་བདེན་པས་ངར་འཛིན་རྟོག་པ་མེད།། ལུང་དང་ལྡན་པས་བརྗོད་པ་དོན་གྱི་དབང།། བླ་མའི་ལུང་ལས་ཕྱུང་སྟེ་བསྟན་པར་བྱའོ།། འདི་དང་མི་ལྡན་ཆོས་སྟོན་པ།། དམ་ཆོས་ཉམས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར རོ།། བཤད་ཀྱང་དོན་མེད་གཡེངས་པའི་རྒྱུ།། འདི་ལྟར་རྟོགས་ནས་གང་སྨྲ་བ།། ལོག་པར་བསྟན་ཀྱང་ངེས་པའི་ལུང།། སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཆོས་མཛོད་དེ།། མན་ངག་བདུད་རྩིའི་ཆར་ཕབ་པའོ།། གསུང་གི་སྐབས སྦྱོར་གཉིས་པའོ།།།། ད་ནི་ཐུགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་སྐབས་སྦྱོར་འདི་ཡིད་ལ་ཟུང་ཞིག། དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་གང་ཡིན་སེམས་ཅན་གྱི་ཡིད་ལ། སེམས་ཅན་གྱི་ཡིད་གང་ཡིན་པ་བདག་གི་སེམས་ཏེ། བདག གིས་བསམས་ཀྱང་རུང།མ་བསམས་ཀྱང་རུང། ཡིད་ལ་དྲན་ཡང་རུང། མ་དྲན་ཡང་རུང། ཉོན་མོངས་པ་ལྔའི་སེམས་སྐྱེས་ཀྱང་རུང། མ་སྐྱེས་ཀྱང་རུང། བཟང་པོར་བསམས་ཀྱང་རུང། ངན་པར་བསམས་ཀྱང་ རུང།གཙང་བར་བསམས་ཀྱང་རུང། མི་གཙང་བར་བསམ་ཀྱང་རུང། དགའ་བར་བསམས་ཀྱང་རུང། མི་དགའ་བར་བསམས་ཀྱང་རུང། སྐྱེ་བར་བསམས་ཀྱང་རུང། འཆི་བར་བསམས་ཀྱང་རུང། རུང་བར་བསམས་ཀྱང་རུང། མི་རུང་བར་བསམས་ཀྱང་རུང། སྐྱེས་པར་བསམས་ཀྱང་རུང། བུད་མེད་དང་མ་ནིང་ལ་སོགས་པ་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་ཏུ་བསམས་ཀྱང་རུང། མ་བསམས་ཀྱང་རུང། གཟུགས་དང་ཁ དོག་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་དང་དབྱིངས་སུ་བསམས་ཀྱང་རུང།མ་བསམས་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཕྲིན་ལས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སྐབས་སྦྱོར་བ་ཉིད་དུ་མཛད་དེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཡིད་ལ་བསམས་ན། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཀློང་ ན་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་མ་བརྗོད་པའི་དགོངས་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་སྟེ་ཡིད་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དགོངས་པ་ལ་བཞུགས་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ།། ཡིད་ཀྱིས་མ་བསམས་པ་འཛིན་རྟོག་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རང་བཞིན་བྱུང་ཚོར སྤོང་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་རོལ་པ་སྟེ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་ལས་འདས་པའོ།། ཡོད་ཅེས་སྒྲོ་མ་བཏགས། མེད་ཅེས་སྐུར་པ་མ་བཏབ། ཅི་ལ་ཡང་སེམས་ཀྱིས་མི་རྟོག་པའི་སྒོ་ནས་ཕྲིན་ལས སོ།། ཡིད་དམ་སེམས་ཀྱིས་དྲན་ན་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་བཙལ་བ་མེད་པར་རང་བྱུང་བ་སྟེ། མཚན་མ་མེད་པ་ལས་མཚན་མ་མེད་པའི་དབྱིངས་བྱེ་བྲག། སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལས་སྐྱེ་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་དུ་སེམས་ལ་ཅི་དྲན་སྙིང རྗེ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཏེ།སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་ལ་ཕྱོགས་དང་རིས་མེད་པར་ཁྱབ་པས། དེ་ཙམ་ན་ཕྱོགས་དང་རིས་སུ་མ་བཟུང་བས་ཐུགས་ཀུན་སྣང་གི་དགོངས་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ།། སེམས་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ ལྔའི་སེམས་སྐྱེས་ན།ཉོན་མོངས་པ་ཉིད་རྒྱུའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རྩ་བ་མ་ནོར་བ་སྟེ། སེམས་འདོད་ཆགས་ན་ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་པ་མེད་པ་བློ་ལ་སྣང་བའི་འདོད་ཆགས་པས། གསུང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ། སེམས་ཞེ་ སྡང་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་མ་མི་གནས་པར་སུན་འབྱིན་པས།ཐབས་མཁས་པའི་ཞེ་སྡང་ཡིན་པས། ཐུགས་བྱང་ཆུབ་སེམ
Chinese
因此，被说成是贪欲的结合咒语，是无二之语的事业。如果说成是笑话的玩笑话，那就是显示大喜乐为法性的声音影像。自性显现，烦恼自然而然地不困难，说笑话的玩笑话，是语大喜乐的事业。如果把愤怒的粗暴和慈爱的话语表达出来，那就是驳倒了能取所取的分别念，以法性无痛的慈悲掌握，说粗暴和教诲，是语如其调伏的事业。因此，口诀语的事业是，一切都以法性无散乱地做事业，对此应该这样说：自性离戏论，如来之语，不可说，无生，本来空之基。不考察词和字，无相。无实，无生，诸法生起之库。以方便善巧，普遍宣说。做有情之利，圣语甘露之精华。无明邪念，舵向上转。圣法之功德，说不完。无论说多少，圣语如海，成为大乘的差别在心中显现。谁的心中持有此义，以及 निश्चित(梵文天城体，罗马转写：niścita，汉语字面意思： निश्चित)心中明晰的瑜伽士，无论说多少，在法的门上，由他人知晓而解脱，圣语具有意义，是佛所说。谁不具此而说法，即使说真话，他人也不懂，譬如不是国王的民众，即使说真话，也没有人听。不懂这些，其他的瑜伽士们，即使具有意义，也不能调伏任何人。从口中说了什么，圣语甘露，对他人说了什么，是口诀教导之殊胜。词的音声，无生法界。以意义的真谛，没有我执分别。具有教证，所说是意义的自在。从上师的教言中取出而宣说。不具此而说法，会成为损害正法的因。即使讲说，也是无意义散乱之因。如此领悟后，无论说什么，即使是错误的开示，也是确定的教证。无
English
Therefore, it is said to be the union mantra of desire, which is the activity of non-duality of speech. If it is said as a joke of laughter, it is the manifestation of great joy as the sound image of Dharma. The self-nature manifests, and afflictions are naturally not difficult. Speaking jokes of laughter is the activity of speech of great joy. If the harshness of anger and the words of love are expressed, it refutes the conceptualization of subject and object, and grasps the compassion of Dharma without pain. Speaking harshly and giving instructions is the activity of speech that acts according to how it tames. Therefore, the activity of the oral instruction of speech is to accomplish all activities without distraction in the Dharma. One should say this about it: The self-nature is free from elaboration, the speech of the Tathagatas, unspeakable, unborn, the basis of emptiness from the beginning. Without examining words and letters, without signs. Unreal, unborn, the treasury of the arising of all phenomena. Skillfully proclaim it universally with skillful means. Benefit sentient beings, the essence of the nectar of the sacred word. Ignorance and wrong thoughts, turn the rudder upwards. The virtues of the sacred Dharma cannot be exhausted. No matter how much is said, the sacred word is like an ocean, and the differences of the vehicles become apparent in the mind. Whoever holds this meaning in their mind, and the yogi who is clearly निश्चित (Sanskrit Devanagari: निश्चित, Roman transliteration: niścita, Chinese literal meaning: निश्चित) in their mind, no matter how much is said, on the door of Dharma, is liberated by others knowing it. The sacred word is meaningful, as the Buddha said. Whoever speaks Dharma without this, even if they speak the truth, others will not understand. For example, the common people who are not kings, even if they speak the truth, no one will listen. Not understanding these, other yogis, even if they have meaning, cannot tame anyone. Whatever is said from the mouth, the nectar of the sacred word, whatever is said to others, is the supreme teaching of oral instructions. The sound of words, the unborn realm of Dharma. With the truth of meaning, there is no ego-grasping conceptualization. Having scriptural authority, what is said is the freedom of meaning. It should be taken from the guru's instructions and proclaimed. Teaching Dharma without this will become a cause for the decline of the sacred Dharma. Even if it is explained, it is a cause of meaningless distraction. Having understood in this way, whatever is said, even if it is a wrong teaching, it is a definite scriptural authority. Without
Chinese
是能成熟的法藏，降下口诀甘露之雨。语的章节是第二种结合。现在将意的事业的章节，此结合铭记于心。其中，佛的意是什么？是众生的心。众生的心是什么？是我的心。我，想也好，不想也好。心中忆念也好，不忆念也好。生起五毒之心也好，不生起也好。想成好也好，想成坏也好，想成干净也好，想成不干净也好，想成快乐也好，想成不快乐也好，想成生也好，想成死也好，想成可以也好，想成不可以也好，想成男也好，想成女和双性人等六道众生也好，不想也好。想成色和颜色等境和界也好，不想也好。事业之王是做结合的章节。那为什么呢？那是这样心中想的时候，法性的虚空中，不言说的觉性智慧的证悟，持续不断，是安住于意瑜伽的证悟的事业。心中不想，是无执著分别的智慧，善于舍弃自性显现的觉受之方便的游舞，是不可分别，超离言思表达的。不说有，不妄加增益。不说无，不诽谤。从什么也不以心分别的门径而入的事业。如果以意或者心忆念，不需寻找，自生的智慧自然生起。从无相中，无相的界差别显现。从无生中，生起的幻化，心中忆念什么，都是大悲的自性。显现而无自性，无有偏颇和界限而遍布。仅此，不执著于偏颇和界限，是意的普贤证悟的事业。心中生起五毒之心的时候，五毒本身就是道的菩提心的根本，没有错谬。心中生起贪欲时，法性无有戏论，显现于心中的贪欲。语是菩提心的因。心中生起嗔恨时，破斥分别的相不驻留，是善巧方便的嗔恨。意是菩提心
English
That which is the treasury of Dharma that ripens, rains down the nectar of oral instructions. The chapter on speech is the second union. Now, hold in mind this union of the chapter on the activity of mind. What is the mind of the Buddha? It is the mind of sentient beings. What is the mind of sentient beings? It is my mind. Whether I think or not, whether I remember in my mind or not, whether the mind of the five poisons arises or not, whether I think of it as good or bad, whether I think of it as clean or unclean, whether I think of it as happy or unhappy, whether I think of it as birth or death, whether I think of it as permissible or impermissible, whether I think of it as male or female and hermaphrodite, etc., as the six classes of beings, or not, whether I think of form and color, etc., as objects and spheres, or not. The king of activities is the chapter of union itself. Why is that? That is because when one thinks in this way, in the expanse of dharmata, the unspoken realization of awareness-wisdom is continuous, it is the activity of abiding in the realization of mind yoga. Not thinking with the mind is the play of skillful means of abandoning self-arisen feeling with wisdom that is free from grasping and conceptualization, it is non-conceptual, beyond speech, thought, and expression. Do not add anything by saying it exists. Do not slander by saying it does not exist. Activity through the gate of not conceptually thinking with the mind about anything. If one remembers with mind or heart, self-born wisdom arises naturally without searching. From the signless, the distinction of the signless realm appears. From the unborn, the emanation of birth, whatever is remembered in the mind is the nature of great compassion. Appearance is without self-nature and pervades without partiality and limitation. At that moment, not grasping at partiality and limitation is the activity of the all-appearing realization of mind. When the mind arises with the mind of the five poisons, the poisons themselves are the root of the bodhicitta of the path, without error. When desire arises in the mind, dharmata is without elaboration, desire appears in the mind. Speech is the cause of bodhicitta. When anger arises in the mind, it refutes the marks of conceptualization without abiding, it is skillful means of anger. Mind is bodhicitta.